ឆេនណៃ

ទិដ្ឋភាពទូទៅ

ប្រភព: Wikipedia

ឆេនណៃ (ដែលគេស្គាល់ផងដែរថា ម៉ាឌ្រាស) គឺជារដ្ឋធានី និងជាទីក្រុងធំបំផុតរបស់រដ្ឋតាមីលណាឌូ ដែលស្ថិតនៅភាគខាងត្បូងបំផុតនៃប្រទេសឥណ្ឌា។ យោងតាមសព្វវចនាធិប្បាយ Wikipedia ទីក្រុងនេះស្ថិតនៅលើឆ្នេរ Coromandel នៃឈូងសមុទ្របេងហ្គាល់។ តាមជំរឿនជាតិឥណ្ឌាឆ្នាំ ២០១១ ឆេនណៃជាទីក្រុងដែលមានប្រជាជនច្រើនបំផុតទី ៦ នៅឥណ្ឌា និងបង្កើតបានជាតំបន់ប្រជុំទីក្រុងធំបំផុតទី ៤។ ទីក្រុងនេះស្របគ្នាជាមួយស្រុកឆេនណៃ ហើយរួមជាមួយតំបន់ជាយក្រុងជុំវិញបង្កើតជាតំបន់មេត្រូប៉ូលីតានដ៏ធំមួយនៅក្នុងប្រទេស។

ឆេនណៃត្រូវបានគ្រប់គ្រងដោយអាជ្ញាធរក្រុងឆេនណៃធំ (Greater Chennai Corporation) ដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅឆ្នាំ ១៦៨៨ និងជាស្ថាប័នរដ្ឋបាលក្រុងចំណាស់ជាងគេទី ២ នៅលើពិភពលោក បន្ទាប់ពីសាជីវកម្មក្រុងឡុងដ៍ (City of London)។ ដោយសារតែប្រវត្តិសាស្រ្តដ៏យូរលង់ និងឥទ្ធិពលវប្បធម៌របស់ខ្លួន ឆេនណៃត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជាមជ្ឈមណ្ឌលវប្បធម៌ និងសេដ្ឋកិច្ចដ៏សំខាន់នៅភាគខាងត្បូងឥណ្ឌា។

ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន

ប្រភព: Wikipedia

ឆេនណៃស្ថិតនៅតាមឆ្នេរភាគខាងកើតនៃប្រទេសឥណ្ឌា ជាប់នឹងឈូងសមុទ្របេងហ្គាល់។ ភូមិសាស្រ្តនៃទីក្រុងនេះគឺជាវាលទំនាបរាបស្មើ ដោយមានបឹង និងអាងស្តុកទឹកជាច្រើនដើរតួនាទីសំខាន់ក្នុងការផ្គត់ផ្គង់ទឹក ដូចជា បឹង Chembarambakkam និងបឹង Chitlapakkam ជាដើម។ រូបភាពផ្កាយរណបបង្ហាញពីការរីករាលដាលនៃទីក្រុង និងការតភ្ជាប់ទៅនឹងសមុទ្រ។

យោងតាមជំរឿនឆ្នាំ ២០១១ ប្រជាជនទីក្រុងឆេនណៃមានប្រមាណ ៧ លាននាក់ ហើយប្រជាជនភាគច្រើននិយាយភាសាតាមីល ដែលជាភាសាផ្លូវការរបស់រដ្ឋ។ ទីក្រុងនេះក៏មានសហគមន៍ចម្រុះជាតិសាសន៍ និងវប្បធម៌ដែលរស់នៅជាមួយគ្នាផងដែរ។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

ប្រភព: Wikipedia

ប្រវត្តិសាស្រ្តនៃទីក្រុងឆេនណៃ ដែលពីមុនមានឈ្មោះថា ម៉ាឌ្រាស បានចាប់ផ្តើមនៅសតវត្សទី ១៧ នៅពេលដែលក្រុមហ៊ុនឥណ្ឌាខាងកើតអង់គ្លេសបានបង្កើតបន្ទាយ និងមជ្ឈមណ្ឌលពាណិជ្ជកម្មមួយនៅទីនេះ។ តាម Wikipedia បន្ទាយ Fort St. George ដែលត្រូវបានកសាងនៅឆ្នាំ ១៦៤០ ជាការតាំងទីលំនៅរបស់អង់គ្លេសដំបូងគេនៅក្នុងប្រទេសឥណ្ឌា។ ទីក្រុងនេះបានក្លាយជាច្រកពាណិជ្ជកម្មដ៏សំខាន់ និងជាមជ្ឈមណ្ឌលរដ្ឋបាលរបស់ចក្រភពអង់គ្លេសនៅភាគខាងត្បូងឥណ្ឌា។

នៅឆ្នាំ ១៦៨៨ សាលាក្រុងឆេនណៃត្រូវបានបង្កើតឡើង ដែលធ្វើឱ្យវាជារដ្ឋបាលក្រុងចំណាស់មួយ។ ក្នុងសម័យអាណានិគម ទីក្រុងនេះជាផ្នែកមួយនៃតំបន់ Madras Presidency ។ បន្ទាប់ពីឯករាជ្យនៅឆ្នាំ ១៩៤៧ ទីក្រុងបានបន្តរីកចម្រើនជារដ្ឋធានីនៃរដ្ឋម៉ាឌ្រាស (ក្រោយមកប្តូរឈ្មោះជាតាមីលណាឌូ នៅឆ្នាំ ១៩៦៩)។ ឈ្មោះឆេនណៃត្រូវបានអនុម័តជាផ្លូវការនៅឆ្នាំ ១៩៩៦ ដោយយកតាមឈ្មោះភូមិដើម Chennapatnam ដែលនៅជិតបន្ទាយ Fort St. George។

សេដ្ឋកិច្ច និងវប្បធម៌

ប្រភព: Wikipedia

ឆេនណៃជាមជ្ឈមណ្ឌលសេដ្ឋកិច្ចដ៏សំខាន់មួយរបស់ប្រទេសឥណ្ឌា។ វាត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា "ទីក្រុងដេត្រយ" នៃឥណ្ឌា ដោយសារតែឧស្សាហកម្មយានយន្តដែលរីកចម្រើន ដែលរួមមានក្រុមហ៊ុន Ashok Leyland និងរោងចក្រផលិតរថពាសដែក Arjun ជាដើម។ វិស័យបច្ចេកវិទ្យាព័ត៌មានក៏រីកចម្រើនយ៉ាងខ្លាំង ដោយមានតំបន់សេដ្ឋកិច្ចពិសេស Tidel Park ដែលជាតំបន់ IT ដំបូងគេក្នុងទីក្រុង។ កំពង់ផែឆេនណៃគឺជាកំពង់ផែមួយក្នុងចំណោមកំពង់ផែដែលមមាញឹកបំផុតនៅឥណ្ឌាខាងត្បូង និងជាច្រកសម្រាប់ពាណិជ្ជកម្មអន្តរជាតិ។ តំបន់ពាណិជ្ជកម្មចាស់ៗដូចជា "ជ្រុងផារី" ជាសក្ខីភាពនៃប្រវត្តិសាស្រ្តពាណិជ្ជកម្មដ៏យូរអង្វែងរបស់ទីក្រុង។

ផ្នែកវប្បធម៌ ឆេនណៃជាឃ្លាំងរក្សាទុកនូវសិល្បៈ និងប្រពៃណីតាមីលយ៉ាងសម្បូរបែប។ វត្តអារាមដ៏ល្បីល្បាញដូចជា វត្ត Kapaleeswarar និងវត្ត Parthasarathy បង្ហាញពីស្ថាបត្យកម្មបុរាណដ៏រុងរឿង។ សារមន្ទីររដ្ឋាភិបាល ដែលជាសារមន្ទីរចំណាស់ជាងគេទី ២ នៅឥណ្ឌា និងវិចិត្រសាលសិល្បៈជាតិ បង្ហាញនូវស្នាដៃសិល្បៈដ៏មានតម្លៃ។ ម្ហូបអាហារបែបប្រពៃណីតាមីលមានលក្ខណៈជាអាហារបួសជាច្រើន ហើយកីឡាគ្រីឃីតមានប្រជាប្រិយភាពខ្លាំង ដោយមានកីឡដ្ឋាន M. A. Chidambaram ជាទីលានដ៏មានកិត្យានុភាព។ លើសពីនេះ ទីក្រុងនេះក៏ជាកន្លែងប្រណាំងរថយន្តអចិន្រ្តៃយ៍ដំបូងគេនៅឥណ្ឌាផងដែរ។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

ប្រភព: Wikipedia

ក្នុងសតវត្សទី ២១ ឆេនណៃបន្តអភិវឌ្ឍន៍ជាមជ្ឈមណ្ឌលទីក្រុងទំនើប។ ប្រព័ន្ធដឹកជញ្ជូនរបស់វាមានការរីកចម្រើនយ៉ាងឆាប់រហ័ស ដោយមានរថភ្លើងមេត្រូឆេនណៃ ដែលជាប្រព័ន្ធមេត្រូតែមួយគត់ក្នុងរដ្ឋ និងប្រព័ន្ធ MRTS ដែលជាប្រព័ន្ធរថភ្លើងលឿនដំបូងគេនៅឥណ្ឌា។ អាកាសយានដ្ឋានអន្តរជាតិឆេនណៃគឺជាអាកាសយានដ្ឋានមមាញឹកបំផុតមួយក្នុងប្រទេស។ រោងចក្រថាមពលនុយក្លេអ៊ែរ Madras នៅ Kalpakkam និងក្រុមហ៊ុនផ្សាយធំៗដូចជា Sun Network ដែលមានទីស្នាក់ការកណ្តាលនៅទីនេះ បញ្ជាក់ពីភាពរីកចម្រើនផ្នែកវិទ្យាសាស្រ្ត និងប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយ។

ទោះយ៉ាងណា កំណើនទីក្រុងដ៏ឆាប់រហ័សក៏នាំមកនូវបញ្ហាប្រឈមដូចជាការខ្វះខាតទឹក និងហានិភ័យទឹកជំនន់។ សម្រាប់អ្នកអាន KhmerPulse ទីក្រុងឆេនណៃអាចផ្តល់ជាគំរូនៃការអភិវឌ្ឍន៍ទីក្រុង និងការរក្សាវប្បធម៌ក្នុងតំបន់អាស៊ី ព្រមទាំងបង្ហាញពីការតភ្ជាប់សេដ្ឋកិច្ច ជាពិសេសវិស័យ IT ដែលកម្ពុជាកំពុងពង្រីក។