កោះអ៊ីតស៊ុគុស៊ីម៉ា (មីយ៉ាជីម៉ា)
ទិដ្ឋភាពទូទៅ
ប្រភព: Wikipedia
កោះអ៊ីតស៊ុគុស៊ីម៉ា (ភាសាជប៉ុន: 厳島) ដែលល្បីក្នុងនាមកោះមីយ៉ាជីម៉ា (宮島) មានន័យថា «កោះសក្ការៈ» គឺជាកោះមួយស្ថិតនៅភាគខាងលិចនៃសមុទ្រក្នុងជប៉ុន ក្នុងតំបន់ភាគពាយ័ព្យនៃឈូងសមុទ្រហ៊ីរ៉ូស៊ីម៉ា។ យោងតាមវិគីភីឌា កោះនេះជាផ្នែកមួយនៃទីក្រុងហាត្ស៊ុកៃជី ក្នុងខេត្តហ៊ីរ៉ូស៊ីម៉ា ហើយធ្លាប់ជាទីប្រជុំជនឯករាជ្យមួយឈ្មោះមីយ៉ាជីម៉ា មុនពេលបញ្ចូលគ្នាជាមួយហាត្ស៊ុកៃជីក្នុងឆ្នាំ២០០៥។ កោះនេះក៏ជាទិដ្ឋភាពមួយក្នុងចំណោម «ទិដ្ឋភាពទាំងបីនៃជប៉ុន» (Three Views of Japan) ដែលបានកំណត់ដោយលោកហាយ៉ាស៊ី ហ្គាហូ តាំងពីឆ្នាំ១៦៤៣។ ចំណុចទាក់ទាញសំខាន់រួមមានទីសក្ការៈអ៊ីតស៊ុគុស៊ីម៉ា (Itsukushima Shrine) និងទ្វារតូរី (torii) ដ៏ធំដែលសង់នៅលើទឹកសមុទ្រ ដែលជានិមិត្តសញ្ញាដ៏ល្បីរបស់កោះ និងបានបង្ហាញខ្លួនក្នុងរូបភាពជាច្រើន។
ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន
ប្រភព: Wikipedia
កោះអ៊ីតស៊ុគុស៊ីម៉ាស្ថិតក្នុងសមុទ្រក្នុងសេតុ (Seto Inland Sea) ដែលមានកោះតូចៗជាច្រើនទៀតនៅជុំវិញ។ យោងតាមវិគីភីឌា និងចំណងជើងរូបភាពផ្សេងៗ កោះនេះមានសណ្ឋានដីជាភ្នំ ដោយភ្នំមីសេន (Mount Misen) ជាចំណុចខ្ពស់និងជាទីទេសភាពដ៏សំខាន់។ រូបថតចុះថ្ងៃទី ២១ ឧសភា ២០២៦ បង្ហាញពីទិដ្ឋភាពពីកំពូលភ្នំមីសេន ដែលអាចមើលឃើញសមុទ្រក្នុង និងកោះជិតខាង។ អ្នកទស្សនាអាចឡើងភ្នំមីសេនតាមរយៈផ្លូវដើរឡើងភ្នំ ឬរទេះអាកាស (ropeway) ដូចបានរៀបរាប់ក្នុងចំណងជើងរូបភាពពីលើអាកាស។ ការធ្វើដំណើរទៅកាន់កោះគឺពឹងផ្អែកលើសេវាកម្មនាវាដឹកអ្នកដំណើរ (ferry) ដែលនាំភ្ញៀវចេញពីទីក្រុងហ៊ីរ៉ូស៊ីម៉ា ហើយផ្តល់នូវទិដ្ឋភាពទ្វារតូរីពីលើសមុទ្រ។ កោះនេះក៏មានសហគមន៍មូលដ្ឋានតូចមួយ ដែលបន្តរស់នៅតាមតំបន់ទំនាប ខណៈដែលតំបន់ភ្នំត្រូវបានគ្របដណ្តប់ដោយព្រៃស្រោង និងផ្តល់នូវសម្រស់ធម្មជាតិផ្លាស់ប្តូរតាមរដូវ ដូចជាស្លឹកឈើជ្រុះចម្រុះពណ៌ និងផ្កាសាគូរ៉ានៅរដូវផ្ការីក។ ក្រៅពីនេះ ស្លាកស្នាមប្រវត្តិសាស្ត្រដូចជាប្រាសាទកាត្ស៊ុយ៉ាម៉ា (Katsuyama Castle) ក៏បានបន្សល់ទុកដាននៅលើកោះផងដែរ។
ប្រវត្តិសាស្ត្រ
ប្រភព: Wikipedia
ដោយផ្អែកលើវិគីភីឌា និងចំណងជើងរូបភាព កោះអ៊ីតស៊ុគុស៊ីម៉ាមានប្រវត្តិដ៏យូរលង់។ ទីសក្ការៈអ៊ីតស៊ុគុស៊ីម៉ាត្រូវបានភ្ជាប់នឹងឈ្មោះរបស់មេដឹកនាំយោធាដ៏ល្បី គឺលោកតៃរ៉ា ណូ គីយ៉ូម៉ូរី (Taira no Kiyomori) ដែលបានឧបត្ថម្ភការកសាង និងលោកតូយ៉ូតូមី ហ៊ីដេយ៉ូស៊ី (Toyotomi Hideyoshi) ដែលបានសាងសង់សាលសេនចូកាគុ (Senjō-kaku) នៅក្បែរនោះ។ រូបគំនូរ ukiyo-e ដោយវិចិត្រករល្បីឈ្មោះ អ៊ូតាហ្គាវ៉ា ហ៊ីរ៉ូស៊ីហ្កេ (Utagawa Hiroshige) បានថតទុកនូវទេសភាពកោះនៅសតវត្សទី១៩ ដែលបង្ហាញពីសារៈសំខាន់របស់កោះតាំងពីសម័យអតីត។ រូបថតប្រវត្តិសាស្ត្រពីឆ្នាំ១៩១៣ ក៏បានកត់ត្រាទិដ្ឋភាពកោះ និងការរស់នៅនាសម័យនោះ ដោយបញ្ជាក់ថាកោះនេះបានទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរជាយូរមកហើយ។ ការទទួលស្គាល់ជាទិដ្ឋភាពមួយក្នុងចំណោម «ទិដ្ឋភាពទាំងបី» នៅឆ្នាំ១៦៤៣ បានធ្វើឱ្យកោះនេះក្លាយជាគោលដៅសំខាន់សម្រាប់អ្នកធ្វើដំណើរ។ ការរួមបញ្ចូលរដ្ឋបាលជាមួយទីក្រុងហាត្ស៊ុកៃជីនៅឆ្នាំ២០០៥ ជាចំណុចផ្លាស់ប្តូរដ៏ធំមួយក្នុងការគ្រប់គ្រងទឹកដីកោះ។
សេដ្ឋកិច្ច និងវប្បធម៌
ប្រភព: Wikipedia
វិគីភីឌា និងបណ្តុំរូបភាពបង្ហាញថា កោះអ៊ីតស៊ុគុស៊ីម៉ាគឺជាគោលដៅទេសចរណ៍ដ៏សំខាន់ ដែលអាស្រ័យលើវិស័យសេវាកម្មជាចម្បង។ សត្វក្តាន់ស៊ីកាដែលដើរដោយសេរីនៅលើកោះ គឺជាផ្នែកមួយដ៏ទាក់ទាញនៃបទពិសោធន៍របស់ភ្ញៀវទេសចរ។ ក្នុងចំណោមទ្រព្យសម្បត្តិវប្បធម៌មានដូចជា ព្រះវិហារប្រាំជាន់ (Five-Tiered Pagoda) សាលសេនចូកាគុ (Senjō-kaku) ដែលសង់ដោយលោកហ៊ីដេយ៉ូស៊ី និងវត្តដាយហ្កានជី (Daiganji) ដែលជាទីសក្ការៈព្រះពុទ្ធសាសនា។ ប្រាសាទតូចៗដូចជា សាលសាំងកីហ្គុងហ្គេនដូ (Sanki-gongen-dō) និងវត្តដាយសូអ៊ីន (Daisho-in) ក៏ស្ថិតក្នុងចំណោមកន្លែងសក្ការៈដែលភ្ញៀវអាចទស្សនាបានដែរ។ រូបសំណាកព្រះនាងបេនហ្សៃតេន (Benzaiten) ដែលជាទេពរក្សាសមុទ្រនិងសិល្បៈ ក៏មានតម្កល់នៅលើកោះនេះដែរ។ ការទស្សនាទ្វារតូរីអំឡុងពេលទឹកឡើង ជាពេលដែលទ្វារហាក់ដូចជាអណ្តែតលើទឹក ផ្សំជាមួយសម្រស់ធម្មជាតិប្រែប្រួលតាមរដូវ បានធ្វើឱ្យកោះនេះក្លាយជារមណីយដ្ឋានមួយក្នុងចិត្តភ្ញៀវទេសចរជុំវិញពិភពលោក។
ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន
ប្រភព: Wikipedia
នៅថ្ងៃទី ២១ ឧសភា ២០២៦ នេះ កោះអ៊ីតស៊ុគុស៊ីម៉ានៅតែបន្តជារមណីយដ្ឋានទេសចរណ៍ដ៏សំខាន់របស់ជប៉ុន ដូចបានឃើញក្នុងរូបថតថ្មីៗដែលបង្ហាញពីទិដ្ឋភាពពីលើភ្នំមីសេន និងសកម្មភាពនាវាដឹកអ្នកដំណើរដ៏មមាញឹក។ ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធសម្រាប់ភ្ញៀវទេសចរ ដូចជារទេះអាកាស និងផ្លូវឡើងភ្នំ នៅតែត្រូវបានប្រើប្រាស់យ៉ាងសកម្ម។ ការថែរក្សាសម្បត្តិវប្បធម៌ និងការគ្រប់គ្រងទេសចរណ៍ប្រកបដោយចីរភាព គឺជាកិច្ចការដ៏ចម្បងសម្រាប់អាជ្ញាធរក្នុងតំបន់ ដើម្បីឲ្យកោះនេះបន្តទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរ ខណៈដែលការពារធម្មជាតិនិងសំណង់ប្រវត្តិសាស្ត្រ។ សម្រាប់អ្នកអានខ្មែរប៉ាល់ស៍ (KhmerPulse) កោះអ៊ីតស៊ុគុស៊ីម៉ាជាគំរូនៃការរួមរស់រវាងបេតិកភណ្ឌវប្បធម៌ ធម្មជាតិ និងទេសចរណ៍ ដែលអាចផ្តល់មេរៀនដល់ប្រទេសកម្ពុជាក្នុងការអភិរក្សរមណីយដ្ឋានប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ខ្លួន។
អត្ថបទពាក់ព័ន្ធ
សាលពុទ្ធសាសនាតម្កល់ 'អណ្តាតភ្លើងអស់កល្ប' នៅជប៉ុនត្រូវភ្លើងឆេះបំផ្លាញ
កាលពីថ្ងៃទី ២១ ឧសភា សាលរេកាដូនៅប្រាសាទ Daishō-in កោះមីយ៉ាជីម៉ាត្រូវបានភ្លើងឆេះបំផ្លាញ ប៉ុន្តែ 'អណ្តាតភ្លើងអស់កល្ប' ដែលមានអាយុជាង ១២០០ ឆ្នាំត្រូវបានសង្គ្រោះនិងដឹកទៅទីតាំងថ្មី។