ទីក្រុងដេជុន

ទិដ្ឋភាពទូទៅ

ប្រភព: Wikipedia

ដេជុន (Daejeon) គឺជាមហានគរធំទី៥ នៅក្នុងប្រទេសកូរ៉េខាងត្បូង ដែលមានប្រជាជនរស់នៅជិត ១.៥ លាននាក់។ តាមរយៈសព្វវចនាធិប្បាយវិគីភីឌា ទីក្រុងនេះស្ថិតនៅក្នុងជ្រលងភ្នំកណ្តាលមួយ រវាងជួរភ្នំសូបែក (Sobaek) និងទន្លេហ្គឹម (Geum) ដែលបង្កើតបានជាទេសភាពធម្មជាតិដ៏ទាក់ទាញ។

ទីក្រុងនេះត្រូវបានគេទទួលស្គាល់យ៉ាងទូលំទូលាយថាជាមជ្ឈមណ្ឌលបច្ចេកវិទ្យា និងការស្រាវជ្រាវដ៏សំខាន់ ដោយទទួលបានរហ័សនាមថា “ជ្រលងស៊ីលីកុននៃកូរ៉េខាងត្បូង”។ វិគីភីឌាបានរាយការណ៍ថា ដេជុនក៏ជាចំណុចប្រសព្វដឹកជញ្ជូនដ៏មមាញឹកផងដែរ ដោយបានវិវត្តពីទីប្រជុំជនផ្លូវដែក ហើយបច្ចុប្បន្នអ្នកដំណើរអាចធ្វើដំណើរពីរដ្ឋធានីសេអ៊ូលមកដល់ទីនេះក្នុងរយៈពេលត្រឹម ៥០ នាទី តាមរថភ្លើងល្បឿនលឿន KTX ឬ SRT។

ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន

ប្រភព: Wikipedia

ដេជុនស្ថិតនៅភាគកណ្តាលនៃឧបទ្វីបកូរ៉េ ជាទីក្រុងដែលព័ទ្ធជុំវិញដោយជួរភ្នំជាច្រើន រួមមានជួរភ្នំសូបែក និងភ្នំបូមុនសាន (Bomunsan) ដែលមានបន្ទាយចាស់នៅលើកំពូល ទាក់ទាញអ្នកឡើងភ្នំ។ ទន្លេហ្គឹម និងសាខារបស់វាដូចជាស្ទឹងហ្គាប់ឆន (Gapcheon) ក៏ហូរកាត់ទីក្រុង បង្កើតបានជាតំបន់បៃតងស្រស់បំព្រង។

ទីក្រុងនេះមានសួនច្បារ និងតំបន់អភិរក្សធម្មជាតិជាច្រើន ដូចជាសួនរុក្ខជាតិហាន់បាត់ (Hanbat Arboretum) ដែលជាសួនរុក្ខជាតិក្នុងទីក្រុងដ៏ធំមួយ និងឧទ្យានវិទ្យាសាស្ត្រអេចស្ប៉ូ (Expo Science Park) ដែលជាកេរដំណែលពីព្រឹត្តិការណ៍តាំងពិព័រណ៍ពិភពលោក។ យោងតាមវិគីភីឌា ទីក្រុងមានទំនាក់ទំនងយ៉ាងជិតស្និទ្ធជាមួយបរិស្ថានធម្មជាតិ ដែលធ្វើឲ្យវាក្លាយជាកន្លែងរស់នៅដ៏មានតុល្យភាព។

ប្រជាជនប្រមាណ ១.៥ លាននាក់រស់នៅទីនេះ ដោយប្រើប្រាស់ភាសាកូរ៉េជាភាសាផ្លូវការ។ ដោយសារវត្តមានសាកលវិទ្យាល័យ និងមជ្ឈមណ្ឌលស្រាវជ្រាវជាច្រើន ប្រជាជនមួយភាគធំគឺជានិស្សិត និងអ្នកជំនាញ ដែលធ្វើឲ្យទីក្រុងមានបរិយាកាសសិក្សាធិការយ៉ាងរស់រវើក។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

ប្រភព: Wikipedia

ដំបូងឡើយ តំបន់ដេជុនគឺជាភូមិតូចមួយនៅក្នុងខេត្តជុងឆង (Chungcheong) ប៉ុន្តែបានផ្លាស់ប្តូរយ៉ាងខ្លាំងនៅដើមសតវត្សទី២០ នៅពេលដែលផ្លូវដែកត្រូវបានសាងសង់ ដោយភ្ជាប់ទីក្រុងនេះទៅនឹងបណ្តាញជាតិ។ តាមវិគីភីឌា ដេជុនបានអភិវឌ្ឍជាទីក្រុងផ្លូវដែកដ៏សំខាន់ ដែលជំរុញកំណើនសេដ្ឋកិច្ច និងប្រជាជន។

ក្រោយមក ទីក្រុងបានក្លាយជាមជ្ឈមណ្ឌលរដ្ឋបាល និងពាណិជ្ជកម្ម ហើយនៅទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៧០ រដ្ឋាភិបាលកូរ៉េខាងត្បូងបានចាប់ផ្តើមអភិវឌ្ឍតំបន់ស្រាវជ្រាវវិទ្យាសាស្ត្រនៅទីនេះ ដែលក្រោយមកបានទាក់ទាញវិទ្យាស្ថាននានា រួមទាំង KAIST ។ នៅឆ្នាំ១៩៩៣ ទីក្រុងបានធ្វើជាម្ចាស់ផ្ទះនៃការតាំងពិព័រណ៍ពិភពលោក (Expo '93) ដែលប្រធានបទផ្តោតលើ “ការអភិវឌ្ឍប្រកបដោយចីរភាព” ហើយបានទាក់ទាញអ្នកទស្សនារាប់លាននាក់។ រូបម៉ាស្កូតឈ្មោះ ឃុមដូរី (Kumdori) ដែលជាមនុស្សក្រៅភពតូច បានក្លាយជានិមិត្តសញ្ញាប្រចាំទីក្រុងរហូតដល់សព្វថ្ងៃ។

ឧទ្យានប្រវត្តិសាស្ត្រអ៊ុំ (Uam Historic Park) ដែលមានទីតាំងនៅក្នុងទីក្រុង ជាកន្លែងអភិរក្សស្ថាបត្យកម្មបុរាណ និងជាភស្តុតាងនៃប្រវត្តិសាស្ត្រដ៏យូរលង់របស់តំបន់នេះ។

សេដ្ឋកិច្ច និងវប្បធម៌

ប្រភព: Wikipedia

សេដ្ឋកិច្ចរបស់ដេជុនពឹងផ្អែកយ៉ាងខ្លាំងលើចំណេះដឹង និងនវានុវត្តន៍បច្ចេកវិទ្យា។ តាមវិគីភីឌា ទីក្រុងនេះជាទីតាំងរបស់ KAIST ដែលជាគ្រឹះស្ថានឧត្តមសិក្សាឈានមុខផ្នែកវិស្វកម្ម និងវិទ្យាសាស្ត្រនៅអាស៊ី។ មិនតែប៉ុណ្ណោះ សាកលវិទ្យាល័យជាតិជុងណាំ (Chungnam National University) ក៏មានវត្តមាននៅទីនេះដែរ ដោយរួមចំណែកដល់បរិយាកាសសិក្សាដ៏រឹងមាំ។

វិស័យស្រាវជ្រាវ និងអភិវឌ្ឍន៍ (R&D) ត្រូវបានប្រមូលផ្តុំនៅក្នុងតំបន់ជាច្រើន ដោយមានក្រុមហ៊ុនបច្ចេកវិទ្យាខ្ពស់ និងវិទ្យាស្ថានរដ្ឋាភិបាលជាច្រើន។ អគាររដ្ឋាភិបាលកណ្តាល (Government Complex Daejeon) ក៏មានទីតាំងនៅទីនេះ ដែលបញ្ជាក់ពីតួនាទីរដ្ឋបាលដ៏សំខាន់របស់ទីក្រុង។

ផ្នែកវប្បធម៌ មជ្ឈមណ្ឌលសិល្បៈ និងវប្បធម៌ដេជុន (Daejeon Culture and Arts Center) រៀបចំការសម្តែងតន្ត្រី និងល្ខោនជាប្រចាំ ខណៈដែលកីឡដ្ឋានបាល់ទាត់ World Cup និងកីឡដ្ឋានបេស្បលហាន់បាត់ (Hanbat Baseball Stadium) ផ្តល់ភាពសប្បាយរីករាយដល់អ្នកគាំទ្រកីឡា។ ព្រឹត្តិការណ៍ប្រចាំឆ្នាំដូចជាពិធីបុណ្យផ្កាសាគូរ៉ា និងមហោស្រពវិទ្យាសាស្ត្រ ក៏បង្ហាញពីភាពចម្រុះនៃជីវិតទីក្រុងផងដែរ។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

ប្រភព: Wikipedia

សម្រាប់អ្នកអានកម្ពុជា ទីក្រុងដេជុនមានភាពទាក់ទាញជាពិសេសដោយសារតែឱកាសសិក្សា និងការស្រាវជ្រាវ។ វិគីភីឌាបានបញ្ជាក់ថា ទីក្រុងនេះជាមជ្ឈមណ្ឌលដឹកជញ្ជូនដ៏ងាយស្រួល ដោយភ្ជាប់ទៅសេអ៊ូលក្នុងរយៈពេល ៥០ នាទី ដែលធ្វើឲ្យវាងាយស្រួលសម្រាប់និស្សិត និងអ្នកជំនួញដែលចង់ទំនាក់ទំនងជាមួយរដ្ឋធានី។

សាកលវិទ្យាល័យនានានៅដេជុន ជាពិសេស KAIST បាននិងកំពុងទទួលនិស្សិតអន្តរជាតិរាប់រយនាក់ជារៀងរាល់ឆ្នាំ រួមទាំងនិស្សិតមកពីប្រទេសកម្ពុជាផងដែរ។ លើសពីនេះ ការរីកចម្រើននៃវិស័យបច្ចេកវិទ្យានៅទីក្រុងនេះអាចបើកឱកាសសម្រាប់កិច្ចសហប្រតិបត្តិការរវាងកម្ពុជា និងកូរ៉េខាងត្បូង ក្នុងវិស័យឌីជីថល និងការអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ចនាពេលអនាគត។