ទិដ្ឋភាពទូទៅ

ប្រភព: Wikipedia

ខេត្តកោះកុង គឺជាខេត្តមួយនៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា ដែលមានទីរួមខេត្តឈ្មោះ ខេមរភូមិន្ទ (Khemarak Phoumin)។ តាមវិគីភីឌាជាភាសាអង់គ្លេស ខេត្តនេះស្ថិតនៅប៉ែកនិរតីនៃប្រទេស ដោយមានព្រំប្រទល់ជាប់នឹងប្រទេសថៃនៅទិសខាងលិច និងជាប់ឈូងសមុទ្រថៃនៅទិសខាងត្បូង។

តាមវិគីភីឌាដដែល ខេត្តកោះកុងត្រូវបានគេស្គាល់ដោយសារព្រៃកោងកាងដ៏ធំ ជួរភ្នំក្រវាញ កោះនានាតាមបណ្តោយឆ្នេរ ព្រមទាំងតួនាទីជាច្រកទ្វារពាណិជ្ជកម្មដ៏សំខាន់មួយរវាងកម្ពុជា និងថៃ។

ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន

ប្រភព: Wikipedia

យោងតាមវិគីភីឌា ខេត្តកោះកុងជាខេត្តមួយដែលមានផ្ទៃដីធំ ប៉ុន្តែមានចំនួនប្រជាជនរស់នៅតិច ធៀបនឹងខេត្តដទៃទៀត។ ទឹកដីខេត្តនេះគ្របដណ្តប់ដោយព្រៃឈើនៅតំបន់ភ្នំក្រវាញ ព្រមទាំងប្រព័ន្ធព្រៃកោងកាង និងឆ្នេរសមុទ្រដ៏វែងអន្លាយ។ វិគីភីឌាក៏បានលើកឡើងផងដែរអំពីដែនជម្រកសត្វព្រៃពាមក្រសោប និងឧទ្យានជាតិបុទុមសាគរ ដែលដើរតួនាទីក្នុងការការពារតំបន់ព្រៃកោងកាង និងជម្រកសត្វព្រៃ។

យោងតាមវិគីភីឌា ចំនួនប្រជាជនខេត្តនេះមានប្រមាណជាង ១២ ម៉ឺននាក់។ ប្រជាជនភាគច្រើនប្រកបរបរនេសាទ ធ្វើកសិកម្ម និងបម្រើការងារក្នុងវិស័យទេសចរណ៍។ ដោយសារខេត្តនេះមានព្រំដែនជាប់នឹងប្រទេសថៃ និងមានប្រវត្តិស្ថិតក្រោមអំណាចសៀមពីមុនមក ប្រជាជនមួយចំនួននៅកោះកុងក៏មានទំនាក់ទំនងវប្បធម៌ និងភាសាជិតស្និទ្ធនឹងភាគីថៃផងដែរ។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

តាមការកត់ត្រាក្នុងវិគីភីឌា តំបន់កោះកុងធ្លាប់ស្ថិតក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់សៀម ចាប់ពីប្រហែលចុងសតវត្សទី ១៨ រហូតដល់ដើមសតវត្សទី ២០។

ក្រោមសន្ធិសញ្ញាបារាំង-សៀម ឆ្នាំ ១៩០៤ ទឹកដីកោះកុងត្រូវបានប្រគល់ទៅឱ្យឥណ្ឌូចិនបារាំង ដែលជាអាណាព្យាបាលលើប្រទេសកម្ពុជានាសម័យនោះ។ ក្រោយមក នៅឆ្នាំ ១៩០៧ មានការព្រមព្រៀងដោះដូរទឹកដីមួយទៀត ដែលបារាំងប្រគល់ខេត្តត្រាច (Trat) ទៅឱ្យសៀមវិញ ចំណែកសៀមប្រគល់ខេត្តបាត់ដំបង សៀមរាប និងសិរីសោភ័ណ មកឱ្យភាគីបារាំងគ្រប់គ្រងវិញ។ ជាលទ្ធផល ទឹកដីកោះកុងនៅតែជាផ្នែកមួយរបស់កម្ពុជាក្រោមអាណាព្យាបាលបារាំង។

ឥទ្ធិពលវប្បធម៌ និងភាសាពីសម័យកាលសៀម បានបន្សល់ទុកខ្លះនៅក្នុងសហគមន៍មួយចំនួននៅខេត្តកោះកុងរហូតមកដល់បច្ចុប្បន្ន។

សេដ្ឋកិច្ច និងវប្បធម៌

ប្រភព: Wikipedia

សេដ្ឋកិច្ចរបស់ខេត្តកោះកុងពឹងផ្អែកភាគច្រើនលើការនេសាទ កសិកម្ម ទេសចរណ៍ និងពាណិជ្ជកម្មឆ្លងដែនជាមួយប្រទេសថៃ។ តាមវិគីភីឌា ច្រកព្រំដែនចាំយាម-ហាតឡេក (Cham Yeam – Hat Lek) ជាច្រកឆ្លងដែនគោកដ៏សំខាន់មួយរវាងប្រទេសទាំងពីរ។

តាមការពណ៌នាក្នុងវិគីភីឌា ស្ពានកោះកុងគឺជាស្ពានដែលវែងជាងគេទី ២ នៅកម្ពុជាបច្ចុប្បន្ន ហើយធ្លាប់ជាស្ពានវែងជាងគេ រហូតដល់ស្ពានអ្នកលឿងត្រូវបានសាងសង់រួចរាល់នៅខែមេសា ឆ្នាំ ២០១៥។ ស្ពាននេះមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ការដឹកជញ្ជូន និងជំរុញសេដ្ឋកិច្ចតំបន់ព្រំដែន។

ផ្នែកទេសចរណ៍វិញ ខេត្តកោះកុងមានឆ្នេរខ្សាច់ និងកោះសមុទ្រ រួមទាំងកោះកុង (Koh Kong Island) ដែលទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរ។ វប្បធម៌រស់នៅរបស់ប្រជាជនក្នុងខេត្ត រួមមានការនេសាទបែបប្រពៃណី និងផលិតផលអាហារសមុទ្រ ដែលជាផ្នែកមួយនៃអត្តសញ្ញាណតាមឆ្នេររបស់ខេត្ត។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

ប្រភព: Wikipedia

បច្ចុប្បន្ន ខេត្តកោះកុងជាតំបន់ដែលសង្គមស៊ីវិល និងសារព័ត៌មានតាមដានយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់ ដោយសារតែបញ្ហាព្រៃឈើ និងការអភិវឌ្ឍទ្រង់ទ្រាយធំ។ ទិន្នន័យ Global Forest Change ដែលដកស្រង់តាមរយៈវិគីភីឌា បង្ហាញពីឆ្នាំនៃការបាត់បង់គម្របព្រៃឈើនៅខេត្តកោះកុង ចាប់ពីឆ្នាំ ២០០១ ដល់ឆ្នាំ ២០២៤ ដែលជាភស្តុតាងថាការកាប់បំផ្លាញព្រៃឈើជាបញ្ហាដែលត្រូវបានកត់ត្រាជាក់ស្តែង។

តាមវិគីភីឌា គម្រោងអភិវឌ្ឍទេសចរណ៍ទ្រង់ទ្រាយធំ ដូចជាតំបន់អភិវឌ្ឍន៍ដារ៉ាសាគរ (Dara Sakor) បានធ្វើឱ្យខេត្តនេះក្លាយជាទិសដៅនៃវិនិយោគធំៗ ប៉ុន្តែក៏បានបង្កជាការព្រួយបារម្ភពីផលប៉ះពាល់បរិស្ថានលើព្រៃកោងកាង និងព្រៃភ្នំក្រវាញផងដែរ។

សម្រាប់អ្នកអានរបស់ ចង្វាក់ខ្មែរ ខេត្តកោះកុងជាតំបន់ដែលគួរបន្តតាមដាន ពីព្រោះវាជាចំណុចប្រសព្វនៃប្រធានបទសំខាន់ៗជាច្រើន រួមមានពាណិជ្ជកម្មព្រំដែន ការវិនិយោគបរទេស និងការការពារបរិស្ថាន។