នាវាក្រៅឆ្នេរ

ទិដ្ឋភាពទូទៅ

យោងតាមវិគីភីឌា នាវាក្រៅឆ្នេរ (Offshore vessel) គឺជាប្រភេទនាវាដែលត្រូវបានរចនាឡើងសម្រាប់គាំទ្រសកម្មភាពឧស្សាហកម្មនៅតំបន់ក្រៅឆ្នេរសមុទ្រ រួមមានការរុករកនិងផលិតប្រេង និងឧស្ម័ន ការសាងសង់ និងថែទាំតំណាងថាមពលខ្យល់ ព្រមទាំងការងារស្ទាបស្ទង់ភូមិសាស្ត្របាតសមុទ្រ។ នាវាទាំងនេះមានភាពចម្រុះទៅតាមមុខងារជាក់លាក់ដូចជា នាវាផ្គត់ផ្គង់វេទិកា (Platform Supply Vessel - PSV) នាវាគ្រប់គ្រងយុថ្កា (Anchor Handling Tug Supply - AHTS) នាវាជំនួយការងារក្រោមទឹក (Diving Support Vessel) និងនាវាសាងសង់ក្រៅឆ្នេរ (Offshore Construction Vessel - OCV) ជាដើម។ លក្ខណៈបច្ចេកទេសដ៏សំខាន់មួយគឺប្រព័ន្ធទីតាំងឌីណាមិច (Dynamic Positioning) ដែលអនុញ្ញាតឱ្យនាវារក្សាទីតាំងបានដោយស្ថេរភាពប្រឆាំងនឹងខ្យល់ និងរលក ដោយប្រើប្រាស់កុំព្យូទ័រនិងម៉ាស៊ីនរុញ។

ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន

ស្របតាមការកត់ត្រារបស់វិគីភីឌា នាវាក្រៅឆ្នេរប្រតិបត្តិការជាសំខាន់នៅតំបន់ដែលសម្បូរប្រេង និងឧស្ម័នដូចជា សមុទ្រខាងជើង (North Sea) រវាងចក្រភពអង់គ្លេស និងន័រវែស ឈូងសមុទ្រម៉ិកស៊ិក ឆ្នេរខាងលិចនៃទ្វីបអាហ្វ្រិក សមុទ្រចិនខាងត្បូង និងតំបន់ក្បែរប្រទេសប្រេស៊ីល។ ថ្មីៗនេះ តំបន់ប្រតិបត្តិការក៏បានពង្រីកទៅដល់ការដំឡើងទួរប៊ីនខ្យល់នៅសមុទ្របាល់ទិក និងសមុទ្រខាងជើងផងដែរ។

ចំណែកខាងប្រជាជនវិញ នាវាក្រៅឆ្នេរទាមទារក្រុមអ្នកជំនាញចម្រុះពីមជ្ឈដ្ឋាននាវាចរណ៍ វិស្វកម្ម និងបច្ចេកវិទ្យា។ យោងតាមរបាយការណ៍របស់អង្គការសមុទ្រអន្តរជាតិ (IMO) នាវិកនៅលើនាវាក្រៅឆ្នេរភាគច្រើនជាជនជាតិហ្វីលីពីន ឥណ្ឌា និងអឺរ៉ុបខាងកើត ដែលធ្វើការតាមប្រព័ន្ធវេន (៤-៦ សប្តាហ៍) លើកប៉ាល់ ហើយបន្ទាប់មកសម្រាកនៅគោក។ ជីវភាពនៅកន្លែងធ្វើការនេះតម្រូវឱ្យមានការហ្វឹកហាត់សុវត្ថិភាពខ្ពស់ និងភាពអត់ធ្មត់ចំពោះភាពឯកា។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

តាមវិគីភីឌា ការប្រើប្រាស់នាវាសម្រាប់ការងារក្រៅឆ្នេរបានចាប់ផ្តើមនៅដើមសតវត្សរ៍ទី ២០ នៅពេលដែលរោងខួងប្រេងដំបូងគេត្រូវបានសាងសង់នៅឈូងសមុទ្រម៉ិកស៊ិក និងសមុទ្រកាសព្យែន។ នាវាជំនាន់ដើមជាទូកអូស (tug) ឬទូកនេសាទដែលត្រូវបានកែសម្រួល ពុំទាន់មានឧបករណ៍ទំនើបដូចបច្ចុប្បន្ន។ បដិវត្តន៍ដ៏សំខាន់បានកើតឡើងនៅទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ១៩៦០ និង ១៩៧០ នៅពេលដែលអណ្តូងប្រេងធំៗនៅសមុទ្រខាងជើងត្រូវបានរកឃើញ ជំរុញឱ្យមានការអភិវឌ្ឍនាវាឯកទេសដូចជា PSV និង AHTS យ៉ាងឆាប់រហ័ស។

នៅក្នុងអំឡុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ១៩៨០ បច្ចេកវិទ្យាទីតាំងឌីណាមិចត្រូវបានណែនាំ ដែលអាចឱ្យនាវាដំណើរការនៅក្នុងជម្រៅទឹកជាង ៣០០០ ម៉ែត្រដោយមិនប្រើយុថ្កា។ យោងតាមសមាគមនាវាអន្តរជាតិ (International Marine Contractors Association - IMCA) កត្តានេះបានពង្រីកវិសាលភាពនៃការរុករកប្រេង និងឧស្ម័នទៅកាន់តំបន់ទឹកជ្រៅបំផុត។ ក្នុងសតវត្សរ៍ទី ២១ នាវាក្រៅឆ្នេរបានប្រែក្លាយទៅជាមធ្យោបាយសម្រាប់ដំឡើងនិងថែទាំទួរប៊ីនខ្យល់ ដែលជាផ្នែកនៃការផ្លាស់ប្តូរថាមពលស្អាត ដូចបានរាយការណ៍ដោយ BBC កាលពីពេលថ្មីៗ។

សេដ្ឋកិច្ច និងវប្បធម៌

ក្នុងវិស័យសេដ្ឋកិច្ច យោងតាមការវិភាគរបស់នាយកដ្ឋានថាមពលអន្តរជាតិ (IEA) ដែលត្រូវបានដកស្រង់ដោយវិគីភីឌា ឧស្សាហកម្មនាវាក្រៅឆ្នេរគឺជាធាតុផ្សំដ៏ចាំបាច់នៃខ្សែចង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់ថាមពលពិភពលោក។ តម្លៃកងនាវាក្រៅឆ្នេរសកលត្រូវបានប៉ាន់ស្មានដោយស្ថាប័នហិរញ្ញវត្ថុថាមានច្រើនពាន់លានដុល្លារ ហើយវាផ្តល់ការងារដោយផ្ទាល់ និងប្រយោលដល់មនុស្សរាប់សែននាក់នៅទូទាំងពិភពលោក។ ប្រទេសដែលមានឧស្សាហកម្មសាងសង់នាវារឹងមាំដូចជា ន័រវែស ចក្រភពអង់គ្លេស និងកូរ៉េខាងត្បូង ទទួលបានផលប្រយោជន៍ពីការនាំចេញបច្ចេកវិទ្យា និងនាវា។ ទន្ទឹមនឹងនេះ ការប្រែប្រួលតម្លៃប្រេងមានឥទ្ធិពលដោយផ្ទាល់ទៅលើតម្រូវការនាវាទាំងនេះ។

ខាងវប្បធម៌វិញ ការងារក្រៅឆ្នេរបានក្លាយជានិមិត្តរូបនៃភាពក្លាហាន និងប្រឈមមុខនឹងគ្រោះថ្នាក់។ ភាពយន្តនិងកម្មវិធីទូរទស្សន៍មួយចំនួនបានបង្ហាញពីជីវិតនៅលើវេទិកាប្រេង និងនាវាក្រៅឆ្នេរ ដោយបញ្ជាក់ពីសាមគ្គីភាព និងវិន័យក្នុងចំណោមនាវិក។ តំបន់ឆ្នេរមួយចំនួនដូចជាទីក្រុង Aberdeen ក្នុងចក្រភពអង់គ្លេស បានប្រែក្លាយជាមជ្ឈមណ្ឌលវប្បធម៌ថាមពល ដោយសារតួនាទីរបស់ខ្លួននៅក្នុងឧស្សាហកម្មនេះ ដូចបានរាយការណ៍ដោយ BBC។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

នៅក្នុងបរិបទនៃអាស៊ីអាគ្នេយ៍ និងកម្ពុជា នាវាក្រៅឆ្នេរពាក់ព័ន្ធដោយផ្ទាល់ទៅនឹងកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងក្នុងការស្វែងរកធនធានប្រេង និងឧស្ម័ននៅឈូងសមុទ្រថៃ។ Reuters បានរាយការណ៍កាលពីឆ្នាំ ២០២០ ថា កម្ពុជាធ្លាប់បានរកឃើញប្រេងនៅអណ្តូងប្លុក A ប៉ុន្តែគម្រោងរបស់ក្រុមហ៊ុន KrisEnergy បានបរាជ័យដោយសារបញ្ហាបច្ចេកទេស និងហិរញ្ញវត្ថុ ព្រមទាំងជម្លោះដែនសមុទ្រជាមួយប្រទេសថៃ។ ទោះបីជាយ៉ាងនេះក្តី ការចរចាស្តីពីការកំណត់តំបន់សេដ្ឋកិច្ចផ្តាច់មុខ (EEZ) នៅតែបន្ត ហើយកម្ពុជាអាចត្រូវការនាវាក្រៅឆ្នេរប្រសិនបើមានការវិនិយោគថ្មី។

នៅកម្រិតតំបន់ VOV នៃរដ្ឋាភិបាលវៀតណាម រាយការណ៍ថា វៀតណាមកំពុងពង្រីកសមត្ថភាពកងនាវាក្រៅឆ្នេររបស់ខ្លួនដើម្បីគាំទ្រដល់ប្រតិបត្តិការនៅសមុទ្រខាងកើត ខណៈ Xinhua នៃរដ្ឋាភិបាលចិន ក៏បានសង្កត់ធ្ងន់លើសារៈសំខាន់នៃនាវាទាំងនេះសម្រាប់ផែនការថាមពលជាតិរបស់ខ្លួន។ ដោយឡែក BBC រាយការណ៍ថា ការផ្លាស់ប្តូរទៅរកថាមពលកកើតឡើងវិញកំពុងបង្កើនតម្រូវការនាវាសម្រាប់ដំឡើងទួរប៊ីនខ្យល់ ដែលជាឱកាសមួយសម្រាប់ប្រទេសនៅក្នុងតំបន់រួមទាំងកម្ពុជាក្នុងការចូលរួមក្នុងខ្សែចង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់ថាមពលស្អាតនាពេលអនាគត។