ការលួចស្នាដៃសិល្បៈ

ទិដ្ឋភាពទូទៅ

ប្រភព: Wikipedia

តាមសព្វវចនាធិប្បាយវិគីភីឌា ការលួចស្នាដៃសិល្បៈ គឺជាការលួចគំនូរ រូបចម្លាក់ ឬស្នាដៃសិល្បៈមើលឃើញផ្សេងទៀត ពីសាលតាំងពិពណ៌ សារមន្ទីរ ឬទីតាំងឯកជន និងសាធារណៈ។ ស្នាដៃដែលត្រូវបានលួចជារឿយៗត្រូវបានលក់បន្ត ឬប្រើដោយឧក្រិដ្ឋជនជាវត្ថុបញ្ចាំដើម្បីខ្ចីប្រាក់។

យោងតាមការប៉ាន់ប្រមាណ មានតែប្រមាណ ១០ ភាគរយនៃស្នាដៃសិល្បៈដែលត្រូវបានលួចត្រូវបានរកឃើញវិញ។ ជាលទ្ធផល ប្រទេសជាច្រើនបានបង្កើតអង្គភាពប៉ូលីសពិសេសដើម្បីស៊ើបអង្កេតឧក្រិដ្ឋកម្មសិល្បៈនិងការជួញដូរវត្ថុបុរាណខុសច្បាប់។ ករណីលួចស្នាដៃសិល្បៈដ៏ល្បីមួយគឺការប្លន់សារមន្ទីរ Isabella Stewart Gardner ក្នុងទីក្រុងបូស្តុន សហរដ្ឋអាមេរិក កាលពីឆ្នាំ ១៩៩០ ដែលបណ្ដាលឱ្យបាត់បង់គំនូរនិងវត្ថុមានតម្លៃជាង ៥០០ លានដុល្លារ។

ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន

ប្រភព: Wikipedia

ការលួចស្នាដៃសិល្បៈមិនមែនជាបញ្ហាដែលកើតឡើងតែនៅក្នុងទីក្រុងមួយចំនួនប៉ុណ្ណោះទេ។ វាបានកើតឡើងទូទាំងពិភពលោក ចាប់ពីសារមន្ទីរល្បីៗរហូតដល់វិហារតូចៗនៅតាមជនបទ។ ចោរមានចាប់ពីបុគ្គលឯកត្តជនរហូតដល់ក្រុមឧក្រិដ្ឋកម្មរៀបចំអន្តរជាតិ ដែលតែងតែប្រើស្នាដៃសិល្បៈជាវត្ថុបញ្ចាំក្នុងប្រតិបត្តិការខុសច្បាប់ផ្សេងទៀត។

ឧទាហរណ៍ គំនូរ The White Duck របស់វិចិត្រករ Jean-Baptiste Oudry ក៏ត្រូវបានលួចក្នុងឆ្នាំ ១៩៩០ ដែលបង្ហាញថាស្នាដៃសិល្បៈទាំងឡាយគ្មានកន្លែងណាមានសុវត្ថិភាពទាំងស្រុងនោះឡើយ។ កត្តាភូមិសាស្ត្រមិនមែនជាឧបសគ្គទេ ព្រោះបណ្តាញជួញដូរសិល្បៈខុសច្បាប់បានលាតសន្ធឹងពាសពេញតំបន់និងទ្វីបនានា។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

ប្រភព: Wikipedia

ទោះបីជាការលួចស្នាដៃសិល្បៈមិនមែនជារឿងថ្មីក៏ដោយ ការយកចិត្តទុកដាក់ជាសកលបានកើនឡើងនៅក្នុងសតវត្សរ៍ចុងក្រោយនេះ ដោយសារការកើនឡើងនៃតម្លៃស្នាដៃសិល្បៈនៅលើទីផ្សារ។ ជាប្រវត្តិសាស្ត្រ ការលួចវត្ថុបុរាណនិងស្នាដៃសិល្បៈតែងតែកើតឡើងក្នុងពេលមានជម្លោះ និងភាពចលាចលនយោបាយ។ ប៉ុន្តែព្រឹត្តិការណ៍ដូចជាការលួចសារមន្ទីរ Gardner បានធ្វើឲ្យសាធារណជនដឹងអំពីភាពងាយរងគ្រោះនៃស្ថាប័នសិល្បៈសូម្បីតែក្នុងពេលសន្តិភាព។

យោងតាមវិគីភីឌា អត្រានៃការរកឃើញស្នាដៃដែលត្រូវបានលួចឡើងវិញមានកម្រិតទាបប្រមាណ ១០ ភាគរយ ដែលជាការឆ្លុះបញ្ចាំងពីភាពស្មុគស្មាញនៃឧក្រិដ្ឋកម្មប្រភេទនេះ។ ការបង្កើតក្រុមស៊ើបអង្កេតជំនាញនៅតាមប្រទេសជាច្រើន គឺជាការឆ្លើយតបដោយផ្ទាល់ទៅនឹងការកើនឡើងនៃករណីលួច។

សេដ្ឋកិច្ច និងវប្បធម៌

ប្រភព: Wikipedia

ការលួចស្នាដៃសិល្បៈមិនត្រឹមតែជាការបាត់បង់ផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែក៏ជាការបាត់បង់នូវមរតកវប្បធម៌ដ៏សំខាន់ផងដែរ។ ស្នាដៃដែលត្រូវបានលួចជាញឹកញាប់ត្រូវបានលាក់ទុក ហើយមិនអាចឱ្យសាធារណជនបានទស្សនាបានឡើយ។ នៅក្នុងទិដ្ឋភាពសេដ្ឋកិច្ច តម្លៃនៃស្នាដៃសិល្បៈនៅលើទីផ្សារងងឹតអាចឡើងដល់រាប់លានដុល្លារ ហើយដូចដែលបានរៀបរាប់ដោយវិគីភីឌា ឧក្រិដ្ឋជនប្រើវាជាវត្ថុបញ្ចាំសម្រាប់ការខ្ចីប្រាក់។

ទំនាក់ទំនងរវាងឧក្រិដ្ឋកម្មសិល្បៈ និងឧក្រិដ្ឋកម្មរៀបចំ ធ្វើឱ្យការស៊ើបអង្កេតកាន់តែពិបាក។ ប្រទេសជាច្រើនបានពង្រឹងច្បាប់ដើម្បីការពារបេតិកភណ្ឌវប្បធម៌ និងទប់ស្កាត់ការជួញដូរខុសច្បាប់។ ការបាត់បង់ស្នាដៃសិល្បៈដ៏មានសារៈសំខាន់ជាប្រវត្តិសាស្ត្រ ដូចជាករណី Gardner បង្ហាញពីផលប៉ះពាល់ដែលមិនអាចកាត់ថ្លៃបានទៅលើសង្គម។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

ប្រភព: Wikipedia

សព្វថ្ងៃនេះ ការលួចស្នាដៃសិល្បៈនៅតែជាបញ្ហាសកលដែលទាមទារកិច្ចសហការអន្តរជាតិ។ ប្រទេសជាច្រើនបានបង្កើតអង្គភាពប៉ូលីសឯកទេស និងមូលដ្ឋានទិន្នន័យនៃស្នាដៃដែលត្រូវបានលួច ដើម្បីជួយសម្រួលដល់ការតាមដាននិងការប្រគល់ស្នាដៃត្រឡប់មកវិញ។ យោងតាមវិគីភីឌា ការប្រគល់ស្នាដៃដែលត្រូវបានលួចនៅមានកម្រិតទាប ដោយមានតែប្រមាណ ១០ ភាគរយប៉ុណ្ណោះដែលត្រូវបានរកឃើញវិញ។

ការយល់ដឹងអំពីបញ្ហានេះមានសារៈសំខាន់សម្រាប់សាធារណជន ព្រោះឧក្រិដ្ឋកម្មសិល្បៈប៉ះពាល់ដល់មរតករួមរបស់មនុស្សជាតិ។ ការអប់រំសាធារណៈ និងការពង្រឹងច្បាប់អាចជួយកាត់បន្ថយឧប្បត្តិហេតុទាំងនេះបានមួយកម្រិត។