ទិដ្ឋភាពទូទៅ

ការចរចារួម (Collective bargaining) គឺជាដំណើរការចរចារវាងនិយោជក និងក្រុមបុគ្គលិក ដែលមានគោលដៅឈានទៅដល់កិច្ចព្រមព្រៀងស្តីពីប្រាក់ឈ្នួលការងារ លក្ខខណ្ឌការងារ អត្ថប្រយោជន៍ និងទិដ្ឋភាពផ្សេងទៀតនៃប្រាក់បំណាច់ ព្រមទាំងសិទ្ធិរបស់កម្មករ។ នេះបើតាមការពន្យល់របស់វិគីភីឌា។

តាមធម្មតា ផលប្រយោជន៍របស់បុគ្គលិកត្រូវបានបង្ហាញដោយអ្នកតំណាងនៃសហជីព ដែលបុគ្គលិកទាំងនោះជាសមាជិក។ កិច្ចព្រមព្រៀងរួមដែលសម្រេចបានពីការចរចានេះ ដើរតួជាកិច្ចសន្យាការងាររវាងនិយោជក និងសហជីពមួយ ឬច្រើន។ លក្ខណៈ "រួម" នៃដំណើរការនេះ គឺការដែលបុគ្គលិកចរចាជាក្រុម តាមរយៈអ្នកតំណាងរបស់ពួកគេ ជាជាងចរចាជាបុគ្គលម្នាក់ៗ។

សម្រាប់ទាំងនិយោជក និងកម្មករ ការចរចារួមកំណត់ក្របខណ្ឌច្បាស់លាស់សម្រាប់ប្រាក់ឈ្នួល លក្ខខណ្ឌការងារ និងសិទ្ធិនៅកន្លែងធ្វើការ ដែលភាគីទាំងពីរអាចយោងបានក្នុងទំនាក់ទំនងការងាររបស់ខ្លួន ហើយដែលធ្វើឱ្យទំនាក់ទំនងនេះមានលក្ខណៈជាប្រព័ន្ធកាន់តែច្រើន។

ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន

ដោយសារការចរចារួមជាដំណើរការសង្គម និងសេដ្ឋកិច្ច មិនមែនជាតំបន់ភូមិសាស្ត្រណាមួយទេ ភាគីសំខាន់ៗដែលពាក់ព័ន្ធគឺ និយោជក ក្រុមបុគ្គលិក និងអ្នកតំណាងសហជីព។

និយោជក ជាភាគីដែលជួល និងគ្រប់គ្រងកម្មករ។ ក្រុមបុគ្គលិក ជាភាគីដែលទទួលផលផ្ទាល់ពីកិច្ចព្រមព្រៀង និងជាអ្នកដែលស្ថិតនៅចំណុចកណ្តាលនៃការចរចា។ ចំណែកអ្នកតំណាងសហជីព ជាអ្នកលើកយកផលប្រយោជន៍របស់សមាជិកទៅចរចាជាមួយនិយោជក។ តាមវិគីភីឌា ផលប្រយោជន៍ទាំងនោះត្រូវបានបង្ហាញជាធម្មតាដោយអ្នកតំណាងនៃសហជីពដែលបុគ្គលិកទាំងនោះជាសមាជិក។

កិច្ចព្រមព្រៀងរួមអាចកំណត់សិទ្ធិរបស់កម្មករក្នុងការចូលរួមក្នុងកិច្ចការកន្លែងធ្វើការ ឬក្រុមហ៊ុន ដែលបង្ហាញថាទំនាក់ទំនងនេះមិនកំណត់ត្រឹមបញ្ហាប្រាក់ឈ្នួលតែមួយមុខនោះទេ។ កិច្ចព្រមព្រៀងរួមមួយអាចភ្ជាប់រវាងនិយោជក និងសហជីពមួយ ឬច្រើន ហើយត្រូវបានចាត់ទុកជាកិច្ចសន្យាការងារមួយប្រភេទ។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

ប្រភព: Wikipedia

ឯកសារយោងវិគីភីឌាដែលអត្ថបទនេះផ្អែកលើ ផ្តោតសំខាន់លើនិយមន័យ និងខ្លឹមសារនៃដំណើរការចរចារួម ជាជាងលើកាលប្បវត្តិនៃការវិវត្តរបស់វា។ ដូច្នេះ ផ្នែកនេះមានខ្លឹមសារខ្លី ដោយមិនបន្ថែមកាលបរិច្ឆេទ ឬព្រឹត្តិការណ៍ណាមួយដែលគ្មានក្នុងប្រភពនោះឡើយ។

អ្វីដែលអាចកត់សម្គាល់ពីប្រភព គឺថាការចរចារួមត្រូវបានពិពណ៌នាជាដំណើរការមួយដែលភ្ជាប់ផ្ទាល់នឹងតួនាទីរបស់សហជីព ក្នុងការតំណាងឱ្យកម្មករសម្រាប់ការកំណត់ប្រាក់ឈ្នួល លក្ខខណ្ឌការងារ និងសិទ្ធិរបស់ពួកគេ។ រូបថតខាងលើបង្ហាញ Beatrice Webb ក្នុងឆ្នាំ ១៨៩៤។

សេដ្ឋកិច្ច និងវប្បធម៌

តាមវិគីភីឌា កិច្ចព្រមព្រៀងរួមដែលកើតចេញពីការចរចា ជាធម្មតាកំណត់លក្ខខណ្ឌសំខាន់ៗជាច្រើន ដូចជា មាត្រដ្ឋានប្រាក់ឈ្នួល ពេលវេលាធ្វើការ ការបណ្តុះបណ្តាល សុខភាព និងសុវត្ថិភាព ការធ្វើការលើសម៉ោង យន្តការដោះស្រាយបណ្តឹង និងសិទ្ធិចូលរួមក្នុងកិច្ចការកន្លែងធ្វើការ ឬក្រុមហ៊ុន។ ការកំណត់ទាំងនេះគ្របដណ្តប់លើជីវភាពការងារប្រចាំថ្ងៃរបស់កម្មករ ចាប់ពីប្រាក់ឈ្នួលដែលពួកគេទទួល រហូតដល់សុវត្ថិភាពក្នុងការធ្វើការ និងរបៀបដោះស្រាយបញ្ហានៅកន្លែងធ្វើការ។

ក្រៅពីនោះ កិច្ចព្រមព្រៀងប្រភេទនេះក៏អាចរួមបញ្ចូល "ការចរចាលើផលិតភាព" ដែលកម្មករព្រមព្រៀងផ្លាស់ប្តូរវិធីធ្វើការ ឬទម្លាប់ការងារ ជាថ្នូរនឹងប្រាក់ឈ្នួលខ្ពស់ជាង ឬសន្តិសុខការងារកាន់តែប្រសើរ។

នេះបង្ហាញថាការចរចារួមមានទាំងផ្នែកសេដ្ឋកិច្ច គឺការកំណត់ប្រាក់ឈ្នួល អត្ថប្រយោជន៍ និងផលិតភាព និងផ្នែកសង្គម គឺការរៀបចំទំនាក់ទំនងរវាងភាគីនៅកន្លែងធ្វើការ។ ការមានកិច្ចព្រមព្រៀងជាលាយលក្ខណ៍អក្សរ មានន័យថាប្រាក់ឈ្នួល និងអត្ថប្រយោជន៍ត្រូវបានកំណត់ជាមូលដ្ឋានរួម ជាជាងទុកឱ្យអាស្រ័យលើការចរចាបុគ្គលម្នាក់ៗ ដែលជួយឱ្យភាគីទាំងពីរដឹងច្បាស់ពីកាតព្វកិច្ច និងផលប្រយោជន៍រៀងៗខ្លួន។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

សម្រាប់អ្នកអាន KhmerPulse ទាំងក្នុងប្រទេសកម្ពុជា និងក្នុងចំណោមកម្មករខ្មែរនៅក្រៅប្រទេស ប្រធានបទស្តីពីប្រាក់ឈ្នួល លក្ខខណ្ឌការងារ និងសិទ្ធិកម្មករ គឺជាប្រធានបទដែលពាក់ព័ន្ធផ្ទាល់នឹងជីវភាពប្រចាំថ្ងៃ។

ការយល់ដឹងអំពីការចរចារួម ជួយឱ្យអ្នកអានយល់កាន់តែច្បាស់អំពីអ្វីដែលស្ថិតនៅលើតុចរចា នៅពេលមានព័ត៌មានអំពីការចរចាលើប្រាក់ឈ្នួល ការផ្លាស់ប្តូរលក្ខខណ្ឌការងារ ឬជម្លោះការងារ។ ក្របខណ្ឌដូចជា មាត្រដ្ឋានប្រាក់ឈ្នួល យន្តការដោះស្រាយបណ្តឹង ការធ្វើការលើសម៉ោង និងការចរចាលើផលិតភាព អាចជាចំណុចយោងសម្រាប់អ្នកអានក្នុងការប្រៀបធៀបការអះអាងរបស់ភាគីនីមួយៗ។

ដោយសារព័ត៌មានអំពីការងារច្រើនតែមកពីប្រភពច្រើនផ្សេងៗគ្នា ដែលខ្លះអាចមានទស្សនៈផ្ទុយគ្នា ការយល់ដឹងអំពីគោលគំនិតគ្រឹះនៃការចរចារួម អាចជួយឱ្យអ្នកអានវាយតម្លៃព័ត៌មានទាំងនោះបានកាន់តែច្បាស់លាស់ និងមានតុល្យភាព ជាពិសេសនៅពេលដែលភាគីនិយោជក និងភាគីកម្មករ បង្ហាញទស្សនៈខុសៗគ្នាអំពីការចរចាដូចគ្នា។