ទិដ្ឋភាពទូទៅ

ប្រភព: Wikipedia

យោងតាមសព្វវចនាធិប្បាយ Wikipedia ការស្តារដីធ្លី ដែលជាផ្នែកមួយនៃការកែលម្អបរិស្ថាន គឺជាដំណើរការនៃការធ្វើឱ្យដីនៅក្នុងតំបន់ណាមួយវិលត្រឡប់ទៅរកស្ថានភាពដើមរបស់វាវិញ បន្ទាប់ពីមានការខូចខាតដោយសារសកម្មភាពមនុស្ស។ សកម្មភាពដែលនាំឱ្យដីធ្លីខូចខាតនេះរួមមាន ការរ៉ែ (ដូចជាការជីកដីយករ៉ែមាស ឬដែក ដែលបន្សល់ទុកនូវកាកសំណល់និងសារធាតុពុល) កសិកម្ម (ដូចជាការដាំដំណាំចម្ការធំៗ ដែលនាំឱ្យដីបាត់បង់ជីវជាតិ) និងការកាប់ឈើ (ដែលបណ្តាលឱ្យមានការហូរច្រោះដី និងបាត់បង់ជម្រកសត្វព្រៃ)។

Wikipedia បានរាយការណ៍ថា វាមានសារៈសំខាន់ណាស់ដែលរដ្ឋាភិបាលនិងអាជីវកម្មត្រូវមានវិធានការសកម្មក្នុងការរៀបចំស្តង់ដារស្តារដី និងធ្វើការសម្រេចចិត្តដោយផ្អែកលើការវិនិច្ឆ័យតម្លៃសម្រាប់និរន្តរភាពខ្ពស់នាពេលអនាគត។ ការស្តារដីធ្លីមិនត្រឹមតែជួយកែលម្អដីឱ្យអាចប្រើប្រាស់ឡើងវិញប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាថែមទាំងរួមចំណែកដល់ការកសាងប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីឡើងវិញ ការកាត់បន្ថយឥទ្ធិពលនៃការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ និងការការពារជីវៈចម្រុះផងដែរ។

ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន

ប្រភព: Wikipedia

ការស្តារដីធ្លីត្រូវបានអនុវត្តនៅក្នុងតំបន់ភូមិសាស្ត្រជាច្រើននៅទូទាំងពិភពលោក ដែលរងផលប៉ះពាល់ពីឧស្សាហកម្មធនធានធម្មជាតិ។ ជាឧទាហរណ៍ នៅអូស្ត្រាលី គេឃើញមានគម្រោងស្តារដីសើមដែលបានកសាងថ្មីនៅលើទីតាំងដែលធ្លាប់ប្រើសម្រាប់កសិកម្ម ដូចដែលបានបង្ហាញក្នុងរូបភាពរបស់ Wikipedia ។ ស្រដៀងគ្នានេះដែរ ការបង្កើតឡើងវិញនូវជម្រកសត្វព្រៃនៅលើខ្សែរថភ្លើងដែលគេបោះបង់ចោលនៅ Boorowa ក៏ជាឧទាហរណ៍មួយនៃការស្តារដីឲ្យក្លាយជាជម្រកសត្វសេកដ៏ពិសេសមួយដែរ។

នៅកម្ពុជា តំបន់ដែលត្រូវបានគេធ្វើរ៉ែមាសនៅខេត្តមណ្ឌលគិរី និងរតនគិរី ក៏ដូចជាតំបន់ព្រៃឈើដែលត្រូវបានកាប់បំផ្លាញដោយខុសច្បាប់ សុទ្ធតែត្រូវការការស្តារឡើងវិញជាចាំបាច់។ ប្រជាជនដែលរងផលប៉ះពាល់ចម្បងគឺកសិករ សហគមន៍ជនជាតិដើមភាគតិច (ដូចជា ជនជាតិព្នង និងចារ៉ាយ) និងអ្នកនេសាទ ដែលពឹងផ្អែកលើដីនិងទឹកដើម្បីចិញ្ចឹមជីវិត។ ការស្តារដីធ្លីជោគជ័យអាចជួយឱ្យប្រជាជនទាំងនេះទទួលបានធនធានឡើងវិញ និងកែលម្អគុណភាពជីវិត។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

ក្នុងអតីតកាល គេកម្រនឹងធ្វើការស្តារដីធ្លីបន្ទាប់ពីបញ្ចប់សកម្មភាពឧស្សាហកម្មណាស់។ ដីដែលខូចខាតត្រូវបានបោះបង់ចោល ហើយផលប៉ះពាល់បរិស្ថានត្រូវបានគេមើលរំលង។ ខណៈពេលដែលមនសិការបរិស្ថានកើនឡើងជាលំដាប់នៅពាក់កណ្តាលសតវត្សទី២០ ប្រទេសជាច្រើនបានចាប់ផ្តើមដាក់ចេញនូវច្បាប់និងស្តង់ដារដែលតម្រូវឱ្យក្រុមហ៊ុនធ្វើការស្តារដីឡើងវិញក្រោយពេលបញ្ចប់គម្រោង។ ជាពិសេស វិស័យរ៉ែ និងកសិកម្មត្រូវបានគេគ្រប់គ្រងកាន់តែតឹងរ៉ឹងដើម្បីកាត់បន្ថយការខូចខាតដីធ្លី។

ស្របពេលសព្វថ្ងៃ តាម Wikipedia គោលការណ៍នៃការស្តារដីបានផ្លាស់ប្តូរពីការគ្រាន់តែ "សម្អាត" ទៅជាការគិតគូរពីតម្លៃនិរន្តរភាពសម្រាប់អនាគត។ នេះមានន័យថា គម្រោងស្តារដីមិនត្រូវផ្តោតតែលើការធ្វើឱ្យដីអាចប្រើប្រាស់ឡើងវិញបានប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែត្រូវពិចារណាអំពីតុល្យភាពអេកូឡូស៊ីរយៈពេលវែងផងដែរ។

សេដ្ឋកិច្ច និងវប្បធម៌

ការស្តារដីធ្លីមានអត្ថប្រយោជន៍សេដ្ឋកិច្ចច្រើនជាងការចំណាយលើវាទៅទៀត។ ការខូចខាតដីនាំឱ្យបាត់បង់ផលិតភាពកសិកម្ម ថ្លៃព្យាបាលជំងឺដោយសារការបំពុលទឹក និងការបាត់បង់សេវាកម្មអេកូឡូស៊ីដូចជាការចម្រោះទឹក និងការលម្អងផ្កា។ តាមរយៈការស្តារដី គេអាចទទួលបានដីសម្រាប់ដាំដំណាំឡើងវិញ បង្កើនចំណូលពីវិស័យទេសចរណ៍ធម្មជាតិ និងបង្កើតការងារថ្មីៗ។ Wikipedia រាយការណ៍ថា ក្រុមហ៊ុនរ៉ែជាច្រើនឥឡូវនេះត្រូវបញ្ចូលថ្លៃដើមនៃការស្តារដីទៅក្នុងការគ្រោងទុកបិទគម្រោងរបស់ពួកគេ។

ខាងវប្បធម៌ ដីធ្លីមានតម្លៃជាប់ទាក់ទងនឹងអត្តសញ្ញាណ និងប្រពៃណីរបស់សហគមន៍ជាច្រើន។ សម្រាប់ជនជាតិដើមភាគតិចនៅកម្ពុជា ព្រៃឈើ និងភ្នំមួយចំនួនគឺជាទីកន្លែងពិសិដ្ឋដែលត្រូវតែថែរក្សា។ ការស្តារតំបន់ទាំងនេះឡើងវិញមិនត្រឹមតែជួយដល់បរិស្ថានប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាក៏រក្សាបាននូវមរតកវប្បធម៌សម្រាប់កូនចៅជំនាន់ក្រោយផងដែរ។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

នៅក្នុងបរិបទនៃការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ និងការបាត់បង់ជីវៈចម្រុះ ការស្តារដីធ្លីដើរតួនាទីសំខាន់ជាយុទ្ធសាស្ត្រមួយសម្រាប់ការសម្របខ្លួន និងកាត់បន្ថយផលប៉ះពាល់។ ការស្តារព្រៃឈើ និងដីសើមអាចជួយស្រូបយកកាបូនឌីអុកស៊ីតពីបរិយាកាស ដែលរួមចំណែកដល់គោលដៅអភិវឌ្ឍន៍ប្រកបដោយនិរន្តរភាពរបស់អង្គការសហប្រជាជាតិ។

សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ដែលកំពុងឆ្លងកាត់ការអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ចយ៉ាងឆាប់រហ័ស ជាមួយនឹងការពង្រីកវិស័យកសិកម្ម ឧស្សាហកម្ម និងរ៉ែ ការលើកកម្ពស់ស្តង់ដារស្តារដីគឺជារឿងចាំបាច់។ តាមរយៈការរៀនសូត្រពីគម្រោងស្តារឡើងវិញដែលទទួលបានជោគជ័យនៅបរទេស (ដូចដែលបានបង្ហាញក្នុងរូបភាពពីអូស្ត្រាលី) កម្ពុជាអាចធានាថាកំណើនសេដ្ឋកិច្ចមិនធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់បរិស្ថានដែលមិនអាចត្រឡប់វិញបាន។ នេះនឹងជួយឱ្យប្រជាជនអាចរស់នៅដោយសុវត្ថិភាព និងធានាបាននូវធនធានធម្មជាតិសម្រាប់អនាគត។