ទិដ្ឋភាពទូទៅ

នៅថ្ងៃទី ២៣ ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ ២០២៤ អគ្គិភ័យមួយបានឆាបឆេះអគារមន្ទីរពេទ្យឯកជនមួយកន្លែងក្នុងតំបន់ Aliganj ក្រុង Lucknow រដ្ឋ Uttar Pradesh ប្រទេសឥណ្ឌា។ តាមការរាយការណ៍របស់ BBC អគ្គិភ័យនេះបណ្តាលឱ្យមនុស្សស្លាប់យ៉ាងតិច ១០ នាក់ និងប្រហែល ១៥ នាក់ទៀតបានរងរបួសធ្ងន់ត្រូវបានបញ្ជូនទៅកាន់មន្ទីរពេទ្យដទៃទៀត។ អ្នកនាំពាក្យរបស់នគរបាលបានប្រាប់ Reuters ថា អគ្គិភ័យចាប់ផ្តើមពីជាន់ក្រោម ហើយឆាបឆេះសាយភាយយ៉ាងឆាប់រហ័សតាមរយៈជណ្តើរ និងបង្អួច។ អ្នករងគ្រោះភាគច្រើនជាអ្នកជំងឺដែលមិនអាចរត់គេចបាន ដោយសារផ្សែងពុល និងកង្វះផ្លូវចេញបន្ទាន់។ ប្រតិបត្តិការសង្គ្រោះត្រូវបានអនុវត្តដោយក្រុមពន្លត់អគ្គិភ័យ និងប្រជាពលរដ្ឋក្នុងតំបន់ ប៉ុន្តែអគារនេះមានលក្ខណៈចាស់ និងមិនមានប្រព័ន្ធរោទិ៍ភ្លើងទាន់សម័យ។ រដ្ឋាភិបាលរដ្ឋ Uttar Pradesh បានប្រកាសសង្រ្គោះសោកនាដកម្មជូនគ្រួសារជនរងគ្រោះចំនួន ៥ សែនរៀលឥណ្ឌាក្នុងមួយគ្រួសារ។

ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន

ក្រុង Lucknow ជារាជធានីនៃរដ្ឋ Uttar Pradesh ដែលជារដ្ឋមានប្រជាជនច្រើនបំផុតប្រចាំប្រទេសឥណ្ឌា។ តាមទិន្នន័យពី Wikipedia ទីក្រុងនេះមានប្រជាជនរស់នៅប្រមាណ ៣,៥ លាននាក់នៅឆ្នាំ ២០១១ ហើយតួលេខប៉ាន់ស្មានថ្មីបំផុតបានកើនដល់ជាង ៤ លាននាក់។ តំបន់ Aliganj ដែលជាកន្លែងកើតអគ្គិភ័យ គឺជាតំបន់ដែលមានសង្កាត់លំនៅឋាន និងអគារពាណិជ្ជកម្មចាស់ៗ ឆ្លុះបញ្ចាំងពីការរីកចម្រើនទីក្រុងដែលមិនទាន់មានប្រព័ន្ធសុវត្ថិភាពគ្រប់គ្រាន់។ ភាសាសំខាន់គឺ ហិណ្ឌី និងអ៊ូរឌូ ប៉ុន្តែភាសាអង់គ្លេសក៏ត្រូវបាននិយាយជាទូទៅក្នុងវិស័យពាណិជ្ជកម្មនិងការអប់រំ។ មន្ទីរពេទ្យដែលឆេះនោះជាគ្រឹះស្ថានឯកជនតូចមួយ ដែលមានគ្រែប្រហែល ៥០ និងផ្តល់សេវាព្យាបាលទូទៅ ដោយមានអ្នកជំងឺភាគច្រើនជាអ្នកស្រុកដែលមានចំណូលទាប។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

ប្រទេសឥណ្ឌាមានប្រវត្តិជាច្រើនទស្សវត្សរ៍នៃអគ្គិភ័យអគារធំៗ ដែលភាគច្រើនបណ្តាលមកពីការខ្វះស្តង់ដារសំណង់ ការប្រើប្រាស់សម្ភារៈងាយឆេះ និងការរំលោភបំពានលើបទប្បញ្ញត្តិសុវត្ថិភាព។ The Times of India បានរាយការណ៍ថា រដ្ឋ Uttar Pradesh តែមួយបានជួបអគ្គិភ័យដ៏សាហាវជាង ២០ ដងក្នុងរយៈពេល ៥ ឆ្នាំចុងក្រោយ។ ក្នុងឆ្នាំ ២០១៩ អគ្គិភ័យអគាររោងចក្រនៅទីក្រុង Delhi បានសម្លាប់មនុស្ស ៤៣ នាក់ ដែលជាសញ្ញាអំពាវនាវឲ្យមានកំណែទម្រង់បន្ទាន់។ នៅក្រុង Lucknow វិញ មានឧបទ្ទវហេតុតូចៗពីមុនដូចជាអគ្គិភ័យនៅទីផ្សារ Hazratganj និងអគារសណ្ឋាគារ ប៉ុន្តែមិនមានចំនួនអ្នកស្លាប់ច្រើនដល់កម្រិតនេះទេ។ អគ្គិភ័យលើកនេះក៏បានបង្ហាញពីភាពទន់ខ្សោយនៃប្រព័ន្ធសង្គ្រោះបន្ទាន់នៅក្នុងតំបន់ដែលមានប្រជាជនកុះករ។

សេដ្ឋកិច្ច និងវប្បធម៌

ផលប៉ះពាល់សេដ្ឋកិច្ចនៃអគ្គិភ័យនេះ រួមមានការខូចខាតអគារ ឧបករណ៍វេជ្ជសាស្ត្រ និងថ្នាំពេទ្យក្នុងទំហំទឹកប្រាក់រាប់រយលានរូពី (ស្មើប្រមាណ ៥ លានដុល្លារអាមេរិក) តាមការប៉ាន់ស្មានរបស់ The Indian Express ។ មន្ទីរពេទ្យដែលឆេះបានបិទទ្វារជាបណ្តោះអាសន្ន បណ្តាលឱ្យអ្នកជំងឺរាប់ពាន់នាក់ពឹងផ្អែកលើមន្ទីរពេទ្យផ្សេងទៀត ដែលមានចម្ងាយឆ្ងាយ។ តាមវប្បធម៌ ព្រឹត្តិការណ៍នេះបានរំលេចនូវភាពក្លាហានរបស់អ្នកជិតខាង និងបុគ្គលិកសង្គ្រោះ ដែលបានជួយសង្គ្រោះជីវិតជាច្រើន ប៉ុន្តែក៏បង្ហាញពីការរើសអើងចំពោះជនក្រីក្រដែលមិនអាចទទួលបានការថែទាំនៅមន្ទីរពេទ្យធំៗ។ កាសែតឥណ្ឌាជាច្រើនបានចុះផ្សាយរឿងរ៉ាវរបស់គ្រួសាររងគ្រោះ ជំរុញឲ្យមានការបរិច្ចាគ។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

សម្រាប់អ្នកអាន KhmerPulse នៅកម្ពុជា និងសហគមន៍ខ្មែរនៅបរទេស អគ្គិភ័យនៅ Lucknow នេះជាមេរៀនសំខាន់អំពីសុវត្ថិភាពអគារសាធារណៈ។ កម្ពុជាក៏មានអគារខ្ពស់ៗ រោងចក្រកាត់ដេរ និងមន្ទីរពេទ្យដែលអាចប្រឈមនឹងគ្រោះថ្នាក់ដូចគ្នា ប្រសិនបើគ្មានការត្រួតពិនិត្យតឹងរឹង។ តាមរបាយការណ៍របស់ Reuters កាលពីឆ្នាំ ២០២៣ មានអគ្គិភ័យធំនៅរោងចក្រមួយក្នុងខេត្តភ្នំពេញដែលបានសម្លាប់កម្មករ ២ នាក់ ប៉ុន្តែបើប្រៀបធៀបនឹងប្រទេសផ្សេង ប្រព័ន្ធសុវត្ថិភាពនៅកម្ពុជានៅមានភាពទន់ខ្សោយ។ ទំនាក់ទំនងកាន់តែជិតស្និទ្ធរវាងកម្ពុជា និងឥណ្ឌា ពិសេសក្នុងវិស័យវិនិយោគ និងសុខាភិបាល អាចនាំមកនូវការផ្លាស់ប្តូរបទពិសោធន៍ក្នុងការទប់ស្កាត់គ្រោះមហន្តរាយបែបនេះ។ មេរៀនពី Lucknow បានរំឭកថា ទោះបីនៅប្រទេសដែលកំពុងអភិវឌ្ឍន៍ ការអនុវត្តលេខកូដសំណង់ជាកាតព្វកិច្ច និងការត្រៀមខ្លួនសង្គ្រោះបន្ទាន់ប្រកបដោយវិជ្ជាជីវៈ គឺជាគន្លឹះសម្រាប់ការពារជីវិតមនុស្ស។