ប្រធានបទ

ទីក្រុងហូជីមិញ

ទិដ្ឋភាពទូទៅ

ទេសភាពក្រុងហូជីមិញ ប្រភព: Wikipedia

ទីក្រុងហូជីមិញ (Ho Chi Minh City) ដែលត្រូវបានគេស្គាល់យ៉ាងទូលំទូលាយថា សៃហ្គុង (Saigon) គឺជាទីក្រុងធំជាងគេនៅប្រទេសវៀតណាម ទាំងចំនួនប្រជាជន និងវិសាលភាពសេដ្ឋកិច្ច។ យោងតាមវីគីភីឌា ទីក្រុងនេះមានប្រជាជនរស់នៅជាង ១៤ លាននាក់ក្នុងឆ្នាំ២០២៥ ហើយជាមជ្ឈមណ្ឌលហិរញ្ញវត្ថុធំបំផុតរបស់វៀតណាម ដោយរួមចំណែកប្រមាណមួយភាគបួននៃផលិតផលក្នុងស្រុកសរុប (GDP) របស់ប្រទេស។ ទីក្រុងនេះក៏ជាច្រកដឹកជញ្ជូនអន្តរជាតិដ៏មមាញឹកបំផុត ដោយមានអាកាសយានដ្ឋានអន្តរជាតិតាន់ ស៊ឺន ញ៉ឹក (Tân Sơn Nhất) ទទួលបន្ទុកជាងពាក់កណ្តាលនៃអ្នកដំណើរអន្តរជាតិមកដល់វៀតណាម និងកំពង់ផែសៃហ្គុងដែលស្ថិតក្នុងចំណោមកំពង់ផែកុងតឺន័រមមាញឹកបំផុតនៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍។

តាមវីគីភីឌា ទីក្រុងហូជីមិញមានទីតាំងសំខាន់ៗជាប្រវត្តិសាស្ត្រ និងទំនើបជាច្រើន រួមមាន វិមានឯករាជ្យ (Independence Palace) អគារប៊ីតិចកូ (Bitexco Financial Tower) អគារឡង់ម៉ាក ៨១ (Landmark 81) សារមន្ទីរសំណល់សង្គ្រាម (War Remnants Museum) និងផ្សារបេនថាញ់ (Bến Thành Market)។ លើសពីនេះ ក្រុងនេះក៏ល្បីល្បាញដោយសារបណ្តាញផ្លូវធំ និងជីវិតពេលយប់ដ៏រស់រវើក ជាពិសេសនៅតំបន់ផាមងូឡាវ (Phạm Ngũ Lão Ward) និងផ្លូវប៊ុយវៀន (Bùi Viện)។

ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន

ផែនទីដង់ស៊ីតេប្រជាជននៅទីក្រុងហូជីមិញ ប្រភព: Wikipedia

យោងតាមវីគីភីឌា ទីក្រុងហូជីមិញស្ថិតនៅភាគខាងត្បូងនៃប្រទេសវៀតណាម ហើយភូមិសាស្ត្ររបស់វាត្រូវបានកំណត់ដោយបណ្តាញទន្លេ និងព្រែកជាច្រើន ដែលទន្លេធំជាងគេគឺទន្លេសៃហ្គុង (Saigon River)។ ទីក្រុងនេះមានផ្ទៃដីទំនាប ហើយងាយរងគ្រោះពីការកើនឡើងនៃកម្រិតទឹកសមុទ្រ ដូចបានបង្ហាញក្នុងផែនទីដង់ស៊ីតេប្រជាជន និងរយៈកម្ពស់ពីលើនីវ៉ូទឹកសមុទ្រ។ បើគិតត្រឹមឆ្នាំ២០២៥ ទីក្រុងនេះមានប្រជាជនជាង ១៤ លាននាក់ ដែលធ្វើឲ្យវាក្លាយជាតំបន់ក្រុងដែលមានប្រជាជនច្រើនជាងគេបង្អស់នៅវៀតណាម។ ប្រជាជនភាគច្រើនជាជនជាតិវៀតណាម ប៉ុន្តែក្រុងក៏មានសហគមន៍ជនជាតិដទៃទៀត ដូចជា ចិន ដែលបានរស់នៅអស់ជាច្រើនជំនាន់មកហើយ។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

គំនូរការដណ្តើមកាន់កាប់ទីក្រុងសៃហ្គុងដោយកងទ័ពបារាំងឆ្នាំ១៨៥៩ ប្រភព: Wikipedia

យោងតាមវីគីភីឌា ទីក្រុងសៃហ្គុងមានប្រវត្តិដ៏សម្បូរបែប ដោយចាប់ផ្ដើមពីសម័យអាណានិគមបារាំង។ នៅឆ្នាំ១៨៥៩ កងទ័ពបារាំងបានដណ្តើមកាន់កាប់ទីក្រុងនេះ ហើយក្រោយមកបានកសាងវាឲ្យក្លាយជាទីក្រុងទំនើប ដែលមានសាលាក្រុង រោងមហោស្រព និងវិហារសាសនាជាច្រើន។ ក្នុងអំឡុងសង្គ្រាមលោកលើកទី២ ទាហានជប៉ុនបានចូលមកកាន់កាប់ទីក្រុងនៅឆ្នាំ១៩៤១ ដែលបង្ហាញពីសារៈសំខាន់ជាយុទ្ធសាស្ត្ររបស់វា។

បន្ទាប់ពីសង្គ្រាម ទីក្រុងសៃហ្គុងបានក្លាយជារដ្ឋធានីនៃប្រទេសវៀតណាមខាងត្បូង ហើយបានទទួលរងនូវផលប៉ះពាល់យ៉ាងខ្លាំងពីសង្គ្រាមវៀតណាម។ យោងតាមវីគីភីឌា វិមានឯករាជ្យគឺជាកន្លែងដែលសង្គ្រាមបានបញ្ចប់ជាផ្លូវការ នៅពេលរថក្រោះកងទ័ពភាគខាងជើងទម្លុះខ្លោងទ្វារចូល។ ក្រោយពីការបង្រួបបង្រួមប្រទេសឡើងវិញ រដ្ឋាភិបាលថ្មីបានប្តូរឈ្មោះទីក្រុងទៅជា ទីក្រុងហូជីមិញ ដើម្បីរំលឹកដល់មេដឹកនាំកុម្មុយនីស្តហូ ជី មិញ។

សេដ្ឋកិច្ច និងវប្បធម៌

ផ្លូវដើរប៊ុយវៀន ជាតំបន់ទេសចរណ៍ពេញនិយម ប្រភព: Wikipedia

យោងតាមវីគីភីឌា ទីក្រុងហូជីមិញគឺជាមជ្ឈមណ្ឌលសេដ្ឋកិច្ចធំបំផុតរបស់វៀតណាម ដោយមានផលិតផលក្នុងតំបន់សរុបចំនួនប្រហែលមួយភាគបួននៃ GDP សរុបរបស់ប្រទេស។ វាមានកំពង់ផែសៃហ្គុងដែលជាកំពង់ផែកុងតឺន័រដ៏មមាញឹកបំផុតមួយនៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍ និងមានតំបន់បច្ចេកវិទ្យាខ្ពស់ (Saigon Hi-Tech Park) ស្ថិតនៅក្នុងសង្កាត់តាំងញឺនហ្វូ (Tăng Nhơn Phú)។ លើសពីនេះ ទីក្រុងនេះក៏ជាទិសដៅដ៏ទាក់ទាញសម្រាប់ការវិនិយោគទុនបរទេស ដោយសារហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ និងកម្លាំងពលកម្មដ៏ច្រើន។

ខាងវប្បធម៌ ទីក្រុងហូជីមិញសម្បូរទៅដោយកន្លែងប្រវត្តិសាស្ត្រ និងស្ថាបត្យកម្មលំដាប់ពិភពលោក។ តាមវីគីភីឌា ទីតាំងសំខាន់ៗរួមមាន វិមានឯករាជ្យ អគារប៊ីតិចកូ អគារឡង់ម៉ាក ៨១ (ដែលជាអគារខ្ពស់បំផុតនៅវៀតណាម) សារមន្ទីរសំណល់សង្គ្រាម និងផ្សារបេនថាញ់។ ជីវិតពេលយប់ដ៏រស់រវើកនៅតំបន់ប៊ុយវៀន និងផាមងូឡាវ ដែលពោរពេញទៅដោយហាងសណ្ឋាគារ ហាងកាហ្វេ និងបារ ក៏ជាចំណុចទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរអន្តរជាតិយ៉ាងសំខាន់ផងដែរ។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

អគារឡង់ម៉ាក ៨១ និងទេសភាពទីក្រុងទំនើប ប្រភព: Wikipedia

ទីក្រុងហូជីមិញមិនត្រឹមតែជាបេះដូងសេដ្ឋកិច្ចរបស់វៀតណាមប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាក៏មានឥទ្ធិពលយ៉ាងខ្លាំងដល់ប្រទេសជិតខាង រួមទាំងកម្ពុជាផងដែរ។ តាមរយៈព្រំដែនបាវិត និងម៉ុកបៃ ពលរដ្ឋខ្មែរជាច្រើនបានធ្វើដំណើរទៅកាន់ទីក្រុងនេះសម្រាប់គោលបំណងសិក្សា ព្យាបាលសុខភាព និងពាណិជ្ជកម្ម។ ទន្ទឹមនឹងនេះ ការអភិវឌ្ឍន៍យ៉ាងឆាប់រហ័សបាននាំមកនូវបញ្ហាប្រឈមថ្មីៗ ដូចជាការកកស្ទះចរាចរណ៍ ការបំពុលខ្យល់ និងហានិភ័យពីការឡើងកម្រិតទឹកសមុទ្រដោយសារការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ។ យោងតាមរូបភាពពីវីគីភីឌា ទីក្រុងកំពុងផ្លាស់ប្តូរមុខមាត់យ៉ាងឆាប់រហ័ស ដោយមានអគារខ្ពស់ៗជាច្រើនកំពុងសាងសង់ រួមទាំងអគារឡង់ម៉ាក ៨១ ដែលជានិមិត្តរូបនៃភាពទំនើប។

លើសពីនេះ កាលពីពេលថ្មីៗនេះ តាមរូបផែនទីរដ្ឋបាលឆ្នាំ២០២៥ ទីក្រុងហូជីមិញបានពង្រីកព្រំដែនរដ្ឋបាលដោយរួមបញ្ចូលខេត្ត Bình Dương និងខេត្ត Bà Rịa–Vũng Tàu ដែលឆ្លុះបញ្ចាំងពីគោលដៅធ្វើនគរូបនីយកម្ម និងការអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ចតំបន់។ ការផ្លាស់ប្តូរទាំងនេះកំពុងត្រូវបានតាមដានដោយបណ្តាប្រទេសក្នុងតំបន់ ព្រោះវាមានឥទ្ធិពលលើនិន្នាការសេដ្ឋកិច្ច និងនយោបាយក្នុងអាស៊ីអាគ្នេយ៍។

អត្ថបទពាក់ព័ន្ធ

មិនទាន់មានអត្ថបទទេ។