ទិដ្ឋភាពទូទៅ

ប្រភព: Wikipedia

ឡុងម៉ាច 7A (Long March 7A) គឺជារ៉ុក្កែតដឹកជញ្ជូនទំហំមធ្យមរបស់ប្រទេសចិន ដែលស្ថិតនៅក្នុងគ្រួសាររ៉ុក្កែតឡុងម៉ាច។ យោងតាមវិគីភីឌា រ៉ុក្កែតនេះត្រូវបានអភិវឌ្ឍដោយសាជីវកម្មវិទ្យាសាស្ត្រនិងបច្ចេកវិទ្យាអវកាសចិន (CAST) ហើយជាជំនាន់ថ្មីដែលប្រើប្រាស់ឥន្ធនៈរាវស្អាត (ប្រេងកាត និងអុកស៊ីសែនរាវ) ជំនួសឥន្ធនៈពុលដែលមាននៅក្នុងរ៉ុក្កែតឡុងម៉ាច ២ និង ៣។ ឡុងម៉ាច 7A គឺជាវ៉ារ្យ៉ង់ដែលមានដំណាក់កាលទីបីបន្ថែម ដែលផ្ដល់សមត្ថភាពបញ្ជូនផ្កាយរណបចូលទៅក្នុងគន្លងផ្ទេរទំនាញ (GTO) សម្រាប់បេសកកម្មទំនាក់ទំនង។ តាមទិន្នន័យពីវិគីភីឌា រ៉ុក្កែតនេះមានកម្ពស់ប្រមាណ ៦០ ម៉ែត្រ អង្កត់ផ្ចិត ៣,៣៥ ម៉ែត្រ និងអាចដឹកជញ្ជូនទម្ងន់រហូតដល់ ៧០០០ គីឡូក្រាមទៅកាន់ GTO និងប្រមាណ ១៣៥០០ គីឡូក្រាមទៅកាន់គន្លងរង្វង់ទាប (LEO) សម្រាប់គំរូដើមឡុងម៉ាច 7 ដែលគ្មានដំណាក់កាលទីបី។

ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន

ប្រភព: Wikipedia

ទីតាំងបាញ់បង្ហោះចម្បងសម្រាប់ឡុងម៉ាច 7A គឺមជ្ឈមណ្ឌលបាញ់បង្ហោះអវកាសវ៉េនឆាង (Wenchang Spacecraft Launch Site) នៅខេត្តហៃណាន ជាកោះត្រូពិចនៅភាគខាងត្បូងប្រទេសចិន។ យោងតាមវិគីភីឌា ទីតាំងនេះត្រូវបានជ្រើសរើសដោយសារភាពជិតនឹងខ្សែអេក្វាទ័រ ដែលផ្ដល់អត្ថប្រយោជន៍សម្រាប់ការបាញ់បង្ហោះទៅកាន់គន្លងរង្វង់ផ្អៀងទាប និង GTO។ វ៉េនឆាងគឺជាកន្លែងទំនើបបំផុតមួយរបស់ចិន ដែលត្រូវបានកសាងឡើងដើម្បីគាំទ្ររ៉ុក្កែតជំនាន់ថ្មីដូចជាឡុងម៉ាច 5 និង 7។ ម្យ៉ាងទៀត ទីតាំងកោះនេះអនុញ្ញាតឱ្យមានការដឹកជញ្ជូនរ៉ុក្កែតតាមផ្លូវសមុទ្របានយ៉ាងងាយស្រួល។

ចំណែកផ្នែកមនុស្ស រ៉ុក្កែតនេះត្រូវបានរចនា និងដំឡើងដោយវិស្វករជនជាតិចិនមកពី CAST ក្រោមការដឹកនាំរបស់រដ្ឋបាលអវកាសជាតិចិន (CNSA) ដែលជាស្ថាប័នរដ្ឋមួយ។ ការអភិវឌ្ឍនេះគឺជាផ្នែកមួយនៃយុទ្ធសាស្ត្រកសាងសមត្ថភាពអវកាសរបស់ចិន។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

ប្រភព: Wikipedia

យោងតាមវិគីភីឌា កម្មវិធីឡុងម៉ាច 7 បានចាប់ផ្ដើមក្នុងដើមទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ២០០០ ដោយមានគោលដៅជំនួសរ៉ុក្កែតជំនាន់មុនដែលប្រើឥន្ធនៈពុល។ គំរូដើមដំបូងត្រូវបានហៅថា ឡុងម៉ាច 2F/H ហើយមានឈ្មោះហៅក្រៅថា “Bingjian”។ ការហោះហើរលើកដំបូងរបស់ឡុងម៉ាច 7 បានធ្វើឡើងនៅថ្ងៃទី ២៥ មិថុនា ២០១៦ ចេញពីវ៉េនឆាង ដោយដឹកយានអវកាសសាកល្បងមួយ។ ជោគជ័យនេះបានបញ្ជាក់ពីសមត្ថភាពរបស់វា ហើយក្រោយមកវាក្លាយជារ៉ុក្កែតសំខាន់សម្រាប់បញ្ជូនយានដឹកទំនិញទៅកាន់ស្ថានីយអវកាសចិន។

ដើម្បីបំពេញតម្រូវការផ្កាយរណបទំនាក់ទំនង CAST បានអភិវឌ្ឍវ៉ារ្យ៉ង់ 7A ដោយបន្ថែមដំណាក់កាលទីបីដែលប្រើអ៊ីដ្រូសែនរាវ និងអុកស៊ីសែនរាវ។ ការសាកល្បងដំបូងនៅថ្ងៃទី ១៦ មីនា ២០២០ បានបរាជ័យដោយសារបញ្ហាម៉ាស៊ីនដំណាក់កាលទីបី។ ប៉ុន្តែក្រុមវិស្វករបានកែតម្រូវ ហើយការបាញ់បង្ហោះលើកទីពីរនៅថ្ងៃទី ១១ មីនា ២០២១ បានទទួលជោគជ័យ ដោយបញ្ជូនផ្កាយរណបសាកល្បងចូលទៅក្នុង GTO។ ចាប់តាំងពីពេលនោះមក ឡុងម៉ាច 7A ត្រូវបានប្រើប្រាស់ជាប្រចាំសម្រាប់បេសកកម្ម GTO ទាំងក្នុងស្រុក និងពាណិជ្ជកម្ម។

សេដ្ឋកិច្ច និងវប្បធម៌

ទាក់ទងនឹងសេដ្ឋកិច្ច ឡុងម៉ាច 7A ត្រូវបានផ្ដល់ជូនសម្រាប់ការបាញ់បង្ហោះពាណិជ្ជកម្ម ហើយត្រូវបានរំពឹងថាមានតម្លៃប្រកួតប្រជែងក្នុងទីផ្សារសកល ដែលធ្វើឲ្យវាក្លាយជាជម្រើសមួយសម្រាប់ក្រុមហ៊ុនផ្កាយរណបអន្តរជាតិ។ យោងតាមវិគីភីឌា រ៉ុក្កែតនេះត្រូវបានប្រើដើម្បីបញ្ជូនផ្កាយរណបទំនាក់ទំនង ដែលជាវិស័យមានសក្ដានុពលសេដ្ឋកិច្ចខ្ពស់។

ផ្នែកវប្បធម៌ ឈ្មោះ “ឡុងម៉ាច” (Long March) ត្រូវបានដាក់តាមព្រឹត្តិការណ៍ដង្ហែរជាប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់កងទ័ពក្រហម ដែលបង្កប់អត្ថន័យនៃការតស៊ូ និងជោគជ័យ។ ដូច្នេះ រ៉ុក្កែតនេះមិនគ្រាន់តែជាឧបករណ៍បច្ចេកវិទ្យាប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែក៏ជានិមិត្តសញ្ញាមោទកភាពជាតិ និងការបង្ហាញវឌ្ឍនភាពអវកាសរបស់ចិនផងដែរ។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

នៅក្នុងបរិបទសព្វថ្ងៃ ឡុងម៉ាច 7A នៅតែមានតួនាទីសំខាន់ក្នុងកម្មវិធីអវកាសចិន។ វាត្រូវបានប្រើដើម្បីបញ្ជូនផ្កាយរណបទំនាក់ទំនងសម្រាប់តម្រូវការជាតិ និងអតិថិជនអន្តរជាតិ ដែលជួយពង្រីកឥទ្ធិពលរបស់ចិនក្នុងវិស័យអវកាសសកល។ ការអភិវឌ្ឍបច្ចេកវិទ្យានេះក៏ជាផ្នែកមួយនៃការប្រកួតប្រជែងផ្នែកអវកាសរវាងមហាអំណាចផងដែរ។

សម្រាប់អ្នកអានខ្មែរពល (KhmerPulse) ការតាមដានដំណើរការរបស់ឡុងម៉ាច 7A អាចផ្ដល់នូវការយល់ដឹងអំពីទិសដៅយុទ្ធសាស្ត្រអវកាសរបស់ចិន ដែលមានសក្ដានុពលប៉ះពាល់ដល់តំបន់អាស៊ាន និងប្រទេសកម្ពុជា ក្នុងយុគសម័យឌីជីថលនិងការពង្រីកសហប្រតិបត្តិការផ្កាយរណប។