ទិដ្ឋភាពទូទៅ

ប្រភព: Wikipedia

តាមវិគីភីឌា ភាសាអង់គ្លេស ការអប់រំ និងការបណ្តុះបណ្តាលយោធា គឺជាដំណើរការមួយដែលមានគោលបំណងបង្កើត និងពង្រឹងសមត្ថភាពរបស់បុគ្គលិកយោធា ក្នុងតួនាទីរៀងៗខ្លួន។ ការបណ្តុះបណ្តាលនេះអាចជាកាតព្វកិច្ច ឬធ្វើឡើងដោយស្ម័គ្រចិត្ត អាស្រ័យលើប្រទេស និងប្រភេទនៃកងកម្លាំង។ វាចាប់ផ្តើមដោយការហ្វឹកហាត់ជ្រើសរើស (recruit training) បន្ទាប់មកបន្តទៅការអប់រំនិងការបណ្តុះបណ្តាលជាក់លាក់តាមតួនាទីយោធា ហើយពេលខ្លះរួមបញ្ចូលការបណ្តុះបណ្តាលបន្ថែមក្នុងអំឡុងពេលអាជីពយោធាទាំងមូល។ បុគ្គលិកដែលធ្វើជាគ្រូបង្រៀននៅស្ថាប័នបណ្តុះបណ្តាលយោធាត្រូវបានហៅថា "បុគ្គលិកដឹកនាំ" (directing staff)។

ការហ្វឹកហាត់យោធាសម័យទំនើបមានលក្ខណៈចម្រុះ និងប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យាទំនើប ដើម្បីត្រៀមទាហានសម្រាប់ស្ថានការណ៍ប្រយុទ្ធពិតប្រាកដ និងបេសកកម្មរក្សាសន្តិភាព។

ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន

ប្រភព: Wikipedia

ស្ថាប័នបណ្តុះបណ្តាលយោធាមានវត្តមាននៅទូទាំងពិភពលោក ចាប់ពីជំរំហ្វឹកហាត់មូលដ្ឋានរហូតដល់បណ្ឌិត្យសភាសង្គ្រាមកម្រិតខ្ពស់។ កន្លែងទាំងនេះត្រូវបានសាងសង់ឡើងនៅតំបន់ផ្សេងៗគ្នា ដូចជាវាលខ្សាច់ ព្រៃ និងតំបន់ទីក្រុង ដើម្បីក្លែងធ្វើស្ថានភាពប្រយុទ្ធពិតប្រាកដ។ ប្រទេសធំៗដូចជាសហរដ្ឋអាមេរិក ចិន និងរុស្ស៊ី មានមជ្ឈមណ្ឌលបណ្តុះបណ្តាលយោធាឯកទេសជាច្រើន។ ក្នុងតំបន់អាស៊ាន កម្ពុជាក៏មានមជ្ឈមណ្ឌលហ្វឹកហាត់យោធា ដោយសហការជាមួយដៃគូអន្តរជាតិ។

ចំពោះប្រជាជន ការបណ្តុះបណ្តាលនេះពាក់ព័ន្ធនឹងទាហានជ្រើសរើស នាយទាហាន និងទាហានជើងចាស់ដែលចង់ពង្រឹងជំនាញ។ ភាពចម្រុះនៃតួនាទីយោធា — ដូចជាកងទ័ពជើងគោក ជើងទឹក ជើងអាកាស និងសន្តិសុខអ៊ីនធឺណិត — តម្រូវឲ្យមានកម្មវិធីហ្វឹកហាត់ដាច់ដោយឡែក។ ការហ្វឹកហាត់រួមគ្នាអន្តរជាតិក៏កើនឡើង ដើម្បីបង្កើនប្រតិបត្តិការរួមគ្នា។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

ប្រភព: Wikipedia

ការបណ្តុះបណ្តាលយោធាមានប្រវត្តិដ៏យូរលង់ តាំងពីសម័យបុរាណមក។ ក្នុងអាណាចក្រធំៗដូចជារ៉ូម ក្រិក និងចិន ទាហានត្រូវបានបង្ហាត់យ៉ាងតឹងរ៉ឹង ដើម្បីធានាបាននូវវិន័យ និងប្រសិទ្ធភាពក្នុងសមរភូមិ។ ការហ្វឹកហាត់នេះផ្តោតលើកាយសម្បទារ ការប្រើប្រាស់អាវុធ និងយុទ្ធសាស្ត្រ។

នៅយុគសម័យកណ្តាល អ្នកជិះសេះ (knights) បានចាប់ផ្តើមហ្វឹកហាត់តាំងពីកុមារភាព។ ចាប់ពីសតវត្សទី១៩ ជាមួយនឹងការលេចឡើងនៃសាលាយោធាទំនើបដូចជាសាលា West Point នៅសហរដ្ឋអាមេរិក (ឆ្នាំ១៨០២) និងសាលា Saint-Cyr នៅបារាំង ការបណ្តុះបណ្តាលបានក្លាយជាប្រព័ន្ធ និងផ្អែកលើកម្មវិធីសិក្សាវិទ្យាសាស្ត្រ។ ប្រព័ន្ធ Prussian ក៏មានឥទ្ធិពលយ៉ាងខ្លាំងផងដែរ។

សតវត្សទី២០ បានមើលឃើញការកើនឡើងនៃការហ្វឹកហាត់បែប boot camp និងការបញ្ចូលបច្ចេកវិទ្យាថ្មីៗ ដូចជាការក្លែងធ្វើដោយកុំព្យូទ័រ។ បច្ចុប្បន្ន ការបណ្តុះបណ្តាលយោធាគឺជាដំណើរការបន្តពេញមួយជីវិតអាជីព។

សេដ្ឋកិច្ច និងវប្បធម៌

ប្រភព: Wikipedia

ការហ្វឹកហាត់យោធាទាមទារការវិនិយោគហិរញ្ញវត្ថុដ៏សម្បើម។ បណ្តាប្រទេសនានាចំណាយថវិកាជាតិរាប់ពាន់លានដុល្លារក្នុងមួយឆ្នាំៗ សម្រាប់ការថែទាំមូលដ្ឋានហ្វឹកហាត់ ការទិញឧបករណ៍ ការរៀបចំសមយុទ្ធ និងការបើកប្រាក់ខែដល់គ្រូបង្គោល។ ការចំណាយនេះមានឥទ្ធិពលដល់សេដ្ឋកិច្ចជាតិ ប៉ុន្តែក៏ជាការវិនិយោគសម្រាប់សន្តិសុខជាតិដែរ។ ឧស្សាហកម្មការពារជាតិក៏ទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍ផងដែរ តាមរយៈការបង្កើតការងារ និងការបង្កើតបច្ចេកវិទ្យាថ្មីៗ។

ផ្នែកវប្បធម៌យោធា ត្រូវបានបង្កើតឡើងតាមរយៈការបណ្តុះបណ្តាលនេះ។ វិន័យតឹងរ៉ឹង ការគោរពតាមបញ្ជា និងសាមគ្គីភាពជាក្រុម គឺជាគុណតម្លៃស្នូលដែលត្រូវបានបណ្ដុះបណ្ដាល។ អត្តសញ្ញាណយោធាត្រូវបានពង្រឹងតាមរយៈពិធីប្រពៃណី ឯកសណ្ឋាន និងភាសាផ្ទាល់ខ្លួន។ វប្បធម៌នេះជួយឲ្យទាហានធ្វើការជាក្រុមប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាពក្នុងស្ថានការណ៍តានតឹង។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

ប្រភព: Wikipedia

នៅក្នុងបរិបទពិភពលោកបច្ចុប្បន្ន ការបណ្តុះបណ្តាលយោធាដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការរក្សាសន្តិសុខ និងសន្តិភាព។ ភាពតានតឹងភូមិសាស្ត្រក្នុងតំបន់ដូចជានៅឧបទ្វីបកូរ៉េ សមុទ្រចិនខាងត្បូង និងអឺរ៉ុបខាងកើត បានជំរុញឲ្យប្រទេសនានាបង្កើនការហ្វឹកហាត់យោធារបស់ខ្លួន។ សមយុទ្ធរួមគ្នាដូចជា "សមយុទ្ធ Wessex Storm" រវាងកងកម្លាំងកងទ័ពនៃប្រទេសសម្ព័ន្ធមិត្ត បង្ហាញពីកិច្ចសហប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិ។

សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ការបណ្តុះបណ្តាលយោធាក៏មានសារៈសំខាន់ផងដែរ។ កងយោធពលខេមរភូមិន្ទបានចូលរួមក្នុងបេសកកម្មរបស់អង្គការសហប្រជាជាតិ ដែលតម្រូវឲ្យមានការហ្វឹកហាត់ឯកទេស។ កិច្ចសហប្រតិបត្តិការជាមួយបរទេស ដូចជាសហរដ្ឋអាមេរិក ចិន និងប្រទេសជិតខាង បានជួយពង្រឹងសមត្ថភាពកងទ័ពកម្ពុជា។ ទន្ទឹមនឹងនេះ ការគំរាមកំហែងថ្មីៗដូចជាសន្តិសុខអ៊ីនធឺណិត កំពុងជំរុញឲ្យមានកម្មវិធីបណ្តុះបណ្តាលថ្មីៗ។ សរុបមក ការអប់រំនិងការបណ្តុះបណ្តាលយោធានៅតែជាកត្តាចម្បងសម្រាប់សន្តិសុខជាតិ និងតំបន់។