KhmerPulse

ចង្វាក់ខ្មែរ

សំយោគ​ពហុ​ទស្សនៈ · ប្រភព​អន្តរជាតិ​ តំបន់​ និង​កម្ពុជា

ច្បាប់២៧ កក្កដា ២០២៦ ព័ត៌មានពិភពលោក ច្រើនទស្សនៈ ជាភាសាខ្មែរ No. ២៧ កក្កដា ២០២៦

ទំនុកចិត្តសាធារណៈ

ទិដ្ឋភាពទូទៅ

តាមវិគីភីឌា ទំនុកចិត្តសាធារណៈសំដៅដល់សញ្ញាណដែលផ្អែកលើគោលការណ៍គ្រឹះនៃរដ្ឋាភិបាលប្រជាធិបតេយ្យ គឺអំណាចពិតប្រាកដនិងអនាគតនៃសង្គមស្ថិតនៅក្នុងកណ្ដាប់ដៃរបស់ប្រជាជន។ ដូច្នេះ ការទុកចិត្តដែលពលរដ្ឋដាក់លើមន្ត្រីរបស់ខ្លួនត្រូវបានចាត់ទុកថាពិសិដ្ឋ ហើយការក្បត់ទំនុកចិត្តនេះអាចបង្កឲ្យមានផលវិបាកយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរចំពោះស្ថិរភាពរដ្ឋនិងសុខុមាលភាពសង្គម។ គោលការណ៍នេះជំរុញឲ្យមានតម្លាភាព គណនេយ្យភាព និងការបម្រើផលប្រយោជន៍សាធារណៈលើសពីផលប្រយោជន៍ឯកជន។

នៅក្នុងប្រព័ន្ធនយោបាយ ការរក្សាទំនុកចិត្តសាធារណៈគឺជាបញ្ហាដ៏សំខាន់ព្រោះវាកំណត់ភាពស្របច្បាប់និងប្រសិទ្ធភាពរបស់រដ្ឋាភិបាល។ ប្រសិនបើពលរដ្ឋបាត់បង់ទំនុកចិត្ត នោះការអនុវត្តគោលនយោបាយសាធារណៈនិងការអនុលោមតាមច្បាប់នឹងជួបការលំបាក ដែលអាចនាំឲ្យមានវិបត្តិនយោបាយនិងសង្គម។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

ការិយាល័យសាធារណៈគឺជាការទុកចិត្តសាធារណៈ ប្រភព: Wikipedia

តាមវិគីភីឌា គំនិតនៃទំនុកចិត្តសាធារណៈមានឬសគល់នៅក្នុងការកកើតនៃរបបប្រជាធិបតេយ្យដំបូង។ នៅទ្វីបអឺរ៉ុបសម័យបុរាណ អ្នកគិតនយោបាយដូចជាផ្លាតូនិងអារីស្តូតបានស្វែងយល់ពីសារៈសំខាន់នៃការទុកចិត្តរវាងអ្នកគ្រប់គ្រងនិងប្រជាជន ទោះបីពាក្យ "ទំនុកចិត្តសាធារណៈ" មិនទាន់ត្រូវបានប្រើនៅពេលនោះក៏ដោយ។ ក្រោយមក អ្នកទស្សនវិជ្ជាអឺរ៉ុបដូចជា John Locke និង Jean-Jacques Rousseau បានអភិវឌ្ឍទ្រឹស្ដីស្តីពីកិច្ចសន្យាសង្គម (social contract) ដែលបង្ហាញថាស្របច្បាប់របស់រដ្ឋាភិបាលពឹងផ្អែកលើការយល់ព្រមនិងការទុកចិត្តរបស់ប្រជាជន។

នៅសហរដ្ឋអាមេរិក ឃ្លាដ៏ល្បី "Public office is a public trust" បានលេចឡើងនៅក្នុងសតវត្សរ៍ទី ១៩ ហើយត្រូវបានគេប្រើយ៉ាងទូលំទូលាយនៅក្នុងយុទ្ធនាការបោះឆ្នោតឆ្នាំ ១៨៨៨។ ផ្ទាំងរូបភាពដែលបង្ហាញក្នុងអត្ថបទនេះគឺជាភស្តុតាងនៃការប្រើប្រាស់ឃ្លានោះដើម្បីជំរុញឲ្យអ្នកនយោបាយយល់ថាតួនាទីសាធារណៈគឺសម្រាប់តែការបម្រើប្រយោជន៍រួមប៉ុណ្ណោះ។ វិគីភីឌាបន្ថែមថាគោលការណ៍នេះក្រោយមកបានក្លាយទៅជាមូលដ្ឋាននៃក្រមសីលធម៌សម្រាប់រដ្ឋាភិបាលជាច្រើន។

ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន

ទំនុកចិត្តសាធារណៈមិនមែនជាគំនិតដែលជាប់នឹងតំបន់ភូមិសាស្ត្រជាក់លាក់ទេ ប៉ុន្តែវាមានសារៈសំខាន់សម្រាប់សង្គមណាដែលដំណើរការក្រោមរបបប្រជាធិបតេយ្យឬមានស្ថាប័នតំណាងប្រជាជន។ ចាប់តាំងពីប្រទេសអភិវឌ្ឍន៍រហូតដល់ប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍ ការស្រាវជ្រាវនិងការពិភាក្សាសាធារណៈអំពីទំនុកចិត្តនេះត្រូវបានធ្វើឡើងជាបន្តបន្ទាប់។ ប្រជាជនគ្រប់វណ្ណៈដើរតួនាទីសំខាន់ក្នុងការបង្កើតនិងវាយតម្លៃទំនុកចិត្តនេះតាមរយៈការចូលរួមនយោបាយ ដូចជាការបោះឆ្នោត ការតវ៉ា និងការតាមដានរដ្ឋាភិបាល។ ដូច្នេះ ទំនុកចិត្តសាធារណៈគឺជាផលិតផលនៃទំនាក់ទំនងរវាងអ្នកគ្រប់គ្រងនិងអ្នកត្រូវគេគ្រប់គ្រង។

សេដ្ឋកិច្ច និងវប្បធម៌

វិគីភីឌាបានលើកឡើងថាអំពើសំណូកគឺជាឧទាហរណ៍ដ៏អាក្រក់មួយ ព្រោះវាបង្កើតវប្បធម៌ពុករលួយដែលធ្វើឲ្យទំនុកចិត្តសាធារណៈធ្លាក់ចុះ។ បន្ថែមពីនេះ ការបញ្ចុះបញ្ចូលនយោបាយដោយក្រុមផលប្រយោជន៍ពិសេស និងការបង្កើតក្រុមប្រឆាំងសាធារណៈ (public cartel) ក៏ជាកត្តាដែលអាចបំផ្លាញទំនុកចិត្តនេះដែរ។ តាមទស្សនៈសេដ្ឋកិច្ច សង្គមដែលមានទំនុកចិត្តសាធារណៈខ្ពស់ជាធម្មតាមានបរិយាកាសវិនិយោគប្រសើរជាងមុន ខណៈពេលដែលសង្គមដែលសម្បូរដោយអំពើពុករលួយនឹងជួបប្រទះការថយចុះនៃការវិនិយោគផ្ទាល់ពីបរទេស និងកំណើនសេដ្ឋកិច្ចយឺត។

ខាងផ្នែកវប្បធម៌ ប្រទេសដែលមានការអប់រំសីលធម៌សាធារណៈនិងការលើកកម្ពស់តម្លាភាព ជារឿយៗមានកម្រិតទំនុកចិត្តសាធារណៈខ្ពស់។ ផ្ទុយទៅវិញ វប្បធម៌ដែលទទួលយកការប្រើប្រាស់អំណាចដើម្បីផលប្រយោជន៍ឯកជនជារឿងធម្មតានឹងបង្កើនភាពមិនទុកចិត្តនិងភាពអស្ថិរភាពសង្គម។ ដូច្នេះ ការបណ្ដុះវប្បធម៌នៃសុច្ចរិតភាពនិងការទទួលខុសត្រូវគឺជាកត្តាចាំបាច់ដើម្បីពង្រឹងទំនុកចិត្តនេះ។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

ក្នុងសម័យទំនើប ការធ្លាក់ចុះនៃទំនុកចិត្តសាធារណៈគឺជាបញ្ហាដែលប្រឈមមុខដោយប្រទេសជាច្រើន រួមទាំងប្រទេសកម្ពុជាផងដែរ។ នៅលើឆាកអន្តរជាតិ រឿងអាស្រូវពុករលួយ ការបោកប្រាស់តាមប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយ និងការប្រកាន់និន្នាការនយោបាយហួសហេតុបានធ្វើឲ្យកម្រិតទំនុកចិត្តរបស់ពលរដ្ឋចំពោះស្ថាប័នសាធារណៈមានការថយចុះគួរឲ្យព្រួយបារម្ភ។ នៅកម្ពុជា ការពិភាក្សាអំពីអភិបាលកិច្ចល្អ ការប្រយុទ្ធប្រឆាំងអំពើពុករលួយ និងការកសាងស្ថាប័នដែលអាចជឿទុកចិត្តបានបានក្លាយជាប្រធានបទក្តៅក្នុងចំណោមសាធារណជននិងអ្នកវិភាគនយោបាយ។ ការស្ដារទំនុកចិត្តសាធារណៈឡើងវិញគឺជាកិច្ចការចាំបាច់ដើម្បីធានាបាននូវការអភិវឌ្ឍន៍សេដ្ឋកិច្ចសង្គមប្រកបដោយចីរភាព និងសន្តិភាពនយោបាយ។

អត្ថបទពាក់ព័ន្ធ

Related articles · 1 brief

ប្រធានាធិបតីហ្វីលីពីនម៉ាកូសប្រឈមនឹងវិបត្តិធ្ងន់ធ្ងរក្រោយរឿងអាស្រូវពុករលួយ

របាយការណ៍សារព័ត៌មានអន្តរជាតិបង្ហាញថា ទំនុកចិត្តសាធារណៈចំពោះលោកម៉ាកូសធ្លាក់ចុះដល់កម្រិតទាបបំផុត ខណៈការតវ៉ានិងផលប៉ះពាល់សង្គ្រាមអ៊ីរ៉ង់កំពុងដាក់សម្ពាធ។

3 sources · Rappler, The Straits Times, The Japan Times