ទិដ្ឋភាពទូទៅ

ប្រភព: Wikipedia

យន្តហោះគ្មានមនុស្សបើកប្រយុទ្ធ (UCAV) ដែលគេស្គាល់ផងដែរថាជា ដ្រូនប្រយុទ្ធ ឬ ដ្រូនចម្បាំង គឺជាយន្តហោះគ្មានមនុស្សបើក (UAV) ដែលបំពាក់អាវុធដូចជាកាំជ្រួចពីអាកាសទៅដី កាំជ្រួចប្រឆាំងរថក្រោះ និងគ្រាប់បែក សម្រាប់វាយប្រហារគោលដៅពីចម្ងាយ តាម Wikipedia ។ វាខុសពីដ្រូនឈ្លបដែលគ្មានអាវុធ និងដ្រូនវាយប្រហារផ្លូវមួយ (one-way attack drones) ដែលបំផ្ទុះខ្លួនឯង។ UCAV មានសមត្ថភាពផ្ទុកអាវុធនៅលើស្លាប និងក្នុងបន្ទប់ផ្ទុកអាវុធ (weapon bays)។

ការវិវត្តថ្មីៗនេះរបស់តួកគី និងអូស្ត្រាលី បានបង្ហាញថា UCAV អាចធ្វើប្រតិបត្តិការចម្រុះបាន ដូចជាការប្រយុទ្ធតាមអាកាសផ្លូវឆ្ងាយ (beyond-visual-range) និងការវាយប្រហារលើដីក្នុងពេលតែមួយ តាម Wikipedia ។ លើសពីនេះ UCAV អាចហោះល្បាតរយៈពេលយូរ មុនពេលចុះចត ឬបាញ់អាវុធ ដែលធ្វើឲ្យវាមានប្រយោជន៍សម្រាប់បេសកកម្មស្មុគស្មាញ។

ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន

ប្រភព: Wikipedia

UCAV ត្រូវបានប្រើប្រាស់ដោយប្រទេសជាច្រើនទូទាំងពិភពលោក ចាប់ពីសហរដ្ឋអាមេរិក ចក្រភពអង់គ្លេស អ៊ីស្រាអែល ចិន រុស្ស៊ី និងតួកគី។ តំបន់ដែលគេប្រើដ្រូនទាំងនេះញឹកញាប់រួមមានភូមិភាគមជ្ឈិមបូព៌ា (អាហ្វហ្គានីស្ថាន អ៊ីរ៉ាក់ ស៊ីរី) និងទ្វីបអាហ្វ្រិក។ ប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍ក្នុងតំបន់អាស៊ី ដូចជាឥណ្ឌា និងប៉ាគីស្ថាន ក៏កំពុងបំពាក់ដ្រូនប្រយុទ្ធដែរ តាមរបាយការណ៍ជាច្រើន។

បុគ្គលិកដែលបញ្ជាដ្រូនប្រយុទ្ធ ភាគច្រើនជាអ្នកបើកយន្តហោះដែលអង្គុយនៅមូលដ្ឋានដីឆ្ងាយពីសមរភូមិ ដោយប្រើប្រព័ន្ធបញ្ជាពីចម្ងាយ។ ការបណ្តុះបណ្តាលអ្នកបើក UCAV ត្រូវការពេលវេលាខ្លីជាងអ្នកបើកយន្តហោះចម្បាំងធម្មតា ប៉ុន្តែពួកគេត្រូវប្រឈមមុខនឹងភាពតានតឹងផ្លូវចិត្តពីការសម្លាប់ពីចម្ងាយ។ ការប្រើប្រាស់ដ្រូនប្រយុទ្ធបានបង្កឲ្យមានការជជែកពីសីលធម៌ ជាពិសេសពីផលប៉ះពាល់លើជនស៊ីវិល។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

ប្រភព: Wikipedia

យោងតាម Wikipedia ការអភិវឌ្ឍ UCAV បានចាប់ផ្តើមតាំងពីទសវត្សរ៍១៩៧០ ដោយមានការសាកល្បងដូចជា Ryan Firebee របស់សហរដ្ឋអាមេរិក ដែលបានបំពាក់កាំជ្រួច Maverick ។ មុនពេល UCAV ទំនើប កងទ័ពបានប្រើយន្តហោះគ្មានមនុស្សបើកសម្រាប់តែការឈ្លប ដូចជា Ryan Firebee នៅសម័យសង្គ្រាមវៀតណាម។ នៅទសវត្សរ៍១៩៩០ និង២០០០ សហរដ្ឋអាមេរិកបានអភិវឌ្ឍ MQ-1 Predator និង MQ-9 Reaper ដែលបានប្រើប្រាស់យ៉ាងទូលំទូលាយនៅអាហ្វហ្គានីស្ថាន និងអ៊ីរ៉ាក់ សម្រាប់បេសកកម្មវាយប្រហារ និងឈ្លប។

ក្នុងអំឡុងប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយ ប្រទេសតួកគីបានឈានមុខគេ ដោយការអភិវឌ្ឍដ្រូន Bayraktar Kızılelma ដែលជាដ្រូនចម្បាំងគ្មានមនុស្សបើកដំបូងគេដែលបានបំផ្លាញគោលដៅអាកាសដោយកាំជ្រួចផ្លូវឆ្ងាយ (beyond-visual-range air-to-air missile) និងត្រូវបានដាក់ដំណើរការលើនាវាផ្ទុកយន្តហោះ TCG Anadolu ។ ចិនក៏បានបង្ហាញ UCAV ជាច្រើននៅក្នុងព្យុហយាត្រាទិវាជ័យជំនះឆ្នាំ២០២៥ តាម Wikipedia ។

នៅខែមីនា ឆ្នាំ២០២៦ តាម Wikipedia រដ្ឋាភិបាលចក្រភពអង់គ្លេសបានបញ្ជាក់ថាខ្លួនមានដ្រូនបោសមីនពីអាកាស ហើយកំពុងពិចារណាដាក់ពង្រាយនៅច្រក Hormuz ។

សេដ្ឋកិច្ច និងវប្បធម៌

ប្រភព: Wikipedia

ទីផ្សារ UCAV ពិភពលោកកំពុងរីកចម្រើនយ៉ាងឆាប់រហ័ស។ ដ្រូនប្រយុទ្ធមានតម្លៃថោកជាងយន្តហោះចម្បាំងមានមនុស្សបើក ហើយត្រូវការការថែទាំតិច ដែលធ្វើឲ្យប្រទេសជាច្រើនងាយស្រួលទិញ។ តួកគីបានក្លាយជាអ្នកនាំចេញដ្រូនដ៏សំខាន់ ដោយបានលក់ដ្រូនដូចជា Bayraktar TB2 និង Akıncı ទៅឲ្យប្រទេសដូចជាអាស៊ែបៃហ្សង់ កាតា និងអ៊ុយក្រែន តាមរបាយការណ៍ព័ត៌មាន។ ការចំណាយលើដ្រូនយោធាពិភពលោកអាចកើនឡើងដល់រាប់ពាន់លានដុល្លារក្នុងមួយឆ្នាំ ហើយប្រទេសតូចៗក៏អាចទិញដ្រូនទាំងនេះបាន ដែលធ្វើឲ្យមានការព្រួយបារម្ភពីការរីកសាយភាយអាវុធ។

ផ្នែកវប្បធម៌ ការប្រើដ្រូនប្រយុទ្ធបានផ្លាស់ប្តូររបៀបធ្វើសង្គ្រាមទំនើប ហើយបានបង្កឲ្យមានក្តីបារម្ភពីសុវត្ថិភាពជនស៊ីវិល និងភាពស្របច្បាប់នៃការសម្លាប់គោលដៅពីចម្ងាយ។ អង្គការសិទ្ធិមនុស្សដូចជា Amnesty International តែងតែរិះគន់ការវាយប្រហារដោយដ្រូន ព្រោះវាអាចបណ្តាលឲ្យជនស៊ីវិលស្លាប់។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

ប្រភព: Wikipedia

នៅក្នុងបរិបទសកលបច្ចុប្បន្ន យន្តហោះគ្មានមនុស្សបើកប្រយុទ្ធកំពុងដើរតួនាទីសំខាន់ក្នុងសន្តិសុខអន្តរជាតិ។ សង្គ្រាមនៅអ៊ុយក្រែន និងមជ្ឈិមបូព៌ាបានបង្ហាញពីប្រសិទ្ធភាពរបស់ដ្រូនក្នុងការវាយប្រហាររថក្រោះ និងការពារដែនអាកាស។ ប្រទេសនៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍ រួមទាំងសមាជិកអាស៊ាន ក៏កំពុងចាប់អារម្មណ៍លើបច្ចេកវិទ្យានេះដែរ ដើម្បីពង្រឹងសមត្ថភាពការពារជាតិ។

សម្រាប់អ្នកអាន KhmerPulse ការយល់ដឹងពី UCAV មានសារៈសំខាន់ ព្រោះបច្ចេកវិទ្យានេះអាចផ្លាស់ប្តូរតុល្យភាពយោធាក្នុងតំបន់។ សម្រាប់ប្រជាជាតិតូចៗដូចជាកម្ពុជា ការតាមដានការអភិវឌ្ឍ UCAV គឺចាំបាច់ ព្រោះវាអាចជះឥទ្ធិពលដល់សន្តិសុខជាតិ និងយុទ្ធសាស្ត្រការពារជាតិនាពេលអនាគត។