ទិដ្ឋភាពទូទៅ

ប្រភព: Wikipedia

យោងតាមវិគីភីឌា ដូហា (Doha) គឺជារដ្ឋធានី និងមជ្ឈមណ្ឌលហិរញ្ញវត្ថុដ៏សំខាន់បំផុតរបស់ប្រទេសកាតារ (Qatar)។ ទីក្រុងនេះស្ថិតនៅឆ្នេរសមុទ្រឈូងសមុទ្រពែក្ស (Persian Gulf) ភាគខាងកើតនៃប្រទេស ភាគខាងជើងនៃទីក្រុងអាល់វ៉ាក្រា (Al Wakrah) និងភាគខាងត្បូងនៃទីក្រុងអាល់ខ័រ (Al Khor) និងលូសេល (Lusail)។ ដូហាជាទីក្រុងដែលមានការរីកចម្រើនលឿនបំផុតរបស់កាតារ ហើយជាង ៨០% នៃប្រជាជនសរុបរបស់ប្រទេសរស់នៅក្នុងទីក្រុងដូហា ឬតំបន់ជាយក្រុងជុំវិញ ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ជារួមថាតំបន់ទីក្រុងដូហា (Doha Metropolitan Area)។

ដូហាមិនត្រឹមតែជាមជ្ឈមណ្ឌលនយោបាយប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែក៏ជាមជ្ឈមណ្ឌលសេដ្ឋកិច្ច វប្បធម៌ និងការដឹកជញ្ជូនដ៏សំខាន់នៅក្នុងតំបន់ឈូងសមុទ្រផងដែរ។ ក្នុងនាមជាទីស្នាក់ការរបស់ Amiri Diwan (ការិយាល័យនាយករដ្ឋមន្ត្រី) និងស្ថាប័នរដ្ឋាភិបាលសំខាន់ៗ ដូហាជាបេះដូងនយោបាយរបស់ប្រទេស។ ទីក្រុងនេះបានឆ្លងកាត់ការផ្លាស់ប្តូរដ៏ធំធេងពីភូមិនេសាទតូចមួយ ទៅជាមហានគរទំនើបដែលមានអគារខ្ពស់ៗ និងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធទំនើប។

ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន

ប្រភព: Wikipedia

យោងតាមវិគីភីឌា ដូហាស្ថិតនៅលើឆ្នេរសមុទ្រភាគខាងកើតនៃប្រទេសកាតារ តាមបណ្តោយឈូងសមុទ្រពែក្ស។ តំបន់នេះមានអាកាសធាតុវាលខ្សាច់ ដោយរដូវក្តៅក្តៅខ្លាំងនិងរដូវរងារស្រាល។ ទីក្រុងនេះត្រូវបានអភិវឌ្ឍតាមបណ្តោយមាត់ទឹក ចាប់ផ្តើមពីតំបន់ស៊ុកវ៉ាក៊ីហ្វ (Souq Waqif) ហើយបានរីករាលដាលបន្តិចម្តងៗតាមលំនាំរង្វង់មូលជាមួយនឹងផ្លូវក្រវ៉ាត់។ តំបន់មាត់សមុទ្រដ៏ល្បីឈ្មោះគឺ Doha Corniche ដែលជាផ្លូវដើរលេងប្រវែងជាច្រើនគីឡូម៉ែត្រ អាចមើលឃើញទេសភាពស្ថាបត្យកម្មទំនើបនៃតំបន់ West Bay។

វិគីភីឌាក៏រាយការណ៍ថា ប្រជាជនភាគច្រើនរបស់កាតារស់នៅក្នុងរដ្ឋធានី និងតំបន់ជាយក្រុង។ ទីក្រុងនេះមានភាពចម្រុះជាតិសាសន៍ខ្ពស់ ដោយមានពលករបរទេសមកពីប្រទេសជាច្រើន រួមទាំងឥណ្ឌា នេប៉ាល់ ហ្វីលីពីន និងប្រទេសអារ៉ាប់ផ្សេងទៀត។ ភាសាផ្លូវការគឺភាសាអារ៉ាប់ ប៉ុន្តែភាសាអង់គ្លេសត្រូវបានប្រើប្រាស់យ៉ាងទូលំទូលាយក្នុងវិស័យពាណិជ្ជកម្ម និងជីវិតប្រចាំថ្ងៃ។ ផ្លាកសញ្ញាចរាចរណ៍ភាគច្រើនជាពីរភាសា ដែលឆ្លុះបញ្ចាំងពីសង្គមពហុវប្បធម៌។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

ប្រភព: Wikipedia

យោងតាមវិគីភីឌា ប្រវត្តិសាស្ត្រដើមរបស់ដូហាអាចតាមដានបានតាំងពីដើមសតវត្សទី ១៩ ដែលវាត្រូវបានគេស្គាល់ថាជាអាល់ប៊ីដដា (Al Bidda)។ នៅឆ្នាំ ១៨២៣ កំពង់ផែអាល់ប៊ីដដាត្រូវបានកត់សម្គាល់នៅលើផែនការត្រីកោណមាត្រ ដែលបង្ហាញពីសារៈសំខាន់របស់វាជាកន្លែងឈប់សម្រាកសម្រាប់នាវា។ នៅសតវត្សទី ១៩ ដូហាជាភូមិនេសាទតូច និងមជ្ឈមណ្ឌលមុជគុជខ្យង ដែលបានផ្តល់ជីវភាពដល់សហគមន៍មូលដ្ឋាន។

នៅឆ្នាំ ១៩០៤ រូបថតបង្ហាញថាទីក្រុងនេះមានការអភិវឌ្ឍទាប ដោយប្រើប្រាស់សម្ភារៈក្នុងស្រុកដូចជាដីឥដ្ឋ និងស្លឹកត្នោត។ តំបន់ឆ្នេរត្រូវបានប្រើប្រាស់សម្រាប់ការនេសាទ និងមុជគុជខ្យងជាចម្បង។ រូបថតពីខែឧសភា ឆ្នាំ ១៩៣៤ ថតដោយកងទ័ពអាកាសអង់គ្លេស បង្ហាញទិដ្ឋភាពទីក្រុងដែលនៅតូច និងសាមញ្ញ។ នៅឆ្នាំ ១៩២៧ បន្ទាយអាល់គូត (Al Koot Fort) ត្រូវបានសាងសង់ឡើងដោយលោក Abdullah bin Jassim Al Thani ដែលជាសញ្ញានៃការពង្រឹងអំណាចគ្រប់គ្រងក្នុងតំបន់។

ការផ្លាស់ប្តូរដ៏ធំធេងបានចាប់ផ្តើមបន្ទាប់ពីការរកឃើញប្រេងកាតនៅទសវត្សឆ្នាំ ១៩៦០។ ចាប់តាំងពីពេលនោះមក ដូហាបានអភិវឌ្ឍយ៉ាងលឿន ពីទីក្រុងតូចមួយទៅជាមហានគរទំនើប។ រូបថតពីទសវត្សឆ្នាំ ១៩៨០ បង្ហាញសណ្ឋាគារសេរ៉ាតុន (Sheraton Hotel) ជាអគារពីរ៉ាមីតដំបូងនៅវេសប៊េ (West Bay) ដោយគ្មានអគារខ្ពស់ៗជុំវិញ។ បច្ចុប្បន្ន តំបន់នេះពោរពេញទៅដោយអគារខ្ពស់ៗ និងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធទំនើប។

សេដ្ឋកិច្ច និងវប្បធម៌

ប្រភព: Wikipedia

ដូហាជាមជ្ឈមណ្ឌលហិរញ្ញវត្ថុដ៏សំខាន់របស់កាតារ ដោយមានវិស័យធនាគារ និងសេវាកម្មហិរញ្ញវត្ថុរីកចម្រើន។ យោងតាមវិគីភីឌា ធនាគារកណ្តាលកាតារមានទីតាំងនៅតំបន់អាល់ស៊ុក (Al Souq) ជិតមាត់ទឹក។ សេដ្ឋកិច្ចរបស់ទីក្រុងពឹងផ្អែកយ៉ាងខ្លាំងលើប្រាក់ចំណូលពីប្រេង និងឧស្ម័នធម្មជាតិ ប៉ុន្តែក្នុងប៉ុន្មានឆ្នាំថ្មីៗនេះ មានកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងក្នុងការធ្វើពិពិធកម្មសេដ្ឋកិច្ចទៅរកវិស័យទេសចរណ៍ អចលនទ្រព្យ និងសេវាកម្ម។

ផ្នែកវប្បធម៌ ដូហាមានសារមន្ទីរ និងស្ថាប័នវប្បធម៌លំដាប់ពិភពលោក។ សារមន្ទីរសិល្បៈឥស្លាម (Museum of Islamic Art) ដែលរចនាដោយស្ថាបត្យករ I.M. Pei គឺជានិមិត្តសញ្ញាស្ថាបត្យកម្មដ៏ល្បីល្បាញ។ សារមន្ទីរជាតិកាតារ (National Museum of Qatar) ដែលរចនាដោយលោក Jean Nouvel ក៏ជាកន្លែងទាក់ទាញដ៏សំខាន់ផងដែរ។ ភូមិវប្បធម៌កាតារ៉ា (Katara Cultural Village) ផ្តល់កន្លែងសម្រាប់សិល្បៈ តន្ត្រី និងព្រឹត្តិការណ៍វប្បធម៌ផ្សេងៗ។ ស៊ុកវ៉ាក៊ីហ្វ (Souq Waqif) ជាផ្សារប្រពៃណីដែលត្រូវបានជួសជុលឡើងវិញ ទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរជាមួយនឹងបរិយាកាសបុរាណ។

កោះសិប្បនិម្មិតដូចជា The Pearl-Qatar គឺជាសហគមន៍លំនៅដ្ឋានប្រណីត ដែលបង្ហាញពីជីវិតទំនើប និងការអភិវឌ្ឍទីក្រុង។ កោះ Banana Island ក៏ជាកោះសិប្បនិម្មិតដ៏ពេញនិយមសម្រាប់ការសម្រាកលំហែ។ លើសពីនេះ ទីក្រុងដូហាមានសាកលវិទ្យាល័យជាច្រើន រួមទាំងសាកលវិទ្យាល័យកាតារ និងសាខាសកលវិទ្យាល័យអាមេរិកដូចជា Carnegie Mellon នៅក្នុងតំបន់ Education City។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

ប្រភព: Wikipedia

ក្នុងប៉ុន្មានទសវត្សរ៍ថ្មីៗនេះ ដូហាបានលេចធ្លោនៅលើឆាកអន្តរជាតិតាមរយៈការរៀបចំព្រឹត្តិការណ៍ធំៗ។ ទីក្រុងនេះបានធ្វើជាម្ចាស់ផ្ទះកីឡាអាស៊ីលើកទី ១៥ នៅឆ្នាំ ២០០៦ និងការប្រកួតបាល់ទាត់ពិភពលោក FIFA ឆ្នាំ ២០២២។ ការរៀបចំព្រឹត្តិការណ៍ទាំងនេះបានជំរុញឱ្យមានការអភិវឌ្ឍហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធដ៏ធំ រួមទាំងកីឡដ្ឋានទំនើបៗដូចជា Al Thumama និង Stadium 974 ដែលជាកីឡដ្ឋានដំបូងដែលអាចរុះរើបាន។ កីឡដ្ឋាន Aspire Tower ក៏ជាសញ្ញាសម្គាល់ដ៏លេចធ្លោនៃទីក្រុង។

យោងតាមវិគីភីឌា អាកាសយានដ្ឋានអន្តរជាតិហាម៉ាដ (Hamad International Airport) ដែលបើកដំណើរការនៅឆ្នាំ ២០១៤ គឺជាមជ្ឈមណ្ឌលដឹកជញ្ជូនដ៏សំខាន់សម្រាប់ក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍ Qatar Airways និងជាចំណុចតភ្ជាប់សកលសម្រាប់អ្នកដំណើររាប់លាននាក់។ តំបន់ "The Orchard" នៅក្នុងព្រលានផ្តល់បទពិសោធន៍ធម្មជាតិក្នុងផ្ទះ។ ប្រព័ន្ធរថភ្លើងក្រោមដីដូហា (Doha Metro) ដែលបានបើកដំណើរការក្នុងពេលថ្មីៗ បានជួយសម្រួលដល់ការធ្វើដំណើរក្នុងទីក្រុងប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព។

ដូហាក៏ជាទីស្នាក់ការរបស់បណ្តាញសារព័ត៌មានអាល់ហ្សាស៊ីរ៉ា (Al Jazeera) ដែលមានឥទ្ធិពលសកល ធ្វើឱ្យទីក្រុងនេះក្លាយជាមជ្ឈមណ្ឌលព័ត៌មានដ៏សំខាន់។ សម្រាប់អ្នកអានខ្មែរ ដូហាប្រហែលជាស្គាល់តាមរយៈកម្មករខ្មែរដែលធ្វើការនៅកាតារ និងការផ្សារភ្ជាប់ជាមួយព្រឹត្តិការណ៍បាល់ទាត់ពិភពលោកថ្មីៗនេះ។ កាតារ និងដូហា បន្តដើរតួនាទីកាន់តែធំនៅក្នុងតំបន់ និងពិភពលោក។