ទិដ្ឋភាពទូទៅ

ប្រភព: Wikipedia

តំបន់គ្មានយោធាកូរ៉េ (Korean Demilitarized Zone) ដែលគេស្គាល់ជាទូទៅថា DMZ គឺជាខ្សែដីមួយដែលរត់កាត់ឧបទ្វីបកូរ៉េ ដោយឆ្លងកាត់ខ្សែបន្ទាត់រយៈទទឹងទី ៣៨។ តាមវិគីភីឌា តំបន់នេះគឺជារបាំងព្រំដែនដែលបែងចែកឧបទ្វីបកូរ៉េជាពីរភាគស្មើៗគ្នា ដោយបំបែកសាធារណរដ្ឋប្រជាធិបតេយ្យប្រជាមានិតកូរ៉េ (កូរ៉េខាងជើង) ចេញពីសាធារណរដ្ឋកូរ៉េ (កូរ៉េខាងត្បូង)។

តំបន់នេះត្រូវបានបង្កើតឡើងក្រោមបទប្បញ្ញត្តិនៃកិច្ចព្រមព្រៀងឈប់បាញ់កូរ៉េ ឆ្នាំ ១៩៥៣ ដែលជាកិច្ចព្រមព្រៀងរវាងកូរ៉េខាងជើង ចិន និងបញ្ជាការអង្គការសហប្រជាជាតិ។ តាមវិគីភីឌា តំបន់នេះមានប្រវែងប្រមាណ ២៥០ គីឡូម៉ែត្រ និងទទឹងប្រមាណ ៤ គីឡូម៉ែត្រ ហើយត្រូវបានចាត់ទុកថាជាព្រំដែនដែលមានការការពារខ្លាំងបំផុតមួយនៅលើពិភពលោក។ ទោះបីមានឈ្មោះថា "គ្មានយោធា" ក៏ដោយ ភាគីទាំងពីរនៅតែដាក់កងទ័ព របង ប៉មយាម និងអាវុធជាច្រើននៅតាមបណ្តោយតំបន់នេះ។

ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន

ប្រភព: Wikipedia

ខ្សែបន្ទាត់បែងចែកយោធា (Military Demarcation Line) រត់កាត់ចំកណ្តាលតំបន់គ្មានយោធា ដោយមានរបង និងខ្សែកំណត់ព្រំដែននៅខាងជើង និងខាងត្បូង។ តាមវិគីភីឌា នៅក្នុងតំបន់នេះមានភូមិពីរប៉ុណ្ណោះ គឺភូមិដេសុងដុង (Daeseong-dong) នៅខាងកូរ៉េខាងត្បូង និងភូមិគីជុងដុង (Kijŏng-dong) នៅខាងកូរ៉េខាងជើង ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ជាទូទៅថាជា "ភូមិឃោសនា"។ ភូមិទាំងពីរនេះធ្លាប់ប្រកួតប្រជែងគ្នាដោយសាងសង់បង្គោលទង់ជាតិខ្ពស់ៗ ដែលបានក្លាយជានិមិត្តរូបនៃការឃោសនារវាងភាគីទាំងពីរ។

នៅចំកណ្តាលតំបន់នេះមានតំបន់សន្តិសុខរួម (Joint Security Area) នៅប៉ាន់មុនជុម ដែលជាកន្លែងតែមួយគត់ដែលកងទ័ពកូរ៉េខាងជើង និងកូរ៉េខាងត្បូងឈរប្រឈមមុខគ្នាដោយផ្ទាល់។ នៅខាងត្បូងបន្តិច មានខ្សែបន្ទាត់គ្រប់គ្រងស៊ីវិល ដែលរឹតបន្តឹងការចូលទៅរបស់ជនស៊ីវិល ជាពិសេសនៅតំបន់អ៊ីមជីនកាក់ ក្នុងទីក្រុងប៉ាជូ។

តាមវិគីភីឌា ដោយសារតំបន់នេះស្ទើរតែគ្មានមនុស្សរស់នៅ និងគ្មានការអភិវឌ្ឍ វាបានក្លាយជាជម្រកធម្មជាតិសម្រាប់សត្វព្រៃ និងរុក្ខជាតិកម្រៗជាច្រើនប្រភេទ។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

ប្រភព: Wikipedia

តំបន់គ្មានយោធាកូរ៉េកើតឡើងចេញពីសង្គ្រាមកូរ៉េ ឆ្នាំ ១៩៥០-១៩៥៣។ តាមវិគីភីឌា ក្រោយការប្រយុទ្ធគ្នាអស់រយៈពេលបីឆ្នាំ ភាគីពាក់ព័ន្ធបានឈានដល់កិច្ចព្រមព្រៀងឈប់បាញ់នៅឆ្នាំ ១៩៥៣ ដែលមានភាគីចុះហត្ថលេខាបី គឺកូរ៉េខាងជើង ចិន និងបញ្ជាការអង្គការសហប្រជាជាតិ។ កិច្ចព្រមព្រៀងនេះបានបង្កើតតំបន់គ្មានយោធាជាខ្សែរបាំងរវាងកងទ័ពទាំងពីរ ហើយខ្សែបន្ទាត់បែងចែកយោធាបានក្លាយជាព្រំដែនជាក់ស្តែងរវាងកូរ៉េទាំងពីរ។ ដោយសារគ្មានសន្ធិសញ្ញាសន្តិភាពត្រូវបានចុះហត្ថលេខា កូរ៉េទាំងពីរនៅតែស្ថិតក្នុងស្ថានភាពសង្គ្រាមជាផ្លូវការរហូតមកដល់សព្វថ្ងៃ។

ក្រោយឆ្នាំ ១៩៥៣ ភាគីទាំងពីរបានបង្កើនការការពារតំបន់នេះជាបន្តបន្ទាប់ ដោយសាងសង់របង ប៉មយាម និងដាក់មីន។ តាមវិគីភីឌា កូរ៉េខាងជើងបានជីករូងក្រោមដីជាច្រើនខ្សែឆ្លងកាត់ក្រោមតំបន់គ្មានយោធា ហើយមួយចំនួនត្រូវបានកងទ័ពកូរ៉េខាងត្បូងរកឃើញ រួមទាំងរូងក្រោមដីជ្រៀតចូលដែលគេហៅថា "រូងជ្រៀតចូលទី ៤" ដែលបច្ចុប្បន្នជាកន្លែងទស្សនាមួយនៅក្នុងតំបន់។ តំបន់សន្តិសុខរួមនៅប៉ាន់មុនជុមក៏ជាកន្លែងសម្រាប់កិច្ចចរចារវាងភាគីទាំងពីរ ហើយធ្លាប់មានហេតុការណ៍ប្រឈមមុខគ្នានៅទីនោះផងដែរ។

សេដ្ឋកិច្ច និងវប្បធម៌

ប្រភព: Wikipedia

តាមវិគីភីឌា តំបន់គ្មានយោធាកូរ៉េបានក្លាយជាកន្លែងទាក់ទាញទេសចរណ៍ដ៏ពេញនិយមមួយ ដោយអ្នកទស្សនាមកពីកូរ៉េខាងត្បូង និងបរទេសធ្វើដំណើរទៅទស្សនាតំបន់សន្តិសុខរួម រូងក្រោមដី និងចំណុចឃ្លាំមើលជាច្រើន។ ក្រុមហ៊ុនរថភ្លើង Korail បានរៀបចំជើងរថភ្លើងទេសចរណ៍ DMZ ពីទីក្រុងសេអ៊ូលទៅកាន់ស្ថានីយ៍ដូរ៉ាសាន ដែលស្ថិតនៅជិតតំបន់នេះ។

នៅតាមបណ្តោយតំបន់នេះមានចំណុចទស្សនាជាច្រើន ដូចជាចំណុចឃ្លាំមើលគោសុងនៅឆ្នេរខាងកើត និងតំបន់អ៊ីមជីនកាក់ក្នុងទីក្រុងប៉ាជូ។ តាមវិគីភីឌា ខ្សែផ្លូវរថភ្លើង និងផ្លូវថ្នល់ដុងហេប៊ុកប៊ូនៅឆ្នេរខាងកើត ត្រូវបានសាងសង់ឡើងសម្រាប់ជនជាតិកូរ៉េខាងត្បូងធ្វើដំណើរទៅកាន់តំបន់ទេសចរណ៍ភ្នំគុមហ្គាំងក្នុងប្រទេសកូរ៉េខាងជើង។

ផ្នែកវប្បធម៌ តំបន់នេះត្រូវបានចាត់ទុកជានិមិត្តរូបនៃការបែងចែកកូរ៉េ ដោយភូមិទាំងពីរ បង្គោលទង់ជាតិ និងសកម្មភាពឃោសនាបានបង្ហាញពីការប្រកួតប្រជែងផ្នែកនយោបាយរវាងភាគីទាំងពីរអស់រយៈពេលជាច្រើនទសវត្សរ៍។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

ប្រភព: Wikipedia

តំបន់គ្មានយោធាកូរ៉េនៅតែជាចំណុចសំខាន់ក្នុងព័ត៌មានអន្តរជាតិជាប្រចាំ ព្រោះវាជាព្រំដែនដែលមានភាពតានតឹងខ្ពស់ និងជាកន្លែងសម្រាប់កិច្ចចរចារវាងកូរ៉េទាំងពីរ។ តាមវិគីភីឌា តំបន់នេះត្រូវបានចាត់ទុកថាជាព្រំដែនយោធាដែលមានការការពារខ្លាំងបំផុតមួយនៅលើពិភពលោក ហើយទាហាន និងអ្នកទេសចរនៅតែមកដល់តំបន់នេះជាប្រចាំ។

តាមវិគីភីឌា ក្នុងអំឡុងឆ្នាំ ២០១៨-២០១៩ ភាគីទាំងពីរបានអនុវត្តវិធានការបន្ធូរបន្ថយភាពតានតឹងមួយចំនួននៅតំបន់នេះ។ ក្នុងឆ្នាំ ២០១៩ ប្រធានាធិបតីកូរ៉េខាងត្បូង លោក មូន ជេអ៊ីន បានដើរលើផ្លូវសន្តិភាពនៅចុងខាងកើតនៃតំបន់គ្មានយោធា ក្នុងស្រុកគោសុង ខេត្តកាំងវ៉ុន ដែលជាសកម្មភាពនិមិត្តរូបសម្រាប់ការបន្ធូរបន្ថយភាពតានតឹងរវាងកូរ៉េទាំងពីរ។

សម្រាប់អ្នកអានខ្មែរ តំបន់នេះជាគោលដៅទេសចរណ៍ដ៏ល្បីល្បាញមួយនៅកូរ៉េខាងត្បូង ដែលអ្នកទស្សនាបរទេស រួមទាំងអ្នកមកពីបណ្តាប្រទេសអាស៊ាន អាចទៅទស្សនាបានតាមជើងរថភ្លើង និងដំណើរកម្សាន្តដែលរៀបចំឡើងជាប្រចាំ។ ស្ថិរភាពនៅឧបទ្វីបកូរ៉េក៏នៅតែជាប្រធានបទសំខាន់សម្រាប់សន្តិសុខ និងសេដ្ឋកិច្ចក្នុងតំបន់អាស៊ី។