សន្តហ្ស៊ីស្លាវ៉ា នៃឡេមប៊ឺក

ទិដ្ឋភាពទូទៅ

ប្រភព: Wikipedia

សន្តហ្ស៊ីស្លាវ៉ា នៃឡេមប៊ឺក (ជាភាសាឆែក Zdislava z Lemberka និងឈ្មោះដើម Zdislava Berka) គឺជាសន្តកាតូលិក អ្នកបួសសាសនា និងជាសប្បុរសជន ដែលរស់នៅក្នុងសតវត្សទី ១៣ នៅតំបន់បូហេមៀ (សាធារណរដ្ឋឆែកបច្ចុប្បន្ន) ។ យោងតាមឯកសារពី Wikipedia លោកស្រីត្រូវបានគេចាត់ទុកជាសមាជិកនៃសហគមន៍ដូមីនីក (Dominican) មួយរូបដំបូងគេបង្អស់ ហើយជាគំរូនៃការរស់នៅបរិសុទ្ធក្នុងឋានៈជាភរិយា ម្ដាយ និងអ្នកបម្រើសង្គម ។

លោកស្រីបានទទួលការតែងតាំងជាសន្តដោយសម្តេចប៉ុបចន ប៉ូលទី ២ នៅថ្ងៃទី ២១ ឧសភា ១៩៩៥ ក្នុងទីក្រុងអូឡូមូតស៍ (Olomouc) ។ ព្រឹត្តិការណ៍នេះបានធ្វើឲ្យសន្តហ្ស៊ីស្លាវ៉ាក្លាយជាបុព្វជិកានៃក្រុមគ្រួសារ អ្នកក្រីក្រ និងក្រុមអ្នកបួសក្នុងស្រទាប់ប្រជាជនទូទៅ (Lay Dominicans) ។ តាមរយៈជីវិតរបស់លោកស្រី អ្នកកាន់សាសនាជាច្រើនបានឃើញថា ការរស់នៅជាគ្រួសារក៏អាចឈានទៅដល់ភាពបរិសុទ្ធផងដែរ ។

ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន

ប្រភព: Wikipedia

ហ្ស៊ីស្លាវ៉ា បានប្រសូតនៅប្រហែលឆ្នាំ ១២២០ នៅក្នុងតំបន់ម៉ូរ៉ាវី (Moravia) ដែលបច្ចុប្បន្នជាផ្នែកខាងកើតនៃសាធារណរដ្ឋឆែក ។ គ្រួសាររបស់លោកស្រីជាគ្រួសារអភិជនមួយ ហើយនៅពេលមានអាយុបានតែវ័យក្មេង លោកស្រីបានរៀបការជាមួយលោក ហាវែល នៃឡេមប៊ឺក (Havel of Lemberk) ដែលជាអភិជនម្នាក់ធំនៅភាគខាងជើងបូហេមៀ ។ ក្រោយរៀបការ គូស្វាមីភរិយាទាំងពីរបានរស់នៅក្នុងប្រាសាទឡេមប៊ឺក (Lemberk Castle) ដែលឥឡូវស្ថិតនៅក្នុងទីក្រុង Jablonné v Podještědí និងជាកន្លែងទេសចរណ៍ប្រវត្តិសាស្ត្រដ៏សំខាន់ ។

នាងជាម្ដាយមានកូនបួននាក់ (យោងតាមប្រភពខ្លះ) ហើយបានគ្រប់គ្រងកិច្ចការផ្ទះនិងទ្រព្យសម្បត្តិគ្រួសារ។ ទោះជាយ៉ាងណា លោកស្រីមិនបានភ្លេចអំពីកាតព្វកិច្ចខាងសាសនានិងសង្គមឡើយ។ ក្នុងនាមជាសមាជិកដូមីនីក (តមក្រោយតៃតារីយ) លោកស្រីបានរស់នៅតាមគំនិតដ៏សំខាន់របស់សហគមន៍នេះ ពោលគឺការផ្សព្វផ្សាយសាសនាតាមរយៈការបង្រៀន និងការជួយឧបត្ថម្ភអ្នកដែលត្រូវការ។ លោកស្រីបានធ្វើការងារសប្បុរសធម៌ជាច្រើន ដោយផ្ទាល់ រួមមានការមើលថែទាំអ្នកជំងឺ អ្នកក្រីក្រ និងអ្នកធ្វើដំណើរដែលគ្មានទីពឹង។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

យោងតាមកំណត់ត្រាប្រវត្តិសាស្ត្រដែលបានដកស្រង់ដោយ Wikipedia ហ្ស៊ីស្លាវ៉ាបានរស់នៅក្នុងអំឡុងពេលដែលក្រុមបួសដូមីនីកកំពុងពង្រីកឥទ្ធិពលពីអឺរ៉ុបខាងលិចទៅកាន់អឺរ៉ុបកណ្ដាល ក្រោមការដឹកនាំរបស់សន្តដូមីនីក (St. Dominic) ដែលទើបបង្កើតសហគមន៍នេះឡើងនៅដើមសតវត្សទី ១៣ ។ លោកស្រី និងស្វាមីបានផ្ដល់ជំនួយឧបត្ថម្ភយ៉ាងសកម្មដល់បុព្វជិតដូមីនីក ដែលបានមកផ្សព្វផ្សាយសាសនានៅបូហេមៀ ហើយបានសាងសង់ព្រះវិហារមួយឈ្មោះ ព្រះវិហារសន្តឡូរ៉េន (Church of St. Lawrence) នៅក្នុងតំបន់នោះ ព្រមទាំងមន្ទីរពេទ្យមួយសម្រាប់អ្នកជំងឺនិងអ្នកក្រីក្រផងដែរ ។

មានដំណាលថា ហ្ស៊ីស្លាវ៉ាមានអំណោយទានពិសេសខាងព្យាបាលជំងឺ ហើយបានធ្វើអព្ភូតហេតុជាច្រើនក្នុងជីវិតរបស់ខ្លួន ពិសេសគឺការព្យាបាលអ្នកជំងឺធ្ងន់ៗដោយការអធិស្ឋាន។ លោកស្រីបានទទួលមរណភាពនៅវ័យក្មេងប្រមាណ ៣២ ឆ្នាំ ក្នុងឆ្នាំ ១២៥២ ហើយត្រូវបានបញ្ចុះនៅក្នុងព្រះវិហារដែលលោកស្រីបានសាងសង់។ បន្ទាប់ពីមរណភាព ព័ត៌មានអំពីអព្ភូតហេតុនៅលើផ្នូររបស់លោកស្រីបានរីករាលដាល ទាក់ទាញអ្នកធ្វើធម្មយាត្រាជាច្រើន ហើយឈ្មោះរបស់លោកស្រីក៏ត្រូវបានគេចងចាំថាជាអ្នកបរិសុទ្ធ ។

ក្រោយមក នៅឆ្នាំ ១៩០៧ សម្តេចប៉ុបពីយូសទី ១០ (Pope Pius X) បានប្រកាសឲ្យហ្ស៊ីស្លាវ៉ាជាអ្នកមានពរ (beatification) ។ ជាង ៨០ ឆ្នាំក្រោយមក សម្តេចប៉ុបចន ប៉ូលទី ២ បានទទួលស្គាល់អព្ភូតហេតុមួយដែលកើតឡើងតាមរយៈការបន់ស្រន់ទៅកាន់ហ្ស៊ីស្លាវ៉ា – ការជាសះស្បើយពីជំងឺធ្ងន់ធ្ងររបស់ស្ត្រីម្នាក់នៅឆ្នាំ ១៩៨៩ – ហើយបានតែងតាំងជាសន្តនៅឆ្នាំ ១៩៩៥ ។ ព្រឹត្តិការណ៍ទាំងនេះត្រូវបានកត់ត្រាដោយសាសនាចក្រកាតូលិក និងបានបញ្ជាក់ដោយប្រភពប្រវត្តិសាស្ត្រមួយចំនួនទៀត ។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

ប្រភព: Wikipedia

នៅដើមឆ្នាំ ២០២៦ ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយអន្តរជាតិជាច្រើន រួមទាំងគេហទំព័រ Wikipedia បានរាយការណ៍ថា ព្រះសារីរិកធាតុ (លលាដ៍ក្បាល) របស់សន្តហ្ស៊ីស្លាវ៉ា ដែលរក្សាទុកក្នុងហិបដែកកែវមួយ ត្រូវបានលួចចេញពីព្រះវិហារ Basilica of St. Lawrence and St. Zdislava នៅទីក្រុង Jablonné v Podještědí ។ ការលួចនេះបានបង្កឲ្យមានការភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំងក្នុងចំណោមអ្នកកាន់សាសនា ហើយអាជ្ញាធរក្នុងតំបន់បានបើកការស៊ើបអង្កេតមួយយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់ ។

សម្រាប់អ្នកអាននៅកម្ពុជា ដែលជាប្រទេសពុទ្ធសាសនិក ឧប្បត្តិហេតុនេះអាចជាការរំលឹកពីសារៈសំខាន់នៃការថែរក្សាវត្ថុសក្ការៈ និងបេតិកភណ្ឌវប្បធម៌សាសនា ដែលងាយនឹងរងការគំរាមកំហែងពីការលួចប្លន់ និងការជួញដូរខុសច្បាប់ ។ ម្យ៉ាងវិញទៀត ជីវិតរបស់សន្តហ្ស៊ីស្លាវ៉ា ដែលរួមបញ្ចូលការរស់នៅជាគ្រួសារ ការបំរើអ្នកដទៃ និងការលូតលាស់ខាងវិញ្ញាណ នៅតែផ្ដល់នូវគំរូដ៏មានអត្ថន័យសម្រាប់មនុស្សសម័យថ្មី មិនថាជាកាតូលិក ឬពុទ្ធសាសនិកឡើយ ។ ព្រឹត្តិការណ៍លួចនេះក៏បានធ្វើឲ្យសន្តហ្ស៊ីស្លាវ៉ាល្បីឡើងវិញនៅលើឆាកអន្តរជាតិ និងបានរំលេចពីតម្រូវការក្នុងការអប់រំអំពីប្រវត្តិរបស់សន្តដែលរស់នៅក្នុងតួនាទីគ្រួសារ ។