កង្វះកម្លាំងពលកម្ម

ទិដ្ឋភាពទូទៅ

កង្វះកម្លាំងពលកម្ម (Labor Shortage) គឺជាស្ថានភាពសេដ្ឋកិច្ចមួយ ដែលតម្រូវការកម្មករពីសំណាក់និយោជក លើសពីចំនួនកម្មករដែលមាននៅលើទីផ្សារការងារ។ បាតុភូតនេះអាចកើតឡើងនៅក្នុងវិស័យជាក់លាក់ណាមួយ ឬនៅក្នុងសេដ្ឋកិច្ចទាំងមូលរបស់ប្រទេសមួយ។ កង្វះកម្លាំងពលកម្មច្រើនតែបណ្តាលឱ្យមានការកើនឡើងនៃប្រាក់ឈ្នួល ការពន្យារពេលផលិតកម្ម និងការដួលរលំនៃខ្សែច្រវាក់ផ្គត់ផ្គង់។

ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយនេះ កង្វះកម្លាំងពលកម្មបានក្លាយជាបញ្ហាសេដ្ឋកិច្ចសំខាន់មួយនៅទូទាំងពិភពលោក ជាពិសេសក្រោយការរីករាលដាលនៃជំងឺកូវីដ-១៩។ ប្រទេសអភិវឌ្ឍន៍ជាច្រើនកំពុងប្រឈមមុខនឹងបញ្ហានេះ ដោយសារកត្តាប្រជាសាស្ត្រ ការផ្លាស់ប្តូររចនាសម្ព័ន្ធសេដ្ឋកិច្ច និងការផ្លាស់ប្តូរឥរិយាបថការងាររបស់កម្មករ។

ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន

កង្វះកម្លាំងពលកម្មកើតមានជាពិសេសនៅក្នុងប្រទេសអភិវឌ្ឍន៍ដែលមានប្រជាជនវ័យចំណាស់ច្រើន។ ជប៉ុន កូរ៉េខាងត្បូង និងប្រទេសនានានៅសហភាពអឺរ៉ុប ស្ថិតក្នុងចំណោមតំបន់ដែលរងផលប៉ះពាល់ខ្លាំងបំផុត។ នៅសហរដ្ឋអាមេរិក វិស័យសេវាកម្ម ការដឹកជញ្ជូន សុខាភិបាល និងសំណង់ ក៏ប្រឈមនឹងបញ្ហាកង្វះកម្មករយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរផងដែរ។

នៅក្នុងតំបន់អាស៊ី ប្រទេសថៃ និងវៀតណាម ចាប់ផ្តើមជួបប្រទះបញ្ហាកង្វះកម្លាំងពលកម្មនៅក្នុងវិស័យកាត់ដេរ និងផលិតកម្ម ខណៈដែលប្រទេសកម្ពុជានៅតែជាប្រទេសផ្គត់ផ្គង់កម្លាំងពលកម្មទៅកាន់ប្រទេសជិតខាង។ វិស័យដែលច្រើនរងផលប៉ះពាល់រួមមាន សុខាភិបាល កសិកម្ម សំណង់ ភោជនីយដ្ឋាន និងបច្ចេកវិទ្យាព័ត៌មាន។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

កង្វះកម្លាំងពលកម្មមិនមែនជាបាតុភូតថ្មីនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រសេដ្ឋកិច្ចពិភពលោកនោះទេ។ បន្ទាប់ពីការរីករាលដាលនៃជំងឺគ្រុនខ្មៅ (Black Death) នៅសតវត្សទី១៤ នៅទ្វីបអឺរ៉ុប កង្វះកម្មករយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរបានបង្កឱ្យមានការកើនឡើងនៃប្រាក់ឈ្នួល និងការផ្លាស់ប្តូរទំនាក់ទំនងសេដ្ឋកិច្ច រវាងម្ចាស់ដីនិងកសិករ។

ក្នុងសតវត្សទី២០ បន្ទាប់ពីសង្គ្រាមលោកលើកទី២ ប្រទេសអភិវឌ្ឍន៍ជាច្រើនបានជួបប្រទះកង្វះកម្លាំងពលកម្ម ហើយបានបើកដៃទទួលពលករបរទេសជាច្រើនរលក។ អាល្លឺម៉ង់បានទទួលពលករពីទួរគី បារាំងបានទទួលពលករពីអាហ្វ្រិកខាងជើង ខណៈដែលសហរដ្ឋអាមេរិកបានទទួលពលករពីម៉ិកស៊ិក និងអាមេរិកឡាទីន។

ក្រោយឆ្នាំ២០២០ ការរីករាលដាលនៃជំងឺកូវីដ-១៩ បានបង្កើតបាតុភូតថ្មីដែលគេហៅថា "Great Resignation" ឬ "ការលាឈប់ដ៏ធំ" នៅសហរដ្ឋអាមេរិក ដែលកម្មកររាប់លាននាក់បានលាឈប់ពីការងារ ដោយស្វែងរកលក្ខខណ្ឌការងារកាន់តែប្រសើរ ឬផ្លាស់ប្តូរផ្លូវអាជីព។

សេដ្ឋកិច្ច និងវប្បធម៌

ផលប៉ះពាល់សេដ្ឋកិច្ចនៃកង្វះកម្លាំងពលកម្មមានច្រើន។ ទីមួយ និយោជកត្រូវតម្លើងប្រាក់ខែ ដើម្បីទាក់ទាញកម្មករ ដែលអាចនាំឱ្យកើនឡើងនូវអតិផរណា។ ទីពីរ ក្រុមហ៊ុនមួយចំនួនត្រូវកាត់បន្ថយម៉ោងធ្វើការ ឬបិទផ្នែកអាជីវកម្មមួយចំនួន។ ទីបី រដ្ឋាភិបាលច្រើនតែងប្រើគោលនយោបាយអន្តោប្រវេសន៍ ជាមធ្យោបាយដោះស្រាយ។

នៅក្នុងវប្បធម៌ការងារ កង្វះកម្លាំងពលកម្មបានផ្លាស់ប្តូរទំនាក់ទំនងរវាងនិយោជក និងនិយោជិត។ កម្មករឥឡូវនេះមានអំណាចចរចារច្រើនជាងមុន អំពីប្រាក់ខែ ម៉ោងធ្វើការ និងលក្ខខណ្ឌការងារ។ ការធ្វើការពីចម្ងាយ (remote work) និងគំរូការងារបត់បែន ក៏បានក្លាយជាស្តង់ដារថ្មីនៅក្នុងវិស័យជាច្រើន។

ប្រទេសមួយចំនួនដូចជាជប៉ុន និងកូរ៉េខាងត្បូង កំពុងវិនិយោគខ្លាំងលើរ៉ូបូត និង AI ដើម្បីជំនួសកម្លាំងពលកម្មមនុស្ស ដោយសារប្រជាជនវ័យចំណាស់កើនឡើង។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

សម្រាប់អ្នកអានកម្ពុជា បញ្ហាកង្វះកម្លាំងពលកម្មនៅបរទេស មានន័យសំខាន់ដោយផ្ទាល់។ ពលករកម្ពុជារាប់សែននាក់កំពុងបម្រើការនៅប្រទេសថៃ កូរ៉េខាងត្បូង ជប៉ុន និងម៉ាឡេស៊ី។ កង្វះកម្លាំងពលកម្មនៅប្រទេសទាំងនេះ បានបង្កើតឱកាសការងារថ្មី ប៉ុន្តែក៏បង្កើនហានិភ័យនៃការជួញដូរមនុស្ស និងការកេងប្រវ័ញ្ចពលករផងដែរ។

ក្នុងទន្ទឹមនឹងនេះ ប្រទេសកម្ពុជាខ្លួនឯងក៏ចាប់ផ្តើមប្រឈមនឹងបញ្ហាកង្វះកម្មករជំនាញនៅក្នុងវិស័យបច្ចេកវិទ្យា ហិរញ្ញវត្ថុ និងសុខាភិបាល។ រដ្ឋាភិបាលកម្ពុជាបានបង្កើនការវិនិយោគលើការអប់រំបណ្តុះបណ្តាលវិជ្ជាជីវៈ ដើម្បីឆ្លើយតបនឹងតម្រូវការទីផ្សារការងារ។ ការផ្លាស់ប្តូររចនាសម្ព័ន្ធសេដ្ឋកិច្ចតំបន់ និងការវិវត្តនៃ AI នឹងបន្តកំណត់ទម្រង់នៃទីផ្សារការងារនៅក្នុងទសវត្សរ៍ខាងមុខ។