ទិដ្ឋភាពទូទៅ

ប្រភព: Wikipedia

យោងតាមសព្វវចនាធិប្បាយវីគីភីឌា វ៉ាងវៀងគឺជាទីក្រុងតូចមួយស្ថិតនៅក្នុងខេត្តវៀងច័ន្ទ ប្រទេសឡាវ។ វាមានទីតាំងនៅតាមដងទន្លេសុងង៉ាម (Nam Song) ចម្ងាយប្រហែល ១៣០ គីឡូម៉ែត្រភាគខាងជើងរដ្ឋធានីវៀងច័ន្ទ។ ទីក្រុងនេះបានក្លាយជាគោលដៅទេសចរណ៍ដ៏ល្បីល្បាញក្នុងចំណោមអ្នកធ្វើដំណើរបែបបែកផេក (backpackers) មកពីទូទាំងពិភពលោក។ អ្នកទេសចរមកទីនេះដើម្បីស្វែងរកសកម្មភាពផ្សងព្រេងដូចជា ការជិះយន្តខ្យល់ក្នុងទឹក (tubing) ការឡើងភ្នំ ការជិះក្បូង និងការរុករករូងភ្នំ។ លើសពីនេះ ទេសភាពភ្នំថ្មក្រោមដ៏អស្ចារ្យរបស់វ៉ាងវៀង ជាមួយនឹងកំពូលភ្នំថ្មកប្បាសរាងចម្លែក និងវាលស្រែបៃតង បានទាក់ទាញអ្នកស្រឡាញ់ធម្មជាតិជាច្រើនផងដែរ។ ទន្ទឹមគ្នានេះ វ៉ាងវៀងក៏បានក្លាយជាកន្លែងសម្រាកលំហែដ៏ពេញនិយម ដែលផ្តល់ឱ្យអ្នកទេសចរនូវបទពិសោធន៍ជីវិតយឺតៗ។

ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន

ប្រភព: Wikipedia

យោងតាមវីគីភីឌា វ៉ាងវៀងស្ថិតនៅក្នុងតំបន់ភ្នំថ្មក្រោមដ៏ល្បីនៃប្រទេសឡាវ។ តំបន់នេះត្រូវបានគេស្គាល់ថាមានភ្នំថ្មកប្បាសដ៏ខ្ពស់ៗជាច្រើន ដែលកើតឡើងពីដំណើរការភូគព្ភសាស្ត្ររាប់លានឆ្នាំ។ រូងភ្នំធំៗដូចជា រូងថាំចាង (Tham Chang) និងរូងជាំង (Tham Jang) ក៏ជាទីទាក់ទាញដ៏សំខាន់ផងដែរ។ ទន្លេសុងង៉ាមហូរកាត់កណ្ដាលទីក្រុង ផ្ដល់ជាប្រភពទឹកសម្រាប់កសិកម្ម និងសកម្មភាពកម្សាន្តដូចជាការជិះទូកនិងការជិះយន្តខ្យល់។

យោងតាមវីគីភីឌា អាកាសធាតុនៅវ៉ាងវៀងគឺប្រហាក់ប្រហែលនឹងតំបន់ឡាវកណ្ដាល៖ ក្តៅ និងសើម។ រដូវប្រាំងចាប់ពីខែវិច្ឆិកាដល់ខែមីនា មានអាកាសធាតុត្រជាក់និងស្រួល ដែលជាពេលវេលាដ៏ល្អបំផុតសម្រាប់ទេសចរណ៍។ រដូវវស្សាពីខែឧសភាដល់ខែតុលា នាំមកនូវភ្លៀងធ្លាក់ច្រើន ដែលធ្វើឱ្យធម្មជាតិកាន់តែបៃតង ប៉ុន្តែអាចបង្កការលំបាកចំពោះការធ្វើដំណើរ។

យោងតាមវីគីភីឌា ប្រជាជននៅវ៉ាងវៀងមានប្រមាណជាង ២០ ០០០ នាក់ ដែលភាគច្រើនជាជនជាតិលាវ។ ពួកគេប្រកបរបរកសិកម្ម និងផ្ដល់សេវាកម្មទេសចរណ៍ ដូចជាមគ្គុទេសន៍ទេសចរ និងការបើកផ្ទះសំណាក់ជាដើម។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

យោងតាមវីគីភីឌា វ៉ាងវៀងដើមឡើយជាភូមិកសិកម្មស្ងប់ស្ងាត់។ ប្រជាជននៅទីនោះរស់នៅដោយដាំស្រូវ និងចិញ្ចឹមសត្វ។ ទីក្រុងនេះមិនសូវមានអ្នកខាងក្រៅស្គាល់រហូតដល់ទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ១៩៩០ នៅពេលដែលផ្លូវជាតិលេខ ១៣ ត្រូវបានកែលម្អ ធ្វើឱ្យការធ្វើដំណើរពីវៀងច័ន្ទទៅកាន់ហ្លួងប្រាបាងមានភាពងាយស្រួលជាងមុន។ អ្នកធ្វើដំណើរបែកផេកបានចាប់ផ្ដើមឈប់សម្រាកនៅវ៉ាងវៀង ដោយសារតម្លៃថោក និងធម្មជាតិស្រស់ស្អាត។

នៅដើមទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ២០០០ សកម្មភាពជិះយន្តខ្យល់លើទន្លេ រួមនឹងការផ្ដល់ស្រាថោកៗនៅតាមគោលដៅនានា បានធ្វើឱ្យវ៉ាងវៀងក្លាយជាកន្លែងជប់លៀងដ៏ល្បីល្បាញ។ ទោះជាយ៉ាងណា បញ្ហាសុវត្ថិភាព និងគ្រោះថ្នាក់ជាច្រើនបានកើតឡើង ជាពិសេសការលង់ទឹក និងការពុលស្រា។ នៅឆ្នាំ ២០១២ រដ្ឋាភិបាលឡាវបានអនុវត្តវិធានការតឹងរឹង ដោយបិទកន្លែងផ្ដល់សកម្មភាពមិនមានសុវត្ថិភាពជាច្រើន និងកែលម្អបទប្បញ្ញត្តិទេសចរណ៍។ ការធ្វើបែបនេះបានជួយកាត់បន្ថយគ្រោះថ្នាក់ និងទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរដែលស្វែងរកបទពិសោធន៍ស្ងប់ស្ងាត់ជាងមុន។

សេដ្ឋកិច្ច និងវប្បធម៌

ប្រភព: Wikipedia

យោងតាមវីគីភីឌា សេដ្ឋកិច្ចរបស់វ៉ាងវៀងពឹងផ្អែកលើវិស័យទេសចរណ៍ជាចម្បង។ ជាមួយនឹងការកើនឡើងនៃចំនួនអ្នកទេសចរ អាជីវកម្មជាច្រើនដូចជា សណ្ឋាគារ ផ្ទះសំណាក់ ភោជនីយដ្ឋាន និងក្រុមហ៊ុនដំណើរកម្សាន្តបានរីកចម្រើន។ កសិកម្មដូចជាការដាំស្រូវ និងដំណាំផ្សេងៗក៏នៅតែជាមុខរបរសំខាន់សម្រាប់ប្រជាជនក្នុងតំបន់ជាច្រើន។ ផលិតផលកសិកម្មខ្លះត្រូវបានលក់នៅទីផ្សារក្នុងស្រុក ដើម្បីផ្គត់ផ្គង់ដល់ឧស្សាហកម្មទេសចរណ៍។

យោងតាមវីគីភីឌា ការរីកចម្រើននៃទេសចរណ៍បាននាំមកនូវការអភិវឌ្ឍហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ ដូចជាផ្លូវថ្នល់ អគ្គិសនី និងអ៊ីនធឺណិត។ ទោះជាយ៉ាងណា ការពឹងផ្អែកខ្លាំងលើទេសចរណ៍ក៏ធ្វើឱ្យសេដ្ឋកិច្ចមូលដ្ឋានងាយរងគ្រោះពេលមានវិបត្តិ ដូចជាការរាតត្បាតជំងឺកូវីដ-១៩ ដែលបានបណ្តាលឱ្យអាជីវកម្មជាច្រើនបិទទ្វារ។ ប៉ុន្តែ ក្រោយវិបត្តិ ទីក្រុងបានស្ដារឡើងវិញបន្តិចម្ដងៗ។

ផ្នែកវប្បធម៌ វ៉ាងវៀងបានថែរក្សារបៀបរស់នៅបែបប្រពៃណីឡាវ ដូចជាការស្លៀកពាក់ ការធ្វើម្ហូប និងពិធីបុណ្យប្រចាំឆ្នាំ។ ភ្ញៀវទេសចរអាចទស្សនាវត្តអារាមព្រះពុទ្ធសាសនា និងទីផ្សារប្រពៃណី ដែលជាកន្លែងបង្ហាញពីជីវិតប្រចាំថ្ងៃរបស់អ្នកស្រុក។ ទន្ទឹមនឹងនេះ ឥទ្ធិពលនៃវប្បធម៌លោកខាងលិច តាមរយៈអ្នកទេសចរបរទេស ក៏បាននាំមកនូវមុខម្ហូប និងសកម្មភាពថ្មីៗផងដែរ តែវាមិនបានគ្របដណ្ដប់លើវប្បធម៌ដើមឡើយ។ ទោះជាយ៉ាងណា ការអភិវឌ្ឍយ៉ាងឆាប់រហ័សបាននាំមកនូវបញ្ហាប្រឈមដូចជា ការគ្រប់គ្រងសំរាម និងការអភិរក្សធម្មជាតិ។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

ប្រភព: Wikipedia

យោងតាមវីគីភីឌា វ៉ាងវៀងនៅតែជាគោលដៅទេសចរណ៍ដ៏ពេញនិយមមួយនៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍។ បន្ទាប់ពីការកែទម្រង់នៅឆ្នាំ ២០១២ ទីក្រុងនេះបានប្រែក្លាយជាគោលដៅដែលមានតុល្យភាពរវាងការផ្សងព្រេង និងការសម្រាកលំហែ។ សម្រាប់ពលរដ្ឋខ្មែរ វ៉ាងវៀងគឺជាកន្លែងងាយស្រួលធ្វើដំណើរទៅកម្សាន្ត ដោយសារចម្ងាយជិត និងមានសេវាកម្មរថយន្តក្រុងពីភ្នំពេញទៅឡាវ។

យោងតាមវីគីភីឌា ក្រោយជំងឺកូវីដ-១៩ វ៉ាងវៀងបានឃើញការកើនឡើងជាថ្មីនៃភ្ញៀវទេសចរ ដោយសារតម្រូវការធ្វើដំណើរដែលត្រូវបានទប់ស្កាត់។ ទន្ទឹមនឹងនេះ រដ្ឋាភិបាលបានខិតខំធ្វើយុទ្ធនាការទាក់ទាញភ្ញៀវអន្តរជាតិ ដោយសង្កត់ធ្ងន់លើសុវត្ថិភាព និងភាពស្រស់ស្អាតនៃធម្មជាតិ។ ចំពោះអ្នកអានខ្មែរ ការធ្វើដំណើរពីកម្ពុជាទៅវ៉ាងវៀងមានភាពងាយស្រួល ដោយអាចជិះរថយន្តក្រុងឆ្លងកាត់ព្រំដែន ហើយតម្លៃស្នាក់នៅនិងម្ហូបអាហារគឺសមរម្យ ដែលធ្វើឱ្យទីក្រុងនេះក្លាយជាជម្រើសដ៏ទាក់ទាញសម្រាប់ដំណើរកម្សាន្តខ្លីៗ។ យ៉ាងណាមិញ អាជ្ញាធរក៏កំពុងធ្វើការលើការអភិវឌ្ឍទេសចរណ៍ប្រកបដោយចីរភាព ដើម្បីថែរក្សាធនធានធម្មជាតិ និងវប្បធម៌សម្រាប់អនាគត។