ទិដ្ឋភាពទូទៅ

ប្រភព: Wikipedia

តាមការរាយការណ៍របស់វិគីភីឌា អាតេមីស ៣ គឺជាបេសកកម្មអវកាសរបស់អង្គការ NASA ដែលគ្រោងនឹងបាញ់បង្ហោះនៅចុងឆ្នាំ ២០២៧។ បេសកកម្មនេះនឹងក្លាយជាជើងហោះហើរទីពីរដែលមាននាវិកក្នុងកម្មវិធីអាតេមីស ហើយមានគោលដៅនាំអវកាសយានិកចុះចតលើឋានព្រះច័ន្ទជាលើកដំបូងចាប់តាំងពីបេសកកម្ម Apollo 17 ក្នុងឆ្នាំ ១៩៧២។ នាវិកចំនួន ៤ នាក់នឹងធ្វើដំណើរជាមួយយាន Orion ដោយប្រើរ៉ុកកែត Space Launch System (SLS) ដែលជាគ្រាប់រ៉ុកកែតដ៏មានឥទ្ធិពលបំផុតដែលមិនធ្លាប់សាងសង់។ ប្រព័ន្ធទាំងមូលត្រូវបានរចនាឡើងដើម្បីធ្វើការរុករកស៊ីជម្រៅក្នុងប្រព័ន្ធព្រះអាទិត្យ។ ការបាញ់បង្ហោះនឹងធ្វើឡើងពីមជ្ឈមណ្ឌលអវកាស Kennedy ក្នុងរដ្ឋ Florida។ បន្ទាប់ពីចូលដល់គន្លងព្រះច័ន្ទ នាវិកពីរនាក់នឹងឆ្លងទៅកាន់យានចុះចត រីឯពីរនាក់ទៀតនៅបន្តក្នុងយាន Orion ដើម្បីចុះចតនៅតំបន់ប៉ូលខាងត្បូង។

ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន

ប្រភព: Wikipedia

យោងតាមវិគីភីឌា ទីតាំងចុះចតគោលដៅរបស់អាតេមីស ៣ ស្ថិតនៅជិតប៉ូលខាងត្បូងនៃឋានព្រះច័ន្ទ។ តំបន់នេះជ្រើសរើសដោយសារមានប្រហោងស្រមោលអចិន្ត្រៃយ៍ដែលគេជឿថាផ្ទុកបរិមាណទឹកកកយ៉ាងច្រើន។ ទឹកកកនេះអាចប្រើប្រាស់ជាទឹកផឹក ផលិតអុកស៊ីសែន និងប្រេងឥន្ធនៈសម្រាប់បេសកកម្មនាពេលអនាគត។ រីឯនាវិកវិញ ទោះបី NASA មិនទាន់ប្រកាសឈ្មោះជាផ្លូវការក៏ដោយ ក៏គេរំពឹងថានឹងមានស្ត្រីទីមួយ និងមនុស្សស្បែកពណ៌ដំបូងដើរលើឋានព្រះច័ន្ទ។ នាវិកទាំង ៤ នាក់នឹងរួមមានមេបញ្ជាការ អ្នកបើកយន្តហោះ និងអ្នកឯកទេសបេសកកម្មដែលត្រូវបានហ្វឹកហាត់យ៉ាងម៉ត់ចត់លើភូគព្ភសាស្ត្រព្រះច័ន្ទ និងប្រព័ន្ធយានថ្មីៗ។ ឧបករណ៍ចុះចតដែលនឹងនាំពួកគេទៅដល់ផ្ទៃព្រះច័ន្ទគឺ Starship HLS របស់ក្រុមហ៊ុន SpaceX ដែលកែច្នៃចេញពីគ្រាប់ Starship សម្រាប់ការធ្វើដំណើរក្នុងលំហជ្រៅ។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

ប្រភព: Wikipedia

តាមវិគីភីឌា កម្មវិធីអាតេមីសត្រូវបានដាក់ឈ្មោះតាមអាទិទេពក្រិកដែលជាប្អូនស្រីភ្លោះរបស់ Apollo ដើម្បីតំណាងឱ្យយុគសម័យថ្មីនៃការរុករក។ បន្ទាប់ពីបេសកកម្ម Apollo 17 ក្នុងខែធ្នូ ឆ្នាំ ១៩៧២ មនុស្សជាតិមិនបានវិលត្រឡប់ទៅកាន់ឋានព្រះច័ន្ទទេ។ នៅឆ្នាំ ២០១៧ រដ្ឋបាល NASA បានផ្តួចផ្តើមកម្មវិធីអាតេមីសជាផ្លូវការ ដោយមានគោលដៅចុះចតនៅត្រឹមឆ្នាំ ២០២៤ ប៉ុន្តែត្រូវបានពន្យារពេលដោយសារបញ្ហាបច្ចេកទេស និងថវិកា។ បេសកកម្ម Artemis I ដែលគ្មាននាវិក បានបាញ់បង្ហោះដោយជោគជ័យនៅថ្ងៃទី ១៦ វិច្ឆិកា ២០២២ ហើយបានសាកល្បងយាន Orion ក្នុងការធ្វើដំណើរជុំវិញព្រះច័ន្ទ។ បេសកកម្ម Artemis II ដែលនឹងដឹកនាវិក ៤ នាក់ហោះកាត់ពីក្រោយព្រះច័ន្ទ ត្រូវបានកំណត់ពេលមិនលើសពីឆ្នាំ ២០២៦ ជាជំហានចុងក្រោយមុនពេលចុះចត។ អាតេមីស ៣ នឹងបញ្ចប់បេសកកម្មដែលទន្ទឹងរង់ចាំជាង ៥០ ឆ្នាំ ដោយឈរលើស្មារបស់ Apollo តែប្រើបច្ចេកវិទ្យាទំនើបជាងមុន។

សេដ្ឋកិច្ច និងវប្បធម៌

ប្រភព: Wikipedia

យោងតាមវិគីភីឌា កម្មវិធីអាតេមីសមានថវិកាសរុបរាប់សិបពាន់លានដុល្លារ ដោយរួមបញ្ចូលការចំណាយលើការអភិវឌ្ឍ SLS, Orion និងប្រព័ន្ធចុះចត។ ក្រុមហ៊ុនធំៗដូចជា Boeing, Lockheed Martin និង SpaceX ដើរតួនាទីសំខាន់ បង្កើតការងាររាប់ម៉ឺនកន្លែងនៅសហរដ្ឋអាមេរិក។ លើសពីនេះ ទីភ្នាក់ងារអវកាសអឺរ៉ុប (ESA) បានផ្គត់ផ្គង់ម៉ូឌុលសេវាកម្មអឺរ៉ុប (ESM) សម្រាប់យាន Orion ហើយប្រទេសជប៉ុន និងកាណាដាក៏ចូលរួមផងដែរ។ ខាងផ្នែកវប្បធម៌ អាតេមីស ៣ បានក្លាយជានិមិត្តរូបនៃការត្រឡប់មកវិញនៃសុបិនរបស់មនុស្សជាតិក្នុងការរុករកឋានព្រះច័ន្ទ និងលើកកម្ពស់សមភាពយេនឌ័រ និងពហុជាតិសាសន៍នៅក្នុងវិស័យអវកាស។ ព្រឹត្តិការណ៍នេះទាក់ទាញការចាប់អារម្មណ៍ទូទាំងពិភពលោក ដោយរំឭកយើងថាកិច្ចសហការអន្តរជាតិអាចជំរុញព្រំដែននៃចំណេះដឹង។ សម្រាប់កម្ពុជា ដែលកំពុងអភិវឌ្ឍវិស័យអប់រំ STEM បេសកកម្មនេះអាចជាប្រភពបំផុសគំនិតដល់យុវជនឱ្យស្រមៃពីអនាគតក្នុងវិទ្យាសាស្ត្រ និងបច្ចេកវិទ្យា។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

ប្រភព: Wikipedia

តាមវិគីភីឌា គិតត្រឹមខែមេសា ឆ្នាំ ២០២៦ វឌ្ឍនភាពនៃអាតេមីស ៣ កំពុងដំណើរការយ៉ាងសកម្ម។ ដំណាក់កាលស្នូលនៃរ៉ុកកែត SLS ត្រូវបានដឹកជញ្ជូនពីរោងចក្រ Michoud ក្នុងរដ្ឋ Louisiana ទៅកាន់អគារដំឡើង VAB នៅមជ្ឈមណ្ឌលអវកាស Kennedy កាលពីថ្ងៃទី ២៨ មេសា ២០២៦។ នៅខែដដែល ផ្នែកខាងលើនៃដំណាក់កាលស្នូលក៏ត្រូវបានផ្ទុកលើកប៉ាល់ Pegasus ដើម្បីដឹកតាមផ្លូវទឹក។ ម៉ាស៊ីនយាន Orion និងការដំឡើងក្បាលម៉ាស៊ីនក៏កំពុងត្រូវបានបញ្ចប់។ ទោះបីកាលបរិច្ឆេទបាញ់បង្ហោះឆ្នាំ ២០២៧ អាចប្រឈមនឹងការពន្យារពេលក៏ដោយ ក៏សហគមន៍អវកាសសកលនៅតែតាមដានយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់។ ស្របពេលដែលប្រទេសចិន និងឥណ្ឌាក៏កំពុងដំណើរការបេសកកម្មឋានព្រះច័ន្ទផ្ទាល់ខ្លួន អាតេមីស ៣ នឹងដើរតួជាសក្ខីភាពនៃភាពជាអ្នកដឹកនាំរបស់សហរដ្ឋអាមេរិកក្នុងអវកាស ហើយអាចផ្តល់ឱកាសដល់ប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍ដូចជាកម្ពុជា ក្នុងការចូលរួមកិច្ចសហប្រតិបត្តិការវិទ្យាសាស្ត្រតាមរយៈទិន្នន័យបើកចំហ និងការផ្លាស់ប្តូរអប់រំ។