ហ្វូស៊ីល
ទិដ្ឋភាពទូទៅ
ប្រភព: Wikipedia
យោងតាមសព្វវចនាធិប្បាយ Wikipedia ហ្វូស៊ីលគឺជាសំណល់ ស្នាមប្រលាក់ ឬដាននៃភាវរស់ណាមួយដែលបានរស់នៅក្នុងអតីតកាលភូមិសាស្ត្រ។ ឧទាហរណ៍រួមមានឆ្អឹង សម្បក គ្រឿងក្រៅឆ្អឹង ស្នាមថ្មរបស់សត្វឬមីក្រុប វត្ថុដែលត្រូវបានថែរក្សាក្នុងជ័រឈើ រោមសត្វ ឈើក្លាយជាថ្ម និងសំណល់ DNA ជាដើម។ បណ្តុំនៃហ្វូស៊ីលទាំងអស់ត្រូវបានគេហៅថា កំណត់ត្រាហ្វូស៊ីល (fossil record)។
ទោះបីជាកំណត់ត្រាហ្វូស៊ីលមិនពេញលេញក៏ដោយ ការសិក្សាជាច្រើនបានបង្ហាញថាមានព័ត៌មានគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីយល់អំពីគំរូនៃការរីកសាយភាពនៃជីវិតនៅលើផែនដី។ លើសពីនេះ កំណត់ត្រាហ្វូស៊ីលអាចបំពេញចន្លោះខ្វះខាតក្នុងការយល់ដឹងរបស់យើងអំពីដំណើរវិវត្តន៍ ដូចដែលបានបង្ហាញតាមរយៈការរកឃើញ Tiktaalik នៅតំបន់អាកទិកនៃកាណាដា។
ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន
ប្រភព: Wikipedia
ហ្វូស៊ីលត្រូវបានរកឃើញនៅគ្រប់ទ្វីបទាំងអស់ ចាប់ពីជួរភ្នំខ្ពស់ៗរហូតដល់បាតសមុទ្រជ្រៅ។ តាម Wikipedia កន្លែងមួយចំនួនដូចជា ច្រកភ្នំ Dzungarian Gate នៅអាស៊ី មានលលាដ៍ក្បាលសត្វសេរ៉ាតុបស៊ាន (ceratopsian) ជាច្រើន ដែលធ្លាប់ជាតំបន់មានអណ្តូងមាស និងខ្យល់ត្រជាក់។ សំណល់ទាំងនេះអាចជាប្រភពនៃរឿងព្រេងអំពីសត្វហ្គ្រីហ្វុន (gryphon) និងទឹកដី Hyperborea ។
តាម Wikipedia ការសិក្សាអំពីហ្វូស៊ីលបានទាក់ទាញអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រល្បីៗជាច្រើន ដូចជាលោក Georges Cuvier (១៧៦៩-១៨៣២) ដែលជាអ្នកស្ថាបនាឡើងវិញនូវគ្រោងឆ្អឹងសត្វដំបូងគេ និងលោក Niles Eldredge ដែលមានត្រីឡូប៊ីត (trilobite) មួយប្រភេទដាក់ឈ្មោះតាមគាត់គឺ Eldredgeops rana crassituberculata។ ហ្វូស៊ីលក៏ត្រូវបានរកឃើញដោយអ្នកប្រមូលស្ម័គ្រចិត្តទូទាំងពិភពលោក។
ប្រវត្តិសាស្ត្រ
ប្រភព: Wikipedia
ប្រវត្តិសាស្ត្រនៃការយល់ដឹងអំពីហ្វូស៊ីលមានដំណើរដ៏យូរលង់។ នៅសម័យបុរាណ និងមជ្ឈិមសម័យ មនុស្សច្រើនតែបកស្រាយហ្វូស៊ីលថាជាសំណល់នៃសត្វចម្លែក ឬវត្ថុមានអំណាចអព្ភូតហេតុ។ យោងតាម Wikipedia នៅទ្វីបអឺរ៉ុបមជ្ឈិមសម័យ សម្បកហ្វូស៊ីលរបស់សត្វអណ្តើកសមុទ្រ Micraster ត្រូវបានគេប្រើជា "មកុដអ្នកគង្វាល" ដើម្បីការពារផ្ទះ និងជា "នំប៉័ងទេពអប្សរ" សម្រាប់អ្នកដុតនំដើម្បីនាំសំណាង។
ការផ្លាស់ប្តូរដ៏សំខាន់បានកើតឡើងនៅដើមសតវត្សទី១៩ នៅពេលដែលលោក Georges Cuvier បានបង្ហាញថាហ្វូស៊ីលជាសំណល់នៃសត្វដែលផុតពូជហើយ។ តាម Wikipedia ការស្ថាបនាឡើងវិញនូវគ្រោងឆ្អឹង Anoplotherium commune របស់គាត់នៅឆ្នាំ១៨១២ ពីសំណល់ហ្វូស៊ីលនៅទីក្រុងប៉ារីស ប្រទេសបារាំង គឺជាការចាប់ផ្តើមនៃវិទ្យាសាស្ត្របុរាណជីវវិទ្យា (paleontology)។ ក្រោយមក ការងាររបស់គាត់ដូចជាសៀវភៅឆ្នាំ១៨៣៤ បានបង្ហាញរូបភាព Ichthyosaurus និង Plesiosaurus ដែលធ្វើឱ្យសាធារណៈជនចាប់អារម្មណ៍កាន់តែខ្លាំង។
វឌ្ឍនភាពថ្មីៗទាក់ទងនឹងការសិក្សាស្រទាប់ថ្ម (stratigraphy) បានអនុញ្ញាតឱ្យយើងកំណត់អាយុរបស់ហ្វូស៊ីលតាមស្រទាប់ដីដែលពួកវាត្រូវបានរកឃើញ ដែលនេះជាមូលដ្ឋាននៃភូមិសាស្ត្រវិទ្យាទំនើប។
សេដ្ឋកិច្ច និងវប្បធម៌
ប្រភព: Wikipedia
ហ្វូស៊ីលមានសារៈសំខាន់ផ្នែកសេដ្ឋកិច្ចតាមរយៈឥន្ធនៈហ្វូស៊ីលដូចជា ប្រេងកាត ធ្យូងថ្ម និងឧស្ម័នធម្មជាតិ ដែលសុទ្ធតែកើតចេញពីសារធាតុសរីរាង្គបុរាណ។ ទោះបីជាវាមិនមែនជាហ្វូស៊ីលក្នុងន័យធម្មតាក៏ដោយ ក៏វាជាផ្នែកមួយនៃកំណត់ត្រាហ្វូស៊ីលដែរ។ យោងតាម Wikipedia ហ្វូស៊ីលដែលរក្សាទុកបានល្អដូចជាឈើក្លាយជាថ្ម (petrified wood) និងត្បូងហ្វូស៊ីល (agatized coral) មានតម្លៃជាវត្ថុប្រមូល និងត្រូវបានជួញដូរនៅលើទីផ្សារអន្តរជាតិ។
ផ្នែកវប្បធម៌ ហ្វូស៊ីលបានដើរតួយ៉ាងសំខាន់ក្នុងរឿងព្រេង និងជំនឿរបស់មនុស្សជាច្រើនសតវត្ស។ តាម Wikipedia លលាដ៍ក្បាលសត្វសេរ៉ាតុបស៊ាននៅច្រក Dzungarian Gate អាចជាប្រភពនៃរឿងព្រេងអំពីសត្វហ្គ្រីហ្វុនដែលមានក្បាលឥន្ទ្រីនិងខ្លួនតោ។ ចំណែកហ្វូស៊ីលសម្បកខ្យង Micraster ត្រូវបានគេហៅថា "មកុដអ្នកគង្វាល" និងត្រូវបានគេជឿថាការពារផ្ទះពីអំពើអាក្រក់។ នេះបង្ហាញថាហ្វូស៊ីលមិនត្រឹមតែមានតម្លៃវិទ្យាសាស្ត្រប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងជាផ្នែកមួយនៃបេតិកភណ្ឌវប្បធម៌មនុស្សជាតិផងដែរ។
ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន
ប្រភព: Wikipedia
ក្នុងបរិបទទំនើប ហ្វូស៊ីលនៅតែមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងសម្រាប់ការស្រាវជ្រាវវិទ្យាសាស្ត្រ។ តាម Wikipedia ការរកឃើញ Tiktaalik នៅតំបន់អាកទិកនៃកាណាដា បានជួយបំពេញចន្លោះនៃការវិវត្តន៍ពីត្រីទៅសត្វជើងបួន។ ហ្វូស៊ីលថ្មីៗត្រូវបានរកឃើញឥតឈប់ឈរ ដែលជារឿយៗផ្លាស់ប្តូរការយល់ដឹងរបស់យើងអំពីប្រវត្តិជីវិតនៅលើភពផែនដី។
លើសពីនេះ ការសិក្សាហ្វូស៊ីលមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ការយល់ដឹងអំពីការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ ព្រោះវាអាចបង្ហាញពីរបៀបដែលជីវិតឆ្លើយតបនឹងការផ្លាស់ប្តូរបរិស្ថានកាលពីអតីតកាល។ បច្ចេកវិទ្យាទំនើបដូចជាការស្កេន CT និងការវិភាគ DNA បុរាណ បានអនុញ្ញាតឱ្យអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រស្រង់ព័ត៌មានកាន់តែច្រើនពីហ្វូស៊ីល សូម្បីតែពីគំរូដែលមានអាយុរាប់លានឆ្នាំ។ ទាំងអស់នេះធ្វើឱ្យហ្វូស៊ីលនៅតែជាប្រធានបទពាក់ព័ន្ធនិងគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍សម្រាប់អ្នកអានសម័យទំនើប។
អត្ថបទពាក់ព័ន្ធ
រកឃើញ ដាយណូស័រ យក្ស ប្រភេទ ថ្មី ធំជាងគេ នៅ អាស៊ីអាគ្នេយ៍
ហ្វូស៊ីល ដាយណូស័រ Nagatitan ត្រូវបាន រកឃើញ ដោយ អ្នកភូមិ ម្នាក់ នៅ ខេត្ត ជ័យភូមិ ប្រទេស ថៃ ដែល មាន ទម្ងន់ ប្រហាក់ប្រហែល នឹង ដំរី ប្រាំបួន ក្បាល ។