ទិដ្ឋភាពទូទៅ

តាមវិគីភីឌា សហគ្រាសធុនតូច និងមធ្យម (SMEs) គឺជាអាជីវកម្មដែលមានចំនួនបុគ្គលិក និងប្រាក់ចំណូលស្ថិតនៅក្រោមកម្រិតកំណត់ជាក់លាក់។ ពាក្យកាត់ «SME» ត្រូវបានប្រើប្រាស់ដោយទីភ្នាក់ងារជាតិ និងអង្គការអន្តរជាតិជាច្រើន ដូចជា ធនាគារពិភពលោក អង្គការ OECD សហភាពអឺរ៉ុប អង្គការសហប្រជាជាតិ និងអង្គការ WTO ជាដើម។ និយមន័យជាក់លាក់ប្រែប្រួលតាមប្រទេស និងអង្គការ៖ ឧទាហរណ៍នៅសហភាពអឺរ៉ុប សហគ្រាសដែលមាននិយោជិតក្រោម ២៥០ នាក់ និងចំណូលមិនលើសពី ៥០ លានអឺរ៉ូ ត្រូវបានចាត់ទុកជា SME។ ផ្ទុយមកវិញ នៅសហរដ្ឋអាមេរិក និយមន័យខុសគ្នាទៅតាមឧស្សាហកម្ម។ ទោះយ៉ាងណា អ្វីដែលជារួមគឺ SMEs ត្រូវបានទទួលស្គាល់ថាជាឆ្អឹងខ្នងនៃសេដ្ឋកិច្ចជាតិ ដោយសារសមត្ថភាពក្នុងការបង្កើតការងារ និងជំរុញគំនិតច្នៃប្រឌិត។

ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន

ប្រភព: Wikipedia

SMEs មានវត្តមាននៅគ្រប់ទីកន្លែង ប៉ុន្តែបញ្ហាប្រឈម និងឱកាសខុសគ្នាទៅតាមភូមិភាគ។ ការស្ទង់មតិរបស់ធនាគារវិនិយោគអឺរ៉ុប (EIB) ក្នុងឆ្នាំ ២០២១ បានបង្ហាញថាតម្រូវការឥណទានពី SMEs នៅអាហ្រ្វិកខាងត្បូងបានផ្លាស់ប្តូរគួរឱ្យកត់សម្គាល់ ខណៈដែលនៅអាហ្រ្វិកខាងកើត ការរំពឹងទុកក៏មានការប្រែប្រួលផងដែរ។ ទិន្នន័យនេះឆ្លុះបញ្ចាំងពីស្ថានភាពសេដ្ឋកិច្ច និងគោលនយោបាយរូបិយវត្ថុក្នុងតំបន់។

ក្រៅពីនេះ និយមន័យផ្លូវការរបស់ SME ក៏ខុសគ្នាទៅតាមប្រទេសដែរ។ ជាឧទាហរណ៍ នៅចិន និយមន័យត្រូវបានកំណត់ដោយផ្អែកលើឧស្សាហកម្ម ចំណូល និងចំនួននិយោជិត ដោយមានកម្រិតខុសគ្នាសម្រាប់វិស័យនីមួយៗ។ នៅក្នុងប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍ SMEs មួយចំនួនធំជាសហគ្រាសក្រៅប្រព័ន្ធ ដែលមិនបានចុះបញ្ជី ហើយនេះជាបញ្ហាប្រឈមសម្រាប់ការប្រមូលទិន្នន័យ និងការគាំទ្រ។ ភាពចម្រុះនេះបង្ហាញពីរបៀបដែល SME ត្រូវបានយល់ឃើញ និងគាំទ្រក្នុងបរិបទភូមិសាស្ត្រនីមួយៗ។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

យោងតាមវិគីភីឌា គំនិតនៃ SME មានឫសគល់តាំងពីការបង្កើតអាជីវកម្មដំបូងៗ ប៉ុន្តែការចាប់អារម្មណ៍ជាផ្លូវការបានកើនឡើងក្នុងសតវត្សទី ២០។ ក្រោយសង្គ្រាមលោកលើកទី ២ រដ្ឋាភិបាលជាច្រើនបានផ្តោតលើការកសាងសេដ្ឋកិច្ចឡើងវិញ ហើយសហគ្រាសតូចៗបានក្លាយជាចំណុចស្នូល។ នៅទសវត្សរ៍ ១៩៧០ និង ៨០ មានការកើនឡើងនៃការទទួលស្គាល់តួនាទីរបស់វិស័យក្រៅប្រព័ន្ធ និងសហគ្រាសខ្នាតតូចក្នុងការបង្កើតការងារ ជាពិសេសនៅក្នុងប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍។ ចាប់តាំងពីទសវត្សរ៍ ១៩៩០ ពាក្យ «SME» និងនិយមន័យដែលពាក់ព័ន្ធបានក្លាយជាផ្នែកមួយនៃគោលនយោបាយសេដ្ឋកិច្ចរបស់អង្គការអន្តរជាតិ ដូចជាធនាគារពិភពលោក និង OECD ជាដើម ហើយត្រូវបានដាក់បញ្ចូលក្នុងកិច្ចព្រមព្រៀងពាណិជ្ជកម្ម និងគោលនយោបាយអភិវឌ្ឍន៍។

សេដ្ឋកិច្ច និងវប្បធម៌

ប្រភព: Wikipedia

SMEs គឺជាកត្តាជំរុញកំណើនសេដ្ឋកិច្ចដ៏សំខាន់ ដោយបានរួមចំណែកយ៉ាងច្រើនដល់ផលិតផលក្នុងស្រុកសរុប (GDP) និងការនាំចេញ។ ពួកគេជាប្រភពនៃការច្នៃប្រឌិត និងភាពបត់បែន ដែលអនុញ្ញាតឱ្យសេដ្ឋកិច្ចឆ្លើយតបនឹងការប្រែប្រួលទីផ្សារបានយ៉ាងរហ័ស។ នៅក្នុងវប្បធម៌ សហគ្រាសគ្រួសារ និងអាជីវកម្មតូចៗ ជាពិសេសក្នុងវិស័យសិប្បកម្ម ម្ហូបអាហារ និងទេសចរណ៍ បានដើរតួជាអ្នកថែរក្សាប្រពៃណី និងអត្តសញ្ញាណក្នុងស្រុក។

ទោះជាយ៉ាងណា SMEs ជាច្រើនប្រឈមនឹងបញ្ហាក្នុងការវិនិយោគលើបច្ចេកវិទ្យាទំនើប។ ការស្ទង់មតិរបស់ EIB បង្ហាញថា ឧបសគ្គចម្បងរួមមានការចំណាយខ្ពស់ កង្វះជំនាញឌីជីថល និងការខ្វះហិរញ្ញប្បទានសមស្រប។ ការគាំទ្រផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុ និងបច្ចេកទេសពីរដ្ឋាភិបាល ដូចជាការផ្តល់ប្រាក់កម្ចីអត្រាការប្រាក់ទាប និងការបណ្តុះបណ្តាល គឺជាគន្លឹះដើម្បីជួយពួកគេឆ្លងកាត់ការផ្លាស់ប្តូរឌីជីថល។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

ប្រភព: Wikipedia

ការរីករាលដាលនៃជំងឺ COVID-19 បានបង្កើតសម្ពាធយ៉ាងខ្លាំងលើ SMEs ទូទាំងពិភពលោក ប៉ុន្តែក៏បានជំរុញការផ្លាស់ប្តូរឌីជីថលយ៉ាងឆាប់រហ័សផងដែរ។ ទិន្នន័យពីធនាគារវិនិយោគអឺរ៉ុប (EIB) បង្ហាញថាមានចំនួន SMEs ច្រើនដែលបានវិនិយោគក្នុងការធ្វើឌីជីថលនីយកម្ម និងទទួលបានការគាំទ្រហិរញ្ញវត្ថុសាធារណៈក្នុងរយៈពេលបីឆ្នាំកន្លងមក។ នេះបញ្ជាក់ពីតួនាទីសំខាន់របស់វិធានការគាំទ្រពីរដ្ឋក្នុងការជួយ SMEs រស់រាន និងសម្របខ្លួនក្នុងគ្រាមានវិបត្តិ។

នៅកម្ពុជា SMEs តំណាងឱ្យភាគច្រើននៃសហគ្រាសសរុប និងបង្កើតការងារជាច្រើន។ ស្របពេលជាមួយនឹងបញ្ហាប្រឈមនានា ដូចជាការប្រកួតប្រជែង និងតម្រូវការច្នៃប្រឌិត ការយល់ដឹងអំពីនិន្នាការជាសកល រួមទាំងការគាំទ្រផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុ និងបច្ចេកវិទ្យា គឺជាកត្តាចាំបាច់សម្រាប់ការអភិវឌ្ឍប្រកបដោយចីរភាព។ ជាមួយនឹងការអភិវឌ្ឍនៃគោលនយោបាយរបស់រាជរដ្ឋាភិបាល ដូចជាយុទ្ធសាស្ត្រ SME ឆ្នាំ ២០២៥ ឱកាសកំពុងពង្រីកសម្រាប់សហគ្រិននៅទូទាំងប្រទេស។