ទិដ្ឋភាពទូទៅ

ប្រភព: Wikipedia

អាកាសយានដ្ឋានអន្តរជាតិណារីតា (Narita International Airport) គឺជាអាកាសយានដ្ឋានអន្តរជាតិបន្ទាប់បន្សំ ដែលបម្រើការហោះហើរសម្រាប់តំបន់មហាទីក្រុងតូក្យូ នៃប្រទេសជប៉ុន។ តាមវិគីភីឌា អាកាសយានដ្ឋានអន្តរជាតិមួយទៀតដែលបម្រើតំបន់នេះ គឺអាកាសយានដ្ឋានហាណេដា (HND)។ ណារីតាពីដើមមានឈ្មោះថា «អាកាសយានដ្ឋានអន្តរជាតិតូក្យូថ្មី» (New Tokyo International Airport)។

វិគីភីឌាបានកត់ត្រាថា អាកាសយានដ្ឋាននេះស្ថិតនៅចម្ងាយប្រហែល ៦០ គីឡូម៉ែត្រ ខាងកើតកណ្តាលទីក្រុងតូក្យូ ក្នុងក្រុងណារីតា ខេត្តឈីបា។ ចាប់តាំងពីខែកក្កដា ឆ្នាំ២០១៩ អាកាសយានដ្ឋាននេះគ្របដណ្តប់ផ្ទៃដីចំនួន ១,១៣៧ ហិកតា ហើយការសាងសង់ដើម្បីពង្រីកទៅដល់ជិត ២,៣០០ ហិកតា កំពុងស្ថិតក្នុងដំណើរការ។ ណារីតាល្បីល្បាញទាំងក្នុងនាមជាច្រកចេញចូលអន្តរជាតិដ៏សំខាន់របស់ជប៉ុន និងដោយសារប្រវត្តិជម្លោះដ៏ល្បីជុំវិញការសាងសង់របស់វា។

ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន

ប្រភព: Wikipedia

តាមវិគីភីឌា អាកាសយានដ្ឋានអន្តរជាតិណារីតាស្ថិតនៅក្នុងក្រុងណារីតា ខេត្តឈីបា នៅខាងកើតទីក្រុងតូក្យូ ចម្ងាយប្រហែល ៦០ គីឡូម៉ែត្រ។ ណារីតាមិនមែនជាអង្គភាពរដ្ឋបាលដែលមានប្រជាជនរស់នៅដាច់ដោយឡែកនោះទេ ព្រោះជាអាកាសយានដ្ឋានដែលសាងសង់ឡើងជាហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធគមនាគមន៍ ដោយមានសហគមន៍មូលដ្ឋានរស់នៅអមតំបន់គម្រោង ដែលក្នុងនោះរួមមានអ្នកប្រឆាំងនឹងការសាងសង់អាកាសយានដ្ឋាន តាមរូបភាពបណ្ណសាររបស់វិគីភីឌា។

បើគិតពីទំហំលំហ ណារីតាគ្របដណ្តប់ផ្ទៃដី ១,១៣៧ ហិកតា គិតចាប់ពីខែកក្កដា ឆ្នាំ២០១៩ ហើយមានគម្រោងពង្រីករហូតដល់ជិត ២,៣០០ ហិកតា។ តាមរូបភាពក្នុងបណ្ណសារវិគីភីឌា ណារីតាមានអគារអ្នកដំណើរ (Terminal) ទី១ ទី២ និងទី៣។ វិគីភីឌាក៏បានកត់ត្រា ទៀតថា នៅពេលខ្លះនៃថ្ងៃ អ្នកដំណើរអាចមើលឃើញភ្នំហ្វូជី និងអគារ Tokyo Skytree ពេលយន្តហោះហោះចុះទៅកាន់ផ្លូវរត់ ដែលធ្វើឲ្យណារីតាផ្តល់ទេសភាពគួរឲ្យចងចាំដល់អ្នកដំណើរ។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

ប្រភព: Wikipedia

តាមវិគីភីឌា អាកាសយានដ្ឋាននេះពីដើមមានឈ្មោះថា «អាកាសយានដ្ឋានអន្តរជាតិតូក្យូថ្មី» មុននឹងត្រូវបានគេស្គាល់ជាទូទៅថាអាកាសយានដ្ឋានណារីតា។ ប្រវត្តិនៃការសាងសង់ណារីតាត្រូវបានផ្សារភ្ជាប់យ៉ាងជិតស្និទ្ធជាមួយចលនាប្រឆាំងដ៏យូរអង្វែងរបស់សហគមន៍ក្នុងតំបន់។ រូបភាពក្នុងបណ្ណសារវិគីភីឌាបង្ហាញពីឧបករណ៍ និងអាវុធរបស់បាតុករប្រឆាំងអាកាសយានដ្ឋាន ប៉មដែកដែលបាតុករសាងសង់នៅជាប់នឹងព្រលានយន្តហោះ និងរថយន្តរបស់កងកម្លាំងបង្ក្រាបកុបកម្មដែលល្បាតនៅជាយអាកាសយានដ្ឋានតូក្យូណារីតា។

ជាព្រឹត្តិការណ៍គន្លឹះមួយ វិគីភីឌាបានកត់ត្រាថា នៅថ្ងៃទី ២៦ មីនា ឆ្នាំ១៩៧៨ ក្រុមបាតុករបានចូលកាន់កាប់ និងបំផ្លិចបំផ្លាញប៉មគ្រប់គ្រងចរាចរណ៍ផ្លូវអាកាសសំខាន់ ដែលបានរួមចំណែកធ្វើឲ្យការបើកដំណើរការអាកាសយានដ្ឋានត្រូវពន្យារពេលរយៈពេលពីរខែ។ អាកាសយានដ្ឋានបានបើកដំណើរការនៅឆ្នាំ១៩៧៨។ ប៉មដែលបម្រើការជាប៉មសំខាន់រយៈពេល ២៥ ឆ្នាំ ពីឆ្នាំ១៩៧៨ រហូតដល់ឆ្នាំ១៩៩៣ ត្រូវបានប្តូរតួនាទីជាប៉មគ្រប់គ្រងផ្លូវរត់នៅឆ្នាំ១៩៩៣ បន្ទាប់ពីប៉មថ្មីត្រូវបានសាងសង់រួច ហើយត្រូវបានកម្ទេចចោលនៅឆ្នាំ២០១៨។

អាកាសយានដ្ឋាននេះត្រូវបានគ្រប់គ្រងដោយសាជីវកម្មអាកាសយានដ្ឋានអន្តរជាតិណារីតា (Narita International Airport Corporation ឬ NAA) ដែលមានទីស្នាក់ការកណ្តាលក្នុងបរិវេណអាកាសយានដ្ឋាន តាមរូបភាពក្នុងបណ្ណសារវិគីភីឌា។

សេដ្ឋកិច្ច និងវប្បធម៌

ប្រភព: Wikipedia

ក្នុងនាមជាអាកាសយានដ្ឋានអន្តរជាតិបន្ទាប់បន្សំដែលបម្រើមហាទីក្រុងតូក្យូ ណារីតាទទួលស្វាគមន៍ក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍អន្តរជាតិជាច្រើន។ តាមរូបភាពក្នុងបណ្ណសារវិគីភីឌា ក្នុងចំណោមក្រុមហ៊ុនទាំងនោះមាន Swiss Air Lines, United Airlines និង Thai Airways។ អាកាសយានដ្ឋានហាណេដាគឺជាអាកាសយានដ្ឋានអន្តរជាតិមួយទៀតដែលបម្រើតំបន់តូក្យូដូចគ្នា។

ផ្នែកគមនាគមន៍គឺជាកត្តាសំខាន់មួយទៀត។ តាមរូបភាពក្នុងបណ្ណសារវិគីភីឌា មានច្រករបៀងក្នុងស្ថានីយរថភ្លើង Narita Airport Terminal 1 ដែលភ្ជាប់អ្នកដំណើរទៅកាន់បណ្តាញផ្លូវដែក ព្រមទាំងឡានក្រុង Airport Limousine សម្រាប់ដឹកអ្នកដំណើរ។ អគារអ្នកដំណើរទី២ ក៏មានផ្កាយរណប ប៉មគ្រប់គ្រងផ្លូវរត់ និងយានដឹកអ្នកដំណើរក្នុងព្រលាន ដែលត្រូវបានដកចេញនៅឆ្នាំ២០១៣ តាមការកត់ត្រារបស់វិគីភីឌា។ ការមើលឃើញភ្នំហ្វូជីពេលចុះចតក៏បានក្លាយជាផ្នែកមួយនៃបទពិសោធន៍ធ្វើដំណើរដ៏ចងចាំរបស់ណារីតាផងដែរ។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

ប្រភព: Wikipedia

តាមវិគីភីឌា បច្ចុប្បន្នណារីតាកំពុងស្ថិតក្នុងដំណាក់កាលពង្រីកធំមួយ ដោយមានការសាងសង់ដើម្បីបង្កើនផ្ទៃដីពី ១,១៣៧ ហិកតា ឆ្ពោះទៅកាន់ជិត ២,៣០០ ហិកតា។ អាកាសយានដ្ឋានក៏បានបន្តវិវត្តហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធរបស់ខ្លួនផងដែរ ដោយមានអគារអ្នកដំណើរទី៣ ដែលមានរូបភាពក្នុងបណ្ណសារវិគីភីឌាតាំងពីឆ្នាំ២០១៥ និងឆ្នាំ២០២០ ព្រមទាំងការធ្វើទំនើបកម្មប្រព័ន្ធប៉មគ្រប់គ្រង។

សម្រាប់អ្នកអាន KhmerPulse ការស្គាល់ណារីតាមានសារៈសំខាន់ ពីព្រោះអ្នកដំណើរមកពីកម្ពុជាដែលមានគម្រោងធ្វើដំណើរទៅកាន់តំបន់តូក្យូ ឬឆ្លងកាត់ទីក្រុងតូក្យូទៅកាន់គោលដៅផ្សេងទៀត អាចនឹងឆ្លងកាត់អាកាសយានដ្ឋាននេះ។ ទន្ទឹមនឹងនេះ ប្រវត្តិជម្លោះជុំវិញការសាងសង់របស់ណារីតានៅតែជាករណីសិក្សាដ៏ល្បីអំពីទំនាក់ទំនងរវាងគម្រោងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធធំៗ និងសហគមន៍មូលដ្ឋាន។