ទិដ្ឋភាពទូទៅ

ការពន្យារពេល (Postponement) គឺជាយុទ្ធសាស្ត្រអាជីវកម្មមួយ ដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់ក្នុងវិស័យផលិតកម្ម និងការគ្រប់គ្រងខ្សែសង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់។ តាមវិគីភីឌាភាសាអង់គ្លេស យុទ្ធសាស្ត្រនេះមានគោលដៅបង្កើនអត្ថប្រយោជន៍ដែលអាចទទួលបានឱ្យបានច្រើនបំផុត និងកាត់បន្ថយហានិភ័យឱ្យបានតិចបំផុត ដោយការពន្យារការវិនិយោគបន្ថែមទៅលើផលិតផល ឬសេវាកម្មមួយ រហូតដល់ពេលចុងក្រោយបំផុតដែលអាចធ្វើទៅបាន។

វិគីភីឌាពន្យល់បន្ថែមថា ក្នុងករណីមួយទៀត អ្នកផលិតបង្កើតផលិតផលមួយជាទម្រង់ទូទៅ ហើយកែប្រែវានៅដំណាក់កាលក្រោយ មុនពេលចែកចាយជាចុងក្រោយទៅកាន់អតិថិជន។ ដូច្នេះ គោលគំនិតស្នូលនៃការពន្យារពេល គឺការរង់ចាំឱ្យបានយូរបំផុតតាមដែលអាចធ្វើទៅបាន មុនពេលសម្រេចចិត្តវិនិយោគបន្ថែម ឬកែប្រែផលិតផល ដើម្បីទាញយកអត្ថប្រយោជន៍ និងកាត់បន្ថយហានិភ័យ។

ប្រភេទនៃការពន្យារពេល

តាមវិគីភីឌា ការពន្យារពេលត្រូវបានលើកឡើងជាប្រភេទចំនួន ៥ គឺ ការពន្យារពេលផ្នែកដាក់ស្លាក (labeling) ការពន្យារពេលផ្នែកវេចខ្ចប់ (packaging) ការពន្យារពេលផ្នែកផ្គុំ (assembly) ការពន្យារពេលផ្នែកផលិត (manufacturing) និងការពន្យារពេលផ្នែកពេលវេលា (time)។

ប្រភេទទាំង ៥ នេះបង្ហាញថា យុទ្ធសាស្ត្រនេះអាចត្រូវបានអនុវត្តនៅដំណាក់កាលផ្សេងៗគ្នានៃខ្សែសង្វាក់ផលិតកម្ម និងការចែកចាយ ចាប់ពីការដាក់ស្លាក និងការវេចខ្ចប់ រហូតដល់ការផ្គុំ ការផលិត និងការគ្រប់គ្រងពេលវេលា។ ការបែងចែកបែបនេះក៏ជួយឱ្យយល់ថា ការពន្យារពេលមិនកំណត់ត្រឹមដំណាក់កាលណាមួយតែមួយនោះទេ ប៉ុន្តែអាចអនុវត្តបាននៅចំណុចផ្សេងៗគ្នានៃដំណើរការផលិត និងការចែកចាយទំនិញទៅកាន់អតិថិជន។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

តាមវិគីភីឌា ការយោងមួយក្នុងចំណោមការយោងដំបូងៗបំផុតអំពីគោលគំនិតការពន្យារពេល គឺមកពីអត្ថបទស្រាវជ្រាវមួយរបស់លោក Walter Zinn និងលោក Donald J. Bowersox ដែលបានចេញផ្សាយនៅក្នុងទិនានុប្បវត្តិ Journal of Business Logistics ក្នុងឆ្នាំ ១៩៨៨។

ក្នុងអត្ថបទនោះ ប្រភេទនៃការពន្យារពេលចំនួន ៥ ត្រូវបានលើកឡើងឱ្យឃើញច្បាស់ គឺ ការពន្យារពេលផ្នែកដាក់ស្លាក ផ្នែកវេចខ្ចប់ ផ្នែកផ្គុំ ផ្នែកផលិត និងផ្នែកពេលវេលា។ នេះបង្ហាញថា គោលគំនិតនេះត្រូវបានចងក្រងជាប្រភេទផ្សេងៗគ្នាតាំងពីឆ្នាំ ១៩៨៨ មកម្ល៉េះ។

បើតាមវិគីភីឌា ការពន្យារពេលនៅតែត្រូវបានពន្យល់ថាជាយុទ្ធសាស្ត្រអាជីវកម្មមួយ ដែលផ្តោតលើការរង់ចាំឱ្យបានយូរបំផុតតាមដែលអាចធ្វើទៅបាន ដើម្បីបង្កើនអត្ថប្រយោជន៍ និងកាត់បន្ថយហានិភ័យ។

សេដ្ឋកិច្ច និងពាណិជ្ជកម្ម

ក្នុងវិស័យសេដ្ឋកិច្ច និងពាណិជ្ជកម្ម យុទ្ធសាស្ត្រនេះទាក់ទងផ្ទាល់នឹងការសម្រេចចិត្តថា តើក្រុមហ៊ុនគួរវិនិយោគ ផលិត ឬកែប្រែផលិតផលនៅពេលណា។ តាមវិគីភីឌា អ្នកផលិតអាចផលិតផលិតផលជាទម្រង់ទូទៅ ហើយកែប្រែវានៅដំណាក់កាលក្រោយ មុនពេលចែកចាយទៅកាន់អតិថិជន។ ការពន្យារការវិនិយោគបន្ថែមរហូតដល់ពេលចុងក្រោយបំផុត ជួយឱ្យក្រុមហ៊ុនបង្កើនអត្ថប្រយោជន៍ដែលអាចទទួលបាន និងកាត់បន្ថយហានិភ័យ។

ឧទាហរណ៍ដែលវិគីភីឌាលើកឡើង គឺហាងលក់តាមអ៊ីនធឺណិតរបស់ក្រុមហ៊ុន Dell Computers ដែលអនុវត្តគំរូផលិតតាមការបញ្ជាទិញ (build-to-order)។ ក្នុងគំរូនេះ ការផលិត ឬការកែប្រែផលិតផលត្រូវបានធ្វើឡើងបន្ទាប់ពីអតិថិជនបានបញ្ជាទិញ។ នេះជាការបង្ហាញពីរបៀបដែលគោលគំនិតរង់ចាំឱ្យយូរបំផុត ត្រូវបានអនុវត្តក្នុងពាណិជ្ជកម្មជាក់ស្តែង។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

នៅពេលបច្ចុប្បន្ន ការពន្យារពេលនៅតែជាគោលគំនិតដែលពាក់ព័ន្ធនឹងការគ្រប់គ្រងខ្សែសង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់ និងការផលិត ព្រោះវាបង្ហាញពីរបៀបដែលក្រុមហ៊ុនអាចកំណត់ពេលវេលានៃការវិនិយោគ និងការកែប្រែផលិតផលឱ្យស្របនឹងស្ថានភាពជាក់ស្តែង។ តាមវិគីភីឌា យុទ្ធសាស្ត្រនេះត្រូវបានប្រើប្រាស់ក្នុងវិស័យផលិតកម្ម និងការគ្រប់គ្រងខ្សែសង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់ ដែលជាវិស័យពាក់ព័ន្ធផ្ទាល់នឹងសេដ្ឋកិច្ច និងជីវភាពប្រចាំថ្ងៃរបស់ប្រជាជន។

សម្រាប់អ្នកអានចង្វាក់ខ្មែរ ការយល់ដឹងអំពីគោលគំនិតនេះអាចជួយឱ្យការតាមដានព័ត៌មានអំពីការផលិត ពាណិជ្ជកម្ម និងខ្សែសង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់កាន់តែច្បាស់លាស់ ជាពិសេសនៅពេលដែលប្រធានបទទាំងនេះត្រូវបានលើកឡើងជាញឹកញាប់នៅក្នុងព័ត៌មានសេដ្ឋកិច្ចអន្តរជាតិ។ ឧទាហរណ៍អំពីហាងលក់តាមអ៊ីនធឺណិតរបស់ក្រុមហ៊ុន Dell Computers ក៏បង្ហាញថា គំរូផលិតតាមការបញ្ជាទិញគឺជាផ្នែកមួយនៃបទពិសោធន៍ទិញទំនិញប្រចាំថ្ងៃរបស់អ្នកប្រើប្រាស់ជាច្រើននៅទូទាំងពិភពលោក។