ទិដ្ឋភាពទូទៅ

ប្រភព: Wikipedia

ក្រុម B គឺជាបទប្បញ្ញត្តិមួយសម្រាប់រថយន្តប្រភេទ Grand Touring (GT) ដែលត្រូវបានដាក់ឱ្យអនុវត្តនៅឆ្នាំ ១៩៨២ ដោយសហព័ន្ធរថយន្តអន្តរជាតិ (FIA) ហើយត្រូវបានប្រើទាំងក្នុងការប្រណាំងរថយន្តកីឡា និងការប្រណាំងរ៉ាល់លី (rally)។ តាមសព្វវចនាធិប្បាយ Wikipedia ក្រុម B ត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យចូលរួមក្នុងប្រភេទ GT នៃជើងឯករថយន្តកីឡាពិភពលោក (World Sportscar Championship) ទន្ទឹមនឹងគំរូក្រុម C ដែលលឿនជាង ប៉ុន្តែឈ្មោះរបស់វាត្រូវបានគេស្គាល់ទូទាំងពិភពលោកតាមរយៈជើងឯករ៉ាល់លីពិភពលោក (WRC) ដែលក្រុម B ជាប្រភេទកំពូលចាប់ពីឆ្នាំ ១៩៨២ ដល់ឆ្នាំ ១៩៨៦។ បទប្បញ្ញត្តិនេះបានផ្តល់សេរីភាពដល់ក្រុមហ៊ុនផលិតក្នុងការអភិវឌ្ឍរថយន្តដែលមានថាមពលខ្លាំង ទម្ងន់ស្រាល និងបច្ចេកវិទ្យាទំនើប ដោយគ្មានការកំហិតច្រើន ដែលនាំឱ្យមានរថយន្តជាច្រើនដែលក្លាយជារឿងព្រេងក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រកីឡាម៉ូតូ។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

ប្រភព: Wikipedia

FIA បានបង្កើតក្រុម B ឡើងដើម្បីជំនួសក្រុម ៤ និងក្រុម ៥ ហើយមានគោលបំណងទាក់ទាញក្រុមហ៊ុនផលិតរថយន្តធំៗឱ្យចូលរួមប្រកួត។ តាម Wikipedia ច្បាប់ដំបូងតម្រូវឱ្យផលិតរថយន្តស៊ីវីលចំនួន ២០០ គ្រឿងដើម្បីទទួលបានការទទួលស្គាល់ (homologation) ប៉ុន្តែគំរូវិវត្ត (evolution) ដូចជា Audi Sport Quattro S1 អាចផលិតបានត្រឹម ២០ គ្រឿង ដែលអនុញ្ញាតឱ្យមានការកែលម្អខ្លាំងដដែលៗ។ រថយន្ត Lancia 037 បានក្លាយជាគំរូដំបូងមួយដែលត្រូវបានរចនាឡើងតាមបទប្បញ្ញត្តិនេះ ដោយប្រើប្រព័ន្ធដឹកកម្លាំងក្រោយ (rear-wheel drive) ខណៈដែល Audi Quattro បានដាក់បញ្ចូលប្រព័ន្ធបញ្ជូនកម្លាំងទាំង ៤ កង់ (all-wheel drive) ជាលើកដំបូង ដែលបានផ្តល់គុណសម្បត្តិយ៉ាងធំធេងនៅលើផ្ទៃផ្លូវរអិល។

នៅពាក់កណ្តាលសម័យកាល ក្រុមហ៊ុន Peugeot បានចេញគំរូ 205 Turbo 16 (T16) ដែលមានម៉ាស៊ីនកណ្តាលឆ្លងកាត់ និងប្រព័ន្ធ AWD ដោយទទួលបានជោគជ័យយ៉ាងខ្លាំងក្នុងការឈ្នះពានរង្វាន់ក្រុមហ៊ុនផលិត WRC ឆ្នាំ ១៩៨៥ និង ១៩៨៦។ រថយន្ត Lancia Delta S4 បានប្រើម៉ាស៊ីនភ្លោះ (supercharged និង turbocharged) ដែលផ្តល់កម្លាំងជាង ៦០០ សេះ និងអាចបង្កើនល្បឿនពី ០ ដល់ ១០០ គីឡូម៉ែត្រក្នុងរយៈពេលតិចជាង ៣ វិនាទីលើផ្លូវក្រួស។ គំរូផ្សេងទៀតដូចជា Ford RS200, MG Metro 6R4, និង Audi Sport Quattro S1 E2 សុទ្ធតែមានលក្ខណៈបច្ចេកទេសខ្ពស់ ដោយបំពាក់ស្លាបក្រោយធំៗ និងតួរថយន្តស្រាលធ្វើពីសម្ភារៈផ្សំ។ អ្នកបើកបរឆ្នើមដូចជា Walter Röhrl, Ari Vatanen, និង Michèle Mouton បានទាក់ទាញអ្នកទស្សនាយ៉ាងច្រើនកុះករនៅតាមដងផ្លូវ។

ទោះបីជាមានប្រជាប្រិយភាពខ្លាំងក៏ដោយ គ្រោះថ្នាក់ធ្ងន់ធ្ងរបានកើតឡើងជាញឹកញាប់ ដោយសារល្បឿនខ្ពស់ និងកង្វះសុវត្ថិភាពសម្រាប់អ្នកបើកបរ និងអ្នកទស្សនា។ គ្រោះថ្នាក់ដ៏សោកនាដកម្មបំផុតគឺការស្លាប់របស់អ្នកបើកបរ Henri Toivonen និងអ្នករួមដំណើរ Sergio Cresto ក្នុងការប្រណាំង Tour de Corse ឆ្នាំ ១៩៨៦។ តាម Wikipedia ហេតុការណ៍នេះបានជំរុញឱ្យ FIA សម្រេចហាមឃាត់ក្រុម B នៅចុងឆ្នាំ ១៩៨៦ ហើយជំនួសដោយក្រុម A សម្រាប់រដូវកាល ១៩៨៧។ រថយន្តក្រុម B ជាច្រើនដែលកំពុងអភិវឌ្ឍ ដូចជា Ferrari 288 GTO Evoluzione និង Porsche 959 មិនបានប្រកួតឡើយ។ ក្រោយការហាមឃាត់ រថយន្តទាំងនេះបានរកឃើញជីវិតថ្មីនៅក្នុងការប្រណាំង Rallycross ដែលមានការពេញនិយមនៅអឺរ៉ុប ដោយមានគំរូដូចជា Audi Quattro S1 និង MG Metro 6R4 បន្តប្រកួតរហូតដល់ដើមទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ១៩៩០។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

ប្រភព: Wikipedia

បច្ចុប្បន្ននេះ ក្រុម B ត្រូវបានទទួលស្គាល់ថាជាយុគសម័យដ៏ល្បីល្បាញ និងគ្រោះថ្នាក់បំផុតក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រកីឡារ៉ាល់លី។ រថយន្តក្នុងសម័យនេះនៅតែជាទីចាប់អារម្មណ៍របស់អ្នកគាំទ្រទូទាំងពិភពលោក ហើយគំរូដើម និងគំរូចម្លងត្រូវបានដាក់តាំងបង្ហាញនៅក្នុងព្រឹត្តិការណ៍ប្រវត្តិសាស្ត្រ ដូចជាពិព័រណ៍ Rétromobile នៅបារាំងជាដើម។ តាម Wikipedia បច្ចេកវិទ្យាដែលបានបង្កើតសម្រាប់ក្រុម B ដូចជាការបញ្ជូនកម្លាំងទាំង ៤ កង់ និងម៉ាស៊ីន turbocharged ទំនើប បានក្លាយជាមូលដ្ឋាននៃរថយន្តរ៉ាល់លីជំនាន់ក្រោយ និងរថយន្តស្ព័រសម្រាប់ដងផ្លូវ។ គំរូដូចជា Porsche 959 និង Ferrari F40 ដែលមានដើមកំណើតពីក្រុម B បានក្លាយជារថយន្តបុរាណដ៏មានតម្លៃ និងជានិមិត្តរូបនៃវិស្វកម្មទំនើប។

សម្រាប់សហគមន៍អ្នកចូលចិត្តម៉ូតូនៅកម្ពុជា ការសិក្សាអំពីក្រុម B ផ្តល់នូវទស្សនវិស័យអំពីការវិវត្តនៃបច្ចេកវិទ្យាយានយន្ត និងស្មារតីប្រកួតប្រជែងដែលបានជំរុញវិស័យនេះឱ្យឈានទៅមុខ។ ទោះបីជាការប្រណាំងរ៉ាល់លីទំនើបមានសុវត្ថិភាពជាងមុនក៏ដោយ កេរដំណែលនៃក្រុម B នៅតែដក់ជាប់ក្នុងការចងចាំរបស់អ្នកស្រឡាញ់ល្បឿន និងបន្តលើកទឹកចិត្តដល់ការប្រមូល និងការអភិរក្សរថយន្តប្រវត្តិសាស្ត្រទាំងនេះផងដែរ។