ប្រធានបទ

អាត្រាក្រសា

ទិដ្ឋភាពទូទៅ

ព្រះរាជពិធីអភិសេកព្រះបាទល្វីសទី១៦នៃបារាំង (Gabriel François Doyen, ១៧៧៥) ប្រភព: Wikipedia

អាត្រាក្រសា ជារបបគ្រប់គ្រងមួយដែលអំណាចពេញលេញស្ថិតនៅលើមនុស្សតែម្នាក់ ដែលគេហៅថាអាត្រាក្រសាធិបតី (autocrat)។ តាមការពន្យល់របស់វិគីភីឌា របបនេះរួមមានទាំងរាជាធិបតេយ្យផ្ដាច់ការ (absolute monarchy) និងរបបផ្ដាច់ការ (dictatorship) ហើយវាផ្ទុយពីរបបប្រជាធិបតេយ្យ និងរបបរដ្ឋាភិបាលសេរីដទៃទៀត។ នៅក្នុងរបបអាត្រាក្រសា អ្នកដឹកនាំមានអំណាចពេញលេញលើការអនុវត្តសិទ្ធិសេរីភាពពលរដ្ឋ ដោយខ្លួនពួកគេអាចសម្រេចថាតើសិទ្ធិទាំងនោះអាចប្រើប្រាស់បានក្នុងកាលៈទេសៈណា ឬមិនអាចប្រើប្រាស់បានទាល់តែសោះ។

វិគីភីឌាក៏បានរាយការណ៍ថា រដ្ឋាភិបាលអាចលាយឡំធាតុនៃរបបអាត្រាក្រសា និងប្រជាធិបតេយ្យ បង្កើតបានជារបបចម្រុះ ដែលពេលខ្លះគេហៅថា អាណូក្រាស៊ី (anocracy) របបចម្រុះ (hybrid regime) ឬ អាត្រាក្រសាបោះឆ្នោត (electoral autocracy)។ គំនិតស្តីពីអាត្រាក្រសាត្រូវបានគេស្គាល់នៅក្នុងទស្សនវិជ្ជានយោបាយតាំងពីសម័យបុរាណមកម៉្លេះ។

ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន

នៅក្រោមរបបអាត្រាក្រសា ជីវិតនិងសិទ្ធិសេរីភាពរបស់ប្រជាជនត្រូវបានរឹតត្បិតយ៉ាងខ្លាំង។ យោងតាមវិគីភីឌា អ្នកដឹកនាំផ្ដាច់ការមានអំណាចសម្រេចលើកម្រិតនិងលក្ខខណ្ឌនៃការអនុវត្តសិទ្ធិសេរីភាពនានា រួមទាំងសេរីភាពក្នុងការបញ្ចេញមតិ សេរីភាពសារព័ត៌មាន និងសេរីភាពក្នុងការប្រមូលផ្តុំ។ លទ្ធផលជាក់ស្តែង ប្រជាពលរដ្ឋជារឿយៗមិនអាចចូលរួមក្នុងការសម្រេចចិត្តនយោបាយ ឬជ្រើសរើសអ្នកតំណាងរបស់ខ្លួនដោយសេរីបានឡើយ។ ការរឹតត្បិតទាំងនេះនាំឱ្យមានការរំលោភសិទ្ធិមនុស្សជាប្រចាំ និងការខ្វះការអភិវឌ្ឍន៍សង្គមនៅក្នុងប្រទេសដែលមានរបបអាត្រាក្រសាភាគច្រើន។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

ជូលៀស សេហ្សារ (រូបឆ្លាក់ប្រហែល គ.ស. ១៥៨៧-១៥៨៩) ដែលជាអ្នកដឹកនាំផ្ដាច់ការនៃចក្រភពរ៉ូម ប្រភព: Wikipedia

ឫសគល់នៃអាត្រាក្រសាអាចតាមដានទៅសម័យបុរាណ។ វិគីភីឌាបានកត់សម្គាល់ថា គំនិតនេះត្រូវបានពិភាក្សានៅក្នុងទស្សនវិជ្ជានយោបាយតាំងពីយូរលង់មកហើយ។ នៅចក្រភពរ៉ូម ជូលៀស សេហ្សារ បានប្រមូលអំណាចផ្ដាច់ការ ក្លាយជាឧទាហរណ៍ដំបូងនៃអ្នកដឹកនាំប្រភេទនេះ។ ក្រោយមកនៅទ្វីបអឺរ៉ុប របបរាជាធិបតេយ្យផ្ដាច់ការបានគ្រប់គ្រងប្រទេសជាច្រើន ដូចជាព្រះរាជាណាចក្របារាំងក្រោមព្រះបាទល្វីសទី១៦ មុនពេលបដិវត្តន៍បារាំង។

នៅសតវត្សរ៍ទី២០ អាត្រាក្រសាបានបង្ហាញខ្លួនក្នុងទម្រង់ថ្មីនៃរបបផ្ដាច់ការទំនើប។ ជាឧទាហរណ៍ របបណាស៊ីអាល្លឺម៉ង់ក្រោមការដឹកនាំរបស់អាដុល ហ៊ីត្លែរ បានអនុវត្តគោលនយោបាយកណ្ដាលកម្មអំណាច គ្រប់គ្រងគ្រប់វិស័យជីវិតរបស់ពលរដ្ឋយ៉ាងតឹងរ៉ឹង។ សហភាពសូវៀតដែលបានកើតឡើងក្រោយបដិវត្តន៍រុស្ស៊ីក៏ជារបបផ្ដាច់ការមួយដែរ ដោយបានជំនួសរបបរាជានិយមផ្ដាច់ការរបស់ចក្រភពរុស្ស៊ី។ របបទាំងពីរនេះបានបង្កើតយន្តការគ្រប់គ្រងដ៏តឹងតែង រួមទាំងប្រព័ន្ធឃោសនា ប៉ូលីសសម្ងាត់ និងការគាបសង្កត់លើគូប្រឆាំង។

សេដ្ឋកិច្ច និងវប្បធម៌

ទុរ្ភិក្សចាប់ពីឆ្នាំ១៨៥០ តាមរបបនយោបាយ។ ប្រទេសអាត្រាក្រសាមានទុរ្ភិក្សច្រើនជាងប្រទេសប្រជាធិបតេយ្យ ប្រភព: Wikipedia

រូបភាពខាងលើពីវិគីភីឌាបានបង្ហាញពីទិន្នន័យទុរ្ភិក្សតាមរបបនយោបាយចាប់តាំងពីឆ្នាំ១៨៥០។ តាមទិន្នន័យនេះ ប្រទេសដែលមានរបបអាត្រាក្រសាបានជួបប្រទះនឹងគ្រោះទុរ្ភិក្សធំៗច្រើនជាងប្រទេសប្រជាធិបតេយ្យយ៉ាងមានន័យសំខាន់។ គំរូនេះឆ្លុះបញ្ចាំងពីផលវិបាកនៃការគ្រប់គ្រងសេដ្ឋកិច្ចដោយផ្ដាច់ការ ដែលជារឿយៗមិនអាចឆ្លើយតបទាន់ពេលវេលាចំពោះតម្រូវការរបស់ប្រជាជន។

ខាងផ្នែកវប្បធម៌ របបអាត្រាក្រសាតែងតែអនុវត្តការគ្រប់គ្រងតឹងរ៉ឹងលើប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយ សិល្បៈ និងការអប់រំ ដើម្បីផ្សព្វផ្សាយមនោគមវិជ្ជារបស់ខ្លួន និងទប់ស្កាត់ការរិះគន់។ ប្រវត្តិសាស្ត្របានបង្ហាញថា របបផ្ដាច់ការជាច្រើនបានប្រើប្រាស់ការឃោសនាតាមរយៈព្យុហយាត្រា ការកាត់ក្តីបង្ហាញ (show trials) និងការគ្រប់គ្រងប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយ ជាឧបករណ៍សម្រាប់រក្សាអំណាច ដូចដែលបានឃើញនៅក្នុងរូបភាពពីវិគីភីឌា។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

ការកាត់ក្តី Nagode Trial ឆ្នាំ១៩៤៧ នៅស្លូវេនី ជាឧទាហរណ៍នៃការកាត់ក្តីបង្ហាញ (show trial) ក្រោមរបបអាត្រាក្រសា ប្រភព: Wikipedia

នៅសម័យបច្ចុប្បន្ន អាត្រាក្រសាមិនបានរលាយបាត់ទេ ប៉ុន្តែបានវិវត្តទៅជាទម្រង់ថ្មីៗដែលស្មុគស្មាញជាងមុន។ វិគីភីឌាបានលើកឡើងពីរបបចម្រុះដូចជាអាត្រាក្រសាបោះឆ្នោត (electoral autocracy) ដែលជាប្រព័ន្ធមួយមានការបោះឆ្នោត ប៉ុន្តែដំណើរការបោះឆ្នោតមិនសេរីនិងយុត្តិធម៌ ហើយអ្នកកាន់អំណាចនៅតែរក្សាការគ្រប់គ្រងផ្ដាច់ការលើស្ថាប័នសំខាន់ៗ។ អ្នកវិភាគជាច្រើនបានព្រមានថា ការកើនឡើងនៃរបបកូនកាត់ទាំងនេះគំរាមកំហែងដល់លទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យសកល។

ការកាត់ក្តីបង្ហាញ ដូចដែលបានឃើញនៅក្នុងរូបភាព Nagode Trial ឆ្នាំ១៩៤៧ នៅតែជានិមិត្តរូបនៃការប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធតុលាការជាឧបករណ៍នយោបាយដើម្បីបំបិទមាត់គូប្រឆាំង និងពង្រឹងអំណាច។ សូម្បីតែក្នុងយុគសម័យទំនើប យន្តការបែបនេះក៏នៅតែត្រូវបានគេរាយការណ៍ថាមានប្រើប្រាស់នៅក្នុងបណ្តាប្រទេសមួយចំនួន។

សម្រាប់អ្នកអាន KhmerPulse ការយល់ដឹងអំពីរបបអាត្រាក្រសាមានសារៈសំខាន់ ដើម្បីតាមដាននិន្នាការនយោបាយក្នុងតំបន់និងសកលលោក។ ការពិភាក្សាអំពីគុណភាពនៃលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យ និងការគំរាមកំហែងពីអំណាចផ្ដាច់ការ នៅតែជាប្រធានបទក្តៅក្រហាយក្នុងឆាកនយោបាយអន្តរជាតិ។

អត្ថបទពាក់ព័ន្ធ

មិនទាន់មានអត្ថបទទេ។