ទិដ្ឋភាពទូទៅ

ប្រភព: Wikipedia

តាមសព្វវចនាធិប្បាយវិគីភីឌា ការប្រឆាំងភេរវកម្ម (counter‑terrorism) ដែលជួនកាលហៅថា អង់ទីភេរវកម្ម (anti‑terrorism) គឺជាការរួមបញ្ចូលនៃច្បាប់ គោលនយោបាយ និងវិធានការប្រតិបត្តិការនានា ដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់ដើម្បីទប់ស្កាត់ រារាំង និងឆ្លើយតបទៅនឹងអំពើភេរវកម្ម។ យោងតាមប្រភពដដែល កិច្ចប្រតិបត្តិការទាំងនេះរួមមានយុទ្ធសាស្ត្រ និងយុទ្ធវិធីជាច្រើន ដែលត្រូវបានអនុវត្តដោយរដ្ឋាភិបាល ភ្នាក់ងារអនុវត្តច្បាប់ សេវាស៊ើបការណ៍សម្ងាត់ ហើយក្នុងករណីខ្លះ ក៏មានការចូលរួមពីអង្គការឯកជនផងដែរ។ ការប្រឆាំងភេរវកម្មមិនត្រឹមតែជាប្រតិបត្តិការយោធាប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែក៏គ្របដណ្តប់លើការទប់ស្កាត់ហិរញ្ញវត្ថុ ការឃោសនាប្រឆាំង និងការការពារហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធសំខាន់ៗផងដែរ។ ជាទូទៅ គោលដៅចម្បងគឺការពារជីវិតមនុស្ស និងកាត់បន្ថយឥទ្ធិពលនៃក្រុមភេរវជនតាមគ្រប់មធ្យោបាយដែលស្របច្បាប់។

យុទ្ធសាស្ត្រ និងវិធានការ

ប្រភព: Wikipedia

តាមវិគីភីឌា វិធានការប្រឆាំងភេរវកម្មអាចមានច្រើនទម្រង់ ចាប់ពីការពង្រឹងសន្តិសុខរូបវ័ន្ត ដូចជាការត្រួតពិនិត្យនៅអាកាសយានដ្ឋាន និងទីសាធារណៈ រហូតដល់ការប្រមូលព័ត៌មានសម្ងាត់ និងការវាយប្រហារទុកជាមុន។ ឧទាហរណ៍ជាក់ស្តែងមួយ គឺការដំឡើងធុងសំរាមថ្លានៅស្ថានីយ៍កណ្តាលក្នុងទីក្រុងស៊ីដនី ប្រទេសអូស្ត្រាលី (ដូចបង្ហាញក្នុងរូបភាពពីវិគីភីឌា)។ ធុងទាំងនេះអនុញ្ញាតឱ្យប៉ូលិសអាចមើលឃើញខាងក្នុងបានយ៉ាងងាយស្រួល ដើម្បីរារាំងការលាក់គ្រាប់បែក ឬអាវុធ។ ក្រៅពីនេះ យុទ្ធសាស្ត្ររួមមានការតាមដានហិរញ្ញវត្ថុ ការគ្រប់គ្រងព្រំដែន ការចែករំលែកព័ត៌មានរវាងប្រទេស និងការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យាឃ្លាំមើល។ នៅកម្រិតយោធា ប្រតិបត្តិការប្រឆាំងក្រុមប្រដាប់អាវុធភេរវជន ដូចជាសង្គ្រាមនៅអាហ្វហ្គានីស្ថានក្រោយឆ្នាំ ២០០១ គឺជាផ្នែកមួយនៃយុទ្ធសាស្ត្រទ្រង់ទ្រាយធំ ដែលមានការចូលរួមពីកងកម្លាំងចម្រុះអន្តរជាតិ (ព័ត៌មានពីរូបភាពផ្សេងៗក្នុងវិគីភីឌា)។ សេវាស៊ើបការណ៍សម្ងាត់ក៏ដើរតួនាទីស្នូលក្នុងការស្វែងរក និងរារាំងគម្រោងវាយប្រហារមុនពេលកើតឡើងផងដែរ។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

ប្រភព: Wikipedia

ការប្រឆាំងភេរវកម្មមានឫសគល់តាំងពីយូរយារណាស់មកហើយ ប៉ុន្តែការបង្កើតអង្គភាពឯកទេសសម្រាប់ប្រតិបត្តិការប្រឆាំងភេរវកម្មបានលេចធ្លោឡើងក្នុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ១៩៧០ ជាពិសេសបន្ទាប់ពីការវាយប្រហារនៅកីឡាអូឡាំពិកទីក្រុងមុយនិចឆ្នាំ ១៩៧២។ តាមរូបភាព និងព័ត៌មានពីវិគីភីឌា កងកម្លាំង GSG 9 របស់អាល្លឺម៉ង់ត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅឆ្នាំ ១៩៧២ ហើយក្លាយជាអង្គភាពយុទ្ធវិធីប្រឆាំងភេរវកម្មមួយក្នុងចំណោមអង្គភាពដំបូងគេនៅលើពិភពលោក។ បន្ទាប់មក ប្រទេសជាច្រើនបានដើរតាមគំរូនេះ ដូចជា GIGN នៅបារាំង និង FBI Hostage Rescue Team នៅសហរដ្ឋអាមេរិក។ ចំណុចរបត់ដ៏សំខាន់មួយទៀតគឺព្រឹត្តិការណ៍វាយប្រហារ ១១ កញ្ញា ២០០១ ដែលបានជំរុញឲ្យមានយុទ្ធនាការ “សង្រ្គាមប្រឆាំងភេរវកម្ម” សកល ដឹកនាំដោយសហរដ្ឋអាមេរិក។ ការឈ្លានពានអាហ្វហ្គានីស្ថានឆ្នាំ ២០០១ បានកើតឡើងដើម្បីកម្ទេចបណ្តាញអាល់កៃដា ហើយមានការចាប់ខ្លួនអ្នកប្រយុទ្ធសត្រូវដូចជា John Walker Lindh (ព័ត៌មានពីរូបភាពវិគីភីឌា)។ ចាប់តាំងពីពេលនោះមក ការប្រឆាំងភេរវកម្មបានពង្រីកទៅជាវិស័យសន្តិសុខពហុភាគី និងប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យាកាន់តែទំនើប។

អង្គភាពប្រឆាំងភេរវកម្មគំរូ

ប្រភព: Wikipedia

ប្រទេសជាច្រើនមានកងកម្លាំងពិសេសសម្រាប់បេសកកម្មប្រឆាំងភេរវកម្ម ដែលគេស្គាល់ថាជាអង្គភាពយុទ្ធវិធីប្រឆាំងភេរវកម្ម (counter‑terrorist tactical units)។ យោងតាមរូបភាពវិគីភីឌា ឧទាហរណ៍ដ៏គួរឲ្យកត់សម្គាល់រួមមាន GIGN នៃកងរាជអាវុធហត្ថបារាំង ដែលមានជំនាញក្នុងការដោះស្រាយស្ថានការណ៍ចំណាប់ខ្មាំង និងការវាយប្រហារភេរវកម្ម។ កងកម្លាំង Yamam របស់អ៊ីស្រាអែល ក៏ជាអង្គភាពប្រឆាំងភេរវកម្មដ៏មានប្រសិទ្ធភាព និងបានចូលរួមក្នុងប្រតិបត្តិការជាច្រើន (រូបភាពដាច់ដោយឡែក)។ នៅម៉ាឡេស៊ី កងកម្លាំង Gerak Khas ក៏ធ្វើការហ្វឹកហាត់យ៉ាងសកម្មដើម្បីត្រៀមខ្លួនប្រឈមនឹងការគំរាមកំហែង (រូបភាពឆ្នាំ ២០១៦)។ សហរដ្ឋអាមេរិកមាន FBI Hostage Rescue Team និងកម្លាំងពិសេសផ្សេងទៀត ដែលធ្វើប្រតិបត្តិការទាំងក្នុង និងក្រៅប្រទេស។ អង្គភាពទាំងនេះត្រូវបានបំពាក់ដោយបច្ចេកវិទ្យាទំនើប និងទទួលការហ្វឹកហ្វឺនយ៉ាងតឹងរ៉ឹង ដើម្បីប្រតិបត្តិការក្នុងលក្ខខណ្ឌប្រថុយប្រថានខ្ពស់ និងត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជាធាតុផ្សំសំខាន់នៃសន្តិសុខជាតិ។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

ប្រភព: Wikipedia

ក្នុងបរិបទបច្ចុប្បន្ន ការប្រឆាំងភេរវកម្មនៅតែជាបញ្ហាប្រឈមសន្តិសុខដ៏សំខាន់សម្រាប់ពិភពលោក។ ការគំរាមកំហែងបានវិវត្ត រួមមាន ភេរវកម្មតាមអ៊ីនធឺណិត (cyber‑terrorism) ការវាយប្រហារដោយបុគ្គលឯកតោ (lone wolf) និងការប្រើប្រាស់យន្តហោះគ្មានមនុស្សបើកជាអាវុធ។ បច្ចេកវិទ្យាការពារក៏បានរីកចម្រើនស្របគ្នាដែរ ដូចប្រព័ន្ធដែកដូម (Iron Dome) របស់អ៊ីស្រាអែល ដែលបានបង្ហាញសមត្ថភាពស្កាត់គ្រាប់រ៉ុក្កែតរាប់រយគ្រាប់ក្នុងពេលវាយប្រហារ (ដូចឃើញក្នុងរូបភាពខែឧសភា ២០២១ ពីវិគីភីឌា)។ សម្រាប់អ្នកអាន KhmerPulse ការយល់ដឹងពីកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងនេះមានសារៈសំខាន់ ពីព្រោះកម្ពុជាជាសមាជិកអាស៊ាន ក៏បានចូលរួមក្នុងកិច្ចសហប្រតិបត្តិការតំបន់ ដើម្បីទប់ស្កាត់ការរីករាលដាលនៃអំពើភេរវកម្ម និងភាពជ្រុលនិយម។ ម៉្យាងទៀត វិធានការសន្តិសុខនានាក៏អាចជះឥទ្ធិពលដល់សេរីភាពស៊ីវិល ដែលជាប្រធានបទពិភាក្សាជាញឹកញាប់នៅក្នុងសង្គមប្រជាធិបតេយ្យ។ ដូច្នេះ ការតាមដានព័ត៌មាន និងការចូលរួមរបស់សាធារណជនក្នុងការបង្ការ ជាផ្នែកមួយដ៏ចាំបាច់នៃយុទ្ធសាស្ត្រប្រឆាំងភេរវកម្មប្រកបដោយតុល្យភាព។