ទិដ្ឋភាពទូទៅ

ប្រភព: Wikipedia

ខេត្តបាតាណេស (Batanes) ដែលមានឈ្មោះជាផ្លូវការថា ខេត្តនៃបាតាណេស គឺជាខេត្តដែលប្រកបដោយកោះជាច្រើននៅក្នុងប្រទេសហ្វីលីពីន ហើយស្ថិតនៅក្រោមការគ្រប់គ្រងផ្នែករដ្ឋបាលនៃតំបន់កាហ្គាយ៉ាន់ (Cagayan Valley)។ នេះបើតាមការពិពណ៌នានៅក្នុង Wikipedia។

តាម Wikipedia ដដែល បាតាណេសគឺជាខេត្តដែលស្ថិតនៅខាងជើងគេបំផុតនៃប្រទេសហ្វីលីពីន ហើយក៏ជាខេត្តតូចជាងគេបំផុតទាំងផ្នែកចំនួនប្រជាជន និងផ្ទៃដីផងដែរ។ ទីរួមខេត្តគឺ បាស្កូ (Basco) ដែលស្ថិតនៅលើកោះបាតាន (Batan) ហើយក៏ជាមូនីស៊ីប៉ាលីតេដែលមានប្រជាជនច្រើនជាងគេក្នុងខេត្តនេះផងដែរ។

រូបភាពជាច្រើនដែលភ្ជាប់ជាមួយឯកសាររបស់ Wikipedia បង្ហាញពីទេសភាពភ្នំពណ៌បៃតង ឆ្នេរខ្សាច់ស ផ្ទះថ្មបុរាណ វិហារ និងសម្លៀកបំពាក់ប្រពៃណីរបស់ជនជាតិអ៊ីវ៉ាតាន។ ទាំងនេះបង្ហាញថា បើទោះបីជាខេត្តនេះមានទំហំតូចជាងគេបំផុតក្នុងប្រទេសក៏ដោយ ក៏វាមានលក្ខណៈពិសេសទាំងផ្នែកធម្មជាតិ និងវប្បធម៌ដែលគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍។

ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន

ប្រភព: Wikipedia

យោងតាម Wikipedia បាតាណេសគឺជាខេត្តមួយដែលប្រកបដោយកោះជាច្រើន។ កោះបាតាន ជាកោះដែលទីរួមខេត្តបាស្កូស្ថិតនៅ រីឯកោះសាប់តាំង (Sabtang) គឺជាកោះមួយផ្សេងទៀត ដែលឯកសាររបស់ Wikipedia បានបង្ហាញរូបភាពឆ្នេរខ្សាច់សរបស់វា។ ក្រៅពីនេះ មានទីតាំងដូចជា អ៊ីវ៉ាណា (Ivana) និង ម៉ាហាតាវ (Mahatao) ដែលត្រូវបានលើកឡើងនៅក្នុងចំណងជើងរូបភាពរបស់ Wikipedia ផងដែរ។

ចំពោះប្រជាជនវិញ ឯកសាររបស់ Wikipedia បានពិពណ៌នាអំពីជនជាតិអ៊ីវ៉ាតាន (Ivatan) នៅក្នុងតំបន់កោះនេះ តាមរយៈរូបភាពស្ត្រីអ៊ីវ៉ាតានពាក់មួកប្រពៃណីហៅថា វ៉ាគុល (vakul) និងរូបភាពបុរសអ៊ីវ៉ាតានពាក់មួកប្រពៃណីហៅថា តាលូហ្គុង (talugong) ព្រមទាំងពាក់អាវប្រពៃណីហៅថា កាណាយី (kanay-i)។ រូបភាពទាំងនោះក៏បង្ហាញពីកន្ត្រកប្រពៃណី និងជីវភាពរស់នៅបែបប្រពៃណីរបស់ប្រជាជននៅក្នុងខេត្តនេះផងដែរ។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

ប្រភព: Wikipedia

ភស្តុតាងប្រវត្តិសាស្ត្រមួយដែលឯកសាររបស់ Wikipedia បានលើកឡើង គឺផែនទីនៃដែនឥណ្ឌាខាងកើត (East Indies) ដែលមាននៅក្នុងសៀវភៅ New Voyage Round the World របស់ វីលៀម ដេមពៀរ (William Dampier) បោះពុម្ពក្នុងឆ្នាំ១៦៩៧។ ផែនទីនោះបានបង្ហាញឈ្មោះ "Bashee I." ដែលសំដៅលើកោះបាតាណេស។

សម្រាប់បេតិកភណ្ឌសំណង់វិញ Wikipedia បានរាយការណ៍ថា ផ្ទះ វ៉ាហាយ នី ដាកាយ (Vahay ni Dakay) គឺជាសំណង់ដ៏ចាស់បំផុតមួយនៅក្នុងកោះបាតាណេស ដែលសង់ឡើងពីថ្មកំបោរ និងថ្មប៉ប្រះទៀល ហើយប្រក់ដំបូលដោយស្មៅកូហ្គុន (cogon grass)។ រូបភាពរបស់ Wikipedia ក៏បានបង្ហាញពីផ្ទះថ្មបែបប្រពៃណីផ្សេងទៀត និងវិហារសាន់ហូសេ ដេ អ៊ីវ៉ាណា (San Jose de Ivana Church) នៅអ៊ីវ៉ាណា ដែលជាផ្នែកមួយនៃបេតិកភណ្ឌសំណង់របស់ខេត្តនេះ។

ក្នុងដំណាក់កាលចុងក្រោយនៃសម័យអាណានិគមអាមេរិកនៅហ្វីលីពីន កងទ័ពអាកាសសហរដ្ឋអាមេរិក (United States Army Air Forces) បានថតរូបពីលើអាកាសនៃតំបន់កណ្តាលក្រុងបាស្កូ ដែលរូបភាពនោះនៅតែត្រូវបានរក្សាទុកក្នុងឯកសាររបស់ Wikipedia រហូតមកដល់បច្ចុប្បន្ន។ តាមរយៈឯកសារទាំងនេះ គេអាចមើលឃើញថា បាតាណេសមានទំនាក់ទំនងជាមួយការធ្វើផែនទី និងការស្ទង់មើលតំបន់ពីលើអាកាសនៅក្នុងសម័យអាណានិគម។

សេដ្ឋកិច្ច និងវប្បធម៌

ប្រភព: Wikipedia

ឯកសាររបស់ Wikipedia បានរក្សាទុករូបភាពជាច្រើនដែលបង្ហាញពីវប្បធម៌ និងជីវភាពរស់នៅរបស់ប្រជាជននៅបាតាណេស រួមទាំងរូបភាពស្ត្រីអ៊ីវ៉ាតានវ័យចំណាស់នៅក្នុងផ្ទះរបស់នាង និងរូបភាពបុរសអ៊ីវ៉ាតានកាន់កន្ត្រកប្រពៃណី។ រូបភាពផ្សេងទៀតបានបង្ហាញពីប្រាង្គភ្លើងសមុទ្រគីកាម៉ុន តាយីដ (Kirkamon Tayid Lighthouse) នៅម៉ាហាតាវ និងទីតាំងទស្សនាដូចជា ឆាវ៉ា វីវ ដេក (Chawa View Deck)។

ចំពោះជីវភាពសេដ្ឋកិច្ច រូបភាពដែលភ្ជាប់ក្នុងឯកសាររបស់ Wikipedia បានបង្ហាញពីពពែដែលដើរស្រុះនៅតាមភ្នំពណ៌បៃតង ដែលជាសក្ខីកម្មនៃការចិញ្ចឹមសត្វនៅក្នុងតំបន់នេះ។ ការមានទីតាំងទស្សនាដូចជាឆាវ៉ា វីវ ដេក ក៏បង្ហាញថា ខេត្តតូចមួយនេះមានសកម្មភាពទេសចរណ៍ផងដែរ។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

ប្រភព: Wikipedia

សម្រាប់អ្នកអានចង្វាក់ខ្មែរ ខេត្តបាតាណេសអាចជាកម្មវត្ថុគួរចាប់អារម្មណ៍ ព្រោះប្រទេសហ្វីលីពីនជាប្រទេសសមាជិកអាស៊ាន និងជាប្រទេសជិតខាងក្នុងតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍។ បាតាណេសបង្ហាញឱ្យឃើញពីភាពចម្រុះនៃប្រទេសសមាជិកអាស៊ាន ដោយរួមមានទាំងទីក្រុងធំៗ និងខេត្តកោះតូចៗដាច់ស្រយាលដូចជាបាតាណេស។

តាម Wikipedia បាតាណេសគឺជាខេត្តខាងជើងគេបំផុត និងតូចជាងគេបំផុតនៃប្រទេសហ្វីលីពីន ដែលជាលក្ខណៈពិសេសមួយនៅក្នុងតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍។ លើសពីនេះ បេតិកភណ្ឌវប្បធម៌របស់ជនជាតិអ៊ីវ៉ាតាន ដូចជាសម្លៀកបំពាក់ប្រពៃណី ផ្ទះថ្ម និងកន្ត្រកប្រពៃណី ក៏ជាចំណុចទាក់ទាញសម្រាប់អ្នកដែលចាប់អារម្មណ៍លើវប្បធម៌តំបន់កោះនៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍ផងដែរ។