ទិដ្ឋភាពទូទៅ

ប្រភព: Wikipedia

យោងតាមវិគីភីឌា យន្តហោះ ATR 72 គឺជាយន្តហោះទោចក្រយាន ម៉ាស៊ីន Turboprop ដែលប្រើសម្រាប់ការហោះហើរតំបន់រយៈចម្ងាយខ្លី ហើយត្រូវបានរចនា និងផលិតដោយក្រុមហ៊ុន ATR ដែលជាសហគ្រាសរួមគ្នារវាងប្រទេសបារាំង និងអ៊ីតាលី។ ឈ្មោះ ATR ជាអក្សរកាត់ពី Avions de Transport Régional (ជាភាសាបារាំង) ឬ Aerei da Trasporto Regionale (ជាភាសាអ៊ីតាលី) ដែលមានន័យថា យន្តហោះដឹកជញ្ជូនតំបន់។ លេខ "72" នៅក្នុងឈ្មោះរបស់វា គឺបានមកពីសមត្ថភាពផ្ទុកអ្នកដំណើរធម្មតាចំនួន ៧២ នាក់ បើទោះបីជាជំនាន់ខ្លះអាចផ្ទុកបានច្រើនជាងនេះ។ យន្តហោះប្រភេទនេះគឺជាជំនាន់ពង្រីកពី ATR 42 ដោយមានតួយន្តហោះវែងជាងមុន ដើម្បីដឹកអ្នកដំណើរកាន់តែច្រើន និងដឹកទំនិញបានថែមទៀត។

ចាប់តាំងពីចូលបម្រើការនៅឆ្នាំ ១៩៨៩ មក ATR 72 បានក្លាយជាយន្តហោះដ៏មានប្រជាប្រិយភាពសម្រាប់ក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍ជាច្រើន ដោយសារតម្លៃប្រតិបត្តិការទាប និងសមត្ថភាពហោះហើរលើផ្លូវហោះខ្លី។ ជំនាន់ចុងក្រោយគេគឺ ATR 72-600 ដែលមានប្រព័ន្ធបច្ចេកវិទ្យាទំនើបជាងមុន និងម៉ាស៊ីនមានប្រសិទ្ធភាពជាង។

ការរចនា និងលក្ខណៈបច្ចេកទេស

ប្រភព: Wikipedia

តាមវិគីភីឌា យន្តហោះ ATR 72 ត្រូវបានបំពាក់ដោយម៉ាស៊ីន Pratt & Whitney Canada PW100 ពីរគ្រឿង ដែលផ្ដល់កម្លាំងរហូតដល់ ២.៤៧៥ សេះ ក្នុងមួយម៉ាស៊ីននៅក្នុងជំនាន់ -600។ ស្លាបយន្តហោះមានប្រវែង ២៧,០៥ ម៉ែត្រ និងប្រវែងសរុប ២៧,២១ ម៉ែត្រ។ ល្បឿនហោះហើរធម្មតាគឺប្រហែល ៥១១ គីឡូម៉ែត្រក្នុងមួយម៉ោង ហើយចម្ងាយហោះហើរអតិបរមាគឺប្រហែល ១.៥០០ គីឡូម៉ែត្រ។ យន្តហោះនេះមានការរចនាស្លាបលើដងខ្លួន (High-wing) ដែលជួយបង្កើនស្ថេរភាព និងអាចចុះហោះលើផ្លូវហោះមិនទាន់ក្រាលកៅស៊ូបាន។ កង់យន្តហោះបត់ចូលក្នុងតួយន្តហោះ មិនមែនក្នុងស្លាបឡើយ។

ភាពខុសគ្នាមួយនៃជំនាន់ដំបូង និងជំនាន់ថ្មីគឺស្លាបចក្រ។ ATR 72-200 ប្រើស្លាបចក្របួនសន្លឹក ខណៈ ATR 72-500 និង -600 បានប្ដូរទៅប្រើស្លាបចក្រប្រាំមួយសន្លឹក ដែលជួយកាត់បន្ថយសំឡេង និងបង្កើនប្រសិទ្ធភាពស៊ីសាំង។ កន្លែងបញ្ជាយន្តហោះ (Cockpit) របស់ជំនាន់ -600 ត្រូវបានបំពាក់ដោយអេក្រង់ប្រព័ន្ធហោះហើរអេឡិចត្រូនិក (EFIS) លក្ខណៈទំនើប ៥ អេក្រង់ LCD ដែលអាចឲ្យអ្នកបើកបរត្រួតពិនិត្យប្រព័ន្ធបានយ៉ាងងាយស្រួល។ កាប៊ីនអ្នកដំណើរក៏ត្រូវបានកែលម្អជាមួយនឹងភ្លើង LED បង្កាន់ដៃដាក់ឥវ៉ាន់ធំជាងមុន និងកៅអីស្រួលជាង។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

ប្រភព: Wikipedia

ក្រុមហ៊ុន ATR ត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅឆ្នាំ ១៩៨១ ដោយក្រុមហ៊ុន Aerospatiale របស់បារាំង និង Aeritalia របស់អ៊ីតាលី ក្នុងគោលបំណងផលិតយន្តហោះដឹកអ្នកដំណើរតាមតំបន់។ បន្ទាប់ពីបានសម្ពោធ ATR 42 រួចមក ក្រុមហ៊ុនបានអភិវឌ្ឍ ATR 72 ដោយការពន្លូតតួយន្តហោះ។ ការហោះហើរសាកល្បងលើកដំបូងរបស់ ATR 72 បានកើតឡើងនៅថ្ងៃទី ២៧ តុលា ឆ្នាំ ១៩៨៨ ហើយការបញ្ជូនយន្តហោះពាណិជ្ជកម្មលើកដំបូងគឺទៅកាន់ក្រុមហ៊ុន Finnair នាខែតុលា ឆ្នាំ ១៩៨៩។

ចាប់តាំងពីពេលនោះមក ATR 72 បានវិវត្តន៍តាមរយៈជំនាន់មួយចំនួន។ ជំនាន់ -500 បានចេញលក់នៅឆ្នាំ ១៩៩៨ ដោយមានម៉ាស៊ីនខ្លាំងជាងមុន និងស្លាបចក្រប្រាំមួយសន្លឹក។ នៅថ្ងៃទី ២ តុលា ឆ្នាំ ២០០៧ ក្រុមហ៊ុនបានប្រកាសជំនាន់ ATR 72-600 ដែលរួមមានការអាប់ដេតប្រព័ន្ធអេឡិចត្រូនិក និងកាប៊ីនថ្មី ហើយបានចាប់ផ្ដើមដឹកជញ្ជូនជូនអតិថិជននៅឆ្នាំ ២០១១។ ក្រៅពីនេះ ក៏មានទម្រង់ ATR 72MP សម្រាប់ល្បាតតាមសមុទ្ររបស់កងទ័ពអាកាសអ៊ីតាលី និងទម្រង់ដឹកទំនិញ (ATR 72F) សម្រាប់ក្រុមហ៊ុនដឹកជញ្ជូនដូចជា FedEx Express ផងដែរ។

សេដ្ឋកិច្ច និងការប្រើប្រាស់ពាណិជ្ជកម្ម

ប្រភព: Wikipedia

ATR 72 ត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជាយន្តហោះ Turboprop ដែលទទួលបានជោគជ័យបំផុតមួយនៅក្នុងពិភពលោក។ តាមវិគីភីឌា វាមានចំណែកទីផ្សារដ៏ធំនៅក្នុងវិស័យយន្តហោះដឹកអ្នកដំណើរតំបន់ ដោយមានការបញ្ជាទិញនិងដឹកជញ្ជូនជាង ១.០០០ គ្រឿងរហូតដល់ឆ្នាំ ២០២០។ ក្រុមហ៊ុនយន្តហោះដែលប្រើប្រាស់ច្រើនជាងគេគឺ Wings Air របស់ប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ី ដែលមានយន្តហោះ ATR 72 រាប់សិបគ្រឿងនៅក្នុងកងយន្តហោះរបស់ខ្លួន។

សេដ្ឋកិច្ចក្នុងការប្រើប្រាស់ប្រេងឥន្ធនៈដ៏ល្អ និងតម្លៃថែទាំទាប ធ្វើឲ្យ ATR 72 ក្លាយជាជម្រើសដ៏ពេញនិយមសម្រាប់តភ្ជាប់ទីក្រុងតូចៗ និងតំបន់ដាច់ស្រយាល ជាពិសេសនៅក្នុងប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍។ នៅក្នុងវិស័យដឹកទំនិញ ATR 72-600F ដែលជាយន្តហោះបង្កើតពិសេសសម្រាប់ដឹកទំនិញ បានធ្វើការហោះហើរលើកដំបូងនៅថ្ងៃទី ១៦ កញ្ញា ឆ្នាំ ២០២០ ហើយកំពុងត្រូវបានក្រុមហ៊ុន FedEx Express និងក្រុមហ៊ុនដទៃទៀតបញ្ជាទិញជាច្រើន។ ការប្រើប្រាស់យន្តហោះនេះក៏ពង្រីកដល់វិស័យដឹកអ្នកដំណើរថ្នាក់ប្រណីត (ATR HighLine) និងការបម្រើរដ្ឋាភិបាលផងដែរ។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

ប្រភព: Wikipedia

ទោះបីជាយន្តហោះ ATR 72 មានប្រជាប្រិយភាពក៏ដោយ ក៏វាមានប្រវត្តិសុវត្ថិភាពដែលត្រូវបានតាមដានយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់។ គ្រោះថ្នាក់ធ្ងន់ធ្ងរលើកដំបូងដែលមានអ្នកស្លាប់គឺ American Eagle Flight 4184 កាលពីឆ្នាំ ១៩៩៤ ដោយបណ្ដាលមកពីកកស្ទះទឹកកកលើស្លាបយន្តហោះ ដែលជំរុញឲ្យមានការកែលម្អប្រព័ន្ធកំដៅស្លាប។ គ្រោះថ្នាក់ដ៏សាហាវបំផុតបានកើតឡើងក្នុងឆ្នាំ ២០២៣ នៅពេលដែលយន្តហោះ Yeti Airlines Flight 691 បានធ្លាក់នៅទីក្រុង Pokhara ប្រទេសនេប៉ាល់ បណ្ដាលឲ្យអ្នកនៅលើយន្តហោះទាំង ៧២ នាក់ស្លាប់។

សម្រាប់ទស្សនិកជននៅកម្ពុជា និងតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍ យន្តហោះ ATR 72 គឺមិនមែនជាអ្វីដែលចម្លែកឡើយ។ ក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍នៅក្នុងតំបន់ បានប្រើប្រាស់យន្តហោះប្រភេទនេះសម្រាប់ការហោះហើរក្នុងស្រុក ដូចជាផ្លូវហោះហើរតភ្ជាប់ទីក្រុងសំខាន់ៗនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា និងប្រទេសជិតខាងជាដើម។ ជាមួយនឹងការអភិវឌ្ឍន៍ជំនាន់ថ្មីៗ ដូចជា ATR 72-600F និងការកែលម្អសុវត្ថិភាពជាបន្តបន្ទាប់ យន្តហោះនេះនឹងបន្តមានតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងវិស័យដឹកជញ្ជូនតាមផ្លូវអាកាសក្នុងតំបន់។