ទិដ្ឋភាពទូទៅ

ប្រភព: Wikipedia

តាមសព្វវចនាធិប្បាយ Wikipedia សុវត្ថិភាពអ្នកជំងឺ (Patient Safety) គឺជាវិស័យឯកទេសមួយដែលផ្តោតលើការបង្កើនគុណភាពថែទាំសុខភាព តាមរយៈការការពារជាប្រព័ន្ធ ការកាត់បន្ថយ ការរាយការណ៍ និងការវិភាគកំហុសវេជ្ជសាស្ត្រ ព្រមទាំងគ្រោះថ្នាក់ដែលអាចការពារបាន ដែលនាំទៅរកលទ្ធផលមិនល្អសម្រាប់អ្នកជំងឺ។ អង្គការសុខភាពពិភពលោក (WHO) បានរាយការណ៍ថា អ្នកជំងឺ ១ នាក់ក្នុងចំណោម ១០ នាក់នៅទូទាំងពិភពលោក ទទួលរងការខូចខាតដោយសារកំហុសក្នុងការថែទាំសុខភាព ហើយបានប្រកាសថាសុវត្ថិភាពអ្នកជំងឺគឺជា “កង្វល់ដែលកើតមានរីករាលដាល” (endemic concern) នៅក្នុងវេជ្ជសាស្ត្រសម័យថ្មី ។

ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន

ប្រភព: Wikipedia

យោងតាមទិន្នន័យរបស់ WHO បន្ទុកនៃការខូចខាតដែលអាចជៀសវាងបាន មានសភាពធ្ងន់ធ្ងរជាងនៅក្នុងប្រទេសដែលមានចំណូលទាប និងមធ្យម ដែលប្រព័ន្ធសុខាភិបាលខ្វះធនធាន និងបទប្បញ្ញត្តិត្រឹមត្រូវ ។ ប្រជាជនដែលពាក់ព័ន្ធរួមមាន អ្នកជំងឺគ្រប់វ័យ គ្រួសាររបស់ពួកគេ ព្រមទាំងបុគ្គលិកថែទាំសុខភាពដូចជា វេជ្ជបណ្ឌិត គិលានុបដ្ឋាយិកា និងឱសថការី ។ តាម Wikipedia និងរបាយការណ៍របស់អង្គការសុខភាពពិភពលោក ការខូចខាតនេះជះឥទ្ធិពលមិនត្រឹមតែលើសុខភាពផ្លូវកាយប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងលើសុខភាពផ្លូវចិត្ត និងស្ថានភាពសេដ្ឋកិច្ចគ្រួសារផងដែរ ។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

ប្រភព: Wikipedia

យោងតាមកំណត់ត្រាប្រវត្តិសាស្ត្រ ហានិភ័យក្នុងការថែទាំសុខភាពបានកើតមានតាំងពីសម័យបុរាណមកម្ល៉េះ ។ ប៉ុន្តែ ការទទួលស្គាល់ជាផ្លូវការលើសុវត្ថិភាពអ្នកជំងឺជាវិស័យមួយ ទើបតែចាប់ផ្តើមនៅទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ១៩៩០ នៅពេលដែលរបាយការណ៍ពីប្រទេសមួយចំនួន រួមទាំងសហរដ្ឋអាមេរិក បានបង្ហាញពីអត្រាគួរឱ្យព្រួយបារម្ភនៃរបួស និងមរណភាពដោយសារកំហុសវេជ្ជសាស្ត្រ ។ តាម Wikipedia ដែលបានដកស្រង់ពីរបាយការណ៍របស់វិទ្យាស្ថានវេជ្ជសាស្ត្រសហរដ្ឋអាមេរិក ការសិក្សាមួយដែលមានចំណងជើងថា “To Err is Human” បានប៉ាន់ប្រមាណថា មានអ្នកជំងឺពី ៤៤,០០០ ទៅ ៩៨,០០០ នាក់ស្លាប់ប្រចាំឆ្នាំនៅក្នុងសហរដ្ឋអាមេរិកដោយសារតែកំហុសដែលអាចការពារបាន ។ របាយការណ៍នេះបានជំរុញឱ្យមានការផ្លាស់ប្តូរធំនៅក្នុងគោលនយោបាយ និងការយល់ឃើញរបស់សាធារណៈជន ។ អង្គការសុខភាពពិភពលោក (WHO) បានចាប់ផ្តើមកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងជាសាកលនៅឆ្នាំ ២០០៤ ដោយបង្កើត សម្ព័ន្ធសុវត្ថិភាពអ្នកជំងឺពិភពលោក (World Alliance for Patient Safety) ដើម្បីសម្របសម្រួល និងលើកកម្ពស់សុវត្ថិភាពនៅលើឆាកអន្តរជាតិ ។

សេដ្ឋកិច្ច និងវប្បធម៌

ប្រភព: Wikipedia

តាមការវិភាគដែលត្រូវបានដកស្រង់នៅក្នុង Wikipedia កំហុសវេជ្ជសាស្ត្របង្កបន្ទុកសេដ្ឋកិច្ចយ៉ាងសម្បើម ។ នៅសហរដ្ឋអាមេរិកតែម្នាក់ឯង គេបានប៉ាន់ប្រមាណថាការខាតបង់ប្រចាំឆ្នាំដោយសារកំហុសដែលអាចការពារបាន មានចន្ទោលពី ១៧ ពាន់លានដុល្លារទៅ ២៩ ពាន់លានដុល្លារសហរដ្ឋអាមេរិក (តួលេខឆ្នាំ ១៩៩៩) តាមរបាយការណ៍របស់វិទ្យាស្ថានវេជ្ជសាស្ត្រ ។ ចំណាយទាំងនេះរួមបញ្ចូលទាំងការថែទាំបន្ថែម ប្រាក់ឈ្នួលដែលបាត់បង់ និងការចំណាយផ្នែកច្បាប់ ។ ផ្នែកវប្បធម៌វិញ ការផ្លាស់ប្តូរពី “វប្បធម៌នៃការស្តីបន្ទោស” (blame culture) មកជា “វប្បធម៌សុវត្ថិភាព” (safety culture) គឺជាកត្តាគន្លឹះ ។ អង្គការសុខភាពពិភពលោក និងឯកសារយោងជាច្រើនបានសង្កត់ធ្ងន់ថា ការលាក់បាំង និងការដាក់ទោសបុគ្គល រាំងស្ទះការរាយការណ៍អំពីកំហុស ដែលជាមូលដ្ឋានចាំបាច់សម្រាប់ការកែលម្អប្រព័ន្ធ ។ ដូច្នេះ ការកសាងបរិយាកាសបើកចំហ ដែលលើកទឹកចិត្តឱ្យមានការរាយការណ៍ដោយមិនភ័យខ្លាច ត្រូវបានចាត់ទុកថាជាការផ្លាស់ប្តូរវប្បធម៌ដ៏សំខាន់ដើម្បីពង្រឹងសុវត្ថិភាពអ្នកជំងឺ ។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

សព្វថ្ងៃនេះ សុវត្ថិភាពអ្នកជំងឺនៅតែជាប្រធានបទក្តៅគគុក ជាពិសេសនៅក្នុងបរិបទវិបត្តិសុខភាពសកលដូចជាជំងឺរាតត្បាតកូវីដ-១៩ ដែលបានបង្ហាញពីភាពផុយស្រួយនៃប្រព័ន្ធសុខាភិបាល និងការកើនឡើងនូវកំហុសដោយសារបន្ទុកការងារ ។ វេទិកា KhmerPulse ធ្លាប់បានរាយការណ៍អំពីកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់ប្រទេសកម្ពុជាក្នុងការកែលម្អគុណភាពសេវាសុខភាព ដែលឆ្លុះបញ្ចាំងពីការយកចិត្តទុកដាក់កាន់តែខ្លាំងចំពោះសុវត្ថិភាពអ្នកជំងឺនៅក្នុងស្រទាប់ជាតិ ។ ការប្រារព្ធទិវាសុវត្ថិភាពអ្នកជំងឺពិភពលោកនៅថ្ងៃទី ១៧ កញ្ញា ជារៀងរាល់ឆ្នាំ តាំងពីឆ្នាំ ២០១៩ ក៏ជាសញ្ញាបញ្ជាក់ថាសហគមន៍សុខភាពសកលបានចាត់ទុកបញ្ហានេះជាអាទិភាពដ៏សំខាន់មួយ ។