ទិដ្ឋភាពទូទៅ

សុវត្ថិភាពអាកាសចរណ៍នៅប្រទេសចិន គឺជាប្រព័ន្ធនៃបទប្បញ្ញត្តិ គោលការណ៍ និងការអនុវត្តដែលធានាការដឹកជញ្ជូនតាមផ្លូវអាកាសដោយសុវត្ថិភាពក្នុងដែនដីចិន និងការហោះហើរអន្តរជាតិរបស់ក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍ចិន ។ ចិនជាទីផ្សារអាកាសចរណ៍ធំបំផុតមួយលើពិភពលោក ដោយដឹកអ្នកដំណើររាប់រយលាននាក់ជារៀងរាល់ឆ្នាំ (យោងតាមវិគីភីឌា) ។

រដ្ឋបាលអាកាសចរណ៍ស៊ីវិលចិន (CAAC) គឺជានិយតករសំខាន់ដែលត្រួតពិនិត្យសុវត្ថិភាពយន្តហោះ ការបញ្ជាក់អ្នកបើក និងប្រតិបត្តិការព្រលាន ។ យោងតាមវិគីភីឌា បន្ទាប់ពីរយៈពេលជាង ១២ ឆ្នាំគ្មានគ្រោះថ្នាក់ដល់ជីវិត ឧបទ្ទវហេតុ China Eastern Airlines Flight MU5735 នៅខែមីនា ឆ្នាំ ២០២២ បានសម្លាប់មនុស្ស ១៣២ នាក់ ហើយបានរំលឹកពីសារៈសំខាន់នៃសុវត្ថិភាពជាបន្តបន្ទាប់ ។

ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន

ដែនដីដ៏ធំធេងនៃប្រទេសចិន រួមទាំងតំបន់ភ្នំខ្ពស់ វាលខ្សាច់ និងតំបន់ឆ្នេរសមុទ្រ បង្កើតឱ្យមានបញ្ហាប្រឈមច្រើនចំពោះអាកាសចរណ៍ ដូចជា អាកាសធាតុចាប់ពីព្យុះទីហ្វុងនៅតំបន់ខាងត្បូង រហូតដល់ព្រិលកកនៅខាងជើង ។ ព្រលានយន្តហោះនៅតំបន់ខ្ពង់រាប ដូចជានៅតំបន់ទីបេ មានកម្រិតអុកស៊ីសែនទាប ដែលទាមទារការហ្វឹកហាត់ពិសេសសម្រាប់អ្នកបើកយន្តហោះ ។

យោងតាមវិគីភីឌា ប្រទេសចិនមានព្រលានយន្តហោះស៊ីវិលជាង ២០០ ហើយមជ្ឈមណ្ឌលធំៗរួមមានអាកាសយានដ្ឋានអន្តរជាតិប៉េកាំង សៀងហៃពូដុង និងក្វាងចូវប៉ៃយន់ ។ ប្រជាជនជាង ១.៤ ប៊ីលាននាក់ ពឹងផ្អែកលើប្រព័ន្ធអាកាសចរណ៍សម្រាប់ការធ្វើដំណើរក្នុងស្រុក និងក្រៅប្រទេស ។ វិស័យនេះផ្គត់ផ្គង់ការងារដល់អ្នកបើកយន្តហោះ វិស្វករ និងអ្នកត្រួតពិនិត្យចរាចរណ៍ផ្លូវអាកាសរាប់ពាន់នាក់ ដែលភាគច្រើនបានបញ្ចប់ការសិក្សាពីសាលាហ្វឹកហាត់ដែលគ្រប់គ្រងដោយ CAAC ។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

អាកាសចរណ៍ស៊ីវិលនៅចិនបានចាប់កំណើតក្នុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ១៩៥០ ប៉ុន្តែក្នុងទសវត្សរ៍ ១៩៨០ និង ១៩៩០ កំណត់ត្រាសុវត្ថិភាពមានកម្រិតទាបគួរឱ្យព្រួយបារម្ភ ដោយមានឧបទ្ទវហេតុធ្ងន់ធ្ងរជាច្រើនកើតឡើង ។ យោងតាមវិគីភីឌា គ្រោះថ្នាក់យន្តហោះ China Southern Airlines ក្នុងឆ្នាំ ១៩៩២ ដែលបណ្តាលឱ្យអ្នកស្លាប់ ១៤១ នាក់ គឺជាឧទាហរណ៍នៃបញ្ហាដែលបណ្តាលមកពីកង្វះការបណ្តុះបណ្តាល និងបច្ចេកវិទ្យាហួសសម័យ ។

នៅចុងទសវត្សរ៍ ១៩៩០ រដ្ឋាភិបាលចិនបានចាប់ផ្តើមកែទម្រង់វិស័យអាកាសចរណ៍ ដោយបំបែកមុខងារនិយតកម្មរបស់ CAAC ចេញពីការប្រតិបត្តិការក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍ និងបើកចំហទីផ្សារដល់ដៃគូបរទេស ។ យោងតាមវិគីភីឌា របាយការណ៍សវនកម្មរបស់អង្គការអាកាសចរណ៍ស៊ីវិលអន្តរជាតិ (ICAO) បានបង្ហាញថាប្រទេសចិនទទួលបានពិន្ទុខ្ពស់ជាងមធ្យមភាគសកលនៅពេលក្រោយ ដែលឆ្លុះបញ្ចាំងពីការកែលម្អគួរឱ្យកត់សម្គាល់ ។

រវាងឆ្នាំ ២០១០ និង ២០២២ ក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍ដីគោកចិនមិនបានជួបប្រទះឧបទ្ទវហេតុដែលបណ្តាលឱ្យអ្នកស្លាប់ឡើយ ដែលជាសមិទ្ធផលមិនធ្លាប់មានពីមុន (យោងតាមវិគីភីឌា) ។ ប៉ុន្តែការធ្លាក់យន្តហោះ MU5735 ក្នុងខែមីនា ឆ្នាំ ២០២២ បានបញ្ចប់កំណត់ត្រានេះ និងបង្កឲ្យមានការស៊ើបអង្កេតធំមួយដើម្បីស្វែងរកមូលហេតុ ។

សេដ្ឋកិច្ច និងវប្បធម៌

សុវត្ថិភាពអាកាសចរណ៍មានចំនុចស្នូលសម្រាប់កំណើនសេដ្ឋកិច្ចចិន ជាពិសេសសម្រាប់វិស័យទេសចរណ៍ និងពាណិជ្ជកម្មអន្តរជាតិ ។ ការវិនិយោគរបស់រដ្ឋាភិបាលលើហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធទំនើប ដូចជាប្រព័ន្ធរ៉ាដា និងមជ្ឈមណ្ឌលគ្រប់គ្រងចរាចរណ៍ បានបង្កើនសមត្ថភាពត្រួតពិនិត្យ ។

នៅក្នុងវប្បធម៌ការងារ ទំនៀមទម្លាប់ចិនសង្កត់ធ្ងន់លើវិន័យ និងការគោរពឋានានុក្រម ដែលមានឥទ្ធិពលទាំងវិជ្ជមាន និងអវិជ្ជមានលើសុវត្ថិភាព ។ ការសិក្សាមួយចំនួនបានបង្ហាញថា ទំនាក់ទំនងរវាងអ្នកបើកបរ និងជំនួយការអាចទទួលរងឥទ្ធិពលពីវប្បធម៌ដែលមិនលើកទឹកចិត្តឲ្យមានការប្រឈមមុខ ប៉ុន្តែ CAAC បានខិតខំបញ្ចូលការបណ្តុះបណ្តាលពី CRM ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហានេះ (យោងតាមវិគីភីឌា) ។

ម៉្យាងវិញទៀត គម្រោងយន្តហោះ COMAC C919 ដែលចិនផលិតដោយខ្លួនឯង តំណាងឱ្យគោលដៅក្លាយជាប្រទេសនាំមុខខាងផលិតយន្តហោះ ដោយមានការសន្យាថានឹងប្រកាន់ខ្ជាប់ស្តង់ដារសុវត្ថិភាពជាអន្តរជាតិ ។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

ឧបទ្ទវហេតុ MU5735 បានជំរុញឱ្យមានការពិនិត្យឡើងវិញនូវនីតិវិធីសុវត្ថិភាពនៅទូទាំងឧស្សាហកម្មអាកាសចរណ៍ចិន ។ លទ្ធផលស៊ើបអង្កេតនៅមិនទាន់បានបញ្ចប់នៅឡើយ (ត្រឹមខែកក្កដា ឆ្នាំ ២០២៦) ប៉ុន្តែព្រឹត្តិការណ៍នេះបានប៉ះពាល់ដល់ទំនុកចិត្តរបស់អ្នកដំណើរ និងធ្វើឱ្យការត្រួតពិនិត្យពីសហគមន៍អន្តរជាតិកាន់តែតឹងរឹង ។

សម្រាប់អ្នកអានរបស់ចង្វាក់ខ្មែរ ប្រធានបទនេះមានសារសំខាន់ដោយសារតែទំនាក់ទំនងអាកាសចរណ៍ជិតស្និទ្ធរវាងកម្ពុជានិងចិន ។ ក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍ចិនដូចជា China Southern ជាដើម ធ្វើប្រតិបត្តិការតាមកាលវិភាគទៅកាន់ព្រលានយន្តហោះអន្តរជាតិភ្នំពេញ និងសៀមរាប ។ ជាងនេះទៅទៀត គម្រោងសាងសង់ព្រលានយន្តហោះថ្មីនៅខេត្តសៀមរាប ដែលមានការវិនិយោគពីចិន បានភ្ជាប់ស្តង់ដារសុវត្ថិភាពរបស់ចិនទៅនឹងការអភិវឌ្ឍអាកាសចរណ៍កម្ពុជាផងដែរ ។

នៅកម្រិតអន្តរជាតិ តួនាទីរបស់ចិនក្នុងខ្សែចង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់យន្តហោះ និងវិបត្តិបច្ចេកទេសដូចជា Boeing 737 MAX នៅតែជាកត្តាដែលជះឥទ្ធិពលលើសុវត្ថិភាពហោះហើរសកល ។