ទិដ្ឋភាពទូទៅ

ប្រភព: Wikipedia

យោងតាមវិគីភីឌា ថូម៉ាស អេនឌ្រូស៍ ជុនញ៉ូ (Thomas Andrews Jr.) គឺជាអ្នកជំនួញ និងជាអ្នកសាងសង់កប៉ាល់ជនជាតិអង់គ្លេស ដែលបានបម្រើការជានាយកគ្រប់គ្រង និងជាប្រធានផ្នែកគូរប្លង់នៅក្រុមហ៊ុនសាងសង់កប៉ាល់ Harland and Wolff ក្នុងទីក្រុងបែលហ្វាស ប្រទេសអៀរឡង់ (បច្ចុប្បន្នជាអៀរឡង់ខាងជើង)។ គាត់ត្រូវបានគេស្គាល់ជាចម្បងតាមរយៈតួនាទីដ៏សំខាន់ក្នុងការរចនា និងសាងសង់កប៉ាល់ដ៏ល្បីល្បាញ RMS Titanic និងការស្លាប់របស់គាត់នៅក្នុងគ្រោះមហន្តរាយការលិចកប៉ាល់នោះកាលពីថ្ងៃទី ១៥ មេសា ១៩១២។ មរណភាពរបស់គាត់បានធ្វើឱ្យគាត់ក្លាយជាវីរបុរសមួយរូប ហើយរឿងរ៉ាវរបស់គាត់ត្រូវបានពិពណ៌នានៅក្នុងសៀវភៅ និងខ្សែភាពយន្តជាច្រើននៅទូទាំងពិភពលោក។

ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន

ប្រភព: Wikipedia

តាមរយៈវិគីភីឌា អេនឌ្រូស៍កើតនៅថ្ងៃទី ៧ កុម្ភៈ ១៨៧៣ នៅទីក្រុងតូច Comber ក្នុងខេត្ត County Down ប្រទេសអៀរឡង់ (បច្ចុប្បន្នស្ថិតក្នុងអៀរឡង់ខាងជើង)។ គាត់ជាកូនប្រុសរបស់លោក Thomas Andrews Sr. ដែលជាអ្នកនយោបាយ និងជាសមាជិកក្រុមប្រឹក្សាឯកជននៃចក្រភពអង់គ្លេសសម្រាប់អៀរឡង់ ហើយម្ដាយគាត់ឈ្មោះ Eliza Pirrie ជាប្អូនស្រីរបស់ Lord Pirrie ដែលជាប្រធានក្រុមហ៊ុន Harland and Wolff។ គាត់មានបងប្អូន ៦ នាក់ និងធំដឹងក្តីក្នុងគ្រួសារអ្នកមានឥទ្ធិពលខាងនយោបាយនិងពាណិជ្ជកម្ម ដោយមានជំនឿសាសនាប្រូតេស្ដង់ (Presbyterian)។

អេនឌ្រូស៍បានសិក្សានៅសាលា Royal Belfast Academical Institution ហើយចាប់ពីអាយុ ១៦ ឆ្នាំ គាត់បានចូលធ្វើកម្មសិក្សារយៈពេល ៥ ឆ្នាំនៅក្នុងក្រុមហ៊ុន Harland and Wolff។ នៅឆ្នាំ ១៩០៨ គាត់បានរៀបការជាមួយអ្នកស្រី Helen Reilly Barbour ដែលជាកូនស្រីរបស់អ្នកឧស្សាហកម្មវាយនភណ្ឌមួយរូប ហើយពួកគេមានកូនស្រីម្នាក់ឈ្មោះ Elizabeth Law Barbour Andrews ដែលកើតនៅឆ្នាំ ១៩១០។ ភរិយានិងកូនស្រីរបស់គាត់បានរស់រានមានជីវិតក្រោយការលិចកប៉ាល់ Titanic។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

ប្រភព: Wikipedia

តាមវិគីភីឌា អេនឌ្រូស៍បានបង្ហាញពីសមត្ថភាពដ៏ឆ្នើមក្នុងការរចនាកប៉ាល់ ហើយត្រូវបានតែងតាំងជានាយកគ្រប់គ្រង និងជាប្រធានផ្នែកគូរប្លង់នៅឆ្នាំ ១៩០៧ ក្នុងវ័យ ៣៤ ឆ្នាំ។ នៅក្នុងតួនាទីនេះ គាត់បានត្រួតពិនិត្យការសាងសង់កប៉ាល់ជាច្រើន រួមទាំងកប៉ាល់នៃថ្នាក់ Olympic ដែលមានឈ្មោះថា RMS Titanic និង RMS Olympic។ អេនឌ្រូស៍បានចូលរួមយ៉ាងសកម្មក្នុងការរចនាកប៉ាល់ Titanic ដោយយកចិត្តទុកដាក់លើគ្រប់ព័ត៌មានលម្អិត ចាប់តាំងពីប្លង់ផ្ទៃក្នុងរហូតដល់ប្រព័ន្ធសុវត្ថិភាព។ កប៉ាល់នេះត្រូវបានសាងសង់រួចរាល់ក្នុងឆ្នាំ ១៩១២ ដោយមានទម្ងន់ជាង ៤៦ ០០០ តោន និងអាចផ្ទុកអ្នកដំណើរជាង ២ ០០០ នាក់។

នៅពេលកប៉ាល់ Titanic ចេញដំណើរជាលើកដំបូងពីទីក្រុង Southampton ប្រទេសអង់គ្លេស ទៅកាន់ទីក្រុងញូវយ៉ក សហរដ្ឋអាមេរិក នៅថ្ងៃទី ១០ មេសា ១៩១២ អេនឌ្រូស៍បានស្ថិតនៅលើកប៉ាល់ក្នុងនាមជាប្រធានក្រុមសង្កេតការណ៍នៃក្រុមហ៊ុន ដើម្បីកត់ត្រារាល់បញ្ហានិងភាពមិនល្អឥតខ្ចោះ សម្រាប់ការកែលម្អនៅពេលអនាគត។ នៅយប់ថ្ងៃទី ១៤ មេសា ១៩១២ វេលាម៉ោងប្រហែល ១១ និង ៤០ នាទីយប់ កប៉ាល់បានបុកជាមួយផ្ទាំងទឹកកក។ តាមវិគីភីឌា អេនឌ្រូស៍ដែលត្រូវបានហៅឱ្យទៅត្រួតពិនិត្យការខូចខាត បានសន្និដ្ឋានថាកប៉ាល់នឹងមិនអាចរស់បានឡើយ ព្រោះកម្ទេចទឹកកកបានបណ្ដាលឱ្យទឹកជន់ចូលបន្ទប់ដ៏សំខាន់។ គាត់បានប្រញាប់ទៅប្រាប់ប្រធានកប៉ាល់ Edward Smith ថាកប៉ាល់នឹងលិចក្នុងរយៈពេល ១ ទៅ ២ ម៉ោង ហើយណែនាំឱ្យចាប់ផ្តើមជម្លៀសអ្នកដំណើរជាបន្ទាន់។

ក្នុងអំឡុងគ្រាអាសន្ននោះ អេនឌ្រូស៍បានដើរពេញកប៉ាល់ អំពាវនាវឱ្យអ្នកដំណើរពាក់អាវពោងសុវត្ថិភាព និងជួយណែនាំពួកគេឱ្យឡើងទូកសង្គ្រោះ។ សាក្សីជាច្រើនបានរាយការណ៍ថាគាត់បានបោះកៅអីដើរលេងពីលើដំបូលទៅក្នុងសមុទ្រដោយសង្ឃឹមថាវាអាចជួយសង្គ្រោះអ្នកដែលធ្លាក់ទឹកបាន។ អេនឌ្រូស៍មិនបានព្យាយាមសង្គ្រោះខ្លួនឯងទេ ហើយត្រូវបានគេឃើញចុងក្រោយនៅក្នុងបន្ទប់ជក់បារីថ្នាក់ទីមួយ សម្លឹងមើលរូបគំនូរមួយផ្ទាំង ខណៈកប៉ាល់កំពុងបំបែកនិងលិចចូលទៅក្នុងមហាសមុទ្រអាត្លង់ទិក។ សាកសពរបស់គាត់មិនត្រូវបានគេរកឃើញឡើយ។ ទង្វើដ៏ក្លាហានរបស់គាត់ត្រូវបានគេចងចាំថាបានជួយសង្គ្រោះជីវិតមនុស្សជាច្រើន ហើយគាត់ត្រូវបានគេចាត់ទុកជាវីរបុរសដែលបានធ្វើតាមកាតព្វកិច្ចរហូតដល់ទីបញ្ចប់។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

ប្រភព: Wikipedia

សព្វថ្ងៃនេះ ថូម៉ាស អេនឌ្រូស៍ ត្រូវបានគេចងចាំយ៉ាងខ្ជាប់ខ្ជួនក្នុងនាមជាវីរបុរសដែនសមុទ្រ។ យោងតាមវិគីភីឌា នៅទីក្រុងបែលហ្វាស កន្លែងរំលឹកជាច្រើនបានត្រូវបង្កើតឡើង រួមមានវិមានអនុស្សាវរីយ៍ Thomas Andrews Jr. Memorial Hall នៅស្រុក Comber សាងសង់ក្នុងឆ្នាំ ១៩១៤ និងសារមន្ទីរ Titanic Belfast ដែលបើកដំណើរការនៅឆ្នាំ ២០១២ ជាកន្លែងតាំងពិព័រណ៍អចិន្ត្រៃយ៍អំពីជីវិតនិងការងាររបស់គាត់។ នៅក្នុងពិធីដង្ហែប្រចាំឆ្នាំរបស់សហគមន៍សហជីពនិយម (Unionist) នៅថ្ងៃ ១២ កក្កដា គេអាចមើលឃើញបដាសរសើរលោកអេនឌ្រូស៍ ជានិមិត្តរូបនៃភាពក្លាហាន និងការលះបង់។

ក្រៅពីការរំលឹកនៅមូលដ្ឋាន កេរដំណែលរបស់អេនឌ្រូស៍បានជះឥទ្ធិពលដល់វប្បធម៌ប្រជាប្រិយផងដែរ ដោយគាត់ត្រូវបានបង្ហាញខ្លួនក្នុងខ្សែភាពយន្តដ៏ល្បី "Titanic" (១៩៩៧) និងភាពយន្តឯកសារជាច្រើន។ ចំណាប់អារម្មណ៍ជាសកលចំពោះរឿងរ៉ាវនៃកប៉ាល់ Titanic នៅតែបន្តដោយសារការស្រាវជ្រាវថ្មីៗអំពីបំណែកកប៉ាល់ និងការអភិវឌ្ឍបច្ចេកវិទ្យាសម្រាប់ការរុករកសមុទ្រជ្រៅ។ ប្រវត្តិរូបរបស់គាត់បានក្លាយជាមេរៀនសំខាន់មួយស្តីពីសាមគ្គីភាព និងការប្រឈមមុខនឹងគ្រោះថ្នាក់ ដែលធ្វើឱ្យឈ្មោះរបស់គាត់នៅបន្តដក់ជាប់ក្នុងការចងចាំរបស់មនុស្សជំនាន់ក្រោយ។