ទិដ្ឋភាពទូទៅ

ប្រភព: Wikipedia

រោងចក្រចម្រាញ់ប្រេង ឬហៅថា រោងចក្រចម្រាញ់ប្រេងឥន្ធនៈ គឺជារោងចក្រឧស្សាហកម្មមួយប្រភេទ ដែលមានតួនាទីកែច្នៃប្រេងឆៅ ឱ្យទៅជាផលិតផលផ្សេងៗ ដូចជា ប្រេងសាំង ប្រេងម៉ាស៊ូត ប្រេងកាត ប្រេងកំដៅ ហ្គាសរាវ (LPG) និងសារធាតុ naphtha ជាដើម ។ តាមវិគីភីឌា រោងចក្រទាំងនេះក៏អាចផលិតវត្ថុធាតុដើមសម្រាប់ឧស្សាហកម្មគីមី (petrochemical feedstock) ដូចជា អេធីឡែន និងប្រូភីឡែន ដោយប្រើដំណើរការបំបែក (cracking) ដោយផ្ទាល់ពីប្រេងឆៅ ដោយមិនចាំបាច់ប្រើផលិតផលចម្រាញ់រួចជាមុនឡើយ ។

លក្ខណៈសំខាន់មួយរបស់រោងចក្រចម្រាញ់ប្រេង គឺមានឃ្លាំងស្តុកប្រេង (oil depot) នៅក្បែរខាង សម្រាប់ទុកប្រេងឆៅដែលនាំចូល និងផលិតផលរាវដែលបានផលិតរួច ។ រោងចក្រទាំងនេះជារឿយៗមានទំហំធំសម្បើម និងបំពាក់ដោយគ្រឿងយន្តស្មុគ្រស្មាញដើម្បីដំណើរការបម្លែងជាបន្តបន្ទាប់ ។ គិតត្រឹមឆ្នាំ ២០២០ វិគីភីឌាបានរាយការណ៍ថា សមត្ថភាពផលិតប្រេងឆៅសរុបរបស់រោងចក្រចម្រាញ់ទូទាំងពិភពលោក មានចំនួនប្រមាណ ១០១,២ លានបារ៉ែលក្នុងមួយថ្ងៃ ។

ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន

ប្រភព: Wikipedia

រោងចក្រចម្រាញ់ប្រេងជាទូទៅត្រូវបានសាងសង់នៅទីតាំងដែលមានគុណសម្បត្តិផ្នែកដឹកជញ្ជូន ដូចជាតំបន់ឆ្នេរ កំពង់ផែសមុទ្រជ្រៅ ឬក្បែរបណ្តាញបំពង់បង្ហូរប្រេង ។ ទីតាំងទាំងនេះជួយសម្រួលដល់ការនាំចូលប្រេងឆៅពីនាវាដឹកប្រេងធំៗ និងការចែកចាយផលិតផលទៅកាន់ទីផ្សារ ។ ជាឧទាហរណ៍ រោងចក្រចម្រាញ់ប្រេង Baton Rouge នៅសហរដ្ឋអាមេរិក ត្រូវបានចាត់ទុកថាជារោងចក្រធំជាងគេទី ៦ នៅក្នុងប្រទេសនេះ តាមរូបភាពពីវិគីភីឌា ។

សហគមន៍ជុំវិញរោងចក្រទាំងនេះច្រើនតែពឹងផ្អែកលើការងារក្នុងរោងចក្រ និងឧស្សាហកម្មពាក់ព័ន្ធដូចជា ការថែទាំ ការដឹកជញ្ជូន និងសេវាកម្មផ្សេងៗ ។ ប៉ុន្តែទន្ទឹមនឹងនោះ ពួកគេក៏អាចប្រឈមនឹងហានិភ័យបរិស្ថាន និងផលប៉ះពាល់សុខភាពផងដែរ ។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

ដំបូងឡើយ ការចម្រាញ់ប្រេងធ្វើឡើងដោយវិធីចម្រោះធម្មតា ប៉ុន្តែយូរៗទៅ បច្ចេកវិទ្យាបានវិវត្តន៍ដើម្បីបង្កើនប្រសិទ្ធភាព និងប្រភេទផលិតផល ។ តាមវិគីភីឌា បច្ចេកទេសបំបែក (cracking) ត្រូវបានប្រើប្រាស់ក្នុងរោងចក្រទំនើប ដែលអាចផលិតវត្ថុធាតុគីមីដូចជា អេធីឡែន និងប្រូភីឡែន ដោយផ្ទាល់ពីប្រេងឆៅ ដោយមិនចាំបាច់ឆ្លងកាត់ផលិតផលចម្រាញ់ដទៃទៀត ។ នេះបង្ហាញពីការរីកចម្រើនជាបន្តបន្ទាប់នៃវិស័យនេះ ។

សេដ្ឋកិច្ច និងវប្បធម៌

ប្រភព: Wikipedia

រោងចក្រចម្រាញ់ប្រេងដើរតួនាទីស្នូលក្នុងសេដ្ឋកិច្ចសកល ដោយផ្គត់ផ្គង់ឥន្ធនៈដែលចាំបាច់សម្រាប់ដឹកជញ្ជូន កសិកម្ម និងផលិតកម្ម ។ ប្រេងសាំង និងម៉ាស៊ូតជាកម្លាំងជំរុញរថយន្ត និងម៉ាស៊ីនឧស្សាហកម្ម រីឯប្រេងកាត និង LPG ត្រូវបានប្រើសម្រាប់ចម្អិនអាហារ និងកំដៅនៅក្នុងគ្រួសារជាច្រើន ។ សារធាតុ asphalt ពីដំណើរការចម្រាញ់ប្រេង គឺជាសម្ភារៈសំខាន់សម្រាប់សាងសង់ផ្លូវថ្នល់ ដែលជាផ្នែកមួយនៃហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធគ្រប់ប្រទេស ។

តាមរូបភាពដែលបានផ្ដល់ដោយវិគីភីឌា ប្រេងឆៅមួយធុងនៅសហរដ្ឋអាមេរិកអាចផលិតបានផលិតផលជាច្រើនប្រភេទ ដែលបង្ហាញពីប្រសិទ្ធភាព និងភាពចម្រុះនៃដំណើរការចម្រាញ់ ។ មាត្រដ្ឋានសេដ្ឋកិច្ចនៃវិស័យនេះត្រូវបានឆ្លុះបញ្ចាំងដោយសមត្ថភាពផលិតសកលក្នុងឆ្នាំ ២០២០ ដែលមាន ១០១,២ លានបារ៉ែលក្នុងមួយថ្ងៃ ។ ការប្រើប្រាស់ផលិតផលទាំងនេះបានបង្កើតវប្បធម៌នៃការធ្វើដំណើរ និងការប្រើប្រាស់ថាមពលដែលមានលក្ខណៈទូលំទូលាយក្នុងសង្គមទំនើប ។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

ប្រភព: Wikipedia

ក្នុងសម័យកាលបច្ចុប្បន្ន រោងចក្រចម្រាញ់ប្រេងកំពុងប្រឈមមុខនឹងបញ្ហាសំខាន់ៗជាច្រើន រួមមានសុវត្ថិភាព បរិស្ថាន និងការផ្លាស់ប្តូរថាមពល ។ ឧបទ្ទវហេតុធ្ងន់ធ្ងរ ដូចជាការផ្ទុះនៅរោងចក្រ Texas City (បង្ហាញក្នុងរូបភាព) បានធ្វើឱ្យមានការខូចខាតយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ និងបាត់បង់ជីវិតមនុស្ស ហើយបានជំរុញឱ្យមានការពង្រឹងបទប្បញ្ញត្តិសុវត្ថិភាពនៅទូទាំងពិភពលោក ។

ម្យ៉ាងវិញទៀត ការបំភាយឧស្ម័នកាបូន និងសារធាតុពុលពីរោងចក្រទាំងនេះ បានរួមចំណែកដល់ការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ ដែលនាំឱ្យមានការអំពាវនាវឱ្យកាត់បន្ថយការពឹងផ្អែកលើឥន្ធនៈហ្វូស៊ីល ។ នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា និងក្នុងតំបន់ ការពិភាក្សាអំពីការកសាងរោងចក្រចម្រាញ់ប្រេងថ្មីត្រូវបានធ្វើឡើង ដើម្បីកាត់បន្ថយការនាំចូលឥន្ធនៈ ប៉ុន្តែក៏ត្រូវគិតគូរពីផលប៉ះពាល់បរិស្ថាន និងតម្រូវការថាមពលស្អាតនាពេលអនាគតផងដែរ ។