ម៉ៃអាមី

ទិដ្ឋភាពទូទៅ

ប្រភព: Wikipedia

តាមសព្វវចនាធិប្បាយវីគីភីឌា ម៉ៃអាមី គឺជាទីក្រុងឆ្នេរមួយស្ថិតនៅក្នុងរដ្ឋផ្លរីដា សហរដ្ឋអាមេរិក។ វាជាទីក្រុងដែលមានចំនួនប្រជាជនច្រើនជាងគេទីពីរនៅក្នុងរដ្ឋនេះ បន្ទាប់ពី Jacksonville ដោយមានប្រជាជនចំនួន ៤៤២.២៤១ នាក់ តាមជំរឿនឆ្នាំ ២០២០។ តំបន់ទីប្រជុំជនម៉ៃអាមី ដែលគ្របដណ្តប់ភាគខាងត្បូងរដ្ឋផ្លរីដា មានប្រជាជនប្រមាណ ៦.៣៩ លាននាក់ ធ្វើឲ្យវាជាតំបន់ទីផ្សារធំជាងគេទីប្រាំនៅភាគអាគ្នេយ៍នៃសហរដ្ឋអាមេរិក និងទីប្រាំបីនៅទូទាំងប្រទេស។

ម៉ៃអាមីមានគ្រោងអគារខ្ពស់ៗច្រើនជាងគេទីបីនៅសហរដ្ឋអាមេរិក ដោយមានអគារខ្ពស់ជាង ៣០០ អគារ ក្នុងនោះជាង ៧០ មានកម្ពស់លើសពី ១៥០ ម៉ែត្រ (៤៩១ ហ្វីត)។ វាក៏ជាទីតាំងរដ្ឋបាលរបស់អភិបាលខោនធី Miami-Dade ផងដែរ។ បើតាមវីគីភីឌា ម៉ៃអាមីត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា « ច្រកផ្លូវទៅកាន់អាមេរិកឡាទីន » ដោយសារតួនាទីជាមជ្ឈមណ្ឌលហិរញ្ញវត្ថុ និងវប្បធម៌សម្រាប់តំបន់នោះ។

ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន

ប្រភព: Wikipedia

វីគីភីឌាពិពណ៌នាថា ម៉ៃអាមីស្ថិតនៅលើឆ្នេរខាងកើតនៃឧបទ្វីបផ្លរីដា តាមបណ្តោយឈូងសមុទ្រប៊ីស្កាន (Biscayne Bay) និងមានទន្លេម៉ៃអាមីហូរកាត់កណ្តាលទីក្រុង។ អាកាសធាតុរបស់វាជាប្រភេទត្រូពិចមូសុង (tropical monsoon) ដោយមានរដូវក្តៅសើម និងរដូវវស្សាចាប់ពីខែឧសភាដល់ខែតុលា។ តំបន់នេះក៏ងាយនឹងទទួលរងឥទ្ធិពលព្យុះហឺរីកាន់ផងដែរ។

ប្រជាជនម៉ៃអាមីមានភាពចម្រុះជាតិពន្ធុយ៉ាងខ្លាំង។ តាមវីគីភីឌា ប្រជាជនដែលមានដើមកំណើតអេស្ប៉ាញ ឬឡាទីនអាមេរិក មានចំនួនជាង ៧០% នៃប្រជាជនសរុបរបស់ទីក្រុង។ សហគមន៍គុយបា-អាមេរិក មានឥទ្ធិពលជាពិសេស ដោយមានវត្តមានយ៉ាងធំនៅក្នុងសង្កាត់ Little Havana។ ភាសាអេស្ប៉ាញ និងភាសាអង់គ្លេស ត្រូវបានប្រើប្រាស់យ៉ាងទូលំទូលាយ។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

ប្រភព: Wikipedia

សព្វវចនាធិប្បាយវីគីភីឌាបានរាយការណ៍ថា តំបន់ដែលឥឡូវជាម៉ៃអាមី ពីដើមឡើយជាទឹកដីរបស់ជនជាតិដើម Tequesta ដែលរស់នៅតាមដងទន្លេម៉ៃអាមី។ នៅឆ្នាំ ១៥៦៧ អ្នកស្រាវជ្រាវជនជាតិស្ប៉េន Pedro Menéndez de Avilés បានបង្កើតបេសកកម្មសាសនាមួយនៅទីនោះ។ បន្ទាប់ពីស្ប៉េនប្រគល់រដ្ឋផ្លរីដាទៅសហរដ្ឋអាមេរិកនៅឆ្នាំ ១៨១៩ តំបន់នេះបានចាប់ផ្តើមទាក់ទាញអ្នកតាំងទីលំនៅ។

ចំណុចរបត់ដ៏សំខាន់មួយបានកើតឡើងនៅចុងសតវត្សរ៍ទី ១៩ នៅពេលដែលអ្នកស្រី Julia Tuttle ជាម្ចាស់ដីនិងសហគ្រិន បានបញ្ចុះបញ្ចូលលោក Henry Flagler ឲ្យពង្រីកផ្លូវដែក Florida East Coast Railway មកកាន់តំបន់នេះ។ ការមកដល់នៃផ្លូវដែកនៅថ្ងៃទី ២២ មេសា ១៨៩៦ បានបើកផ្លូវឲ្យមានការអភិវឌ្ឍយ៉ាងឆាប់រហ័ស។ ម៉ៃអាមីត្រូវបានចុះបញ្ជីជាទីក្រុងជាផ្លូវការនៅថ្ងៃទី ២៨ កក្កដា ១៨៩៦ បន្ទាប់ពីការបោះឆ្នោតរបស់បុរសប្រមាណ ៤០០ នាក់ ដែលបានប្រមូលផ្តុំគ្នានៅក្នុងអគារមួយជាកន្លែងជួបជុំសហគមន៍។

ក្រោយពីការរីកចម្រើនយ៉ាងខ្លាំងក្នុងអំឡុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ១៩២០ (Florida land boom) ម៉ៃអាមីបានរងគ្រោះដោយសារការធ្លាក់ចុះសេដ្ឋកិច្ចធំ និងព្យុះហឺរីកាន់ដ៏អាក្រក់នៅឆ្នាំ ១៩២៦។ ទីក្រុងបានស្តារឡើងវិញក្នុងសម័យសង្គ្រាមលោកលើកទី ២ ហើយក្រោយបដិវត្តន៍គុយបាឆ្នាំ ១៩៥៩ ជនភៀសខ្លួនគុយបាជាច្រើនបានភៀសខ្លួនមកម៉ៃអាមី ដែលបានផ្លាស់ប្តូរទិដ្ឋភាពប្រជាជន និងវប្បធម៌ទីក្រុងយ៉ាងខ្លាំង។

សេដ្ឋកិច្ច និងវប្បធម៌

ប្រភព: Wikipedia

យោងតាមវីគីភីឌា ម៉ៃអាមីគឺជាមជ្ឈមណ្ឌលសេដ្ឋកិច្ចដ៏សំខាន់មួយនៅសហរដ្ឋអាមេរិក។ វិស័យទេសចរណ៍ ពាណិជ្ជកម្មអន្តរជាតិ ហិរញ្ញវត្ថុ និងប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយគឺជាមូលដ្ឋានសេដ្ឋកិច្ចចម្បង។ កំពង់ផែ PortMiami ត្រូវបានគេស្គាល់ថាជាកំពង់ផែនាវាកម្សាន្តធំជាងគេបំផុតលើពិភពលោក ហើយជាមូលដ្ឋានសម្រាប់ក្រុមហ៊ុនកម្សាន្តនាវាធំៗដូចជា Royal Caribbean International និង Carnival Corporation។ អាកាសយានដ្ឋានអន្តរជាតិម៉ៃអាមី គឺជាច្រកចូលសំខាន់សម្រាប់ទំនិញ និងអ្នកដំណើរមកពីអាមេរិកឡាទីន និងតំបន់ការាបៀន។

ផ្នែកវប្បធម៌វិញ ម៉ៃអាមីមានសារមន្ទីរ សាលតន្ត្រី និងពិធីបុណ្យសិល្បៈជាច្រើន។ ព្រឹត្តិការណ៍ Art Basel Miami Beach ដែលជាពិព័រណ៍សិល្បៈអន្តរជាតិ ទាក់ទាញអ្នកទេសចររាប់ម៉ឺននាក់ជារៀងរាល់ឆ្នាំ។ ស្ថាបត្យកម្ម Art Deco នៅតំបន់ South Beach និងសួនគំនូរជញ្ជាំង Wynwood Walls ក៏ជាកន្លែងទាក់ទាញដ៏ល្បីល្បាញដែរ។ Little Havana ជាមជ្ឈមណ្ឌលនៃវប្បធម៌គុយបានៅសហរដ្ឋអាមេរិក ដែលផ្តល់នូវម្ហូបអាហារ តន្ត្រី និងប្រពៃណីជាច្រើន។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

ប្រភព: Wikipedia

នៅក្នុងបរិបទសម័យទំនើប ម៉ៃអាមីនៅតែជាទីក្រុងដែលមានសន្ទុះអភិវឌ្ឍខ្ពស់ និងជាចំណុចប្រសព្វនៃព្រឹត្តិការណ៍អន្តរជាតិ។ តាមវីគីភីឌា ទីក្រុងនេះត្រូវបានជ្រើសរើសជាទីក្រុងម្ចាស់ផ្ទះមួយសម្រាប់ការប្រកួត FIFA World Cup ២០២៦ ដែលនឹងធ្វើឲ្យម៉ៃអាមីទទួលបានអ្នកទស្សនារាប់លាននាក់។ ក្រៅពីវិស័យកីឡា ម៉ៃអាមីកំពុងក្លាយជាមជ្ឈមណ្ឌលសម្រាប់ក្រុមហ៊ុនបច្ចេកវិទ្យា និងការចាប់ផ្តើមអាជីវកម្ម (startup) ដែលទាក់ទាញការវិនិយោគពីជុំវិញពិភពលោក។

ទន្ទឹមនឹងនេះ ម៉ៃអាមីប្រឈមមុខនឹងបញ្ហាបរិស្ថានសំខាន់ៗ ជាពិសេសការកើនឡើងកម្ពស់ទឹកសមុទ្រ និងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ ដែលគំរាមកំហែងដល់តំបន់ឆ្នេរនិងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធរបស់ទីក្រុង។ រដ្ឋាភិបាលមូលដ្ឋាននិងសហគមន៍កំពុងអនុវត្តវិធានការបន្សាំខ្លួននានា ដើម្បីការពារទីក្រុងពីផលប៉ះពាល់នាពេលអនាគត។