ទិដ្ឋភាពទូទៅ

ប្រភព: Wikipedia

នៅថ្ងៃទី១៧ ខែសីហា ឆ្នាំ២០១៥ វេលាម៉ោងប្រហែល ៦ ល្ងាច (ម៉ោងនៅប្រទេសថៃ) គ្រាប់បែកមួយគ្រាប់បានផ្ទុះឡើងនៅក្នុងប្រាសាទព្រះឥន្ទ្រ (Erawan Shrine) ដែលជាទីសក្ការៈដ៏មានប្រជាប្រិយមួយនៅកណ្តាលទីក្រុងបាងកក។ យោងតាមការរាយការណ៍របស់វិគីភីឌា ការបំផ្ទុះនេះបានសម្លាប់មនុស្សចំនួន ២០ នាក់ រួមទាំងជនជាតិចិន អង់គ្លេស និងឥណ្ឌូណេស៊ី និងធ្វើឲ្យមនុស្សប្រមាណ ១២៥ នាក់រងរបួស។ គ្រាប់បែកនេះត្រូវបានគេជឿថាជាគ្រាប់បែកដែកដែលមានផ្ទុកគ្រាប់គុលី ហើយត្រូវបានដាក់នៅជិតរូបសំណាកព្រះឥន្ទ្រ។ ព្រឹត្តិការណ៍នេះត្រូវបានចាត់ទុកថាជាការវាយប្រហារភេវរកម្មដ៏សាហាវបំផុតមួយក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រថៃ ហើយបានបង្កឲ្យមានប្រតិកម្មយ៉ាងខ្លាំងពីសហគមន៍អន្តរជាតិ។

ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន

ប្រភព: Wikipedia

ប្រាសាទព្រះឥន្ទ្រស្ថិតនៅចំផ្លូវប្រសព្វរាជប្រសង្ស (Ratchaprasong) ក្នុងសង្កាត់បឋុមវ័ន ដែលជាតំបន់ពាណិជ្ជកម្ម និងទេសចរណ៍ដ៏សំខាន់របស់ទីក្រុងបាងកក។ នៅជុំវិញប្រាសាទមានសណ្ឋាគារធំៗ ដូចជា Grand Hyatt Erawan និងមជ្ឈមណ្ឌលផ្សារទំនើបដូចជា CentralWorld ជាដើម។ យោងតាមវិគីភីឌា កន្លែងនេះជាធម្មតាមានអ្នកមកទស្សនារាប់ពាន់នាក់ក្នុងមួយថ្ងៃ រួមមានទាំងអ្នកស្រុក និងភ្ញៀវទេសចរមកពីជុំវិញពិភពលោក។ ក្នុងចំណោមអ្នកស្លាប់មានជនជាតិចិនដីគោក ពលរដ្ឋហុងកុង ជនជាតិអង់គ្លេស និងជនជាតិឥណ្ឌូនេស៊ី ដែលបង្ហាញពីឥទ្ធិពលអន្តរជាតិនៃឧប្បត្តិហេតុនេះ។ នៅថ្ងៃបន្ទាប់ មានការផ្ទុះគ្រាប់បែកតូចមួយទៀតនៅក្បែរកំពង់ផែសាថន (Sathon pier) ប៉ុន្តែមិនមាននរណារងរបួសទេ ដោយតាមវិគីភីឌា ការផ្ទុះនេះទំនងជាមានគោលបំណងបំភិតបំភ័យជាសាធារណៈ។ រូបភាពដែលឃើញគឺសិស្សានុសិស្សមកពីសាលា Assumption College កំពុងត្រូវបានជម្លៀសចេញពីតំបន់ក្បែរនោះ។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

ប្រវត្តិនៃការវាយប្រហារនេះ មិនអាចបំបែកចេញពីបរិបទនយោបាយដ៏ច្របូកច្របល់របស់ប្រទេសថៃបានឡើយ។ នៅពេលនោះ ប្រទេសថៃកំពុងស្ថិតក្រោមរដ្ឋាភិបាលយោធាដឹកនាំដោយឧត្តមសេនីយ៍ប្រាយុទ្ធ ចាន់អូចា បន្ទាប់ពីរដ្ឋប្រហារឆ្នាំ២០១៤ ដែលបានបញ្ចប់រដ្ឋាភិបាលស៊ីវិល។ តាមវិគីភីឌា ការស៊ើបអង្កេតបាននាំទៅដល់ការចាប់ខ្លួនជនសង្ស័យបុរសពីរនាក់ ដែលជាជនជាតិអ៊ុយហ្គួរ និងមានស្រុកកំណើតនៅប្រទេសចិន។ ជនសង្ស័យទីមួយត្រូវបានគេថតដោយកាមេរ៉ាសុវត្ថិភាពមុនពេលផ្ទុះ ដោយពាក់អាវពណ៌លឿង ហើយត្រូវបានចាប់ខ្លួននៅព្រំដែនកម្ពុជា។ គេបានសារភាពដំបូងថាជាអ្នកដាក់គ្រាប់បែក ប៉ុន្តែបានបដិសេធក្រោយមក ដោយអះអាងថាត្រូវបានធ្វើទារុណកម្ម។ ជនសង្ស័យទីពីរក៏ត្រូវបានចាប់ខ្លួននៅពេលក្រោយផងដែរ។ ក្រោយពីការកាត់ក្តីជាច្រើនលើក តុលាការស៊ីវិលបានសម្រេចដោះលែងពួកគេនៅឆ្នាំ២០១៩ ដោយសារខ្វះភស្តុតាងរឹងមាំ។ ប្រាសាទព្រះឥន្ទ្រត្រូវបានសាងសង់ឡើងនៅឆ្នាំ១៩៥៦ ដើម្បីលុបបំបាត់អកុសលក្នុងពេលសាងសង់សណ្ឋាគារអេរ៉ាវ៉ាន់ ហើយរូបសំណាកព្រះឥន្ទ្រ (ព្រះព្រហ្ម) មានមុខបួន ត្រូវបានគេគោរពបូជាយ៉ាងខ្លាំង។ ព្រឹត្តិការណ៍នេះបានរំលេចពីភាពងាយរងគ្រោះនៃទីកន្លែងសាសនានៅក្នុងសង្គមដែលមានភាពតានតឹងផ្នែកនយោបាយ។

សេដ្ឋកិច្ច និងវប្បធម៌

ការបំផ្ទុះនេះបានធ្វើឲ្យវិស័យទេសចរណ៍ថៃដែលមានទំហំធំធេងត្រូវរងផលប៉ះពាល់ភ្លាមៗ។ យោងតាមវិគីភីឌា រដ្ឋាភិបាលថៃបានរាយការណ៍ពីការធ្លាក់ចុះនៃចំនួនអ្នកទេសចរក្នុងខែបន្តបន្ទាប់ ប៉ុន្តែស្ថានភាពបានស្តារឡើងវិញយ៉ាងឆាប់រហ័ស ដោយសារវិធានការសន្តិសុខ និងការលើកកម្ពស់ទីផ្សារទេសចរណ៍។ ប្រាសាទព្រះឥន្ទ្រខ្លួនឯងក៏បានទទួលការជួសជុលឡើងវិញ និងបើកបវេណីសាជាថ្មីក្នុងរយៈពេលតែប៉ុន្មានថ្ងៃប៉ុណ្ណោះ ដែលបញ្ហានេះបានបង្ហាញពីភាពធន់នៃជំនឿ និងវប្បធម៌ក្នុងតំបន់។ តាមផ្នែកវប្បធម៌ កន្លែងសក្ការៈនេះជានិមិត្តរូបនៃការផ្សារភ្ជាប់រវាងសាសនាព្រាហ្មណ៍-ហិណ្ឌូ និងព្រះពុទ្ធសាសនា ដែលគ្របដណ្តប់ក្នុងសង្គមថៃ។ អ្នកមកបន់ស្រន់ជារឿយៗតែងថ្វាយផ្កាឈូក ទៀន និងដង្វាយផ្សេងៗ ដោយមានជំនឿលើការប្រទានពរពីព្រះឥន្ទ្រ។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

ប្រភព: Wikipedia

សព្វថ្ងៃនេះ ទីតាំងប្រាសាទព្រះឥន្ទ្រនៅតែជាកន្លែងទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរ និងជាកន្លែងសម្រាប់ការបញ្ចេញមតិនយោបាយផងដែរ។ តាមវិគីភីឌា នៅខែតុលា ឆ្នាំ២០២០ ក្រុមអ្នកតវ៉ាប្រជាធិបតេយ្យដែលទាមទារឲ្យមានកំណែទម្រង់រាជានិយម និងនយោបាយ បានប្រមូលផ្តុំគ្នានៅផ្លូវប្រសព្វរាជប្រសង្ស ដោយប្រើប្រាសាទនេះជាផ្ទៃក្រោយនិមិត្តរូប។ ក្នុងឆ្នាំបន្តបន្ទាប់ ការជួបជុំខ្លះទៀតបានប្រើទង់ជាតិអ៊ុយហ្គួរ ដើម្បីរំឭកដល់ការចោទប្រកាន់ដែលមិនទាន់ដោះស្រាយចំពោះការវាយប្រហារឆ្នាំ២០១៥។ បញ្ហានេះបានធ្វើឲ្យទំនាក់ទំនងថៃ-ចិនមានភាពរសើប ដោយរដ្ឋាភិបាលចិនបានរិះគន់ការប្រើប្រាស់ទង់នោះ ខណៈដែលក្រុមសិទ្ធិមនុស្សអន្តរជាតិបានចោទសួរពីការប្រព្រឹត្តរបស់ប៉ូលិសថៃក្នុងការស៊ើបអង្កេត។ សម្រាប់ប្រជាជនកម្ពុជា និងអ្នកអានរបស់ KhmerPulse ព្រឹត្តិការណ៍នេះផ្តល់នូវមេរៀនសំខាន់អំពីសន្តិសុខក្នុងតំបន់ និងផលប៉ះពាល់នៃជម្លោះអន្តរជាតិមកលើជីវិតប្រចាំថ្ងៃ ជាពិសេសនៅក្នុងតំបន់អាស៊ានដែលមានការផ្លាស់ប្តូរយ៉ាងឆាប់រហ័ស។