ទិដ្ឋភាពទូទៅ

ប្រភព: Wikipedia

តាមការរាយការណ៍របស់វិគីភីឌា កិច្ចប្រជុំកំពូល G7 លើកទី៤៧ បានធ្វើឡើងពីថ្ងៃទី១១ ដល់ថ្ងៃទី១៣ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០២១ នៅឯតំបន់ឆ្នេរកាប៊ីសបេយ៍ (Carbis Bay) ក្នុងខោនធីខនវ៉ល (Cornwall) នៃចក្រភពអង់គ្លេស។ ចក្រភពអង់គ្លេសបានកាន់តំណែងជាប្រធានវេននៃក្រុម G7 នៅឆ្នាំនោះ។ G7 គឺជាវេទិកាអន្តររដ្ឋាភិបាលនៃប្រទេសជឿនលឿនទាំង៧ ដែលរួមមាន សហរដ្ឋអាមេរិក ចក្រភពអង់គ្លេស បារាំង អាល្លឺម៉ង់ អ៊ីតាលី ជប៉ុន និងកាណាដា។ វិគីភីឌាបានរាយការណ៍ថា កិច្ចប្រជុំនេះគឺជាការជួបជុំផ្ទាល់លើកដំបូងរបស់មេដឹកនាំ G7 ចាប់តាំងពីការផ្ទុះឡើងនៃជំងឺរាតត្បាតកូវីដ-១៩ ដែលបង្ខំឲ្យកិច្ចប្រជុំឆ្នាំ២០២០ ធ្វើឡើងតាមប្រព័ន្ធអនឡាញ។

ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន

ប្រភព: Wikipedia

យោងតាមវិគីភីឌា ទីតាំងកិច្ចប្រជុំគឺឆ្នេរខាប៊ីសបេយ៍ ស្ថិតនៅភាគនិរតីនៃប្រទេសអង់គ្លេស ដែលល្បីល្បាញដោយសារឆ្នេរខ្សាច់ស ច្រាំងថ្មស្អាត និងទេសភាពធម្មជាតិបែបឆ្នេរសមុទ្រ។ រដ្ឋាភិបាលចក្រភពអង់គ្លេសបានជ្រើសរើសតំបន់នេះក្នុងគោលបំណងបង្ហាញពីវប្បធម៌មូលដ្ឋាន និងលើកកម្ពស់វិស័យទេសចរណ៍ឡើងវិញក្រោយកូវីដ-១៩។

ចំពោះអ្នកចូលរួមវិញ វិគីភីឌាបានបញ្ជាក់ថា មេដឹកនាំ G7 ដែលមានវត្តមានរួមមាន៖ លោក Boris Johnson នាយករដ្ឋមន្ត្រីចក្រភពអង់គ្លេស (ម្ចាស់ផ្ទះ) លោក Joe Biden ប្រធានាធិបតីសហរដ្ឋអាមេរិក លោក Emmanuel Macron ប្រធានាធិបតីបារាំង អ្នកស្រី Angela Merkel អធិកាបតីអាល្លឺម៉ង់ លោក Mario Draghi នាយករដ្ឋមន្ត្រីអ៊ីតាលី លោក Yoshihide Suga នាយករដ្ឋមន្ត្រីជប៉ុន និងលោក Justin Trudeau នាយករដ្ឋមន្ត្រីកាណាដា។ តំណាងសហភាពអឺរ៉ុបគឺលោក Charles Michel និងអ្នកស្រី Ursula von der Leyen ក៏បានចូលរួមផងដែរ។ លើសពីនេះ ចក្រភពអង់គ្លេសបានអញ្ជើញមេដឹកនាំមកពីប្រទេសជាភ្ញៀវពិសេស៖ លោក Scott Morrison (អូស្ត្រាលី) លោក Narendra Modi (ឥណ្ឌា) លោក Moon Jae-in (កូរ៉េខាងត្បូង) និងលោក Cyril Ramaphosa (អាហ្វ្រិកខាងត្បូង)។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

ប្រភព: Wikipedia

តាមវិគីភីឌា ក្រុម G7 (Group of Seven) ត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅឆ្នាំ១៩៧៥ ជាវេទិកាក្រៅផ្លូវការនៃប្រទេសឧស្សាហកម្មឈានមុខចំនួន៦ គឺសហរដ្ឋអាមេរិក ចក្រភពអង់គ្លេស បារាំង អាល្លឺម៉ង់ អ៊ីតាលី និងជប៉ុន ក្នុងគោលបំណងដោះស្រាយវិបត្តិប្រេង និងសេដ្ឋកិច្ច។ កាណាដាបានចូលរួមនៅឆ្នាំ១៩៧៦ ប្រែក្លាយជា G7។ ចន្លោះឆ្នាំ១៩៩៨-២០១៤ រុស្ស៊ីត្រូវបានអនុញ្ញាតឲ្យចូលរួមបង្កើតជា G8 ប៉ុន្តែត្រូវបានព្យួរសមាជិកភាពវិញ បន្ទាប់ពីការដណ្តើមឧបទ្វីបគ្រីមៀ។

កិច្ចប្រជុំលើកទី៤៧ មានសារៈសំខាន់ដោយឡែក ព្រោះវាជាកិច្ចប្រជុំ G7 លើកដំបូងដែលធ្វើឡើងក្រោយការចាកចេញរបស់ចក្រភពអង់គ្លេសពីសហភាពអឺរ៉ុប (Brexit) ហើយក៏ជាលើកដំបូងដែលលោក Joe Biden ប្រធានាធិបតីសហរដ្ឋអាមេរិកចូលរួម។ វិគីភីឌាបានរាយការណ៍ទៀតថា កិច្ចប្រជុំបានធ្វើឡើងក្នុងបរិបទនៃការស្តារសេដ្ឋកិច្ចពិភពលោកពីផលប៉ះពាល់នៃកូវីដ-១៩ និងការបង្កើនកិច្ចសហប្រតិបត្តិការសុខភាពសកល។

សេដ្ឋកិច្ច និងវប្បធម៌

ប្រភព: Wikipedia

តាមរបាយការណ៍របស់វិគីភីឌា កិច្ចប្រជុំនេះបានផ្តោតយ៉ាងខ្លាំងលើរបៀបវារៈសេដ្ឋកិច្ច។ មេដឹកនាំ G7 បានឯកភាពគ្នាលើកិច្ចព្រមព្រៀងពន្ធអប្បបរមាសកល (Global Minimum Tax) ក្នុងអត្រា ១៥% សម្រាប់ក្រុមហ៊ុនពហុជាតិ ដើម្បីទប់ស្កាត់ការប្រកួតប្រជែងបន្ទាបពន្ធ និងបង្កើនចំណូលរដ្ឋាភិបាល។ ពួកគេក៏បានសន្យាផ្តល់វ៉ាក់សាំងកូវីដ-១៩ ចំនួន ១ ពាន់លានដូសទៅកាន់ប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍ និងផ្តល់ហិរញ្ញប្បទានបៃតងសម្រាប់ការប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ។

ផ្នែកវប្បធម៌ ម្ចាស់ផ្ទះបានប្រើប្រាស់ឱកាសនេះដើម្បីបង្ហាញពីសម្បត្តិបេតិកភណ្ឌក្នុងស្រុក ដូចជាម្ហូបអាហារសមុទ្រ សិប្បកម្មប្រពៃណី និងទេសភាពឆ្នេរសមុទ្រ ដែលជាផ្នែកនៃការលើកស្ទួយទេសចរណ៍ប្រកបដោយចីរភាព និងការអភិរក្សធម្មជាតិនៅតំបន់ខនវ៉ល។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

ប្រភព: Wikipedia

កិច្ចប្រជុំកំពូល G7 លើកទី៤៧ បានកន្លងផុតទៅជាង ៥ ឆ្នាំមកហើយ ប៉ុន្តែកេរ្តិ៍ដំណែលរបស់វានៅតែបន្តមានឥទ្ធិពល។ គោលការណ៍ពន្ធអប្បបរមាសកលដែលបានផ្តើមចេញពីកិច្ចប្រជុំនេះ បច្ចុប្បន្នកំពុងត្រូវបានអនុវត្តនៅក្នុងប្រទេសជាច្រើន ដែលនឹងជះឥទ្ធិពលដល់របៀបដែលក្រុមហ៊ុនពហុជាតិបង់ពន្ធ រួមទាំងក្រុមហ៊ុនដែលមានវត្តមាននៅកម្ពុជាផងដែរ។

កិច្ចប្រជុំ G7 បន្តបន្ទាប់បានធ្វើឡើងនៅប្រទេសអាល្លឺម៉ង់ (ឆ្នាំ២០២២) ជប៉ុន (ឆ្នាំ២០២៣) និងអ៊ីតាលី (ឆ្នាំ២០២៤) ដោយពង្រីកវិសាលភាពនៃការពិភាក្សាទៅលើសន្តិសុខថាមពល ការគាំទ្រអ៊ុយក្រែន និងការគ្រប់គ្រងបញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI)។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ដែលជាសមាជិកអាស៊ាន ការសម្រេចចិត្តរបស់ G7 លើបញ្ហាអាកាសធាតុ ជំនួយអភិវឌ្ឍន៍ និងពាណិជ្ជកម្មសកល គឺពាក់ព័ន្ធដោយផ្ទាល់ ព្រោះវាអាចកំណត់ឱកាសសេដ្ឋកិច្ច និងលំហូរវិនិយោគចូលមកក្នុងតំបន់។