ទិដ្ឋភាពទូទៅ

ប្រភព: Wikipedia

យោងតាមសព្វវចនាធិប្បាយ Wikipedia លោក អេនឌី ប៊ឺនហាំ (Andrew Murray Burnham) គឺជាអ្នកនយោបាយដ៏លេចធ្លោមួយរូបរបស់ចក្រភពអង់គ្លេស។ លោកបច្ចុប្បន្នបម្រើការជាអភិបាលក្រុងមហាមណ្ឌលមែនឆេស្ទើរ (Greater Manchester) ចាប់តាំងពីខែឧសភា ឆ្នាំ២០១៧ បន្ទាប់ពីការបោះឆ្នោតបង្កើតតំណែងនេះឡើងជាលើកដំបូង។ លោកជាសមាជិកនៃគណបក្សការងារ និងសហប្រតិបត្តិការ (Labour and Co-operative Party) ហើយកន្លងមកលោកធ្លាប់កាន់មុខតំណែងជាសមាជិកសភា (MP) តំណាងមណ្ឌលឡេ (Leigh) ពីឆ្នាំ២០០១ ដល់ឆ្នាំ២០១៧។

ក្នុងអំឡុងពេលជាសមាជិកសភា លោក ប៊ឺនហាំ បានកាន់តំណែងសំខាន់ៗក្នុងគណៈរដ្ឋមន្ត្រី រួមមានជារដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងវប្បធម៌ ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយ និងកីឡា (Secretary of State for Culture, Media and Sport) ពីឆ្នាំ២០០៨ ដល់២០០៩ និងចុងក្រោយជារដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងសុខាភិបាល (Secretary of State for Health) ពីខែមិថុនា ឆ្នាំ២០០៩ ដល់ខែឧសភា ឆ្នាំ២០១០។ លោកត្រូវបានគេស្គាល់ថាជាអ្នកនយោបាយនៅក្នុងស្លាបទន់ (soft left) របស់គណបក្សការងារ ហើយប្រកាសខ្លួនថាជាសង្គមនិយម។

ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន

ប្រភព: Wikipedia

តាម Wikipedia លោក អេនឌី ប៊ឺនហាំ កើតនៅថ្ងៃទី ៧ ខែមករា ឆ្នាំ១៩៧០ នៅតំបន់ Aintree ទីក្រុង Liverpool ក្នុងតំបន់ពាយ័ព្យនៃចក្រភពអង់គ្លេស។ លោកមានសញ្ជាតិចក្រភពអង់គ្លេស និងធំឡើងក្នុងគ្រួសារកម្មករ ដោយឪពុកជាវិស្វករទូរស័ព្ទ និងម្ដាយជាអ្នកទទួលភ្ញៀវ។ លោកបានទទួលការអប់រំនៅសាកលវិទ្យាល័យ Cambridge (Fitzwilliam College) ឯកទេសផ្នែកភាសាអង់គ្លេស។

មុននឹងចូលបម្រើការក្នុងឆាកនយោបាយជាតិ លោកធ្លាប់ធ្វើជាអ្នកស្រាវជ្រាវឱ្យសមាជិកសភា Tessa Jowell និងជាទីប្រឹក្សាពិសេសនៅក្រសួងវប្បធម៌ ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយ និងកីឡា។ ការក្លាយជាអភិបាលក្រុងមហាមណ្ឌលមែនឆេស្ទើរ គឺជាជំពូកថ្មីមួយក្នុងអាជីពរបស់លោក។ តំណែងនេះត្រូវបានបង្កើតឡើងក្រោមកិច្ចព្រមព្រៀងប្រគល់អំណាច (devolution deal) រវាងរដ្ឋាភិបាលចក្រភពអង់គ្លេស និងអាជ្ញាធរមូលដ្ឋាននានាក្នុងមហាមណ្ឌល ដែលផ្តល់សិទ្ធិអំណាចដល់លោកក្នុងការត្រួតពិនិត្យសេដ្ឋកិច្ច ការដឹកជញ្ជូន និងសុខាភិបាលសាធារណៈនៅក្នុងតំបន់។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

ប្រភព: Wikipedia

តាម Wikipedia ប្រវត្តិនយោបាយរបស់លោក ប៊ឺនហាំ បានចាប់ផ្ដើមបន្ទាប់ពីលោកជាប់ឆ្នោតជាសមាជិកសភាតំណាងមណ្ឌលឡេ នៅក្នុងការបោះឆ្នោតសកលឆ្នាំ២០០១។ ដោយឡើងជណ្តើរនយោបាយយ៉ាងឆាប់រហ័ស លោកបានទទួលតួនាទីជារដ្ឋមន្ត្រីតូច (Junior Minister) ជាច្រើនក្រោមរដ្ឋាភិបាលលោក Tony Blair និងបន្ទាប់មកក្រោមលោក Gordon Brown។ លោកបានកាន់តំណែងសំខាន់ៗ ដូចជារដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងហិរញ្ញវត្ថុ (Chief Secretary to the Treasury) មុននឹងឡើងជារដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងវប្បធម៌ និងជារដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងសុខាភិបាល។

បន្ទាប់ពីគណបក្សការងារចាញ់ឆ្នោតនៅឆ្នាំ២០១០ លោក ប៊ឺនហាំ បាននៅបន្តក្នុងគណបក្សប្រឆាំង និងបានបង្ហាញមហិច្ឆតាដឹកនាំគណបក្ស។ លោកបានឈរឈ្មោះក្នុងការបោះឆ្នោតជ្រើសរើសប្រធានគណបក្សឆ្នាំ២០១០ និងម្តងទៀតនៅឆ្នាំ២០១៥ ប៉ុន្តែមិនបានជោគជ័យ។ នៅក្នុងឆ្នាំ២០១៥ លោកទទួលបានចំណាត់ថ្នាក់ទី២ បន្ទាប់ពីលោក Jeremy Corbyn។ ក្នុងពេលនោះ លោកបានបម្រើការជារដ្ឋមន្ត្រីស្រមោលទទួលបន្ទុកកិច្ចការមហាផ្ទៃ (Shadow Home Secretary) ពីឆ្នាំ២០១៥ ដល់២០១៦ ដោយបានរិះគន់គោលនយោបាយអន្តោប្រវេសន៍របស់រដ្ឋាភិបាល និងយកចិត្តទុកដាក់លើបញ្ហាសន្តិសុខ។

ដោយមើលឃើញឱកាសថ្មីនៅខាងក្រៅសភាកណ្តាល លោកបានប្រកាសនៅឆ្នាំ២០១៦ ថាលោកនឹងឈរឈ្មោះជាបេក្ខជនអភិបាលក្រុងមហាមណ្ឌលមែនឆេស្ទើរ ហើយបានឈ្នះឆ្នោតនៅខែឧសភាឆ្នាំ២០១៧។ ភ្លាមៗបន្ទាប់ពីចូលកាន់តំណែង លោកប្រឈមនឹងព្រឹត្តិការណ៍វាយប្រហារភេរវកម្មនៅមែនឆេស្ទើរ អារីណា ហើយទទួលបានការសរសើរពីការដឹកនាំការឆ្លើយតបប្រកបដោយសណ្ដាប់ធ្នាប់។ ក្រោយមក លោកត្រូវបានបោះឆ្នោតជ្រើសរើសឡើងវិញជាមួយនឹងការគាំទ្រដ៏ច្រើនលើសលប់នៅឆ្នាំ២០២១ និងឆ្នាំ២០២៤ ដោយបញ្ជាក់ពីប្រជាប្រិយភាពរបស់លោកក្នុងចំណោមអ្នកបោះឆ្នោត។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

ប្រភព: Wikipedia

យោងតាម Wikipedia អេនឌី ប៊ឺនហាំ នៅតែជាឥស្សរជននយោបាយដ៏មានឥទ្ធិពលនៅក្នុងចក្រភពអង់គ្លេស។ ក្នុងឋានៈជាអភិបាលក្រុង លោកបានដើរតួនាទីសំខាន់ក្នុងការដោះស្រាយបញ្ហាប្រឈមសំខាន់ៗ រួមមានការគ្រប់គ្រងវិបត្តិជំងឺរាតត្បាតកូវីដ-១៩ ការកាត់បន្ថយភាពក្រីក្រ និងភាពអនាថាក្នុងតំបន់។ លោកបានបង្កើតគោលនយោបាយ “គ្រែសម្រាប់អ្នកអនាថាគ្រប់រូប” (A Bed Every Night) ដែលទទួលបានការកោតសរសើរជារង្វាន់។ លោកក៏បានរុញច្រានគោលនយោបាយដឹកជញ្ជូនសាធារណៈដែលគ្រប់គ្រងដោយអាជ្ញាធរមូលដ្ឋាន ដូចជាការគ្រប់គ្រងប្រព័ន្ធឡានក្រុង (bus regulation) ដែលជាគំរូនៃវិមជ្ឈការជោគជ័យ។

នៅដើមឆ្នាំ២០២៦ លោក ប៊ឺនហាំ បានជួបពិភាក្សាជាមួយលោកនាយករដ្ឋមន្ត្រី គៀរ ស្តារម័រ និងឧបនាយករដ្ឋមន្ត្រី អេនជេឡា រ៉េន័រ ដើម្បីពិភាក្សាអំពីគម្រោងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ និងការពង្រឹងសេវាសាធារណៈនៅភាគខាងជើងនៃចក្រភពអង់គ្លេស។ លោកត្រូវបានគេស្គាល់ថាជាសំឡេងដ៏រឹងមាំសម្រាប់ផលប្រយោជន៍ភាគខាងជើង ដែលតស៊ូមតិប្រឆាំងនឹងការប្រមូលផ្តុំធនធាននៅទីក្រុងឡុងដ៍។ សម្រាប់មជ្ឈដ្ឋានខ្មែរ បទពិសោធន៍របស់លោកជាមេរៀនល្អក្នុងការអភិវឌ្ឍតំបន់ និងការប្រគល់អំណាចដល់មូលដ្ឋាន ដែលអាចជាគំរូសម្រាប់កិច្ចព្រមព្រៀងវិមជ្ឈការនាពេលអនាគតនៅកម្ពុជា។