ទិដ្ឋភាពទូទៅ

តាមវិគីភីឌា ការជួញដូរកុមារ (Child trafficking) គឺជាទម្រង់មួយនៃការជួញដូរមនុស្ស ហើយត្រូវបានអង្គការសហប្រជាជាតិកំណត់និយមន័យថា ជាការជ្រើសរើស ដឹកជញ្ជូន លាក់បាំង ឬទទួលកុមារ ដើម្បីគោលបំណងទាសភាព ពលកម្មបង្ខំ និងការកេងប្រវ័ញ្ចផ្លូវភេទ។ និយមន័យនេះមានវិសាលភាពទូលាយជាងនិយមន័យនៃ "ការជួញដូរមនុស្ស" ដែលបានចែងក្នុងឯកសារតែមួយ។ កុមារក៏អាចត្រូវបានជួញដូរសម្រាប់ការសុំកូនចិញ្ចឹមខុសច្បាប់ផងដែរ។ ការសុំកូនចិញ្ចឹមខុសច្បាប់នេះបំពានលើបទដ្ឋាន និងគោលការណ៍សិទ្ធិកុមារជាច្រើន រួមមានគោលការណ៍ប្រយោជន៍ល្អបំផុតរបស់កុមារ គោលការណ៍នៃការជំនួស និងការហាមឃាត់ការទទួលបានផលចំណេញផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុមិនសមរម្យ។ យោងតាមអង្គការប្រឆាំងការជួញដូរមនុស្ស Love146 គេបានប៉ាន់ស្មានថា មានកុមារជាង ៣ លាននាក់នៅទូទាំងពិភពលោក ដែលកំពុងរងគ្រោះដោយសារការជួញដូរផ្លូវភេទ និងពលកម្មកុមារ។

ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន

ប្រភព: Wikipedia

បញ្ហាការជួញដូរកុមារកើតមាននៅស្ទើរគ្រប់តំបន់ក្នុងពិភពលោក ប៉ុន្តែមានសភាពធ្ងន់ធ្ងរជាពិសេសនៅតំបន់ដែលមានភាពក្រីក្រ និងអស្ថិរភាព។ ជាឧទាហរណ៍ នៅតំបន់អាហ្វ្រិកខាងលិច កុមារជាច្រើនត្រូវបានគេបង្ខំឱ្យសុំទាននៅតាមដងផ្លូវ ដូចដែលបានឃើញក្នុងរូបភាពពីប្រទេសនីហ្សេខាងលើ។ កុមារទាំងនេះច្រើនតែត្រូវបានគេបញ្ជូនទៅសាលាបង្រៀនសាសនា ប៉ុន្តែត្រូវបានគេកេងប្រវ័ញ្ចជាអ្នកសុំទាន។ នៅតំបន់អាស៊ីខាងត្បូង និងអាស៊ីអាគ្នេយ៍ កុមារត្រូវបានជួញដូរសម្រាប់ពលកម្មក្នុងរោងចក្រ កសិកម្ម និងការងារក្នុងផ្ទះ ព្រមទាំងការកេងប្រវ័ញ្ចផ្លូវភេទ។ តាមការប៉ាន់ស្មានរបស់អង្គការ Love146 មានកុមារជាង ៣ លាននាក់ទូទាំងពិភពលោកកំពុងរងគ្រោះ ដែលបង្ហាញពីវិសាលភាពដ៏ធំធេងនៃបញ្ហានេះ។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

ទោះបីជាការកេងប្រវ័ញ្ចកុមារមានវត្តមានតាំងពីបុរាណកាលមកក៏ដោយ ការបង្កើតក្របខ័ណ្ឌច្បាប់អន្តរជាតិទំនើបដើម្បីប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងការជួញដូរកុមារបានចាប់ផ្តើមឡើងនៅចុងសតវត្សទី២០។ តាមវិគីភីឌា អង្គការសហប្រជាជាតិបានដើរតួនាទីស្នូលក្នុងការកំណត់និយមន័យនៃការជួញដូរកុមារ។ ពិធីសារស្តីពីការបង្ការ ការបង្រ្កាប និងការដាក់ទណ្ឌកម្មចំពោះការជួញដូរមនុស្ស ជាពិសេសស្ត្រីនិងកុមារ ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ថាជាពិធីសារ Palermo ឆ្នាំ ២០០០ គឺជាឧបករណ៍អន្តរជាតិដ៏សំខាន់។ ពិធីសារនេះបានផ្តល់និយមន័យពិសេសសម្រាប់ការជួញដូរកុមារ ដែលមិនតម្រូវឱ្យមានការប្រើប្រាស់កម្លាំង ការបោកបញ្ឆោត ឬការបង្ខិតបង្ខំ ដូចករណីមនុស្សពេញវ័យឡើយ ដោយសារកុមារត្រូវបានចាត់ទុកថាងាយរងគ្រោះ និងមិនអាចយល់ព្រមបាន។ ការអភិវឌ្ឍនេះបានឆ្លុះបញ្ចាំងពីការយល់ស្របជាអន្តរជាតិថា កុមារត្រូវការការការពារពិសេស។

សេដ្ឋកិច្ច និងវប្បធម៌

កត្តាសេដ្ឋកិច្ចគឺជាមូលហេតុចម្បងនៃការជួញដូរកុមារ។ នៅក្នុងសហគមន៍ក្រីក្រ គ្រួសារជាច្រើនអាចត្រូវបានបោកបញ្ឆោតដោយការសន្យាអប់រំ ឬការងារ ប៉ុន្តែនៅពេលកុមារត្រូវបានបញ្ជូនចេញ ពួកគេបែរជាប្រឈមនឹងការកេងប្រវ័ញ្ចវិញ។ តម្រូវការពលកម្មថោកនៅក្នុងវិស័យកសិកម្ម រោងចក្រ និងការងារតាមផ្ទះ បានជំរុញឱ្យមានការជួញដូរកុមារ។ លើសពីនេះ ទីផ្សារនៃការសុំកូនចិញ្ចឹមខុសច្បាប់បង្កើតប្រាក់ចំណេញយ៉ាងច្រើន ដោយមានអន្តរការីជាច្រើនដែលគំរាមកំហែង ឬបោកបញ្ឆោតឪពុកម្ដាយពីកំណើត។ តាមវិគីភីឌា ការសុំកូនចិញ្ចឹមខុសច្បាប់នេះបំពានលើគោលការណ៍សំខាន់ៗដូចជា ប្រយោជន៍ល្អបំផុតរបស់កុមារ និងការហាមឃាត់ការទទួលបានផលចំណេញផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុមិនសមរម្យ ដែលបង្ហាញពីរបៀបដែលកត្តាសេដ្ឋកិច្ចធ្វើឱ្យបាត់បង់ការការពារផ្នែកច្បាប់។ ផ្នែកវប្បធម៌វិញ នៅក្នុងសង្គមខ្លះ ពលកម្មកុមារត្រូវបានគេយល់ថាជាការចាំបាច់សម្រាប់ការរស់រានមានជីវិត រីឯនៅសង្គមខ្លះទៀត ទំនៀមទម្លាប់ដូចជាការបញ្ជូនកុមារទៅសាលាសាសនា (ដូច Talibé នៅអាហ្វ្រិក) អាចនាំទៅដល់ការកេងប្រវ័ញ្ច។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

សម្រាប់អ្នកអាន KhmerPulse នៅកម្ពុជា និងនៅក្រៅប្រទេស បញ្ហាការជួញដូរកុមារគឺមានភាពពាក់ព័ន្ធយ៉ាងខ្លាំង។ កម្ពុជា ដូចជាប្រទេសជាច្រើននៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍ ប្រឈមនឹងបញ្ហាការជួញដូរកុមារសម្រាប់ការកេងប្រវ័ញ្ចផ្លូវភេទ ពលកម្មបង្ខំ និងការសុំទាន ទាំងក្នុងស្រុកនិងឆ្លងដែន។ ភាពក្រីក្ររីករាលដាល រួមជាមួយការអនុវត្តច្បាប់ខ្សោយ និងអំពើពុករលួយ ធ្វើឱ្យកុមារងាយរងគ្រោះ។ អង្គការអន្តរជាតិ និងរាជរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជា បាននិងកំពុងខិតខំប្រយុទ្ធប្រឆាំង ប៉ុន្តែការរីកចម្រើននៅមិនទាន់គ្រប់គ្រាន់នៅឡើយ។ នៅក្នុងតំបន់អនុមេគង្គ រួមទាំងកម្ពុជា គឺត្រូវបានគេស្គាល់ថាជាចំណុចក្តៅនៃការជួញដូរមនុស្ស។ ព័ត៌មានថ្មីៗជារឿយៗរាយការណ៍ពីការចាប់ខ្លួន ប្រតិបត្តិការជួយសង្គ្រោះ និងការអំពាវនាវឱ្យមានវិធានការខ្លាំងក្លាបន្ថែមទៀត។ ការយល់ដឹងអំពីបរិបទសកល និយមន័យ និងកត្តាសេដ្ឋកិច្ច គឺចាំបាច់សម្រាប់ការទទួលស្គាល់ និងដោះស្រាយបញ្ហានេះ។ សហគមន៍ខ្មែរនៅឯនាយសមុទ្រក៏អាចដើរតួនាទីក្នុងការលើកកម្ពស់ការយល់ដឹង និងគាំទ្រគំនិតផ្តួចផ្តើមប្រឆាំងការជួញដូរផងដែរ។