ទិដ្ឋភាពទូទៅ

ប្រភព: Wikipedia

តាមវិគីភីឌា ខេត្តហៃណានគឺជាខេត្តដែលស្ថិតនៅភាគខាងត្បូងបំផុតរបស់ប្រទេសចិន និងជាកោះធំមួយនៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍។ ឈ្មោះ«ហៃណាន»មានន័យថា«ខាងត្បូងនៃសមុទ្រ» ហើយខេត្តនេះរួមមានកោះហៃណានធំ ព្រមទាំងកោះតូចៗជាច្រើនទៀតនៅក្នុងសមុទ្រចិនខាងត្បូងដែលស្ថិតក្រោមដែនរដ្ឋបាលរបស់ខេត្ត។ រដ្ឋធានីរបស់ខេត្តគឺទីក្រុងហៃខូ (Haikou) ដែលស្ថិតនៅឆ្នេរខាងជើង ហើយទីក្រុងធំទីពីរគឺសានយ៉ា (Sanya) នៅឆ្នេរខាងត្បូង ដែលល្បីខាងរមណីយដ្ឋានឆ្នេរខ្សាច់។ ហៃណានត្រូវបានគេស្គាល់ជាទូទៅថាជាគោលដៅទេសចរណ៍ដ៏ពេញនិយមមួយ ដោយមានអាកាសធាតុក្តៅ ឆ្នេរស្រស់ស្អាត និងព្រៃភ្នំត្រូពិក។

ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន

ប្រភព: Wikipedia

កោះហៃណានព័ទ្ធជុំវិញដោយសមុទ្រចិនខាងត្បូង។ ផ្ទៃដីភាគច្រើនមានភ្នំ និងព្រៃក្រាស់នៅភាគខាងត្បូង រីឯភាគខាងជើងជាតំបន់ទំនាបសម្រាប់កសិកម្ម។ តាមវិគីភីឌា ប្រជាជននៅហៃណានមានចម្រុះក្រុមជនជាតិ។ ក្រុមភាសាសំខាន់ៗរួមមានអ្នកនិយាយភាសាចិនមីនប្រភេទហៃណាន (Hainanese) និងជនជាតិដើមលី (Li) ដែលនិយាយភាសាហ៊្លាយ (Hlai)។ តាមផែនទីជាតិពន្ធុឆ្នាំ១៩៦៧ ដែលបានផ្តល់ក្នុងរូបភាព តំបន់ភាគខាងជើងនិងខាងកើតត្រូវបានគ្របដណ្តប់ដោយប្រជាជននិយាយភាសាចិនមីន ចំណែកភាគខាងលិចនិងកណ្តាលជាតំបន់របស់ជនជាតិលី។ ជីវិតជនបទនៅហៃណាននៅតែប្រកាន់នូវរបៀបរស់នៅបែបប្រពៃណី ដោយមានវាលស្រែជាច្រើន និងកសិដ្ឋានចិញ្ចឹមត្រីនៅតាមឆ្នេរសមុទ្រ។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

ប្រភព: Wikipedia

ប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ហៃណានអាចត្រូវបានតាមដានរហូតទៅដល់សម័យរាជវង្សហាន ដូចដែលបានរាយការណ៍ដោយវិគីភីឌា។ ក្នុងសម័យនោះ តំបន់នេះត្រូវបានគ្រប់គ្រងក្រោមឈ្មោះជូយ៉ា (Zhuya) ហើយក្រោយមកត្រូវបានរៀបចំជាស្រុកជូលូ (Zhulu) ក្រោមអាណាខេត្តហេពូ (Hepu)។ ភស្តុតាងបុរាណមួយដែលបញ្ជាក់ពីការគ្រប់គ្រងនេះគឺត្រាប្រាក់សម័យហាន ដែលមានអក្សរចារឹកថា«ជូលូ ជីគុយ» (Zhulu zhikui) ត្រូវបានរកឃើញនៅហៃណានក្នុងឆ្នាំ១៩៨៤ (យោងតាមរូបភាពដែលបានផ្តល់ពីវិគីភីឌា)។ នៅសតវត្សទី១៩ ដូចបង្ហាញក្នុងផែនទីប្រវត្តិសាស្ត្រ ហៃណានជាផ្នែកមួយនៃចក្រភពចិន ហើយជារឿយៗត្រូវបានចាត់ទុកជាតំបន់ដាច់ស្រយាល និងជាកន្លែងនិរទេសសម្រាប់មន្ត្រីដែលធ្លាក់ខ្លួនគ្មានអំណាច។ រូបសំណាក«មន្ត្រីប្រាំរូប»នៅទីក្រុងហៃខូ គឺជាសក្ខីភាពនៃប្រវត្តិសាស្ត្រនេះ ដែលជាកន្លែងរំលឹកដល់អ្នកនិរទេសដ៏ល្បីល្បាញនៅលើកោះនេះ។

សេដ្ឋកិច្ច និងវប្បធម៌

ប្រភព: Wikipedia

យោងតាមវិគីភីឌា សេដ្ឋកិច្ចហៃណានពឹងផ្អែកយ៉ាងសំខាន់ទៅលើវិស័យទេសចរណ៍ និងកសិកម្ម។ ទីក្រុងសានយ៉ាគឺជាមជ្ឈមណ្ឌលទេសចរណ៍ឆ្នេរដែលមានសណ្ឋាគារលំដាប់ផ្កាយប្រាំ និងឆ្នេរល្បីៗដូចជាយ៉ាឡុងបេ (Yalong Bay)។ ក្រៅពីនេះ ការដាំស្រូវ ការចិញ្ចឹមត្រី និងការដាំម្ទេសលឿង (Hainan yellow lantern chili) ក៏ដើរតួនាទីសំខាន់ក្នុងជីវភាពរបស់ប្រជាជនតំបន់ជនបទ។

ផ្នែកវប្បធម៌ ហៃណានមានលក្ខណៈពិសេសចម្រុះ ដោយមានឥទ្ធិពលពីចិនដីគោក និងពីជនជាតិដើម។ ម្ហូបអាហារដែលល្បីល្បាញរួមមាន សាច់មាន់វ៉េនឆាង (Wenchang chicken) និងបាយមាន់ហៃណាន (Hainanese chicken rice) ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ទូទាំងតំបន់អាស៊ី។ ទីក្រុងសានយ៉ាក៏មានស្ថាបត្យកម្មសាសនាចម្រុះ ដូចជាវិហារឥស្លាមបូព៌ា (East Mosque) ដែលបង្ហាញពីឥទ្ធិពលស្ថាបត្យកម្មចិន-ឥស្លាម និងរូបសំណាកព្រះអវលោកេស្វរៈ (Guanyin) នៅន៉ានសាន ដែលជាកន្លែងសក្ការៈពុទ្ធសាសនាដ៏ធំមួយ។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

ប្រភព: Wikipedia

ក្នុងនាមជាខេត្តកោះភាគខាងត្បូងរបស់ចិន ហៃណានមានទីតាំងភូមិសាស្ត្រដែលផ្តល់ផលប្រយោជន៍យុទ្ធសាស្ត្រយ៉ាងសំខាន់នៅក្នុងសមុទ្រចិនខាងត្បូង។ តាមការវិភាគជាទូទៅ កោះនេះបាននិងកំពុងក្លាយជាមជ្ឈមណ្ឌលសេដ្ឋកិច្ចថ្មីមួយ ដោយរដ្ឋាភិបាលចិនបានដាក់ចេញគោលនយោបាយអភិវឌ្ឍន៍កំពង់ផែសេរី និងទាក់ទាញការវិនិយោគបរទេស។

សម្រាប់អ្នកអានចង្វាក់ខ្មែរ ហៃណានអាចជាចំណុចយោងសំខាន់មួយក្នុងការយល់ដឹងអំពីវត្តមានកាន់តែខ្លាំងរបស់ចិននៅក្នុងតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍។ ទំនាក់ទំនងដឹកជញ្ជូនរវាងហៃណាននិងកម្ពុជា ជាពិសេសតាមផ្លូវអាកាស បានជួយសម្រួលដល់វិស័យទេសចរណ៍ និងពាណិជ្ជកម្ម។ លើសពីនេះ ការដឹងពីភូមិសាស្ត្រ វប្បធម៌ និងសេដ្ឋកិច្ចរបស់ខេត្តនេះ អាចជួយឱ្យពលរដ្ឋខ្មែរយល់ដឹងបន្ថែមពីប្រទេសជិតខាងដ៏មានឥទ្ធិពលមួយ។