ការចរចា

ទិដ្ឋភាពទូទៅ

យោងតាមសព្វវចនាធិប្បាយវីគីភីឌា ការចរចា គឺជាការសន្ទនារវាងភាគីពីរ ឬច្រើន ដើម្បីដោះស្រាយចំណុចខុសគ្នា ទទួលបានផលប្រយោជន៍សម្រាប់បុគ្គល ឬសមូហភាព ឬបង្កើតលទ្ធផលដែលបំពេញផលប្រយោជន៍ផ្សេងៗ។ ភាគីនានាមានបំណងឯកភាពគ្នាលើបញ្ហាដែលមានផលប្រយោជន៍រួម។ កិច្ចព្រមព្រៀងអាចផ្ដល់អត្ថប្រយោជន៍ដល់ភាគីទាំងអស់ ឬភាគីខ្លះដែលពាក់ព័ន្ធ។

អ្នកចរចាគួរកំណត់តម្រូវការ និងបំណងប្រាថ្នារបស់ខ្លួន ហើយក៏ត្រូវស្វែងយល់ពីបំណងប្រាថ្នា និងតម្រូវការរបស់ភាគីដទៃ ដើម្បីបង្កើនឱកាសក្នុងការបិទកិច្ចព្រមព្រៀង ចៀសវាងជម្លោះ បង្កើតទំនាក់ទំនងជាមួយភាគីដទៃ ឬពង្រីកផលប្រយោជន៍ទៅវិញទៅមក។

ការចរចាប្រភេទការបែងចែក ឬការសម្រុះសម្រួល ត្រូវបានធ្វើឡើងដោយការដាក់ចេញនូវជំហរ និងធ្វើសម្បទានដើម្បីសម្រេចបានកិច្ចព្រមព្រៀងមួយ។ កម្រិតនៃទំនុកចិត្តដែលភាគីចរចាមានចំពោះគ្នាទៅវិញទៅមកក្នុងការអនុវត្តដំណោះស្រាយដែលបានចរចានោះ គឺជាកត្តាសំខាន់មួយក្នុងការកំណត់ភាពជោគជ័យនៃការចរចា។ តាមវីគីភីឌា ការចរចាមិនមែនគ្រាន់តែជាការចែករំលែកធនធានប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងពាក់ព័ន្ធនឹងការកសាង និងរក្សាទំនាក់ទំនងផងដែរ។

ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន

ប្រភព: Wikipedia

ទោះបីជាការចរចាមិនមែនជាទីតាំងភូមិសាស្ត្រក៏ដោយ វាកើតឡើងនៅគ្រប់ទីកន្លែងទូទាំងពិភពលោក។ ចាប់តាំងពីតុចរចាការទូតនៅទីក្រុងហ្សឺណែវ ដល់ការសម្រុះសម្រួលក្នុងសហគមន៍នៅភ្នំពេញ ការចរចាគឺជាសកម្មភាពមនុស្សជាសកល។ ប្រជាជនមកពីគ្រប់ស្រទាប់វណ្ណៈ វប្បធម៌ និងប្រទេសជាច្រើន សុទ្ធតែចូលរួមក្នុងការចរចា ទាំងក្នុងជីវភាពប្រចាំថ្ងៃ និងក្នុងកិច្ចការរដ្ឋ និងអន្តរជាតិ។

វប្បធម៌ផ្សេងៗមានឥទ្ធិពលយ៉ាងខ្លាំងទៅលើរចនាបថនៃការចរចា។ ជាឧទាហរណ៍ នៅក្នុងប្រទេសជប៉ុន ការចរចាអាជីវកម្មច្រើនតែផ្ដោតលើការកសាងទំនាក់ទំនងយូរអង្វែង និងការសម្រេចការឯកភាពជាក្រុម ខណៈដែលនៅសហរដ្ឋអាមេរិក ការចរចាអាចមានលក្ខណៈត្រង់ៗ និងលឿនជាង។ តាមវីគីភីឌា ការយល់ដឹងអំពីតម្រូវការ និងចំណង់ចំណូលចិត្តរបស់ភាគីដទៃ ដែលអាចរងឥទ្ធិពលពីវប្បធម៌ គឺជាគន្លឹះក្នុងការបង្កើនឱកាសជោគជ័យ។

អ្នកចូលរួមក្នុងការចរចាអាចជាបុគ្គល ក្រុម អង្គការ ឬរដ្ឋទាំងមូល។ រូបភាពខាងលើបង្ហាញនិស្សិតមកពីសកលវិទ្យាល័យនៅប្រទេសផ្សេងៗ ក្នុងការប្រកួតចរចាអន្តរជាតិនៅវ៉ាសូវី ប្រទេសប៉ូឡូញ កាលពីឆ្នាំ២០១៤ ដែលឆ្លុះបញ្ចាំងពីលក្ខណៈអន្តរជាតិ និងការបណ្ដុះបណ្ដាលជំនាញចរចាដល់មនុស្សជំនាន់ក្រោយ។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

ប្រភព: Wikipedia

ការចរចាមានប្រវត្តិយូរលង់ណាស់មកហើយ តាំងពីសម័យបុរាណដែលមនុស្សប្រើការសន្ទនាដើម្បីដោះស្រាយវិវាទ និងធ្វើពាណិជ្ជកម្ម។ នៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រទំនើប ការចរចាសន្ធិសញ្ញាបានដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការផ្លាស់ប្ដូរផែនទីនយោបាយពិភពលោក។

យោងតាមកំណត់ត្រារូបភាព និងវីគីភីឌា ការចរចាសន្ធិសញ្ញាទ្រៀននុង នៅថ្ងៃទី ៤ ខែមិថុនា ឆ្នាំ១៩២០ បានកំណត់ព្រំប្រទល់ថ្មីរបស់ប្រទេសហុងគ្រី បន្ទាប់ពីសង្គ្រាមលោកលើកទី១។ លោក Albert Apponyi អ្នកការទូតហុងគ្រី ឈរនៅចំកណ្ដាលរូបភាព ដែលបង្ហាញពីការលំបាកនៃការចរចាដើម្បីទទួលយកលក្ខខណ្ឌដ៏ធ្ងន់ធ្ងរ។ ព្រឹត្តិការណ៍នេះបង្ហាញពីរបៀបដែលការចរចាអាចមានលក្ខណៈមិនស្មើភាពគ្នា និងបង្ខំឱ្យភាគីចាញ់សង្គ្រាមធ្វើសម្បទានដ៏ធំ។

ការចរចានៅទីក្រុងមូស្គូ នាខែតុលា ឆ្នាំ១៩៣៩ ក៏ជាឧទាហរណ៍ប្រវត្តិសាស្ត្រដ៏សំខាន់មួយដែរ។ រូបភាពបង្ហាញលោក J. K. Paasikivi ទីប្រឹក្សារដ្ឋហ្វាំងឡង់ និងជាប្រធានាធិបតីនាពេលអនាគត បន្ទាប់ពីវិលត្រឡប់ពីការចរចានៅមូស្គូ។ ការចរចានេះមានគោលបំណងចៀសវាងសង្គ្រាមរវាងហ្វាំងឡង់ និងសហភាពសូវៀត ប៉ុន្តែមិនបានសម្រេចទេ ដែលនាំឱ្យមានសង្គ្រាមរដូវរងារនៅពេលក្រោយមក។ ព្រឹត្តិការណ៍នេះបញ្ជាក់ថា ទោះបីជាការចរចាមានសារៈសំខាន់ ក៏វាមិនអាចធានាបាននូវជោគជ័យឡើយ ប្រសិនបើភាគីមិនមានទំនុកចិត្ត ឬឆន្ទៈគ្រប់គ្រាន់។

សេដ្ឋកិច្ច និងវប្បធម៌

ប្រភព: Wikipedia

ការចរចាគឺជាចំណុចស្នូលនៃសកម្មភាពសេដ្ឋកិច្ចស្ទើរគ្រប់ប្រភេទ៖ កិច្ចព្រមព្រៀងទិញលក់ កិច្ចសន្យាការងារ ការចរចារវាងសហជីពនិងនិយោជក និងកិច្ចព្រមព្រៀងពាណិជ្ជកម្មអន្តរជាតិ។ តាមវីគីភីឌា នៅក្នុងការចរចាបែងចែក ភាគីទាំងឡាយតែងតែដាក់ចេញជំហរ និងធ្វើសម្បទានទៅវិញទៅមក ដើម្បីវែកញែកធនធានមានកំណត់ ដូចជាតម្លៃ ឬប្រាក់ខែជាដើម។ ជាញឹកញាប់ ការចរចាមិនមែនគ្រាន់តែអំពីលុយកាក់ទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងអំពីការកសាងទំនាក់ទំនងអាជីវកម្មរយៈពេលវែងផងដែរ។

កត្តាវប្បធម៌បានជ្រាបចូលទៅក្នុងដំណើរការចរចា។ នៅក្នុងប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍មួយចំនួន ការចរចាអាចត្រូវបានអមដោយពិធីសាសនា ឬទំនៀមទម្លាប់ប្រពៃណី។ ការយល់ដឹងពីភាពខុសគ្នានេះអាចជួយអ្នកចរចាឱ្យចៀសវាងការយល់ច្រឡំ និងបង្កើតកិច្ចសហប្រតិបត្តិការប្រកបដោយផ្លែផ្កា។

រូបភាពនៃការចរចានៅមូស្គូ (ខាងលើ) មិនត្រឹមតែពាក់ព័ន្ធនឹងបញ្ហានយោបាយប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងប៉ះពាល់ដល់ផលប្រយោជន៍សេដ្ឋកិច្ច និងសន្តិសុខជាតិផងដែរ។ ក្នុងពិភពធុរកិច្ច ក្រុមហ៊ុនធំៗច្រើនតែបណ្ដុះបណ្ដាលបុគ្គលិកឱ្យមានជំនាញចរចាខ្ពស់ ដើម្បីទទួលបានកិច្ចព្រមព្រៀងល្អបំផុត។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

ប្រភព: Wikipedia

នៅក្នុងពិភពលោកបច្ចុប្បន្ននេះ ការចរចាបន្តជាឧបករណ៍ដ៏មានឥទ្ធិពលបំផុតសម្រាប់ដោះស្រាយវិបត្តិអន្តរជាតិ និងជំរុញកិច្ចសហប្រតិបត្តិការ។ ការចរចាស្ដីពីកម្មវិធីនុយក្លេអ៊ែរអ៊ីរ៉ង់ ដែលឃើញក្នុងរូបភាព គឺជាឧទាហរណ៍នៃការចរចាពហុភាគីដ៏ស្មុគស្មាញ ដែលពាក់ព័ន្ធនឹងសហរដ្ឋអាមេរិក ចក្រភពអង់គ្លេស រុស្ស៊ី អាល្លឺម៉ង់ បារាំង ចិន សហភាពអឺរ៉ុប និងអ៊ីរ៉ង់។ ការចរចានេះបង្ហាញពីសារៈសំខាន់នៃការកសាងទំនុកចិត្ត និងការស្វែងរកចំណុចរួម ដើម្បីឈានទៅរកកិច្ចព្រមព្រៀងមួយ។

នៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍ និងតំបន់អាស៊ីប៉ាស៊ីហ្វិក ការចរចាលើកិច្ចព្រមព្រៀងពាណិជ្ជកម្មសេរី ដូចជា RCEP និងការពិភាក្សាអំពីការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ បាននិងកំពុងបន្តយ៉ាងសកម្ម។ សម្រាប់អ្នកអាន KhmerPulse ការចូលរួមរបស់ប្រទេសកម្ពុជាក្នុងការចរចានានា ដូចជាក្នុងក្របខណ្ឌអាស៊ាន អង្គការពាណិជ្ជកម្មពិភពលោក (WTO) និងកិច្ចព្រមព្រៀងជាមួយសហភាពអឺរ៉ុប គឺពាក់ព័ន្ធដោយផ្ទាល់ទៅនឹងជីវភាពរស់នៅ ឱកាសការងារ និងការអភិវឌ្ឍន៍សេដ្ឋកិច្ចជាតិ។

តាមរយៈការយល់ដឹងអំពីយន្តការ និងគោលការណ៍នៃការចរចា ប្រជាពលរដ្ឋ និងថ្នាក់ដឹកនាំអាចធ្វើការសម្រេចចិត្តបានល្អប្រសើរ ការពារផលប្រយោជន៍ជាតិ និងចូលរួមចំណែកកសាងសន្តិភាព និងវិបុលភាពក្នុងតំបន់។