ទិដ្ឋភាពទូទៅ

ប្រភព: Wikipedia

គោលនយោបាយទិដ្ឋាការរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក គឺជាសំណុំច្បាប់និងបទប្បញ្ញត្តិដែលគ្រប់គ្រងការចូលសញ្ជាតិបរទេសមកកាន់ទឹកដីអាមេរិក។ យោងតាមវិគីភីឌា ជនបរទេសដែលចង់ចូលសហរដ្ឋអាមេរិក ត្រូវតែទទួលបានទិដ្ឋាការពីស្ថានទូតឬស្ថានកុងស៊ុលអាមេរិកមុនពេលធ្វើដំណើរ លើកលែងតែពួកគេជាពលរដ្ឋនៃប្រទេសដែលមានការលើកលែង។ កម្មវិធីលើកលែងទិដ្ឋាការ (Visa Waiver Program) អនុញ្ញាតឲ្យពលរដ្ឋពីប្រទេសមួយចំនួនអាចធ្វើដំណើរទៅអាមេរិកសម្រាប់គោលបំណងទេសចរណ៍ ឬពាណិជ្ជកម្មរយៈពេលខ្លី ដោយមិនចាំបាច់មានទិដ្ឋាការ។ គោលនយោបាយនេះមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ដំណើរការអន្តរជាតិ និងមានផលប៉ះពាល់ដល់មនុស្សរាប់លាននាក់ជារៀងរាល់ឆ្នាំ។

ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន

ប្រភព: Wikipedia

ទោះបីជាគោលនយោបាយនេះអនុវត្តទូទាំងពិភពលោកក៏ដោយ ក៏តម្រូវការទិដ្ឋាការមានភាពខុសគ្នាយ៉ាងខ្លាំងអាស្រ័យលើសញ្ជាតិ។ តាមវិគីភីឌា កម្មវិធីលើកលែងទិដ្ឋាការបច្ចុប្បន្នមានប្រទេសចំនួន ៤០ ដែលភាគច្រើនជាប្រទេសអភិវឌ្ឍន៍នៅអឺរ៉ុប អាស៊ី (ដូចជា ជប៉ុន កូរ៉េខាងត្បូង សិង្ហបុរី) អូស្ត្រាលី និងនូវែលហ្សេឡង់។ ពលរដ្ឋមកពីប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍ជាច្រើន រួមទាំងកម្ពុជា ត្រូវដាក់ពាក្យសុំទិដ្ឋាការ។ រូបភាពផែនទីបង្ហាញពីចំនួនអ្នកចូលសហរដ្ឋអាមេរិកមិនមែនជាជនអន្តោប្រវេសន៍ក្នុងឆ្នាំ ២០១៧ ដែលគេសង្កេតឃើញមានចំនួនច្រើនពីអឺរ៉ុបខាងលិច និងអាស៊ីបូព៌ា ខណៈដែលតំបន់អាហ្រ្វិក និងអាស៊ីខាងត្បូងមានចំនួនតិចជាង។ កត្តានេះឆ្លុះបញ្ចាំងពីគោលនយោបាយទិដ្ឋាការ និងនិន្នាការធ្វើដំណើរ។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

ប្រភព: Wikipedia

ប្រវត្តិនៃគោលនយោបាយទិដ្ឋាការអាមេរិកចាប់ផ្តើមពីសតវត្សរ៍ទី១៩។ ច្បាប់ដូចជា ច្បាប់បដិសេធជនជាតិចិន (Chinese Exclusion Act) ឆ្នាំ១៨៨២ បានដាក់កំហិតលើការចូលរបស់ជនជាតិមួយចំនួន។ តាមវិគីភីឌា ច្បាប់ស្តីពីជនអន្តោប្រវេសន៍ និងសញ្ជាតិ (Immigration and Nationality Act) ឆ្នាំ១៩៥២ បានបង្កើតក្របខណ្ឌទំនើបសម្រាប់ប្រព័ន្ធទិដ្ឋាការ។ កម្មវិធីលើកលែងទិដ្ឋាការត្រូវបានណែនាំជាសាកល្បងនៅឆ្នាំ១៩៨៦ ហើយបានក្លាយជាអចិន្រ្តៃយ៍នៅឆ្នាំ ២០០០។ បន្ទាប់ពីការវាយប្រហារ ១១ កញ្ញា ២០០១ វិធានការសន្តិសុខកាន់តែតឹងរ៉ឹង រួមទាំងការទាមទារប្រព័ន្ធអនុញ្ញាតដំណើរអេឡិចត្រូនិក (ESTA) សម្រាប់អ្នកដំណើរ VWP។ មាត្រា ២១៤(b) នៃច្បាប់ស្តីពីជនអន្តោប្រវេសន៍ តែងតែយកមកប្រើដើម្បីបដិសេធទិដ្ឋាការ ដោយសន្មតថាអ្នកដាក់ពាក្យមានបំណងធ្វើជាជនអន្តោប្រវេសន៍ ហើយត្រូវបង្ហាញភស្តុតាងបញ្ជាក់ថាខ្លួនមានទំនាក់ទំនងរឹងមាំនៅប្រទេសកំណើត។

សេដ្ឋកិច្ច និងវប្បធម៌

ប្រភព: Wikipedia

គោលនយោបាយទិដ្ឋាការមានឥទ្ធិពលសំខាន់លើសេដ្ឋកិច្ចនិងវប្បធម៌។ ទេសចរណ៍និងការធ្វើដំណើរពាណិជ្ជកម្មនាំចូលប្រាក់រាប់ពាន់លានដុល្លារដល់សេដ្ឋកិច្ចសហរដ្ឋអាមេរិក។ កម្មវិធី VWP ជួយសម្រួលការធ្វើដំណើរ និងជំរុញទេសចរណ៍ពីប្រទេសដៃគូ។ កម្មវិធីផ្លាស់ប្តូរវប្បធម៌ដូចជា ទិដ្ឋាការ J-1 លើកកម្ពស់ការយល់ដឹងគ្នាទៅវិញទៅមក។ ទោះជាយ៉ាងណា គោលនយោបាយតឹងរ៉ឹងអាចរារាំងអ្នកទេសចរ និងនិស្សិត ដែលប៉ះពាល់ដល់សាកលវិទ្យាល័យនិងឧស្សាហកម្ម។ ការត្រួតពិនិត្យ Visas Mantis ដែលត្រូវបានណែនាំដើម្បីពិនិត្យការផ្ទេរបច្ចេកវិទ្យា បង្ហាញពីតុល្យភាពរវាងការបើកចំហនិងសន្តិសុខជាតិ។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

ប្រភព: Wikipedia

សម្រាប់អ្នកអាន KhmerPulse គោលនយោបាយទិដ្ឋាការអាមេរិកមានភាពពាក់ព័ន្ធដោយផ្ទាល់ ព្រោះវាប៉ះពាល់ដល់ពលរដ្ឋកម្ពុជាដែលចង់ធ្វើដំណើរទៅសហរដ្ឋអាមេរិកសម្រាប់គោលបំណងផ្សេងៗ ដូចជា ទេសចរណ៍ សិក្សា ឬពាណិជ្ជកម្ម។ ជារឿយៗ ពលរដ្ឋកម្ពុជាប្រឈមនឹងការត្រួតពិនិត្យយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់ និងអត្រាបដិសេធខ្ពស់។ ក្នុងឆ្នាំថ្មីៗនេះ ជំងឺរាតត្បាតកូវីដ-១៩ បានធ្វើឲ្យស្ថានទូតអាមេរិកជាច្រើនផ្អាកសេវាកម្មទិដ្ឋាការជាប្រចាំ ហើយមានការផ្លាស់ប្តូរគោលនយោបាយក្រោមរដ្ឋបាលផ្សេងៗ។ ទន្ទឹមនឹងនេះ ក៏មានការពិភាក្សាអំពីការពង្រីកឬរឹតបន្តឹង VWP ផងដែរ។ ទំនាក់ទំនងរវាងកម្ពុជានិងសហរដ្ឋអាមេរិក រួមទាំងពាណិជ្ជកម្ម និងសហគមន៍ជនភៀសខ្លួន ធ្វើឲ្យប្រធានបទនេះសំខាន់ជានិច្ច។ យោងតាមវិគីភីឌា គោលនយោបាយទិដ្ឋាការបន្តវិវត្តដើម្បីឆ្លើយតបនឹងបញ្ហាសន្តិសុខ និងការទូត។