ទិដ្ឋភាពទូទៅ

ប្រភព: Wikipedia

យោងតាមវិគីភីឌាភាសាអង់គ្លេស ជើងហោះហើរ MH370 របស់ក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍ម៉ាឡេស៊ី គឺជាជើងហោះហើរអន្តរជាតិដែលបាត់ខ្លួនដោយអាថ៌កំបាំងនៅថ្ងៃទី ៨ មីនា ២០១៤។

យន្តហោះនេះកំពុងធ្វើដំណើរពីអាកាសយានដ្ឋានអន្តរជាតិកូឡាឡាំពួរ ប្រទេសម៉ាឡេស៊ី ឆ្ពោះទៅកាន់អាកាសយានដ្ឋានអន្តរជាតិប៉េកាំង ប្រទេសចិន ដោយមានអ្នកដំណើរ ២២៧ នាក់ និងសមាជិកនាវិក ១២ នាក់នៅលើនាវា។

មូលហេតុនៃការបាត់ខ្លួនមិនទាន់ត្រូវបានកំណត់ឱ្យច្បាស់លាស់នៅឡើយទេ ហើយវាត្រូវបានគេចាត់ទុកជាសាកលថាជារឿងអាថ៌កំបាំងដ៏ធំបំផុតក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រអាកាសចរណ៍។

ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន

ប្រភព: Wikipedia

យោងតាមទិន្នន័យពីរ៉ាដាយោធាម៉ាឡេស៊ី បន្ទាប់ពីបាត់ទំនាក់ទំនងវិទ្យុ យន្តហោះបានបត់ទៅទិសខាងលិច ឆ្លងកាត់ឧបទ្វីបម៉ាឡេស៊ី ច្រកសមុទ្រម៉ាឡាកា និងសមុទ្រអង់ដាម៉ង់ ដូចបានបង្ហាញក្នុងរូបភាព។

ការវិភាគទិន្នន័យផ្កាយរណប Inmarsat-3 F1 (ដែលគ្របដណ្តប់តំបន់មហាសមុទ្រឥណ្ឌា) ក្រោយមកបានបង្ហាញថាយន្តហោះបានបន្តហោះទៅទិសខាងត្បូងចូលទៅក្នុងមហាសមុទ្រឥណ្ឌា ឆ្ងាយពីឆ្នេរសមុទ្រភាគខាងលិចនៃប្រទេសអូស្ត្រាលី។

តំបន់ស្វែងរកស្ថិតក្នុងទឹកជ្រៅខ្លាំង ដែលមានចរន្តទឹកសមុទ្រស្មុគស្មាញ ដូចបានបង្ហាញក្នុងផែនទីចរន្តទឹកសមុទ្រឥណ្ឌា។

ចំពោះប្រជាជននៅលើយន្តហោះ មានសរុប ២៣៩ នាក់ មកពី ១៤ ប្រទេសផ្សេងៗគ្នា។

អ្នកដំណើរភាគច្រើនជាជនជាតិចិន (១៥៣ នាក់) រួមទាំងក្រុមសិល្បករចិនមួយក្រុម។

សមាជិកនាវិកទាំង ១២ នាក់សុទ្ធតែជាជនជាតិម៉ាឡេស៊ី។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

ប្រភព: Wikipedia

ព្រឹត្តិការណ៍បានចាប់ផ្តើមនៅពាក់កណ្តាលអធ្រាត្រថ្ងៃទី ៨ មីនា ២០១៤។

យន្តហោះបានចាកចេញពីកូឡាឡាំពួរនៅម៉ោង ០០:៤២ ម៉ោងក្នុងតំបន់ ហើយទំនាក់ទំនងវិទ្យុចុងក្រោយបានកើតឡើងនៅម៉ោង ០១:១៩។

យន្តហោះបានបាត់ពីរ៉ាដាស៊ីវិលនៅម៉ោង ០១:២២ ខណៈកំពុងស្ថិតនៅលើដែនអាកាសវៀតណាម។

ក្រោយមក យន្តហោះយោធារបស់អាមេរិក P-8 Poseidon បានចូលរួមក្នុងប្រតិបត្តិការស្វែងរកនៅថ្ងៃទី ២២ ខែមីនា ២០១៤ ដោយចាកចេញពីអាកាសយានដ្ឋាន Perth ប្រទេសអូស្ត្រាលី។

ប្រតិបត្តិការស្វែងរកដំបូងបានផ្តោតលើសមុទ្រចិនខាងត្បូង ប៉ុន្តែក្រោយមកបានផ្លាស់ប្តូរទៅកាន់មហាសមុទ្រឥណ្ឌានៅភាគខាងលិចអូស្ត្រាលី។

យានស្វែងរកក្រោមទឹក Bluefin-21 ត្រូវបានដាក់ឱ្យប្រើប្រាស់ពីថ្ងៃទី ១៤ ខែមេសា ដល់ថ្ងៃទី ២៨ ខែឧសភា ២០១៤ ដើម្បីស្កេនផ្ទៃបាតសមុទ្រដោយសូណា។

នាវា ADV Ocean Shield បានធ្វើប្រតិបត្តិការស្ទង់មតិសំឡេងក្រោមទឹក រួមទាំងការប្រើឧបករណ៍ស្វែងរកសញ្ញា (pinger locator) យ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់។

ផែនទីស្វែងរកបានបង្ហាញពីការផ្លាស់ប្តូរតំបន់ស្វែងរកជាច្រើននៅភាគខាងត្បូងមហាសមុទ្រឥណ្ឌា។

នៅថ្ងៃទី ២៩ ខែកក្កដា ២០១៥ កម្ទេចយន្តហោះមួយផ្នែកដែលគេស្គាល់ថា flaperon (ផ្នែកស្លាប) ត្រូវបានរកឃើញនៅលើកោះរ៉េយូញ៉ុង (La Réunion) របស់ប្រទេសបារាំង។

ការរកឃើញនេះជាភស្តុតាងដំបូងដែលបញ្ជាក់ថាយន្តហោះបានធ្លាក់។

កម្ទេចផ្សេងទៀតក៏ត្រូវបានរកឃើញនៅឆ្នេរសមុទ្រអាហ្វ្រិកខាងកើតផងដែរ ដែលបង្ហាញពីឥទ្ធិពលនៃចរន្តមហាសមុទ្រ។

ការស្វែងរកយ៉ាងទូលំទូលាយត្រូវបានផ្អាកជាផ្លូវការនៅឆ្នាំ ២០១៧ បន្ទាប់ពីចំណាយថវិកាប្រមាណ ១៥០ លានដុល្លារអាមេរិក។

របាយការណ៍ចុងក្រោយរបស់រដ្ឋាភិបាលម៉ាឡេស៊ីនៅឆ្នាំ ២០១៨ មិនអាចកំណត់មូលហេតុពិតប្រាកដបានឡើយ។

សេដ្ឋកិច្ច និងវប្បធម៌

ប្រភព: Wikipedia

ការស្វែងរកយន្តហោះ MH370 គឺជាប្រតិបត្តិការដែលមានតម្លៃថ្លៃបំផុតក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រអាកាសចរណ៍។

ក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍ម៉ាឡេស៊ីបានជួបវិបត្តិហិរញ្ញវត្ថុធ្ងន់ធ្ងរ ហើយរដ្ឋាភិបាលម៉ាឡេស៊ីបានចាត់វិធានការដើម្បីធ្វើជាតូបនីយកម្មក្រុមហ៊ុនវិញនៅពេលក្រោយ។

ផលប៉ះពាល់សេដ្ឋកិច្ចក៏បានជំរុញឱ្យឧស្សាហកម្មអាកាសចរណ៍សកលពង្រឹងវិធានការតាមដានយន្តហោះ ដូចជាតម្រូវឱ្យរាយការណ៍ទីតាំងរៀងរាល់ ១៥ នាទីម្តង។

តាមវប្បធម៌ ករណីនេះបានបង្កឱ្យមានការចូលរួមរំលែកទុក្ខយ៉ាងធំធេងជាសកល។

រូបភាពសារលិខិតនៅហាងលក់សៀវភៅម៉ាឡេស៊ី បង្ហាញពីក្តីសង្ឃឹម និងការអធិស្ឋានដល់ជនរងគ្រោះ។

គ្រួសារអ្នកដំណើរចិនបានដើរតួនាទីសំខាន់ក្នុងការទាមទារការបន្តស្វែងរក និងចម្លើយ។

សារ "Pray for MH370" បានរីករាលដាលតាមបណ្តាញសង្គម ហើយរឿងនេះបានបំផុសឱ្យមានសៀវភៅ និងភាពយន្តឯកសារជាច្រើន។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

ប្រភព: Wikipedia

រហូតមកដល់ឆ្នាំ ២០២៦ អាថ៌កំបាំងនៃការបាត់ខ្លួនរបស់ MH370 នៅតែបន្តមិនទាន់មានចម្លើយ។

ផែនទីកម្តៅដែលបានចេញផ្សាយដោយក្រុមវិទ្យាសាស្ត្រ និងបច្ចេកវិទ្យាការពារជាតិអូស្ត្រាលី (DST) បង្ហាញពីតំបន់ដែលទំនងជាទីតាំងធ្លាក់ ប៉ុន្តែរហូតមកដល់ពេលនេះ មិនទាន់មានការរកឃើញគ្រឿងសំខាន់នោះទេ។

ក្រុមគ្រួសារជនរងគ្រោះនៅតែបន្តជំរុញឱ្យរដ្ឋាភិបាលផ្សេងៗធ្វើការស្វែងរកឡើងវិញ។

សម្រាប់អ្នកអាននៅកម្ពុជា ឧប្បត្តិហេតុនេះជាការរំលឹកពីសារៈសំខាន់នៃសុវត្ថិភាពអាកាសចរណ៍ ជាពិសេសក្នុងតំបន់អាស៊ានដែលកំពុងរីកចម្រើន។

ការកែលម្អបទប្បញ្ញត្តិតាមដានយន្តហោះ និងកិច្ចសហប្រតិបត្តិការស្វែងរកអន្តរជាតិ គឺជាមេរៀនដែលឧស្សាហកម្មអាកាសចរណ៍បានដកស្រង់ពីព្រឹត្តិការណ៍នេះ ដើម្បីបង្កើនសុវត្ថិភាពសម្រាប់អ្នកដំណើរទាំងអស់។