ទិដ្ឋភាពទូទៅ

ប្រភព: Wikipedia

ការបោសសម្អាតមីន គឺជាដំណើរការនៃការដកយកមីនគោកចេញពីតំបន់ណាមួយ។ យោងតាម Wikipedia ការងារនេះមានទម្រង់ចម្បងពីរ គឺការបោសសម្អាតមីនក្នុងប្រតិបត្តិការយោធា និងការបោសសម្អាតមីនបែបមនុស្សធម៌ ដែលមានគោលបំណងខុសគ្នាច្បាស់លាស់។ ដំណើរការនេះត្រូវបានអនុវត្តទាំងក្នុងបរិបទយោធា និងក្នុងការងារមនុស្សធម៌បន្ទាប់ពីជម្លោះបានបញ្ចប់។

ក្នុងប្រតិបត្តិការយោធា គោលបំណងគឺការបើកផ្លូវមួយឆ្លងកាត់វាលមីនឱ្យបានឆាប់រហ័ស ដោយជាទូទៅគេប្រើឧបករណ៍ដូចជា រណារមីន (mine plow) និងរលកផ្ទុះ (blast wave)។ ផ្ទុយទៅវិញ ការបោសសម្អាតមីនបែបមនុស្សធម៌មានគោលដៅដកយកមីនគោកទាំងអស់រហូតដល់ជម្រៅកំណត់ណាមួយ ដើម្បីធ្វើឱ្យដីនោះមានសុវត្ថិភាពសម្រាប់ការប្រើប្រាស់របស់មនុស្ស។

ដើម្បីជួយការងារនេះ គេប្រើឆ្កែដែលត្រូវបានហ្វឹកហាត់ជាពិសេស ដើម្បីបង្រួមវិសាលភាពនៃការស្វែងរក និងផ្ទៀងផ្ទាត់ថាតំបន់នោះបានស្អាតពីមីនហើយ។ លើសពីនេះ ឧបករណ៍មេកានិកដូចជា ម៉ាស៊ីនវាយកម្ទេច (flail) និងម៉ាស៊ីនជីក (excavator) ក៏ត្រូវបានគេប្រើប្រាស់ពេលខ្លះ ដើម្បីបោសសម្អាតមីនផងដែរ។

ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន

ប្រភព: Wikipedia

មីនគោកដែលនៅសល់ពីសង្គ្រាម និងជម្លោះ គឺជាបញ្ហាដែលកើតមាននៅតំបន់ជាច្រើននៃពិភពលោក។ តាមកំណត់ត្រារូបភាពរបស់ Wikipedia ការងារបោសសម្អាតមីនត្រូវបានអនុវត្តនៅតាមប្រទេស និងតំបន់ផ្សេងៗគ្នា ដូចជា អ៊ីរ៉ាក់ អាហ្វហ្គានីស្ថាន លីបង់ខាងត្បូង និងអ៊ុយក្រែន។ ក្នុងសម័យសង្គ្រាមលោកលើកទីពីរ ការងារនេះក៏ធ្លាប់ត្រូវបានអនុវត្តនៅតំបន់ណរម៉ង់ឌី និងទីក្រុងទ្រីប៉ូលីផងដែរ។ ឧទាហរណ៍ទាំងនេះបង្ហាញថា បញ្ហានេះកើតមាននៅតាមតំបន់ផ្សេងៗគ្នាជុំវិញពិភពលោក។

អ្នកដែលអនុវត្តការងារនេះ រួមមានទាហានវិស្វកររបស់កងទ័ព បុគ្គលិកមនុស្សធម៌ ព្រមទាំងអ្នកហ្វឹកហាត់ និងប្រើប្រាស់ឆ្កែរកមីន ដូចជាទាហានកូរ៉េខាងត្បូងដែលបានចូលរួមស្វែងរកមីនគោកនៅអ៊ីរ៉ាក់។ ដោយសារគោលដៅនៃការបោសសម្អាតមីនបែបមនុស្សធម៌ គឺការធ្វើឱ្យដីមានសុវត្ថិភាពសម្រាប់ការប្រើប្រាស់របស់មនុស្ស ការងារនេះពាក់ព័ន្ធដោយផ្ទាល់ទៅនឹងសុវត្ថិភាព និងការប្រើប្រាស់ដីរបស់សហគមន៍នៅតាមតំបន់ដែលធ្លាប់ឆ្លងកាត់ជម្លោះ។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

ប្រភព: Wikipedia

ការបោសសម្អាតមីនបានបង្ហាញលក្ខណៈយោធាយ៉ាងច្បាស់លាស់ក្នុងអំឡុងសង្គ្រាមលោកលើកទីពីរ។ តាមកំណត់ត្រារូបភាពរបស់ Wikipedia ទាហានវិស្វករអង់គ្លេសបានបោសសម្អាតមីននៅតាមឆ្នេរនៃតំបន់ណរម៉ង់ឌីក្នុងឆ្នាំ ១៩៤៤ ខណៈដែលទាហានវិស្វករសូវៀតបានដោះគ្រាប់ផ្ទុះនៅក្នុងខែសីហា ឆ្នាំ ១៩៤២ ហើយទាហានវិស្វករនូវែលសេឡង់ក៏បានបោសសម្អាតមីននៅទីក្រុងទ្រីប៉ូលីផងដែរ។

ឧបករណ៍ដែលគេប្រើប្រាស់ក្នុងសម័យនោះមានលក្ខណៈសាមញ្ញ ដូចជាឧបករណ៍ចាក់ស្ទង់ដី (prodding tool) និងម៉ាស៊ីនចាប់សញ្ញាដែក (metal detector)។ តាមកំណត់ត្រាដដែល កងវិស្វករអង់គ្លេស (Royal Engineers) បានប្រើម៉ាស៊ីនចាប់សញ្ញាដែកបែបប៉ូឡូញ ដើម្បីស្វែងរកមីននៅតំបន់ Villers-Bocage ក្នុងខែសីហា ឆ្នាំ ១៩៤៤។

ក្រោយមក ការបោសសម្អាតមីនបែបមនុស្សធម៌ ដែល Wikipedia ពន្យល់ថាមានគោលដៅដកយកមីនទាំងអស់រហូតដល់ជម្រៅកំណត់ ដើម្បីធ្វើឱ្យដីមានសុវត្ថិភាពសម្រាប់ការប្រើប្រាស់របស់មនុស្ស បានបន្តមានវត្តមានក្នុងប្រតិបត្តិការជាច្រើន ដូចជាការបោសសម្អាតគ្រាប់បែកចង្កោមនៅលីបង់ខាងត្បូងក្នុងឆ្នាំ ២០១១ និងការបោសសម្អាតមីននៅអ៊ុយក្រែនបន្ទាប់ពីការលុកលុយរបស់រុស្ស៊ីក្នុងឆ្នាំ ២០២២។ កំណត់ត្រារូបភាពទាំងនេះបង្ហាញថា ការបោសសម្អាតមីនមានវត្តមានជាបន្តបន្ទាប់តាំងពីឆ្នាំ ១៩៤២ រហូតដល់ឆ្នាំ ២០២២។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

ប្រភព: Wikipedia

ជម្លោះក្នុងប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយនេះ បានបង្កើតតម្រូវការបោសសម្អាតមីនថ្មីៗជាបន្តបន្ទាប់។ តាមកំណត់ត្រារូបភាពរបស់ Wikipedia បន្ទាប់ពីការប្រយុទ្ធគ្នានៅអ៊ុយក្រែនក្នុងឆ្នាំ ២០២២ ទាហានវិស្វករអ៊ុយក្រែន និងឆ្កែរកមីនឈ្មោះ Patron បានចូលរួមក្នុងការងារបោសសម្អាតមីន។ បន្ទាប់ពីការប្រយុទ្ធបានបញ្ចប់ ការងារបោសសម្អាតមីនបានបន្តដើម្បីស្តារសុវត្ថិភាពជូនតំបន់នោះឡើងវិញ។

ការងារនេះតម្រូវឱ្យមានឧបករណ៍ការពារខ្លួន ដូចជាមួកសុវត្ថិភាព វាំងននការពារមុខ និងអាវការពារខ្លួនដែលមានផ្នែកការពារបំពង់ក។ ការហ្វឹកហាត់ក៏មានសារៈសំខាន់ដូចគ្នា ដោយ Wikipedia មានកំណត់ត្រាអំពីការហ្វឹកហាត់ឆ្កែរកមីននៅមូលដ្ឋានទ័ពអាកាស Bagram ក្នុងប្រទេសអាហ្វហ្គានីស្ថាន។

ចំណែកផ្នែកបច្ចេកវិទ្យា ការស្រាវជ្រាវក៏បានសាកល្បងវិធីថ្មីៗ ដូចជារុក្ខជាតិកែហ្សែនដែលប្រែពណ៌នៅពេលមានសារធាតុផ្ទុះ និងឧបករណ៍ចាប់សញ្ញានឺត្រុង ដែលសុទ្ធតែជាកិច្ចខិតខំកែលម្អសមត្ថភាពក្នុងការរកមីន។

ប្រធានបទនេះពាក់ព័ន្ធដោយផ្ទាល់ទៅនឹងសុវត្ថិភាព និងការប្រើប្រាស់ដីរបស់សហគមន៍នៅតាមតំបន់ដែលធ្លាប់ឆ្លងកាត់សង្គ្រាម។ ការធ្វើឱ្យដីមានសុវត្ថិភាពសម្រាប់ការប្រើប្រាស់របស់មនុស្ស គឺជាលក្ខខណ្ឌចាំបាច់ដើម្បីឱ្យសហគមន៍ទាំងនោះអាចប្រើប្រាស់ដីឡើងវិញបាន។ ដរាបណាជម្លោះនៅតែកើតឡើងនៅកន្លែងផ្សេងៗក្នុងពិភពលោក ការបោសសម្អាតមីនបែបមនុស្សធម៌ក៏នឹងនៅតែជាកិច្ចការចាំបាច់សម្រាប់សហគមន៍ដែលរងផលប៉ះពាល់។