ទិដ្ឋភាពទូទៅ

ប្រភព: Wikipedia

តាមសព្វវចនាធិប្បាយ Wikipedia ទិដ្ឋាការ H-1B គឺជាប្រភេទទិដ្ឋាការមិនមែនអន្តោប្រវេសន៍របស់សហរដ្ឋអាមេរិក ដែលអនុញ្ញាតឱ្យនិយោជកអាមេរិកជួលពលករបរទេសសម្រាប់មុខរបរជំនាញពិសេស (specialty occupation) រួមទាំងតារាសម្តែងម៉ូដ និងបុគ្គលិកក្នុងគម្រោងក្រសួងការពារជាតិក្រោមលក្ខខណ្ឌជាក់លាក់។ ការគ្រប់គ្រងកម្មវិធីនេះធ្វើឡើងដោយសេវាសញ្ជាតិ និងអន្តោប្រវេសន៍សហរដ្ឋអាមេរិក (USCIS) ដែលស្ថិតក្រោមក្រសួងសន្តិសុខមាតុភូមិ (DHS)។ អ្នកកាន់ទិដ្ឋាការ H-1B អាចស្នាក់នៅសហរដ្ឋអាមេរិក ហើយអាចមានឬមិនមានត្រាទិដ្ឋាការលើលិខិតឆ្លងដែន។

ទិដ្ឋាការនេះត្រូវបានគេស្គាល់ថាជាផ្លូវដ៏សំខាន់សម្រាប់អ្នកជំនាញបរទេស ជាពិសេសក្នុងវិស័យបច្ចេកវិទ្យា វិស្វកម្ម និងសុខាភិបាល ដើម្បីធ្វើការនៅអាមេរិក។ កម្មវិធីនេះមានកំណត់ចំនួនទិដ្ឋាការប្រចាំឆ្នាំ (annual cap) ចំនួន ៦៥ ០០០ សម្រាប់អ្នកដាក់ពាក្យទូទៅ និង ២០ ០០០ បន្ថែមសម្រាប់អ្នកមានសញ្ញាបត្រជាន់ខ្ពស់ពីគ្រឹះស្ថានអប់រំនៅអាមេរិក (Wikipedia)។ រយៈពេលស្នាក់នៅអតិបរមាគឺ ៦ ឆ្នាំ (ដំបូង ៣ ឆ្នាំ បន្តបាន ៣ ឆ្នាំទៀត)។

ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន

ប្រភព: Wikipedia

យោងតាមទិន្នន័យដែលប្រមូលដោយ Wikipedia អ្នកកាន់ទិដ្ឋាការ H-1B ភាគច្រើនមានដើមកំណើតមកពីប្រទេសឥណ្ឌា និងចិន។ ប្រទេសឥណ្ឌាតែមួយគត់បានដាក់ពាក្យសុំប្រមាណ ៧០% នៃចំនួនសរុបក្នុងប៉ុន្មានឆ្នាំថ្មីៗនេះ។ ប្រទេសផ្សេងទៀតដែលមានពាក្យសុំខ្ពស់រួមមានកាណាដា និងកូរ៉េខាងត្បូង។ នៅក្នុងសហរដ្ឋអាមេរិក រដ្ឋដែលទទួលអ្នកធ្វើការ H-1B ច្រើនជាងគេគឺ កាលីហ្វញ៉ា ញូវយ៉ក តិចសាស និងញូជឺស៊ី។ ទីក្រុងដូចជា San Jose, San Francisco និង New York គឺជាមជ្ឈមណ្ឌលប្រមូលផ្ដុំដ៏សំខាន់។

ផ្នែកមុខរបរ ទិដ្ឋាការ H-1B ត្រូវបានប្រើប្រាស់ច្រើនបំផុតសម្រាប់មុខតំណែងដែលទាក់ទងនឹងកុំព្យូទ័រ (អ្នកអភិវឌ្ឍកម្មវិធី អ្នកវិភាគប្រព័ន្ធ) វិស្វកម្ម ហិរញ្ញវត្ថុ និងវេជ្ជសាស្ត្រ។ សហគមន៍ជនអន្តោប្រវេសន៍ឥណ្ឌា និងចិនដែលកើតចេញពីកម្មវិធីនេះ បានក្លាយជាក្រុមដ៏មានឥទ្ធិពលនៅក្នុងតំបន់ Silicon Valley។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

យោងតាម Wikipedia ទិដ្ឋាការ H-1B ត្រូវបានបង្កើតឡើងក្រោមច្បាប់អន្តោប្រវេសន៍ឆ្នាំ ១៩៩០ (Immigration Act of 1990) ដែលបានបំបែកប្រភេទ H-1 ដើមជា H-1A (សម្រាប់គិលានុបដ្ឋាក) និង H-1B (សម្រាប់មុខរបរជំនាញ)។ ចំនួនកំណត់ដំបូងគឺ ៦៥ ០០០ ក្នុងមួយឆ្នាំ។ នៅឆ្នាំ ១៩៩៨ ច្បាប់ ACWIA បានបន្ថែមថ្លៃសេវាសម្រាប់ការបណ្តុះបណ្តាលកម្មករអាមេរិក ហើយចន្លោះឆ្នាំ ២០០១-២០០៣ ចំនួនកំណត់ត្រូវបានដំឡើងជាបណ្តោះអាសន្នដល់ ១៩៥ ០០០ ដើម្បីបំពេញតម្រូវការទីផ្សារដែលកំពុងពុះកញ្ជ្រោល ជាពិសេសក្នុងវិស័យបច្ចេកវិទ្យា។

ឆ្នាំ ២០០៤ ច្បាប់កំណែទម្រង់ H-1B បានបង្កើតការលើកលែង ២០ ០០០ សម្រាប់អ្នកមានសញ្ញាបត្រជាន់ខ្ពស់ពីសហរដ្ឋអាមេរិក និងដំឡើងថ្លៃសេវាប្រឆាំងការក្លែងបន្លំ។ ចាប់តាំងពីឆ្នាំ ២០១៣ មក ដោយសារតម្រូវការខ្ពស់ជាងចំនួនកំណត់ USCIS ត្រូវប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធចាប់ឆ្នោត (lottery) ដើម្បីជ្រើសរើសពាក្យសុំ។ ក្នុងអាណត្តិលោកប្រធានាធិបតី ដូណាល់ ត្រាំ បទបញ្ជាប្រតិបត្តិ "Buy American, Hire American" ឆ្នាំ ២០១៧ បាននាំឱ្យមានការត្រួតពិនិត្យពាក្យសុំតឹងរ៉ឹងជាងមុន។ បទប្បញ្ញត្តិឆ្នាំ ២០២០ ដែលស្នើឱ្យជ្រើសរើសអ្នកដាក់ពាក្យដោយផ្អែកលើប្រាក់ឈ្នួល ត្រូវបានតុលាការរារាំង ហើយក្រោយមកត្រូវបានរដ្ឋបាលលោក ចូ បៃដិន អនុញ្ញាតឱ្យផុតកំណត់នៅឆ្នាំ ២០២១ (Wikipedia)។ ចាប់តាំងពីពេលនោះមក កម្មវិធីនេះបានបន្តដំណើរការក្រោមច្បាប់ដើម ដោយមានសំណើកំណែទម្រង់ជាច្រើននៅក្នុងសភាអាមេរិក រួមទាំងការពិភាក្សាអំពីការកែប្រែចំនួនកំណត់ និងការផ្ដល់អាទិភាពដល់ជំនាញ។

សេដ្ឋកិច្ច និងវប្បធម៌

តាមការវិភាគដែលដកស្រង់ដោយ Wikipedia ឥទ្ធិពលសេដ្ឋកិច្ចនៃទិដ្ឋាការ H-1B មានភាគីវិជ្ជមាន និងអវិជ្ជមាន។ ក្រុមហ៊ុនបច្ចេកវិទ្យានានាបានអះអាងថា កម្មវិធីនេះជួយបំពេញចន្លោះខ្វះជំនាញ និងជំរុញការច្នៃប្រឌិត ដែលផ្តល់ផលប្រយោជន៍ដល់សេដ្ឋកិច្ចអាមេរិកទាំងមូល។ ម្យ៉ាងវិញទៀត អ្នករិះគន់បានចង្អុលបង្ហាញថា ការនាំចូលពលករបរទេសអាចធ្វើឱ្យប្រាក់ឈ្នួលក្នុងស្រុកធ្លាក់ចុះ និងបង្កឱ្យមានការជំនួសកម្មករអាមេរិក។ ការសិក្សាខ្លះបានបង្ហាញថាអ្នកកាន់ H-1B ទទួលបានប្រាក់ខែខ្ពស់ជាងមធ្យមភាគ ហើយរួមចំណែកដល់ប្រព័ន្ធសន្តិសុខសង្គម។ សំខាន់ជាងនេះ ទិដ្ឋាការ H-1B គឺជាផ្លូវដ៏សំខាន់មួយទៅកាន់ការស្នាក់នៅអចិន្ត្រៃយ៍ (កាតបៃតង) ដោយសារលក្ខណៈ "dual intent" របស់វា ដែលអនុញ្ញាតឱ្យអ្នកកាន់អាចស្វែងរកឋានៈអន្តោប្រវេសន៍ជាអចិន្ត្រៃយ៍ ខណៈកំពុងកាន់ទិដ្ឋាការមិនមែនអន្តោប្រវេសន៍ (Wikipedia)។

ខាងផ្នែកវប្បធម៌ ទិដ្ឋាការ H-1B បានផ្លាស់ប្តូរមុខមាត់សង្គមអាមេរិក ជាពិសេសនៅក្នុងឧស្សាហកម្មបច្ចេកវិទ្យា។ វត្តមានដ៏ធំនៃសហគមន៍ឥណ្ឌា និងចិនបាននាំមកនូវពិធីបុណ្យប្រពៃណីដូចជា Diwali និងចូលឆ្នាំចិន ទៅក្នុងការិយាល័យធំៗ។ លើសពីនេះ ចាប់តាំងពីឆ្នាំ ២០១៥ ប្តីឬប្រពន្ធរបស់អ្នកកាន់ H-1B (ក្រោមទិដ្ឋាការ H-4) អាចទទួលបានការអនុញ្ញាតឱ្យធ្វើការ (H-4 EAD) ក្នុងករណីខ្លះ ដែលបានជួយពង្រឹងស្ថានភាពគ្រួសារ និងវប្បធម៌រួម។ ការផ្ញើរប្រាក់ (remittances) ត្រឡប់ទៅប្រទេសកំណើតដោយអ្នកជំនាញទាំងនេះ បានជួយគាំទ្រសេដ្ឋកិច្ចនៅអាស៊ីផងដែរ។ យោងតាម Wikipedia បាតុភូតនេះបានបង្កើតឱ្យមានការតភ្ជាប់សកលរវាងសេដ្ឋកិច្ច និងវប្បធម៌កាន់តែខ្លាំង។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

ទិដ្ឋាការ H-1B នៅតែជាចំណុចស្នូលនៃកិច្ចពិភាក្សាគោលនយោបាយអន្តោប្រវេសន៍អាមេរិកក្នុងឆ្នាំ ២០២៦ ដោយមានសំណើកំណែទម្រង់ផ្សេងៗកំពុងត្រូវបានពិចារណា។ សម្រាប់ប្រជាជនខ្មែរ ទោះបីចំនួនអ្នកទទួលបានទិដ្ឋាការ H-1B មានតិចតួចក៏ដោយ ក៏ប្រធានបទនេះផ្ដល់មេរៀនអំពីការគ្រប់គ្រងលំហូរទេពកោសល្យ និងការប្រកួតប្រជែងសកល។ និស្សិតខ្មែរដែលបញ្ចប់ការសិក្សានៅអាមេរិកអាចមើលឃើញផ្លូវនេះជាឱកាសសម្រាប់ការងារបណ្ដោះអាសន្ន មុននឹងសម្រេចចិត្តត្រឡប់មកកម្ពុជាវិញដើម្បីចូលរួមអភិវឌ្ឍន៍ជាតិ។ ដូចដែល Wikipedia បានកត់សម្គាល់ កម្មវិធី H-1B នឹងបន្តវិវត្តទៅតាមការផ្លាស់ប្តូរនយោបាយ និងតម្រូវការទីផ្សារការងារ ដែលធ្វើឱ្យវាក្លាយជាប្រធានបទគួរតាមដានសម្រាប់អ្នកដែលចាប់អារម្មណ៍លើច្បាប់អន្តោប្រវេសន៍ និងការអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ច។