ទិដ្ឋភាពទូទៅ

ប្រភព: Wikipedia

យោងតាមសព្វាវចនាធិប្បាយវីគីភីឌា បច្ចេកវិទ្យាពាក់បាន គឺជាប្រភេទឧបករណ៍អេឡិចត្រូនិក និងចល័តខ្នាតតូច ដែលមានសមត្ថភាពទំនាក់ទំនងឥតខ្សែ ហើយត្រូវបានរចនាឡើងសម្រាប់ពាក់លើរាងកាយមនុស្ស។ ឧបករណ៍ទាំងនេះអាចក្លាយជាផ្នែកនៃគ្រឿងប្រើប្រាស់ គ្រឿងតុបតែង ឬសម្លៀកបំពាក់ផ្ទាល់តែម្ដង។ ប្រភេទទូទៅនៃបច្ចេកវិទ្យាពាក់បាន រួមមាន នាឡិកាឆ្លាតវៃ (smartwatch) ឧបករណ៍តាមដានកាយសម្បទា (fitness tracker) និងវ៉ែនតាឆ្លាតវៃ (smartglasses) ជាដើម។

ឧបករណ៍ពាក់បានទាំងនេះច្រើនតែស្ថិតនៅក្បែរ ឬជាប់នឹងផ្ទៃស្បែក ដែលអនុញ្ញាតឱ្យពួកវាអាចរកឃើញ វិភាគ និងបញ្ជូនព័ត៌មានដូចជា សញ្ញាជីវិតសំខាន់ៗ (vital signs) និងទិន្នន័យបរិស្ថានផ្សេងៗ។ ក្នុងករណីខ្លះ ពួកវាអាចផ្ដល់មតិត្រឡប់ជីវសាស្រ្តភ្លាមៗដល់អ្នកពាក់។ ថែមទាំង ឧបករណ៍ទាំងនេះប្រមូលទិន្នន័យយ៉ាងច្រើនសម្បើមពីអ្នកប្រើប្រាស់ ដោយប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ចាប់សញ្ញាឥរិយាបថ និងសរីរវិទ្យាជាច្រើនប្រភេទ។

ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន

ប្រភព: Wikipedia

ទោះបីជាបច្ចេកវិទ្យាពាក់បានមិនជាប់នឹងទីតាំងភូមិសាស្ត្រជាក់លាក់ក៏ដោយ ក៏វាត្រូវបានអភិវឌ្ឍនិងផលិតដោយក្រុមហ៊ុនបច្ចេកវិទ្យាធំៗមកពីប្រទេសផ្សេងៗដូចជា កូរ៉េខាងត្បូង (Samsung) និងសហរដ្ឋអាមេរិក (Apple, Fitbit) ជាដើម។ វីគីភីឌាបានរៀបរាប់ថា ឧបករណ៍ពាក់កដៃរួមមាននាឡិកាឆ្លាតវៃដែលមានអេក្រង់ប៉ះ និងខ្សែដៃតាមដានសុខភាពដែលគ្មានអេក្រង់ប៉ះ។ ឧបករណ៍ទាំងនេះត្រូវបានប្រើប្រាស់ដោយមនុស្សគ្រប់វ័យទូទាំងពិភពលោក ចាប់ពីអ្នកហាត់ប្រាណ រហូតដល់អ្នកធ្វើការក្នុងការិយាល័យ ដើម្បីតាមដានសុខភាព និងសកម្មភាពប្រចាំថ្ងៃ។

ទីផ្សារសកលសម្រាប់ឧបករណ៍ពាក់បានកំពុងកើនឡើងជាលំដាប់ ដែលឆ្លុះបញ្ចាំងពីការទទួលយកនូវបច្ចេកវិទ្យានេះក្នុងចំណោមប្រជាជនទូទាំងសកលលោក។ មិនថានៅទីក្រុងឬជនបទ អ្នកប្រើប្រាស់អាចទាញយកប្រយោជន៍ពីឧបករណ៍ទាំងនេះសម្រាប់ការតាមដានសុខុមាលភាពផ្ទាល់ខ្លួន។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

ប្រភព: Wikipedia

គំនិតនៃការប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ពាក់បានដើម្បីតាមដានសកម្មភាពរាងកាយមិនមែនជារឿងថ្មីឡើយ។ យូរមកហើយនៅសតវត្សរ៍ទី១៦ ឧបករណ៍វាស់ជំហាន (pedometer) ដំបូងបង្អស់ត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅភាគខាងត្បូងប្រទេសអាល្លឺម៉ង់ក្នុងឆ្នាំ ១៥៩០ ដូចដែលបានកត់ត្រាក្នុងបណ្ណសារវីគីភីឌា។ ឧបករណ៍មេកានិចនេះបានដាក់មូលដ្ឋានគ្រឹះសម្រាប់ការអភិវឌ្ឍបច្ចេកវិទ្យាតាមដានចលនានាពេលក្រោយ។

នៅសតវត្សរ៍ទី២០ និងដើមសតវត្សរ៍ទី២១ បច្ចេកវិទ្យាពាក់បានបានវិវត្តពីឧបករណ៍មេកានិចទៅជាឧបករណ៍ឌីជីថល។ ឧទាហរណ៍ ឧបករណ៍ចាក់តន្ត្រីចល័តដូចជា Sony Walkman W Series ដែលអាចពាក់បាន បានបង្ហាញពីលទ្ធភាពនៃការរួមបញ្ចូលតន្ត្រីទៅក្នុងសម្លៀកបំពាក់។ ចាប់តាំងពីទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ២០១០ មក ឧបករណ៍ឆ្លាតវៃដែលភ្ជាប់អ៊ីនធឺណិត ដូចជា នាឡិកាឆ្លាតវៃ និងឧបករណ៍តាមដានសុខភាព បានក្លាយជាផ្នែកមួយដ៏សំខាន់នៃជីវិតប្រចាំថ្ងៃរបស់មនុស្សរាប់លាននាក់។

សេដ្ឋកិច្ច និងវប្បធម៌

ប្រភព: Wikipedia

វិស័យបច្ចេកវិទ្យាពាក់បានបានបង្កើតឱកាសសេដ្ឋកិច្ចដ៏ធំធេង ចាប់ពីការផលិត ការអភិវឌ្ឍកម្មវិធី រហូតដល់សេវាកម្មសុខភាព។ ក្រុមហ៊ុននានាបានប្រកួតប្រជែងគ្នាក្នុងការបង្កើតឧបករណ៍ដែលមានមុខងារច្រើន និងតម្លៃសមរម្យ ដើម្បីទាក់ទាញអតិថិជន។ យោងតាមវីគីភីឌា ឧបករណ៍ទាំងនេះមិនត្រឹមតែតាមដានសុខភាពប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងអាចផ្ដល់មតិត្រឡប់ជីវសាស្រ្តភ្លាមៗ ដែលជួយឱ្យអ្នកប្រើប្រាស់កែសម្រួលឥរិយាបថរបស់ខ្លួនដើម្បីសុខភាពល្អប្រសើរ។

តាមបែបវប្បធម៌ ការពាក់ឧបករណ៍ទំនើបនេះបានផ្លាស់ប្ដូរទម្លាប់របស់មនុស្សជាច្រើន ដោយលើកទឹកចិត្តឱ្យមានការយកចិត្តទុកដាក់ខ្ពស់ទៅលើសុខភាព និងកាយសម្បទា។ ការប្រកួតប្រជែងរាប់ជំហានប្រចាំថ្ងៃ ឬការតាមដានចង្វាក់បេះដូងបានក្លាយជាផ្នែកនៃជីវិតសង្គមតាមប្រព័ន្ធអនឡាញ។ នេះជាការផ្លាស់ប្ដូរឆ្ពោះទៅការថែទាំសុខភាពបង្ការ និងការយល់ដឹងអំពីរាងកាយខ្លួនឯង។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

ប្រភព: Wikipedia

បច្ចុប្បន្ន បច្ចេកវិទ្យាពាក់បានកំពុងពង្រីកវិសាលភាពរបស់ខ្លួនទៅកាន់វិស័យថ្មីៗ ដូចជា ការព្យាបាលសុខភាពផ្លូវចិត្ត ដោយប្រើប្រព័ន្ធពិតនិម្មិត (VR) ដើម្បីជួយអ្នកជំងឺដែលមានបញ្ហាស្ត្រេសក្រោយរបួស (PTSD)។ លើសពីនេះ ឧបករណ៍ដូចជា ចិញ្ចៀនឆ្លាតវៃ (smart ring) និងវ៉ែនតាឆ្លាតវៃ (smart glasses) កំពុងទទួលបានការចាប់អារម្មណ៍។ នៅកម្ពុជា ការយល់ដឹងនិងការប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ពាក់បានកំពុងកើនឡើង ជាពិសេសក្នុងចំណោមយុវជន និងអ្នកជំនាញដែលចង់តាមដានសុខភាព និងបង្កើនផលិតភាពការងារ។