ទិដ្ឋភាពទូទៅ

ប្រភព: Wikipedia

សាំងពេទឺបឺក (Saint Petersburg) គឺជាទីក្រុងធំជាងគេទីពីរនៅក្នុងប្រទេសរុស្ស៊ី បន្ទាប់ពីទីក្រុងមូស្គូដែលជារដ្ឋធានី។ តាមវិគីភីឌា ទីក្រុងនេះស្ថិតនៅលើទន្លេនីវ៉ា ត្រង់ក្បាលឈូងសមុទ្រហ្វាំងឡង់ ជាប់នឹងសមុទ្របាល់ទិក។ វាធ្លាប់ជារដ្ឋធានីនៃចក្រភពរុស្ស៊ី និងជាកំពង់ផែយុទ្ធសាស្ត្រនៅសមុទ្របាល់ទិក ហើយបច្ចុប្បន្នត្រូវបានគ្រប់គ្រងជា "ទីក្រុងសហព័ន្ធ" (federal city)។

វិគីភីឌាបានរាយការណ៍ថា ទីក្រុងនេះក៏ធ្លាប់ស្គាល់តាមឈ្មោះផ្សេងទៀត គឺ ពេត្រូក្រាដ (Petrograd) និងក្រោយមកទៀត លេនីងក្រាដ (Leningrad)។ គិតត្រឹមជំរឿនឆ្នាំ២០២១ ទីក្រុងមានប្រជាជន ៥,៦០១,៩១១ នាក់ ខណៈដែលតំបន់ទីក្រុងធំ (metropolitan area) មានប្រជាជនជាង ៦.៤ លាននាក់។ វាជាទីក្រុងធំជាងគេទី៤ នៅអឺរ៉ុប និងជាទីក្រុងដែលមានប្រជាជនច្រើនបំផុតនៅលើសមុទ្របាល់ទិក។

ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន

ប្រភព: Wikipedia

តាមវិគីភីឌា ទីក្រុងសាំងពេទឺបឺកមានផ្ទៃដី ១,៤៣៩ គីឡូម៉ែត្រការ៉េ (៥៥៦ ម៉ាយការ៉េ) ដែលធ្វើឱ្យវាក្លាយជាអង្គភាពរដ្ឋបាលដែលមានផ្ទៃដីតូចជាងគេនៅក្នុងប្រទេសរុស្ស៊ី។ ទីក្រុងស្ថិតនៅចំណុចដែលទន្លេនីវ៉ាហូរចូលឈូងសមុទ្រហ្វាំងឡង់ ហើយបន្តទៅសមុទ្របាល់ទិក ដូច្នេះវាមានសារៈសំខាន់ជាច្រកចេញចូលសមុទ្ររបស់រុស្ស៊ីតាំងពីប្រវត្តិសាស្ត្រមក។

ចំណែកចំនួនប្រជាជន តាមជំរឿនឆ្នាំ២០២១ មាន ៥,៦០១,៩១១ នាក់ ដោយភាសារុស្ស៊ីជាភាសាប្រើប្រាស់ចម្បង។ ដោយសារស្ថិតនៅខាងជើងខ្ពស់ ទីក្រុងនេះមានបាតុភូតដ៏ល្បីមួយនៅរដូវក្តៅ គឺ "យប់ស" (White Nights) ដែលមេឃនៅភ្លឺរហូតដល់យប់ជ្រៅ៖ វិគីភីឌាបង្ហាញរូបថតច្រាំងទន្លេនីវ៉ានៅម៉ោង ២៣:១១ ថ្ងៃទី២២ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០១៣ ដែលមេឃនៅភ្លឺច្បាស់។ លើសពីនេះ វាក៏ជាទីក្រុងខាងជើងបំផុតក្នុងលោកដែលមានប្រជាជនលើសពី ១ លាននាក់ផងដែរ។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

ប្រភព: Wikipedia

តាមវិគីភីឌា សាំងពេទឺបឺកគឺជាអតីតរដ្ឋធានីនៃចក្រភពរុស្ស៊ី ដោយទីលានវាំង (Palace Square) ធ្លាប់ជាទីលានកណ្តាលរបស់ចក្រភព និងជាទីកន្លែងកើតហេតុប្រវត្តិសាស្ត្រសំខាន់ៗជាច្រើន។ រូបសំណាក "ទេពបុរសសំរិទ្ធ" (Bronze Horseman) គឺជារូបសំណាកឧទ្ទិសដល់ពេត្រូមហារាជ ហើយបន្ទាយពេត្រូ និងប៉ូល (Peter and Paul Fortress) ដែលផែនទីឆ្នាំ១៧២២ បង្ហាញ ក៏ជាសំណង់ចំណាស់មួយរបស់ទីក្រុង។ នៅថ្ងៃទី២៦ ខែធ្នូ ឆ្នាំ១៨២៥ ទីលានសេណាត (Senate Square) បានក្លាយជាទីកន្លែងនៃការបះបោរ Decembrist ដ៏ល្បីល្បាញ។

ក្នុងអំឡុងសង្គ្រាមលោកលើកទី១ ឈ្មោះទីក្រុងត្រូវបានផ្លាស់ពី "Petersburg" ដែលមានលក្ខណៈអាល្លឺម៉ង់ ទៅជា "Petrograd" ជាកិត្តិយសដល់ពេត្រូមហារាជ។ បន្ទាប់ពីពួកបូលសេវិក (Bolsheviks) កាន់អំណាចក្នុងឆ្នាំ១៩១៧ ពួកគេបានធ្វើពិធីអបអរទី១ ឧសភា នៅក្បែរវិមានរដូវរងាក្នុងឆ្នាំ១៩១៨។ ពីឆ្នាំ១៩២៤ ដល់ឆ្នាំ១៩៩១ ទីក្រុងត្រូវបានគេស្គាល់ថា លេនីងក្រាដ (Leningrad)។

សង្គ្រាមលោកលើកទី២ បាននាំមកនូវទុក្ខសោកដ៏ធ្ងន់ធ្ងរ៖ ការឡោមព័ទ្ធទីក្រុងលេនីងក្រាដ (Siege of Leningrad) បានអូសបន្លាយ ៨៧២ ថ្ងៃ ហើយប្រជាជនស៊ីវិលជាង ១ លាននាក់បានស្លាប់ ដោយភាគច្រើនបណ្តាលមកពីការអត់ឃ្លាន។ ក្រោយសង្គ្រាម ទីក្រុងបានឆ្លងកាត់ការផ្លាស់ប្តូរជាច្រើន រួមទាំងការបំផ្លាញវិហារប្រវត្តិសាស្ត្រមួយចំនួនក្នុងសម័យ "The Thaw" ដូចជាវិហារនៅទីលានសេណាយ៉ា (Sennaya Square)។ បន្ទាប់ពីឆ្នាំ១៩៩១ ទីក្រុងបានវិលត្រឡប់មកប្រើឈ្មោះ "សាំងពេទឺបឺក" វិញរហូតដល់សព្វថ្ងៃ។

សេដ្ឋកិច្ច និងវប្បធម៌

ប្រភព: Wikipedia

តាមវិគីភីឌា សាំងពេទឺបឺកជាមជ្ឈមណ្ឌលសេដ្ឋកិច្ចដ៏សំខាន់របស់រុស្ស៊ី ដោយសារជាកំពង់ផែយុទ្ធសាស្ត្រនៅសមុទ្របាល់ទិក និងមានឧស្សាហកម្មធំៗ ដូចជាអាគារដ្ឋានកប៉ាល់ Admiralty (Admiralty Shipyard) និងរោងចក្រ Power Machines។ បណ្តាញដឹកជញ្ជូនក៏ទំនើប ដោយមានរថភ្លើងក្រោមដី (metro) ដែលស្ថានីយ Narvskaya បើកដំណើរការតាំងពីឆ្នាំ១៩៥៥ រថភ្លើងល្បឿនលឿន Sapsan ដែលភ្ជាប់ទៅមូស្គូ ព្រមទាំងអាកាសយានដ្ឋានអន្តរជាតិ Pulkovo។

ផ្នែកវប្បធម៌វិញ ទីក្រុងនេះសម្បូរទៅដោយសារមន្ទីរ មហោស្រព និងសំណង់ស្ថាបត្យកម្មដ៏អស្ចារ្យ។ សារមន្ទីរអ៊ែរមីតាស (Hermitage) គឺជានិមិត្តរូបដ៏ល្បីរបស់ទីក្រុង រីឯមហោស្រពម៉ារីអ៊ីនស្គី (Mariinsky Theatre) ក៏ជាមហោស្រពសំខាន់មួយដែលមានសាលប្រគំតន្ត្រីដ៏ប្រណិត។ មហោស្រព Alexandrinsky ក៏ជាកន្លែងសិល្បៈដែលមានឈ្មោះផងដែរ។

ស្ថាបត្យកម្មទីក្រុងមានលក្ខណៈចម្រុះ៖ វិហារស្មុលនី (Smolny Cathedral) ជាគំរូស្ថាបត្យកម្មបែបបារ៉ុក (Baroque) រីឯវិហារកាហ្សាន (Kazan Cathedral) ជាគំរូស្ថាបត្យកម្មបែបនីអូក្លាស្ស៊ិក (Neoclassical) ហើយស្ពាន Trinity ជាស្នាដៃបែបអាតនូវ៉ូ (Art Nouveau)។ នៅជិតទីក្រុងក៏មានវិមានរាជវាំងល្បីៗ ដូចជាពេត្រូហ្វ (Peterhof) និងសារស្គូយេសេឡូ (Tsarskoe Selo) ដែលរួមមានវិមានកាតឺរីន (Catherine Palace) និងបន្ទប់ Amber Room ដ៏ល្បីល្បាញ។ មហាវិថីណេវស្គី (Nevsky Prospekt) ជាផ្លូវធំរបស់ទីក្រុង ហើយពិធី "Scarlet Sails" នៅលើទន្លេនីវ៉ា ក៏ជាព្រឹត្តិការណ៍វប្បធម៌ដែលទាក់ទាញអ្នកទស្សនាផងដែរ។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

ប្រភព: Wikipedia

បច្ចុប្បន្ន តាមវិគីភីឌា សាំងពេទឺបឺកនៅតែជាទីក្រុងធំជាងគេទីពីររបស់រុស្ស៊ី និងជាទីក្រុងសហព័ន្ធដែលមានអភិបាល និងក្រុមប្រឹក្សាទីក្រុងរៀងៗខ្លួន ដោយវិទ្យាស្ថានស្មុលនី (Smolny Institute) ជាកន្លែងធ្វើការរបស់អភិបាល រីឯវិមានម៉ារីអ៊ីនស្គី (Mariinsky Palace) ជាទីកន្លែងប្រជុំរបស់ក្រុមប្រឹក្សាទីក្រុង។

ទីក្រុងនេះក៏ជាម្ចាស់ផ្ទះនៃវេទិកាសេដ្ឋកិច្ចអន្តរជាតិសាំងពេទឺបឺក (Saint Petersburg International Economic Forum) ដែលវិគីភីឌាពណ៌នាថាជាវេទិកាវិនិយោគដ៏សំខាន់របស់រុស្ស៊ី។ ទីក្រុងក៏បានអភិវឌ្ឍហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធទំនើបៗបន្ថែម ដូចជាអគារ Lakhta Center និងកីឡដ្ឋាន Gazprom Arena នៅលើកោះ Krestovsky។ សម្រាប់អ្នកអាន ការយល់ដឹងអំពីសាំងពេទឺបឺកជួយឱ្យតាមដានព័ត៌មានស្តីពីរុស្ស៊ី ទាំងផ្នែកសេដ្ឋកិច្ច វប្បធម៌ និងទេសចរណ៍ កាន់តែច្បាស់លាស់ ព្រោះទីក្រុងនេះជាទាំងកំពង់ផែ មជ្ឈមណ្ឌលឧស្សាហកម្ម និងចំណុចទាក់ទាញវប្បធម៌ដ៏សំខាន់របស់ប្រទេស។