ទីក្រុងហ៊ីដរ៉ាបាដ ប្រទេសឥណ្ឌា

ទិដ្ឋភាពទូទៅ

ប្រភព: Wikipedia

យោងតាមសព្វវចនាធិប្បាយវិគីភីឌា ទីក្រុងហ៊ីដរ៉ាបាដ គឺជារដ្ឋធានីនិងជាទីក្រុងធំបំផុតរបស់រដ្ឋតេឡាងហ្គាណា នៃប្រទេសឥណ្ឌា។ ទីក្រុងនេះស្ថិតនៅលើតំបន់ខ្ពង់រាបដេកកាន (Deccan Plateau) តាមបណ្តោយទន្លេមូស៊ី នៅភាគខាងជើងនៃភូមិភាគខាងត្បូងឥណ្ឌា។ ហ៊ីដរ៉ាបាដត្រូវបានចាត់ទុកថាជាទីក្រុងធំជាងគេទីបួននៅឥណ្ឌា ដោយមានប្រជាជនប្រមាណ ៦,៩ លាននាក់នៅក្នុងក្រុង និង ៩,៧ លាននាក់ក្នុងតំបន់ទីប្រជុំជន ដោយយោងតាមជំរឿនប្រជាជនឥណ្ឌាឆ្នាំ២០១១។ ទីក្រុងនេះល្បីល្បាញដោយសារប្រវត្តិសាស្ត្រដ៏សម្បូរបែប ស្ថាបត្យកម្មបុរាណ និងតួនាទីជាមជ្ឈមណ្ឌលបច្ចេកវិទ្យាព័ត៌មានឈានមុខគេរបស់ពិភពលោក។

ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន

ប្រភព: Wikipedia

យោងតាមវិគីភីឌា ទីក្រុងហ៊ីដរ៉ាបាដមានផ្ទៃដីសរុប ៦៥០ គីឡូម៉ែត្រការ៉េ និងមានកម្ពស់ជាមធ្យម ៥៣៦ ម៉ែត្រពីនីវ៉ូទឹកសមុទ្រ។ តំបន់នេះសម្បូរទៅដោយទីតាំងភ្នំតូចៗ និងបឹងសិប្បនិម្មិតជាច្រើន ដូចជាបឹងហ៊ូសេនសាកា (Hussain Sagar) ដែលត្រូវបានសាងសង់មុនការកកើតទីក្រុងទៅទៀត។ រូបភាពពីផ្កាយរណបបង្ហាញពីទីក្រុងដែលមានពណ៌លឿងត្នោតនៅតំបន់ស្នូលក្រុង និងទីវាលបៃតងខ្ចីនៅជាយក្រុង ព្រមទាំងទន្លេមូស៊ីដែលហូរកាត់។ ក៏មានឧទ្យានជាតិមហាវីរហារីណាវ៉ានស្ថាលី (Mahavir Harina Vanasthali) ដែលជាជម្រកសត្វក្តាន់ខ្មៅ (Blackbuck) ដូចដែលបានឃើញក្នុងរូបថតពីវិគីភីឌា។

បើគិតតាមចំនួនប្រជាជន ហ៊ីដរ៉ាបាដជាទីប្រជុំជនធំទី៦ នៅឥណ្ឌា។ ប្រជាជនភាគច្រើននិយាយភាសាតេលូហ្គូ (Telugu) និងភាសាអ៊ូរឌូ (Urdu) ហើយទីក្រុងនេះក៏មានភាពចម្រុះវប្បធម៌ខ្ពស់ផងដែរ ដែលជាលទ្ធផលនៃប្រវត្តិសាស្ត្រដ៏យូរលង់។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

ប្រភព: Wikipedia

ប្រវត្តិសាស្ត្រនៃទីក្រុងហ៊ីដរ៉ាបាដត្រូវបានវិគីភីឌារាយការណ៍ថាបានចាប់ផ្តើមក្នុងអំឡុងសតវត្សទី១៦ ក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់រាជវង្សគុតប៍សាហ៊ី (Qutb Shahi)។ ពួកគេបានសាងសង់ស្នាដៃស្ថាបត្យកម្មជាច្រើន រួមទាំងប្រាង្គឆាមីណា (Charminar) ដែលបានក្លាយជានិមិត្តរូបដ៏សំខាន់របស់ទីក្រុង។ រូបគំនូរខ្នាតតូចពីសតវត្សទី១៧ ដែលត្រូវបានរក្សាទុកនៅបណ្ណាល័យជាតិបារាំង បង្ហាញពីកិច្ចជួបជុំរបស់អ្នកគ្រប់គ្រងគុតប៍សាហ៊ីជាមួយអ្នកចម្រៀងស៊ូហ្វី ដែលឆ្លុះបញ្ចាំងពីការរួមរស់នៃវប្បធម៌ចម្រុះនាសម័យនោះ។ តាមរូបភាពពីវិគីភីឌា ផ្នូររាជវង្សគុតប៍សាហ៊ី (Qutb Shahi Tombs) ក៏ជាកន្លែងប្រវត្តិសាស្ត្រដ៏លេចធ្លោមួយដែរ។

ក្រោយមក ទីក្រុងនេះបានធ្លាក់ក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ពួកនិហ្សាម (Nizams) ដែលជាអ្នកគ្រប់គ្រងតំបន់នេះរហូតដល់ពាក់កណ្តាលសតវត្សទី២០។ ក្នុងរាជ្យរបស់ពួកនិហ្សាម រាជវាំងស្រស់ស្អាតជាច្រើនត្រូវបានសាងសង់ ដូចជាព្រះបរមរាជវាំងឆោមហាឡាត (Chowmahalla Palace) ដែលសាងសង់ដោយសាឡាបាតជុង (Salabat Jung) ក្នុងឆ្នាំ១៧៥០ និងព្រះបរមរាជវាំងហ្វាឡាក់នូម៉ា (Falaknuma Palace) ដែលជាសំណង់ដ៏ប្រណិតមួយទៀត។ ការដាក់ឱ្យប្រើផ្លូវដែកនៅទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៨៨០ បានជំរុញឱ្យមានការសាងសង់រោងចក្រជុំវិញបឹងហ៊ូសេនសាកា ដូចដែលបានបង្ហាញក្នុងរូបថតបុរាណមួយ។

ក្រោយការទទួលឯករាជ្យរបស់ឥណ្ឌានៅឆ្នាំ១៩៤៧ ហ៊ីដរ៉ាបាដបានក្លាយជារដ្ឋមួយក្នុងសហភាពឥណ្ឌា។ ក្រោយមកនៅឆ្នាំ២០១៤ រដ្ឋតេឡាងហ្គាណាត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយមានហ៊ីដរ៉ាបាដជារដ្ឋធានីរបស់ខ្លួន។ អគារសភារដ្ឋ (Telangana Legislature) ដែលជាសាលាក្រុងចាស់របស់ហ៊ីដរ៉ាបាដ បានបម្រើការជាមជ្ឈមណ្ឌលរដ្ឋបាលយ៉ាងសំខាន់។

សេដ្ឋកិច្ច និងវប្បធម៌

ប្រភព: Wikipedia

យោងតាមវិគីភីឌា ហ៊ីដរ៉ាបាដគឺជាមជ្ឈមណ្ឌលសេដ្ឋកិច្ចនិងបច្ចេកវិទ្យាដ៏សំខាន់មួយរបស់ឥណ្ឌា។ តំបន់ហាយតិចស៊ីធី (HITEC City) ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ថាជាមជ្ឈមណ្ឌលក្រុមហ៊ុនបច្ចេកវិទ្យាព័ត៌មាន បានទាក់ទាញក្រុមហ៊ុនធំៗជាច្រើនឱ្យមកបើកការិយាល័យ ដូចដែលបង្ហាញក្នុងរូបភាពនៃបរិវេណ Mindspace ។ ស្រុកហិរញ្ញវត្ថុ (Financial District) ក្នុងតំបន់ណាណាករាមហ្គូដា (Nanakramguda) ក៏បានក្លាយជាកន្លែងស្នាក់ការរបស់អគារការិយាល័យទំនើបៗ រួមទាំងអគារ Myscape Isle of Sky ដែលជានិមិត្តរូបនៃកំណើនសេដ្ឋកិច្ចទីក្រុង។

ខាងផ្នែកវប្បធម៌ ហ៊ីដរ៉ាបាដត្រូវបានគេស្គាល់យ៉ាងទូលំទូលាយថាជាទីក្រុងនៃម្ហូបអាហារ ជាពិសេសគឺបាយប៊ែរៀនី (Hyderabadi biryani) ដែលជាមុខម្ហូបដ៏ល្បីល្បាញត្រូវបានគេយកមកបង្ហាញក្នុងរូបថតពីវិគីភីឌា។ ព្រមទាំងសិប្បកម្មបុរាណដូចជា ប៊ីដរីវែ (Bidriware) ដែលជាគ្រឿងធ្វើពីលោហធាតុតុបតែងដោយក្បាច់យ៉ាងស្រស់ស្អាត មានប្រវត្តិតាំងពីសតវត្សទី១៨ ដូចបានឃើញក្នុងវត្ថុតាំងបង្ហាញនៅសារមន្ទីរ LACMA ។ ផ្សារឡាដបាហ្សា (Laad Bazaar) ដែលស្ថិតនៅក្បែរឆាមីណា គឺជាកន្លែងលក់គ្រឿងអាពាហ៍ពិពាហ៍ប្រពៃណី និងវត្ថុអនុស្សាវរីយ៍ដ៏ពេញនិយម។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

ប្រភព: Wikipedia

បច្ចុប្បន្ន ទីក្រុងហ៊ីដរ៉ាបាដនៅតែជាទីក្រុងមួយដែលមានកំណើនយ៉ាងខ្លាំងទាំងផ្នែកសេដ្ឋកិច្ចនិងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ។ យោងតាមវិគីភីឌា ប្រព័ន្ធរថភ្លើងក្រោមដី (Hyderabad Metro) បានជួយសម្រួលចរាចរណ៍និងតភ្ជាប់តំបន់ជាយក្រុងដូចជា អ៊ុបប៉ាល់កាឡាន (Uppal Kalan) ដែលជាតំបន់លំនៅដ្ឋានថ្មីសម្រាប់ក្រុមគ្រួសារមធ្យម។ រូបថតនៃស្ថានីយ៍រថភ្លើងក្រោមដី និងផ្លូវតភ្ជាប់បង្ហាញពីការវិវត្តន៍ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធទំនើបរបស់ទីក្រុង។

ហ៊ីដរ៉ាបាដក៏ជាមជ្ឈមណ្ឌលអប់រំមួយដែរ ដោយមានសាកលវិទ្យាល័យអុសម៉ានី (Osmania University) ដែលជាសាកលវិទ្យាល័យចំណាស់មួយ និងស្ថាប័នឯកទេសផ្សេងទៀតជួយបណ្តុះបណ្តាលធនធានមនុស្ស។ ទីក្រុងក៏មានទីតាំងកីឡាដ្ឋានអន្តរជាតិ Rajiv Gandhi ដែលជាកន្លែងប្រកួតកីឡាគ្រីកឃីត (cricket) ដ៏ពេញនិយមផងដែរ។

សម្រាប់អ្នកអានចង្វាក់ខ្មែរ ហ៊ីដរ៉ាបាដអាចជាទីក្រុងមួយដែលគួរចាប់អារម្មណ៍ក្នុងនាមជាតំណាងនៃការអភិវឌ្ឍថ្មីៗរបស់ឥណ្ឌា ពិសេសក្នុងវិស័យបច្ចេកវិទ្យាព័ត៌មាន ដែលកម្ពុជាក៏កំពុងខិតខំអភិវឌ្ឍផងដែរ។ ទំនាក់ទំនងរវាងកម្ពុជានិងឥណ្ឌាក្នុងវិស័យពាណិជ្ជកម្ម និងវប្បធម៌កំពុងតែពង្រឹង ហើយទីក្រុងហ៊ីដរ៉ាបាដដែលមានភាពចម្រុះអាចជាប្រភពនៃកិច្ចសហការថ្មីៗនាពេលអនាគត។