ទិដ្ឋភាពទូទៅ

យោងតាមរបាយការណ៍របស់ទីភ្នាក់ងារព័ត៌មាន BBC និងកាសែតឥណ្ឌាជាច្រើន រឿងអាស្រូវការលេចធ្លាយវិញ្ញាសាប្រឡងជាតិនៅឥណ្ឌាបានក្លាយជាព្រឹត្តិការណ៍ធំមួយក្នុងឆ្នាំ ២០២៤។ វាបានចាប់ផ្តើមពីការប្រឡង NEET-UG (National Eligibility cum Entrance Test - Undergraduate) ដែលជាការប្រឡងចូលសិក្សាផ្នែកវេជ្ជសាស្ត្រនៅទូទាំងឥណ្ឌា ការប្រឡងនេះធ្វើឡើងកាលពីថ្ងៃទី ៥ ឧសភា ២០២៤។ លទ្ធផលដែលបានប្រកាសនៅថ្ងៃទី ៤ មិថុនា បានបង្ហាញពីចំនួនបេក្ខជនទទួលបានពិន្ទុល្អឥតខ្ចោះ ៧២០/៧២០ ចំនួន ៦៧ នាក់ ដែលជាចំនួនខ្ពស់គួរឱ្យសង្ស័យ ក្នុងនោះមាន ៦ នាក់មកពីមណ្ឌលប្រឡងតែមួយនៅរដ្ឋហារ៉ាណា (Haryana) នេះបើយោងតាមទិន្នន័យរបស់ National Testing Agency (NTA) ដែលត្រូវបានដកស្រង់ដោយ Reuters។ មានការចោទប្រកាន់ថាមានការលេចធ្លាយសំណួរវិញ្ញាសានៅរដ្ឋប៊ីហារ (Bihar) និងរដ្ឋផ្សេងៗ ដែលនាំឱ្យមានបាតុកម្មទ្រង់ទ្រាយធំពីសំណាក់និស្សិត និងការដាក់ញត្តិជាច្រើនទៅកាន់តុលាការកំពូលឥណ្ឌា។

ទន្ទឹមនឹងនេះ ការប្រឡង UGC-NET (University Grants Commission - National Eligibility Test) ដែលរៀបចំដោយ NTA ដូចគ្នា ត្រូវបានលុបចោលទាំងស្រុង បន្ទាប់ពីមានភស្តុតាងនៃការលេចធ្លាយវិញ្ញាសានៅលើអ៊ីនធឺណិតសម្ងាត់ (darknet) នេះបើយោងតាមសេចក្តីរាយការណ៍របស់ Reuters។ រឿងអាស្រូវនេះបានធ្វើឱ្យមានការសាកសួរអំពីសុវត្ថិភាព និងភាពត្រឹមត្រូវនៃប្រព័ន្ធប្រឡងប្រជែងរបស់ឥណ្ឌា ដែលប៉ះពាល់ដល់ជីវិតសិស្សរាប់លាននាក់។

ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន

ការប្រឡង NEET-UG គឺជាការប្រឡងមួយដ៏ធំបំផុតនៅឥណ្ឌា និងពិភពលោក។ តាមទិន្នន័យរបស់ NTA ក្នុងឆ្នាំ ២០២៤ មានបេក្ខជនចុះឈ្មោះជាង ២,៤ លាននាក់ មកពីគ្រប់រដ្ឋនៃប្រទេសឥណ្ឌា រួមទាំងតំបន់ជនបទនិងតំបន់ដាច់ស្រយាល។ ការប្រឡងនេះធ្វើឡើងនៅក្នុងមណ្ឌលប្រឡងជាង ៤.០០០ នៅទូទាំង ៥៧១ ទីក្រុងក្នុងប្រទេស និង ១៤ ទីក្រុងនៅក្រៅប្រទេស។ ឥណ្ឌាមានប្រជាជនជាង ១,៤ ពាន់លាននាក់ ហើយយុវជនជាច្រើនពឹងផ្អែកលើការប្រឡងជម្រើសដើម្បីចូលរៀននៅសាកលវិទ្យាល័យវេជ្ជសាស្ត្រ និងវិស្វកម្ម ប៉ុន្តែចំនួនកៅអីមានកំណត់ត្រឹមប្រមាណ ១,១ សែនកៅអីប៉ុណ្ណោះ ដូច្នេះសម្ពាធលើបេក្ខជនគឺខ្ពស់ខ្លាំង។

សិស្សដែលរងផលប៉ះពាល់ខ្លាំងជាងគេ គឺមកពីគ្រួសារក្រីក្រនិងតំបន់ជនបទ ដែលគ្មានមធ្យោបាយគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ការបង្វឹកបង្ហាត់ឯកជន ហើយពឹងផ្អែកទាំងស្រុងលើការប្រឡងដោយយុត្តិធម៌។ ភាពមិនស្មើគ្នានៃសេដ្ឋកិច្ច និងលទ្ធភាពភូមិសាស្ត្របានធ្វើឱ្យរឿងអាស្រូវនេះកាន់តែមានភាពតានតឹង និងបំផ្លាញក្តីសង្ឃឹមរបស់យុវជនរាប់សែននាក់។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

យោងតាមវិគីភីឌា ការប្រឡង NEET មានដើមកំណើតពីការសម្រេចរបស់តុលាការកំពូលឥណ្ឌាក្នុងឆ្នាំ ២០១៣ ដែលអនុម័តឱ្យមានការប្រឡងឯកភាពជាតិសម្រាប់ការចូលរៀនមុខវិជ្ជាវេជ្ជសាស្ត្រ ជំនួសឱ្យការប្រឡងដាច់ដោយឡែកពីគ្នារបស់រដ្ឋនីមួយៗ។ ការប្រឡងត្រូវបានអនុវត្តជាផ្លូវការនៅឆ្នាំ ២០១៦ ហើយនៅឆ្នាំ ២០១៨ ទីភ្នាក់ងារជាតិប្រឡង (NTA) ត្រូវបានបង្កើតឡើងដើម្បីធ្វើជាស្ថាប័នធ្វើប្រឡងដោយប្រើបច្ចេកវិទ្យា និងមានតម្លាភាព។

ប៉ុន្តែប្រវត្តិនៃការប្រឡងប្រជែងនៅឥណ្ឌាបានប្រឡាក់ដោយរឿងអាស្រូវជាច្រើនលើក។ មុននឹងព្រឹត្តិការណ៍ឆ្នាំ ២០២៤ មានករណីលេចធ្លាយវិញ្ញាសា AIPMT ឆ្នាំ ២០១៥ ដែលនាំឱ្យមានការប្រឡងឡើងវិញ និងរឿងអាស្រូវ Vyapam នៅរដ្ឋ Madhya Pradesh ចន្លោះឆ្នាំ ២០១៣-២០១៥ ដែលពាក់ព័ន្ធនឹងការលេចធ្លាយវិញ្ញាសាជាប្រព័ន្ធ និងការស្លាប់គួរឱ្យសង្ស័យរបស់សាក្សី។ តាម BBC រឿងអាស្រូវឆ្នាំ ២០២៤ ត្រូវបានចាត់ទុកថាធ្ងន់ធ្ងរជាង ព្រោះវាបានធ្វើឱ្យទំនុកចិត្តសាធារណៈលើប្រព័ន្ធទាំងមូលរង្គោះរង្គើ ដោយសារចំនួនបេក្ខជនដែលប៉ះពាល់មានច្រើនរាប់លាននាក់។

សេដ្ឋកិច្ច និងវប្បធម៌

នៅឥណ្ឌា ឧស្សាហកម្មបង្វឹកប្រឡងមានទំហំទឹកប្រាក់រាប់ពាន់លានដុល្លារ។ យោងតាមរបាយការណ៍របស់ Reuters ក្រុមគ្រួសារជាច្រើនចំណាយប្រាក់រាប់ម៉ឺនរូពីសម្រាប់ការបង្វឹកបន្ថែម និងការធ្វើដំណើរទៅប្រឡងនៅទីក្រុងផ្សេងៗ។ ការលេចធ្លាយវិញ្ញាសាបានក្លាយទៅជាជំនួញខុសច្បាប់ដែលមានក្រុមឧក្រិដ្ឋជនលក់វិញ្ញាសាដែលបានលេចធ្លាយតាមរយៈបណ្តាញសង្គមដូចជា WhatsApp និង Telegram ក្នុងតម្លៃចាប់ពី ៥០.០០០ ទៅ ៥០០.០០០ រូពី (ប្រមាណ ៦០០-៦.០០០ ដុល្លារ) បើតាមកាសែត The Indian Express។

ខាងវប្បធម៌ សង្គមឥណ្ឌាផ្តល់តម្លៃខ្ពស់ដល់ការអប់រំ និងមុខរបរវេជ្ជបណ្ឌិតឬវិស្វករ ដែលធ្វើឲ្យការប្រឡងក្លាយជាច្រកចេញតែមួយគត់សម្រាប់ការឡើងវណ្ណៈសង្គម។ សម្ពាធដ៏ធ្ងន់នេះបាននាំឲ្យមានករណីធ្វើអត្តឃាតខ្លួនឯងជាញឹកញាប់ បន្ទាប់ពីការប្រកាសលទ្ធផលប្រឡង។ រឿងអាស្រូវឆ្នាំ ២០២៤ បានបំផ្លាញជំនឿលើគោលការណ៍និយមសមត្ថភាព (meritocracy) ដែលជាមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃសង្ឃឹមរបស់យុវជនរាប់លាននាក់ និងគ្រួសាររបស់ពួកគេ។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

រឿងអាស្រូវនៅឥណ្ឌាឆ្នាំ ២០២៤ មានមេរៀនសំខាន់ៗសម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ដែលកំពុងតែកែទម្រង់ប្រព័ន្ធអប់រំរបស់ខ្លួន។ នៅកម្ពុជា ការប្រឡងសញ្ញាបត្រមធ្យមសិក្សាទុតិយភូមិ (បាក់ឌុប) ក៏ជាការប្រឡងដ៏សំខាន់ដែរ ហើយធ្លាប់រោយរាយដោយបញ្ហាអំពើពុករលួយនិងការចម្លងចម្លើយរហូតដល់ឆ្នាំ ២០១៤ នៅពេលដែលកំណែទម្រង់ដ៏តឹងរឹងក្រោមរដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងអប់រំ លោកបណ្ឌិត ហង់ ជួន ណារ៉ុន បានធ្វើឲ្យប្រព័ន្ធប្រឡងទទួលបានទំនុកចិត្តឡើងវិញ។

ទោះយ៉ាងណា ករណីនៅឥណ្ឌាបង្ហាញថា សូម្បីតែប្រព័ន្ធមានទ្រង់ទ្រាយធំក៏អាចរងការគំរាមកំហែងពីបញ្ហាសន្តិសុខក្នុងយុគសម័យឌីជីថលដែរ។ មេរៀនដែលអាចទាញយកបានគឺថា បណ្តាប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍ត្រូវតែបន្តពង្រឹងវិធានការថែរក្សាសុច្ចរិតភាពការប្រឡង និងការជឿទុកចិត្តពីសាធារណៈជនចំពោះស្ថាប័នរដ្ឋ។ សម្រាប់អ្នកអានខ្មែរ រឿងនេះជំរុញឲ្យមានការគិតពិចារណាឡើងវិញអំពីតម្លៃនៃការអប់រំសុចរិត និងរបៀបទប់ស្កាត់ការបោកប្រាស់ក្នុងការប្រឡងនានានៅក្នុងសង្គមខ្លួនឯង។