ទិដ្ឋភាពទូទៅ

ប្រភព: Wikipedia

តំបន់សេដ្ឋកិច្ចពិសេសចូហរ-សិង្ហបុរី (Johor–Singapore Special Economic Zone) ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ជាទូទៅថា អ៊ីស្កានដាម៉ាឡេស៊ី (Iskandar Malaysia) គឺជាច្រករបៀងអភិវឌ្ឍន៍ដ៏សំខាន់មួយនៅភាគខាងត្បូងនៃប្រទេសម៉ាឡេស៊ី ក្នុងរដ្ឋចូហរ។ តាមវិគីភីឌា តំបន់នេះត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅថ្ងៃទី ៨ វិច្ឆិកា ឆ្នាំ ២០០៦ ហើយបច្ចុប្បន្នជាតំបន់សេដ្ឋកិច្ចពិសេសដែលមានទំហំទឹកប្រាក់វិនិយោគធំជាងគេបំផុតនៅម៉ាឡេស៊ី ដោយមានទឹកប្រាក់វិនិយោគសរុបលើសពី RM ៤១៣.១ ពាន់លាន។ គោលបំណងចម្បងរបស់តំបន់នេះគឺដើម្បីប្រើប្រាស់អត្ថប្រយោជន៍ពីទីតាំងជាយុទ្ធសាស្ត្រដែលស្ថិតនៅចំព្រំដែនប្រទេសសិង្ហបុរី ដែលជាមជ្ឈមណ្ឌលពាណិជ្ជកម្មនិងហិរញ្ញវត្ថុអន្តរជាតិ។ តាមរយៈការផ្តល់នូវការលើកទឹកចិត្តផ្នែកពន្ធដារ និងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធទំនើប អ៊ីស្កានដាម៉ាឡេស៊ីមានបំណងទាក់ទាញវិនិយោគិនបរទេស និងជំរុញកំណើនសេដ្ឋកិច្ចក្នុងតំបន់។

ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន

ប្រភព: Wikipedia

តំបន់អ៊ីស្កានដារមានទីតាំងនៅភាគខាងត្បូងនៃរដ្ឋចូហរ ជាប់នឹងច្រកសមុទ្រចូហរ (Straits of Johor) ដែលខណ្ឌចែករវាងម៉ាឡេស៊ី និងសិង្ហបុរី។ ទីក្រុងសំខាន់ៗដែលស្ថិតក្នុងតំបន់នេះរួមមាន ចូហរបារូ (Johor Bahru) ដែលជារដ្ឋធានីនៃរដ្ឋចូហរ, គូឡៃ (Kulai), និង អ៊ីស្កានដារពូទេរី (Iskandar Puteri) ដែលជាមជ្ឈមណ្ឌលរដ្ឋបាលថ្មី។ តំបន់នេះត្រូវបានតភ្ជាប់យ៉ាងល្អជាមួយសិង្ហបុរីតាមរយៈផ្លូវថ្នល់ និងស្ពានចំនួនពីរ គឺស្ពានជួរឈរ (Johor–Singapore Causeway) និងស្ពានអ៊ី២២ (Second Link Expressway)។ ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធដឹកជញ្ជូនសាធារណៈមានដូចជាស្ថានីយ៍រថភ្លើងចូហរបារូសេនថល (JB Sentral) និងស្ថានីយឡានក្រុងឡារឃីន (Larkin Sentral) ដែលសម្រួលដល់ការធ្វើដំណើររបស់ប្រជាជនរាប់ពាន់នាក់ជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ ចំនួនប្រជាជនសរុបនៅក្នុងតំបន់នេះមិនត្រូវបានបញ្ជាក់ក្នុងប្រភពដែលបានផ្តល់នោះទេ ប៉ុន្តែគេដឹងថាវាជាតំបន់ទីក្រុងដ៏ធំមួយដែលមានដង់ស៊ីតេប្រជាជនខ្ពស់។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

យោងតាមវិគីភីឌា អ៊ីស្កានដាម៉ាឡេស៊ីត្រូវបានបង្កើតឡើងជាផ្លូវការនៅថ្ងៃទី ៨ វិច្ឆិកា ឆ្នាំ ២០០៦ ក្រោមគំនិតផ្តួចផ្តើមរបស់រដ្ឋាភិបាលម៉ាឡេស៊ីនាសម័យលោកនាយករដ្ឋមន្ត្រី អាប់ឌុលឡា បាដាវី (Abdullah Badawi)។ គំនិតនេះបានកើតចេញពីគោលនយោបាយចក្ខុវិស័យឆ្នាំ ២០២០ (Vision 2020) របស់ម៉ាឡេស៊ី ដែលមានគោលដៅប្រែក្លាយប្រទេសទៅជាប្រទេសឧស្សាហកម្មទំនើប។ ដោយមើលឃើញពីការរីកចម្រើនយ៉ាងលឿនរបស់សិង្ហបុរី និងការកើនឡើងនៃថ្លៃដើមអាជីវកម្មនៅទីនោះ ម៉ាឡេស៊ីបានសម្រេចចិត្តអភិវឌ្ឍតំបន់ជាប់ព្រំដែននេះជាតំបន់សេដ្ឋកិច្ចពិសេស ដើម្បីទាញការវិនិយោគពីសិង្ហបុរី និងពិភពលោក។

ចាប់តាំងពីការបង្កើតមក តំបន់នេះបានទាក់ទាញការវិនិយោគសរុបជាង RM ៤១៣.១ ពាន់លាន ដែលធ្វើឱ្យវាក្លាយជាច្រករបៀងអភិវឌ្ឍន៍ដែលមានទំហំវិនិយោគធំជាងគេនៅក្នុងប្រទេសម៉ាឡេស៊ី ដូចបានរាយការណ៍ដោយវិគីភីឌា។ ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយនេះ កិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងបន្តដើម្បីពង្រឹងសមាហរណកម្មសេដ្ឋកិច្ចជាមួយសិង្ហបុរី បាននាំឱ្យមានការពិភាក្សាក្នុងការបង្កើតតំបន់សេដ្ឋកិច្ចពិសេសចូហរ-សិង្ហបុរីជាផ្លូវការ ដែលសង្កត់ធ្ងន់លើការតភ្ជាប់កាន់តែរឹងមាំ ការសម្របសម្រួលពាណិជ្ជកម្មឆ្លងដែន និងការធ្វើសមាហរណកម្មហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ។

សេដ្ឋកិច្ច និងវប្បធម៌

ប្រភព: Wikipedia

សេដ្ឋកិច្ចនៃតំបន់នេះមានភាពចម្រុះ និងពឹងផ្អែកយ៉ាងខ្លាំងលើវិស័យដឹកជញ្ជូន ឡូជីស្ទិក និងទេសចរណ៍។ កំពង់ផែតាន់ជុងប៉េឡេប៉ាស (Tanjung Pelepas) គឺជាកំពង់ផែកុងតឺន័រដ៏សំខាន់មួយនៅក្នុងតំបន់ ដែលបម្រើការដឹកជញ្ជូនទំនិញទៅកាន់សិង្ហបុរី និងទូទាំងពិភពលោក។ អាកាសយានដ្ឋានអន្តរជាតិសេណាយ (Senai International Airport) ក៏ជាច្រកចេញចូលសម្រាប់អ្នកដំណើរ និងការដឹកទំនិញតាមផ្លូវអាកាសផងដែរ។ វិស័យទេសចរណ៍ត្រូវបានជំរុញដោយគ្រឹះស្ថានកម្សាន្តដូចជា ឡេហ្គូឡង់ម៉ាឡេស៊ី (Legoland Malaysia Resort) ដែលជាសួនកម្សាន្តប្រធានបទដ៏ធំមួយ និងបានទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរជាច្រើនពីសិង្ហបុរី និងបណ្តាប្រទេសក្នុងតំបន់។

ផ្នែកវប្បធម៌ តំបន់ចូហរមានប្រពៃណីដ៏សម្បូរបែប ដែលបង្កើតឡើងពីការលាយបញ្ចូលគ្នានៃជនជាតិម៉ាឡេ ចិន និងឥណ្ឌា។ ភាពចម្រុះនេះបានបង្កើតឱ្យមានព្រឹត្តិការណ៍វប្បធម៌ និងម្ហូបអាហារដ៏មានភាពទាក់ទាញ ដែលជួយជំរុញវិស័យទេសចរណ៍បន្ថែមទៀត។ វត្តមានរបស់ស្ថាប័នអប់រំ និងបណ្តុះបណ្តាលដូចជា CIMB Leadership Academy ក៏បង្ហាញពីការវិនិយោគលើធនធានមនុស្សផងដែរ ដែលជាគន្លឹះសម្រាប់កំណើនសេដ្ឋកិច្ចយូរអង្វែង។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

ប្រភព: Wikipedia

សម្រាប់សហគមន៍ខ្មែរ និងអ្នកអានរបស់ ចង្វាក់ខ្មែរ តំបន់សេដ្ឋកិច្ចពិសេសចូហរ-សិង្ហបុរី ផ្ដល់នូវមេរៀនសំខាន់ៗអំពីការអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ចឆ្លងដែន ដែលអាចយកមកអនុវត្តនៅកម្ពុជា។ ក្នុងបរិបទដែលកម្ពុជាកំពុងពង្រីកតំបន់សេដ្ឋកិច្ចពិសេសរបស់ខ្លួន ដូចជានៅក្រុងព្រះសីហនុ និងតាមបណ្តោយព្រំដែនកម្ពុជា-ថៃ គំរូនៃអ៊ីស្កានដារបង្ហាញពីសារៈសំខាន់នៃការតភ្ជាប់ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ ការលើកទឹកចិត្តវិនិយោគ និងកិច្ចសហការជាមួយប្រទេសជិតខាងដែលមានសេដ្ឋកិច្ចរីកចម្រើនជាង។

ព្រឹត្តិការណ៍ថ្មីៗនេះ រដ្ឋាភិបាលម៉ាឡេស៊ី និងសិង្ហបុរី បានបង្កើនកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងក្នុងការពង្រឹងកិច្ចសហប្រតិបត្តិការសេដ្ឋកិច្ចតាមរយៈការចុះអនុស្សរណៈនៃការយោគយល់គ្នា ដើម្បីបង្កើតតំបន់សេដ្ឋកិច្ចពិសេសរួមគ្នាមួយដែលមានលក្ខណៈពេញលេញ។ កិច្ចព្រមព្រៀងនេះមានគោលបំណងសម្រួលដល់ការធ្វើដំណើររបស់ពលករ សម្រួលនីតិវិធីគយ និងលើកកម្ពស់ការវិនិយោគលើវិស័យបច្ចេកវិទ្យាខ្ពស់។ សម្រាប់អ្នកអានដែលចាប់អារម្មណ៍លើការអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ចក្នុងតំបន់អាស៊ាន ការតាមដានការវិវត្តន៍នៃតំបន់សេដ្ឋកិច្ចពិសេសចូហរ-សិង្ហបុរីនេះ គឺជារឿងចាំបាច់ ព្រោះវាអាចក្លាយជាគំរូសម្រាប់គម្រោងស្រដៀងគ្នានៅក្នុងតំបន់ រួមទាំងកម្ពុជាផងដែរ។