ទិដ្ឋភាពទូទៅ

ប្រភព: Wikipedia

ប្រព័ន្ធ M142 High Mobility Artillery Rocket System (HIMARS) គឺជាប្រព័ន្ធបាញ់រ៉ុកកែតច្រើនគ្រាប់ទម្ងន់ស្រាល ដែលត្រូវបានអភិវឌ្ឍន៍ឡើងនៅចុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ១៩៩០ សម្រាប់កងទ័ពសហរដ្ឋអាមេរិក។ យោងតាមវិគីភីឌា ប្រព័ន្ធនេះត្រូវបានដាក់បញ្ចូលលើរថយន្តដឹកទំនិញស្តង់ដារ M1140 របស់ក្រុមគ្រួសារយានយន្តយុទ្ធសាស្ត្រធុនមធ្យម (FMTV) របស់កងទ័ពសហរដ្ឋអាមេរិក។

HIMARS ត្រូវបានរចនាឡើងដើម្បីផ្តល់ការបាញ់គាំទ្រដោយប្រយោលយ៉ាងជាក់លាក់ក្នុងរយៈចម្ងាយឆ្ងាយ ដោយអាចបាញ់គ្រាប់រ៉ុកកែត និងមីស៊ីលផ្សេងៗ។ ប្រព័ន្ធនេះអាចបាញ់គ្រាប់បានរហូតដល់ទៅ ៦ គ្រាប់ក្នុងមួយពេល មុនពេលត្រូវការផ្ទុកឡើងវិញ។ លក្ខណៈពិសេសរបស់ HIMARS គឺភាពចល័តខ្ពស់ ដោយអាចដឹកជញ្ជូនបានតាមយន្តហោះធុនធំ C-130 ហើយដាក់ពង្រាយបានយ៉ាងឆាប់រហ័ស។ រូបភាពពីវិគីភីឌាបង្ហាញពី HIMARS កំពុងបាញ់មីស៊ីល ដែលបញ្ជាក់ពីសមត្ថភាពវាយប្រហារចម្ងាយឆ្ងាយរបស់វា។

ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន

ប្រភព: Wikipedia

ប្រព័ន្ធ HIMARS ត្រូវបានផលិតនៅរោងចក្ររបស់ក្រុមហ៊ុន Lockheed Martin ក្នុងសហរដ្ឋអាមេរិក។ តាមរូបភាពពីវិគីភីឌា ប្រព័ន្ធនេះត្រូវបានប្រើប្រាស់ដោយកងកម្លាំងនៅតំបន់ភូមិសាស្ត្រផ្សេងៗគ្នា ចាប់ពីវាលខ្សាច់អាហ្វហ្គានីស្ថាន រហូតដល់វាលទំនាបអ៊ុយក្រែន។ ការផ្ទុកនិងថែទាំប្រព័ន្ធទាមទារក្រុមនាវិកជំនាញដែលត្រូវបានហ្វឹកហ្វឺនយ៉ាងជាក់លាក់។

រូបភាពបង្ហាញពីក្រុមនាវិកកងម៉ារីនសហរដ្ឋអាមេរិកកំពុងផ្ទុកគ្រាប់រ៉ុកកែតចំនួន ៦ គ្រាប់ចូលក្នុង HIMARS នៅប្រទេសអាហ្វហ្គានីស្ថាន។ នេះបង្ហាញពីភាពស្វាហាប់នៃប្រព័ន្ធដែលអាចប្រតិបត្តិការនៅក្នុងស្ថានភាពដ៏លំបាក។ ក្រៅពីសហរដ្ឋអាមេរិក ប្រទេសមួយចំនួនដូចជា រូម៉ានី និងអ៊ុយក្រែន បានទទួលនិងពង្រាយ HIMARS នៅលើទឹកដីរបស់ខ្លួន ដូចមានក្នុងរូបភាពពីវិគីភីឌា។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

ប្រភព: Wikipedia

តាមវិគីភីឌា កម្មវិធីអភិវឌ្ឍន៍ M142 HIMARS បានចាប់ផ្តើមនៅចុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ១៩៩០ ក្នុងគោលបំណងជំនួសប្រព័ន្ធបាញ់រ៉ុកកែតចាស់ៗ ដោយត្រូវការប្រព័ន្ធដែលមានទម្ងន់ស្រាល និងចល័តជាងមុន។ រូបភាពពីខែមេសា ឆ្នាំ ១៩៩១ បង្ហាញគំរូដើមនៃ HIMARS កំពុងសាកល្បងនៅ White Sands Missile Range រដ្ឋ New Mexico សហរដ្ឋអាមេរិក។ ការសាកល្បងនេះបានបញ្ជាក់ថា តួរថយន្ត FMTV អាចផ្ទុកប្រព័ន្ធបាញ់បានដោយមិនប៉ះពាល់ដល់សមត្ថភាពបាញ់ និងការផ្លាស់ទី។

នៅដើមទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ២០០០ HIMARS ត្រូវបានដាក់ឱ្យប្រើប្រាស់ជាផ្លូវការដោយកងទ័ពសហរដ្ឋអាមេរិក។ វាបានបង្ហាញសមត្ថភាពក្នុងប្រតិបត្តិការយោធានៅអ៊ីរ៉ាក់ និងអាហ្វហ្គានីស្ថាន ដោយផ្តល់ការបាញ់គ្រាប់គាំទ្រយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព។ រូបភាពពីវិគីភីឌាបង្ហាញពីការប្រើប្រាស់ HIMARS នៅក្នុងតំបន់ជម្លោះទាំងនេះ ដោយបញ្ជាក់ពីភាពជឿជាក់នៃប្រព័ន្ធ។

សេដ្ឋកិច្ច និងវប្បធម៌

ប្រភព: Wikipedia

HIMARS គឺជាផលិតផលនាំចេញដ៏សំខាន់របស់ឧស្សាហកម្មការពារជាតិសហរដ្ឋអាមេរិក ដោយក្រុមហ៊ុន Lockheed Martin ទទួលកិច្ចសន្យាផលិតសម្រាប់ទាំងកងកម្លាំងក្នុងស្រុក និងអតិថិជនអន្តរជាតិ។ តាមវិគីភីឌា ប្រទេសមួយចំនួនដូចជារូម៉ានី បានទិញ HIMARS ដើម្បីពង្រឹងសមត្ថភាពការពាររបស់ខ្លួន។ រូបភាពបង្ហាញពី HIMARS រ៉ូម៉ានី កំពុងត្រូវបានផ្ទុកចូលយន្តហោះដឹកជញ្ជូន A400M Atlas របស់ចក្រភពអង់គ្លេស ដែលបង្ហាញពីការសហការយោធាអន្តរជាតិ។

នៅក្នុងវប្បធម៌យោធា HIMARS ត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជានិមិត្តរូបនៃការបាញ់ដោយជាក់លាក់ និងភាពចល័ត។ វាបានក្លាយជាផ្នែកមួយនៃយុទ្ធសាស្ត្រ «បាញ់ហើយផ្លាស់ទី» (shoot and scoot) ដែលអាចឱ្យនាវាបាញ់រត់គេចពីការឆ្លើយតបរបស់សត្រូវបានយ៉ាងឆាប់រហ័ស។ សមត្ថភាពនេះបានធ្វើឱ្យ HIMARS ក្លាយជាទ្រព្យសម្បត្តិដ៏មានតម្លៃនៅក្នុងជម្លោះសម័យទំនើប។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

ប្រភព: Wikipedia

នៅឆ្នាំ ២០២២ ក្នុងជម្លោះរវាងអ៊ុយក្រែននិងរុស្ស៊ី សហរដ្ឋអាមេរិកបានសម្រេចបញ្ជូនប្រព័ន្ធ HIMARS ទៅកាន់អ៊ុយក្រែន ជាផ្នែកនៃកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងគាំទ្រផ្នែកយោធា។ រូបភាពពីវិគីភីឌាបង្ហាញ HIMARS របស់អ៊ុយក្រែន នៅតំបន់ Zaporizhzhia ក្នុងខែកក្កដា ឆ្នាំ ២០២២ ដែលបញ្ជាក់ថាប្រព័ន្ធនេះត្រូវបានប្រើប្រាស់យ៉ាងសកម្មនៅក្នុងសមរភូមិ។

HIMARS ត្រូវបានគេរាយការណ៍ថាបានដើរតួនាទីសំខាន់ក្នុងការវាយប្រហារគោលដៅយុទ្ធសាស្ត្ររបស់រុស្ស៊ី តាមរយៈសមត្ថភាពបាញ់ចម្ងាយឆ្ងាយនិងភាពជាក់លាក់ខ្ពស់។ សារព័ត៌មានអន្តរជាតិជាច្រើនបានចុះផ្សាយពីឥទ្ធិពលរបស់ HIMARS ក្នុងការផ្លាស់ប្តូរដំណើរការសង្គ្រាមនៅអ៊ុយក្រែន។

ក្នុងពេលដំណាលគ្នានេះដែរ ការអភិវឌ្ឍន៍ប្រព័ន្ធ HIMARS នៅតែបន្ត។ វិគីភីឌាបានបង្ហាញរូបភាពនៃនាវាបាញ់ស្វយ័ត (Autonomous Multi-domain Launcher) ដែលកំពុងសាកល្បងនៅ Yuma Proving Ground ក្នុងខែមេសា ឆ្នាំ ២០២៤។ នេះបង្ហាញថា បច្ចេកវិទ្យា HIMARS កំពុងវិវឌ្ឍទៅរកយុគសម័យនៃប្រព័ន្ធស្វយ័តដែលអាចប្រតិបត្តិការដោយគ្មានមនុស្ស ដែលអាចបង្កើនសមត្ថភាពនិងសុវត្ថិភាពសម្រាប់កងកម្លាំងនៅពេលអនាគត។